Кіріспе

Хамидур Рахман (2 ақпан 1953 – 28 қазан 1971) – Бангладеш азат ету соғысы кезінде Бангладеш армиясының сепойы. Рахман 1971 жылғы 28 қазанда Шримангалдағы Дхалай шайқасында Пәкістан армиясының позициясын басып алуға жасалған тыраш кезінде Дхалайда қаза тапты. Алға жылжыған Мукти Бахини колоннасы 1971 жылғы 3 қарашада Дхалай шекаралық бекетін басып алды. Ол қаза болғаннан кейін Бангладештің ең жоғары батылдық наградасы – «Бір Шрешто» орденімен марапатталды. Дхалай бекетін 61-ші тау бригадасына қарасты үш жаяу әскер батальоны, Шығыс Бенгал полкіне қарасты бір батальон және Үнді армиясының артиллерия бригадасы қолдауымен 7 Раджпутана мылтық полкі Пәкістан армиясының 12-ші шекаралық күш полкіне қарсы шайқас арқылы толық басып алды.

Өмірбаян

Рахман 1953 жылдың 2 ақпанында Женеда ауданының Мохешпур ауданындағы Хардо Халишпур ауылында (кейін Хамид Нагар деп аталды) дүниеге келді. Хамидур Рахман атындағы колледж оның құрметіне берілді. Ол отбасының аға баласы еді. 1947 жылы Үндістанның бөлінуі кезінде оның әкесінің мүлігі Үндістан аумағында қалды. Олар шекараны кесіп өтіп, Женеданың Хорда Халишпур аумағына қоныстанды.

Бостандық соғысы

Хамидур Рахман 1971 жылдың 2 ақпанында Шығыс Бенгал полкіне қосылды және 1971 жылғы Бангладеш Азаттық соғысына қатысты. Соғыс кезінде ол Шримангалдағы Далай шекаралық бекетін басып алуға маңызды үлес қосты. Тәуелсіздік күресушілері шекаралық бекетке өте жақын келсе де, жаудың оңтүстік-батыс бұрышынан үздіксіз атып тұрған пулеметі салдарынан оны басып алу өте қиын болды. 1971 жылдың 28 қазанында Силхеттің Далай ауданында 1-ші Шығыс Бенгал полкі мен 30-шы шекаралық полк арасында шайқас болды. Шығыс Бенгал полкінің 125 мүшесі әскердің пулемет бекеттерін жою үшін қол гранаталарын пайдалануға шешім қабылдады. Рахман граната тастау жауапкершілігін өз мойнына алып, төбелі арналармен иығымен жүрді. Ол атылғанға дейін екі граната лақтырып жіберді. Рахман жаудың пулемет бекетіне секіріп кіріп, пулеметті күзеткен екі сарбазбен қолға-қол соғысқа түсіп, бір сәтте пулеметті қолдан шығарды. 2007 жылдың 10 желтоқсанында Рахманның мәйіті Бангладешке әкелінді және 2007 жылдың 11 желтоқсанында ол Дакадағы Буддхиджиби Коборстан зиратына қайта жерленді. Рахман қаһармандық ерлігі үшін Бангладештің ең жоғары наградасы – «Бір Шрешто» орденімен марапатталды.

Мұра

Женеда ауданындағы Бір-Шрешта Хамидур Рахман стадионы оның құрметіне аталған. Оның есімімен бір паром аталған. Оның естелігі үшін кітапхана мен мұражай салынды, ал оның туған ауылы Хорджо Халишпур Хамид Нагар деп өзгертілді. Хамидур Рахман атындағы жоғары колледж оның құрметіне аталды. Бангладештің беделді оқу орны – Адамжие кантонменттік колледжінің бірінші үйіне Хамидур Рахманның есімі берілді.