Кіріспе

Манхэттендегі Нью-Йорк метро станциясы

Grand Central–42-ші көше станциясы (сонымен қатар 42-ші көше–Grand Central деп белгіленген) – Нью-Йорк метросының ірі станциялық кешені. Манхэттеннің орталық бөлігінде, 42-ші көшеде Мэдисон және Лексингтон даңғылдары арасында орналасқан. Бұл станция IRT Лексингтон даңғылы желісі, IRT Флашинг желісі және 42-ші көше шаттл пойыздарына қызмет көрсетеді. Кешенге барлық уақытта , , және пойыздары; кешкі уақыттан басқа барлық уақытта 42-ші көше шаттлы (S) пойыздары; жұмыс күндері қырыс сағаттарда <6> пойызы; және қырыс сағаттарда және кешкі уақытта <7> пойызы қызмет көрсетеді. Станция Гранд-Сентрал терминалына тікелей іргелес орналасқан, ол Хадсон өзенінің шығысындағы барлық Metro-North теміржол желілеріне қызмет көрсетеді. Grand Central терминалына және One Vanderbilt және Chrysler Building сияқты жақын орналасқан ғимараттарға көптеген шығулар бар. Көптеген лифттер станцияны 1990 жылғы Мүгедектерге қатысты АҚШ заңына сәйкес етеді. Қазіргі шаттл станциясы 1900 жылы мақұлданған қаланың алғашқы метро желісіндегі экспресс станциясы ретінде Interborough Rapid Transit Company (IRT) үшін салынған. Станция 1904 жылдың 27 қазанында Нью-Йорк метросының алғашқы 28 станциясының бірі ретінде ашылды. Dual Contracts аясында 1915 жылы Флашинг желісінің платформасы ашылды. 1918 жылы Лексингтон даңғылы желісінің платформалары ашылғаннан кейін, бастапқы станция 42-ші көше шаттлының шығыс терминалына айналдырылды, үш жол мен екі платформамен қайта жабдықталды. Grand Central–42-ші көше станциясы кешені жылдар бойы көп рет қайта жаңартылды, соның ішінде 21-ші ғасырдың басында шаттл станциясы қайта құрылған кезде. Grand Central–42-ші көше – станциялар жүйесіндегі екінші ең көп жолаушы тасымалдайтын станция, 2019 жылы 45 745 700 жолаушы қызмет көрсеткен; тек Times Square–42-ші көше және 42-ші көше–Port Authority Bus Terminal станциясынан көбірек жолаушылар өтеді.

Бірінші метро

Нью-Йорк қаласындағы метро желісін жоспарлау 1864 жылға дейін барады. Метро жобаларын Уильям Барклай Парсонс басқаратын инженерлер тобы жасады, ол Rapid Transit Commission инженерінің басшысы болған. Жоспарда Манхэттеннің төменгі бөлігіндегі Нью-Йорк қалалық әкімшілігінен басталып, Үстіңгі Батыс жағына дейін метро желісі салынуы көзделген, онда екі тармақ Бронксқа қарай солтүстікке бұрылатын еді. 1897 жылы ресми түрде қабылданған жоспар метроның Манхэттеннің төменгі бөлігіндегі бірнеше көшелердің астынан, содан кейін Төртінші авеню, 42-ші көше және Бродвейдің астынан өтуін қарастырды. Бұрынғы ұсыныс метроның барлық бөлігін Бродвей арқылы жүргізуді көздеген, бірақ комиссия атап өткендей, "42-ші көшедегі қиын жағдай" Бродвейдің оңтүстік бөлігін пайдалануға қарсылықтарға байланысты туындады. Жолды анықтауға қатысты барлық сот таластары 1899 жылдың соңына қарай шешілді, оған сәйкес метро құрылысын жүргізіп, желі ашылғаннан бастап 50 жылға пайдалануға берілетін еді. Grand Central–42-ші көше станциясы 1904 жылдың 27 қазанында Нью-Йорк метросының алғашқы 28 станциясының бірі ретінде ашылды, ол Бродвей–Жетінші авеню желісі арқылы қалалық әкімшіліктен 145-ші көшеге дейін созылды. 1908 жылы алғашқы метро желісі аяқталғаннан кейін, станция Батыс жағындағы (қазіргі Бродвей–Жетінші авеню желісі Ван Кортландт Паркі–242-ші көшеге дейін) және Шығыс жағындағы (қазіргі Ленокс авеню желісі) жергілікті және экспресс пойыздармен қызмет көрсететін болды. Батыс жағындағы жергілікті пойыздар жұмыс сағаттарында қалалық әкімшілікте, ал басқа уақытта Оңтүстік паромда тоқтаса, соңғы аялдамасы 242-ші көшеде болды. Шығыс жағындағы жергілікті пойыздар қалалық әкімшіліктен Ленокс авенюіне (145-ші көшеге) дейін жүрді. Экспресс пойыздардың оңтүстік аялдамасы Оңтүстік паром немесе Атлантик авенюінде, ал соңғы аялдамасы 242-ші көшеде, Ленокс авенюінде (145-ші көшеде) немесе Батыс фермаларында (180-ші көшеде) болды. 1909 жылы Нью-Йорк мемлекеттік қызмет комиссиясы бастапқы IRT метросының бойындағы станциялардағы платформаларды ұзартуды ұсынды, бұл жолдардағы тығыздықты азайтуға бағытталған шара болды. 1910 жылдың 18 қаңтарында IRT-нің құрылыс келісімшарттарына енгізілген өзгерістерге сәйкес, компания он вагондық экспресс және алты вагондық жергілікті пойыздарды қабылдау үшін станция платформаларын ұзартуға міндеттелді. Платформаларды ұзартуға жұмсалған 1,5 миллион доллар (қазіргі шақта 1 миллион долларға тең), сонымен қатар қосымша кіреберістер мен шығу орындарын салуға 500 000 доллар (1910 жылы 500 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) жұмсалды. Бұл жаңарулар жолдардың өткізу қабілетін 25 пайызға арттыруы күтілді. Гранд-Централь станциясында солтүстік платформа батысқа қарай 41 метрге, ал оңтүстік платформа батысқа қарай 38 метрге ұзартылды. Сондай-ақ қабырғалар мен шатырдың шағын бөліктері қайта жаңартылып, станцияның батыс жағында жаңа сигнал мұнарасы салынды.

Ертедегі кеңейуі

1910 жылдың 17 мамырында Нью-Йорк штатының мемлекеттік қызмет комиссиясы Нью-Йорк орталық темір жолынан 42-ші көшеде жоспарланған жаңа метро желілерімен құрылысы жүріп жатқан Гранд-Централь терминалын байланыстыру үшін конкорс құру жоспарларын хабарлаған хат алды. Жоспарда 42-ші көше астынан Вандербильт даңғылындағы қолданыстағы метро стансасының соңынан Лексингтон даңғылындағы лифт шахтасына дейін өтетін жол салу көзделген, бұл жоспарланған Стейнвей туннелі мен Бродвей-Лексингтон даңғылы метро желілерін жер бетімен байланыстыруға мүмкіндік беретін еді. Лифт шахтасы Стейнвей туннелін, Хадсон және Манхэттен темір жолы (H&M, қазір PATH) платформасын және жаңа конкорсты байланыстырып, IRT үшінші даңғыл желісінің кеңейтілген баспалдағына жақын жер бетіне шығарған болар еді. Бұл ұсыныстың бір бөлігі ретінде Бродвей-Лексингтон даңғылы желісіндегі жаңа станция Гранд-Централь терминалымен тиімді байланыс үшін 43-ші көше орнына 42-ші көшеде орналастырылуы керек еді. Нью-Йорк орталық темір жолы сондай-ақ Стейнвей туннелі желісіндегі станцияның жоспарланған орналасқан жерін қайта қарастыруды ұсынды. 42-ші көшеден солтүстікке қарай Лексингтон даңғылы желісі болып дамыған бастапқы жоспар оны Ирвинг-плейс арқылы оңтүстікке қарай жалғастырып, қазіргі БМТ Бродвей желісімен Тоғызыншы көше және Бродвейде біріктіруді көздеген. 1911 жылдың 21 шілдесінде жасалған келісімшарттар 26-шы және 40-шы көшелер арасындағы 6-бөлімді қамтыды; сол кезде IRT келіссөздерден бас тартты, ал Бруклин жылдам транзит компаниясы (BRT) Лексингтон даңғылында жұмыс істеуге міндеттенді. IRT 1912 жылдың 27 ақпанында «Екі келісімшарттың» өзінің бөлігі үшін ұсынысын ұсынды. Келісімшарттар 1913 жылдың басында ресми түрде бекітілді, онда IRT және BRT құратын жаңа желілер немесе кеңейтулер нақты көрсетілген.

Стайнвей туннелі

Екіжақты келісімшарттар Флэшинг метросының жаңа желісінің бөлігі ретінде Стейнвей туннелін ашуды қарастырды. Манхэттендегі 41-ші және 42-ші көшелер арқылы өтетін бағыт Таймс-скверден туннель арқылы Лонг-Айленд қаласына, содан кейін Флашингке дейін жалғасты. Туннель, Манхэттен және Куинс тараптарындағы троллейбус айналымдарымен, 1907 жылдан бері пайдаланылмай келді, сол кезде толығымен аяқталған туннельде сынақ жүргізілімдері жасалған. Манхэттен троллейбус айналымы Гранд-Сентрал станциясына жақын орналасқан. Флашинг желісінің платформасы 1915 жылғы 22 маусымда ашылған Гранд-Сентрал станциясындағы алғашқы екіжақты келісімшарт жақсартуы болды. 1916 жылғы 31 тамызда Флашинг желісінің платформасын метро станциясының қалған бөлігімен байланыстыратын өткел инспекциялық турмен ашылды, ал келесі күндері ол жұртшылыққа ашылды. Жаңа өткел станцияның шығыс мезонинін Флашинг желісінің платформасымен пандус және екі лифт арқылы байланыстырды. Бұл Мемлекеттік қызмет комиссиясының Стейнвей туннелін 42-ші көше желісімен байланыстыру үшін пайдалануды жоспарлаған пандустың бөлігі болды. Метроны кеңейту Үсті-шығыс жағы мен Бронкстің дамуына ықпал етеді деп күтілді. Бастапқы желі станциясының шығыс жағынан жаңа Лексингтон-авеню желісіне ауысуды жеңілдету үшін шығысқа қарай жаңа шатл станциясы салынуы керек еді. Тар аралды платформа станциясын салу үшін 42-ші көшеден шығысқа қарай екі жаңа жол салу қажет болды. Платформа салынғанмен, ол ешқашан пайдаланылмады. Лексингтон-авеню желісі Парк-авенюдің шығысындағы 42-ші көшенің солтүстік жағындағы бұрынғы балалар ауруханасының астынан диагональ бойынша өтуі тиіс еді. Бұл бағыт батыстағы Парк-авенюдің астындағы бастапқы метроны 43-ші және 44-ші көшелер арасындағы жаңа Лексингтон-авеню желісімен жалғастыратын еді. Мемлекеттік қызмет комиссиясы балалар ауруханасының иесі – Нью-Йорк орталық темір жолынан сервитут алуы керек болды, бірақ комиссия Нью-Йорк орталықтың сервитут үшін сұраған бағасын төлеуге дайын емес еді. Нәтижесінде, 1913 жылдың сәуір айында жоспар өзгертілді, сызық 40-шы көше астында S қисығын жасады. 1913 жылдың маусымында Мемлекеттік қызмет комиссиясы өзгертуге дауыс берді және 40-шы көшедегі өзгертілген бағыт сол жылдың қарашасында бекітілді. Комиссия 1914 жылдың ақпан айында бастапқы диагональдық бағытқа дауыс берді, сол кезде Гранд-Юнион қонақ үйі иелік ету арқылы алынды. Қонақ үйді иелік етуге 3,5 миллион доллар жұмсалды, ол кезде бұл өте жоғары сома еді. Комиссия 1915 жылдың ақпан айында Нью-Йорк орталықтан 902 500 долларға сервитут сатып алды. Станцияның құрылыс шығындарын қаржыландыру үшін Мемлекеттік қызмет комиссиясы Гранд-Юнион қонақ үйінің орнында 25 қабатты ғимарат салуға келісім берді. Құрылыс жоспарланғандай салынбады, ол кейін 1923 жылы ашылған Першинг-сквер ғимараты болды. 1912 жылы жаңа станция жоспарларымен үйлестіріліп, Вандербильт-авеню мен 42-ші көшенің бұрышында жаңа кіреберіс жоспарланды. Бұл қиылыстың солтүстік-батыс бұрышына жаңа кіреберіс салу жоспарланған, ол United Cigar Stores Company ғимаратына кіретін еді. 1913 жылғы қаржы жылында Гранд-Сентрал метро станциясы мен Гранд-Сентрал терминалын байланыстыру жұмыстары, сондай-ақ Вандербильт-авеню мен 42-ші көшенің солтүстік-батыс бұрышындағы ғимаратпен байланысу үшін шығыс мезонинін кеңейту жұмыстарына рұқсат берілді. Станцияның батыс жағында жаңа мезонин және жаңа баспалдақтар салуға, соның ішінде Мэдисон-авеню мен 42-ші көшенің оңтүстік-батыс бұрышындағы ғимаратқа кіреберіс салуға рұқсат берілді. 1915 жылғы қаржы жылында шығыс мезонин 42-ші көше мен Вандербильт-авенюдің солтүстік-шығыс бұрышындағы ғимаратпен байланысу үшін кеңейтілді. 1916 жылдың наурыз айында Мемлекеттік қызмет комиссиясы ИРТ-ге станциядағы жаңа мезонин өткелін салуға рұқсат берді, бұл платформадағы тығынды азайтуға бағытталған. Жобаның бір бөлігі ретінде 42-ші көшенің солтүстік жағындағы Вандербильт-авенюдің батысында орналасқан мезонинді жылдам жолдар арқылы оңтүстікке қарай баратын платформамен және жаңа баспалдақпен байланыстыратын өткел салынуы керек еді. Лексингтон-авеню желісі 1918 жылғы 17 шілдеде ашылды, бастапқыда қызмет Grand Central–42-ші көше мен 167-ші көше арасында желінің жергілікті жолдары арқылы жүргізілді. Екпресс-жолдардағы қызмет екі аптадан кейін, 1 тамызда, "H жүйесі" іске қосылғанда басталды, жаңа шығыс және батыс магистральдық желілерінде қызмет басталды және екі жақтың арасындағы ескі байланыс бойынша 42-ші көше шатлы құрылды. Шатл станциясы уақытында дайын болмады, сондықтан Таймс-сквер мен Гранд-Сентралдағы жолдардың бөліктеріне уақытша ағаш еден төселді. Шатл көп пайдаланылды, тығын жағдайы соншалықты нашар болды, шатл келесі күні жабылуға бұйрық берілді. Шатл 1918 жылғы 28 қыркүйекте қайта ашылды. Гранд-Сентрал станциясындағы 2-ші жол ағаш платформамен жабылған. "New York Times" газетінің тілшісі бұрынғы оңтүстік экспресс жолы 2 шатлдың алғашқы сағаттарында пайдалануға болады, бірақ сол күні кешірек ағаш платформа сол жолдың үстіне қойылды, бұл экспресс жолы 3-ті пайдалануға мүмкіндік берді, өйткені 1 және 4 нөмірлі жергілікті жолдарда шатлға сұраныс жоғары болды. Гранд-Сентралдан басталатын кеңейтудің құны 58 миллион долларға жетті. Лексингтон-авеню желісінің Гранд-Сентралдан солтүстікке қарай салынған және ашылуы Парк-авеню, Мэдисон-авеню және Лексингтон-авеню бойындағы қымбат пәтерлердің салынуына әкелді.

Хадсон мен Манхэттен темір жолының тоқтатылған тұғыры

H&M Uptown Hudson Tubes 1908 жылы ашылды, Нью-Джерсиден Манхэттеннің орталық бөлігіндегі 33-ші көше мен Алтыншы авенюге дейін созылды. Uptown Hudson Tubes ашылғаннан кейін көп ұзамай, желіні Grand Central-ға дейін кеңейту туралы ұсыныстар түсті. H&M платформалары Бродвей-Лексингтон авенюі желісінің платформаларынан төмен, бірақ Стейнвей туннелі платформаларынан жоғары орналасатын болар еді. Станцияның вестибюлі 42-ші көшенің солтүстік жағында, Депью Плейс пен Парк авенюі арасында орналасатын, ал төмендегі Стейнвей туннелі платформасына баспалдақтармен қосылатын еді. Екі лифт шахтасы Стейнвей туннелі мен H&M платформаларын байланыстыратын. Балама ретінде Uptown Tubes желісін Стейнвей туннеліне қосу ұсынылды. Uptown Tubes желісін Grand Central-ға дейін кеңейтуге рұқсат 1909 жылдың маусымында берілді, құрылыс алты ай ішінде басталып, жаңа кеңейту 1911 жылдың қаңтарына дейін аяқталады деп күтілді. Алайда, 1914 жылға қарай H&M Grand Central кеңейту құрылысын бастамаған еді және құрылысты одан әрі кешіктіргісі келді. 1920 жылға қарай H&M кеңейту құрылысын кейінге жылдыру туралы он жеті өтініш ұсынды; барлық он жеті жағдайда H&M туннельді салуға қолайлы емес уақыт екенін мәлімдеді. Осы жолы Жылдам транзит комиссиясы кешіктіру туралы өтінішті қабылдамады, нәтижесінде H&M-нің Grand Central-ға кеңейту құрылысын жүргізу құқығы тоқтатылды.

1920-1940 жылдар

1925 жылдың тамызында Eastern Offices Inc. компаниясы Нью-Йорк орталықтан 21 жылға жерді жалға алып, Грейбар ғимаратын салу туралы келісімге келді. Келісімнің бір бөлігі ретінде ғимаратты Grand Central терминалымен және метро станциясымен байланыстыратын өткелдер салынуы тиіс еді. Метро стансасына қарайтын жол "Комодор" қонақ үйінің жанындағы тротуардың астынан өтеді. Жаңа кіреберіс 42-ші және 43-ші көшелердегі Commodore қонақ үйі арқылы станцияның солтүстік кіреберісіндегі қалыңдықты азайтуы күтілді. 1928 жылы Лексингтон даңғылы желісіндегі тығынды жеңілдету үшін Нью-Йорк штатының Транзит комиссиясының кеңесші инженеры 33/34 және 42-ші көшелерде "қойма" станцияларын салуды ұсынды. Ұсыныс Лексингтон даңғылының астында 30-шыдан 42-ші көшеге дейін солтүстікке қарай тоннель салуды, 34-ші және 42-ші көшелердегі станцияларды салуды, содан кейін Парк даңғылындағы IRT тоннелін және 33-ші және 42-ші көшелердегі станцияларды оңтүстікке қарай ғана пайдалануға өзгертуді қамтыды. 33/34 және 42-ші көшелердегі солтүстік және оңтүстік бағыттарындағы станциялардың әрқайсысы екі экспресс жолы мен бір жергілікті жолға ие болар еді; екі бағыттағы экспресс жолдары 42-ші көшеден солтүстікке және 30-шы көшеден оңтүстікке қарай бірігер еді. Маккидің шағымына жауап ретінде Транзит комиссиясының төрағасы Grand Central–42-ші көше станциясындағы тығынды азайтудың жалғыз жолы "қойма" станцияларын салу немесе Манхэттеннің шығыс жағында екінші метро желісін салу екенін айтты. "Қойма" жоспары техникалық тұрғыдан мүмкін болғанымен, жоспарланған 25 миллион долларлық құны тым жоғары болды. 1929 жылдың қарашасында W. P. Chrysler Building Corporation Транзит комиссиясымен 42-ші және 43-ші көшелер арасындағы Chrysler ғимаратына метро стансасынан кіреберіс салу туралы келісімге келді. IRT жаңа кіреберіс құрылысын тоқтату үшін сотқа жүгінді, себебі ол тығын тудырады, бірақ Нью-Йорк қаласының Көлік басқармасы дәлізді рұқсат етуге ынталанды. Chrysler ақырында ғимараттың метро кіреберісінің құрылысын салып, төледі. Жаңа кіреберіс 1930 жылдың наурыз айында басталып, екі айдан кейін Крайслер ғимаратымен бірге ашылды. Ол кезде станция жақын маңдағы 14 ғимаратқа тікелей байланысты болды. Үш айдан кейін Транзит комиссиясы IRT-ге барлық турникеттеріне дыбыс басу құрылғыларын орнатуға рұқсат берді. Қалалық үкімет 1940 жылдың 12 маусымында IRT-нің жұмысын өз қолына алды. 1946 жылдың 12 ақпанында Lexington Avenue Line платформалары арқылы өтетін және негізгі мезонинді жалғастыратын өткелдің енін екі еселеу жұмыстары басталды. Жұмыс барысында жолаушылар жүретін ағаш жолдың орташа ені 1,5 метр болатын, оның орнына 3 метрлік бетон төсенішпен төселген кең өткел салынды. Бұл жол 1918 жылдың тамызында салынып, "уақытша" деп белгіленген. Жаңа 30 метрлік өткел 1918 жылға дейінгі бастапқы метрополитеннің орталық пойыздары қолданған жолдардың көп бөлігін қамтыды. Ағашпен қапталған жолдың бойындағы темір қоршаулар алынып тасталды. Жобаның құны 45 800 долларды құрады және тығынды жеңілдету мақсатында жасалды. Жобаның бір бөлігі ретінде жоғарғы өткел тарифтік бақылау аймағына көшірілді, бұл жолаушыларға метро мезонинінен Grand Central терминалына кіреберіске дейін жол ақысын төлемей өтуге мүмкіндік берді. Бұл үшін өткелдің шығыс жағындағы турникеттерді жылжытты. Наурыз айында Металл Терілер Одағының 46-шы жергілікті бөлімінің мүшелері жобаның 80 пайыз аяқталған құрылысын тоқтатуға тырысты, себебі одақ мүшелеріне қарағанда аз жалақы алатын қалалық қызметкерлерге жұмыс істеуге қарсы болды. Жаңартылған өткел 1946 жылдың 18 наурызында ашылды. 1948 жылдың соңында Нью-Йорк қаласының Көлік басқармасы "Гранд-Сентрал" станциясында үш өлшемді жарнамалық плакаттарды орнатты.

1950-1960 жылдар

1950 жылдың 2 наурызында Гранд-Сентрал станциясындағы Флашинг желісі платформасына жаңа типтегі тот баспайтын болаттан жасалған портативті газет стенді орнатылды. Газет стенді Union News Company компаниясына тиесілі болды. 1954 жылдың сәуірінде Боуэри жинақ банкі ғимараттың бірінші қабатынан 42-ші көшенің оңтүстік жағындағы Першинг-сквер мен Лексингтон авенюі арасындағы станция мезониніне дейін екі жылдамдықты, кері айналатын эскалатор орнатуды аяқтады. Эскалаторды салу үшін қатты тасты қазу қажет болды, бұл жұмысқа шамамен 135 000 доллар жұмсалды. Банк сонымен қатар жұмыс уақытында ашық болатын касса терезелерін мезонинге орнатты және жолаушылар 25 центке метро токенін және 10 цент қайтарым ақшасын алмастыра алатын ойын автоматтары қабырғаға орнатылды. Сондай-ақ 1954 жылы Нью-Йорк қалалық транзит басқармасы (NYCTA) Гранд-Сентрал – 42-ші көше станциясында флуоресценттік бағытталмалы белгілерді орнатты, бұл жүйеде осы жарықтандырылған белгілерді алған алғашқы станция болды. 1954 жылдың 9 тамызында Флашинг желісі платформасы мен негізгі мезонинды жалғастыратын екі жаңа кең эскалатор пайдалануға берілді. NYCTA оларды 1 235 000 долларға орнатты. Биік эскалаторлар сағатта 20 000 адамды қабылдай алатын, жұмыс уақытында минут сайын шамамен 1 км жылдамдықпен, ал басқа уақытта минут сайын шамамен 1 км жылдамдықпен қозғалды. Екі эскалатор да жұмыс күндері таңертең жоғары, ал кешке төмен қарай қозғалды. Күндізгі және демалыс күндері екі эскалатор екі бағытта да қызмет көрсетті. Эскалаторлар флуоресценттік жарықпен жарықтандырылды, бұл жарықтандыру кейіннен Гранд-Сентрал станциясының барлық кешеніне орнатылатын болды. Гранд-Сентралдағы Флашинг желісі платформалары және Квинсборо Плазадан басқа Флашинг желісінің барлық станциялары 1955–1956 жылдары 11 вагонды қабылдау үшін кеңейтілді. 1955 жылы NYCTA Лексингтон авенюі желісі станциясына төменгі деңгейді, сонымен қатар төрт жолды жасау жоспарын жасады. Ол станциядан тыс жердегі экспресс жолдарына қосылып, кейбір қызметтер үшін аралық аялдама ретінде пайдаланылуы тиіс болды. Лексингтон авенюі мен Флашинг желілері арасында мұндай жаңа деңгейге орын болды. Нью-Йорк қалалық транзит басқармасы (NYCTA) 1956 жылы Флашинг желісіне және Гранд-Сентрал станциясындағы шатл платформаларына флуоресценттік жарықтарды қосу жоспарларын жариялады. 1959 жылдың соңында Боулинг Грин, Уолл-стрит, Фултон-стрит, Канал-стрит, Спринг-стрит, Бликер-стрит, Астор-плейс, Гранд-Сентрал, 86-шы және 125-ші көшелердегі платформаларды кеңейту үшін он вагонды қабылдауға келісімшарттар жасалды. 1964 жылдың 17 наурызында Флашинг желісі платформасына қызмет көрсететін үш лифтті екі деңгейлі кең эскалаторлармен ауыстыруға 1 миллион долларлық жобаның құрылысы басталды. Жобаны 22 айда аяқтау жоспарланған, ал жұмыс 17 наурызда лифттердің бірін қызметтен шығарумен басталды. Он төрт айдан кейін бірінші эскалаторлар жиынтығы аяқталғаннан кейін қалған екі лифт қызметтен шығарылды. Бұл жоба 1966 жылдың 3 сәуірінде аяқталды, сонда сағатына 18 600 адамды қабылдайтын эскалатор орнатылды. 1964 жылдың 21 сәуірінде шатл станциясында ауыр өрт болды, ол сол кезде 42-ші көше шатлында сынақтан өткізілген автоматтандырылған пойызды жойды. Өрт 3-жолақтағы шатл пойзының астында басталды, ол ағаш платформаға таралып, үлкенге айналды. Жақын маңдағы ғимараттардың жертөлелері зақымдалды. Ал 3-жол 1964 жылдың 1 маусымында қайтадан іске қосылды. 3-жолды қайта орнату өрттен зақымдалған 60 арқалықты ауыстыру қажеттігіне байланысты кешіктірілді. 1966 жылдың 19 қыркүйегінен 1967 жылдың сәуіріне дейін желінің кейбір бөліктерін қайта құру үшін шатлмен қызмет көрсету шектелді. Жобаның жалпы құны 419 000 долларды құрады және Гранд-Сентралда жаңа мезонин құрылысын қамтыды. Жоба аясында өрттен түтіннен зақымдалған плиткалар қаланың көк, ақ және қызғылт сары түстеріндегі плиткалармен алмастырылды, олардың арасында қара плиткалар орналастырылды. Бұған қоса, бұрынғыдан 12 есе жарық болатын флуоресценттік жарықтандыру орнатылды. 1975 жылы Таймс Сквер мен 42-ші көше арасындағы 2-жол алынып тасталды. 1979 жылдың 9 тамызында Нью-Йорк қаласы Урбан Масса Транзит Әкімшілігінің Урбан Инициативалар Жобалары гранттық бағдарламасынан Гранд-Сентрал, Геральд Сквер және 42-ші көше – Порт Авторитеті Автобус Терминалы метро станцияларын жаңартуға 32 миллион доллар алатыны хабарланды. 1981 жылдың 26 қазанында Метрополитен көлік басқармасы (MTA) станцияның солтүстік және негізгі мезониндерін жалғастыру үшін өтпе жол салу үшін Гранд Хаяттың жертөлесінің бір бөлігін сатып алу үшін агенттіктің елеулі доменді пайдалану жоспары бойынша қоғамдық тыңдау өткізді. Бұған қоса, жоба аясында Коммодор өтпе жолына тік баспалдақ қайта құрылып, кептелісті азайту үшін кейбір баспалдақтар орнына көшірілді. Өтпе жолын салу Лексингтон авенюі платформаларынан барлық баспалдақтарды 42-ші көше шатлына және Флашинг желісі платформаларына қол жеткізу үшін пайдалануға және жолаушылар айналымын жақсартуға бағытталған. Федералдық қаржы алу үшін негізгі мезонин мен екі Лексингтон авенюі желісі платформаларын байланыстыру үшін лифттер орнатылды. 1985 жылы Лексингтон авенюі желісі станциясын жаңартуға 23 миллион доллар жұмсалды. Жоба аясында жаңа төбелер, едендер, жарықтандыру, сәулеттік графика, кіреберістер және екі эскалатор орнатылды. 1991 жылы жарияланған Нью-Йорк қалалық жоспарлау департаментінің есебінде Грейбар метро өтпе жолын оның аз қолданылуы және басқа қосылыстарға жақындығына байланысты жабу ұсынылды. Басқа метро өтпе жолында әйел зорталғаннан кейін, Нью-Йорк қалалық транзит басқармасының төтенше бұйрығымен Грейбар метро өтпе жолы және тағы 14 өтпе жолы 1991 жылдың 29 наурызында жабылды, содан кейін қоғамдық тыңдау өтті. Жабылуға дейін Грейбар метро өтпе жолында 365 қылмыс жасалған, бұл жабылуға бұйрық берілген 15 өтпе жолының ең қауіптісі болды. Өтпе жолы токен кассасының артында орналасқандықтан, оны патрульдеу қиын болды; жабылу кезінде дәліз "алдаулы ұзын және қауіпті" деп сипатталды. 1990-жылдардағы Екінші авеню метросы жоспарында Гранд-Сентрал терминалына жететін тармақ қарастырылды, ол 44-ші көшеде Екінші авенюден бұрылып, Лексингтон авенюі желісінде экспресс бағыттарынан жолаушыларды аудармақшы болды. Бұл тармақтағы қызмет Лексингтон авенюіндегіден жиі болмайтын, себебі Екінші авенюде жеткілікті сыйымдылық болмайтын, нәтижесінде бұл жоспардан бас тартылды.

Жаңартулар

Вандербильт даңғылы мен 42-ші көшесінің қиылысындағы One Vanderbilt құрылысының бір бөлігі ретінде SL Green Realty компаниясы станцияға бірнеше жаңартулар енгізді. Жаңартулар бірнеше жаңа кіру және шығу жолдарын қамтыды, соның ішінде Лексингтон даңғылы мен 42-ші көшесінің оңтүстік-шығыс бұрышына екі баспалдақ, сондай-ақ One Vanderbilt-тен 42-ші көшедегі шатл платформаларына тікелей жер асты кіруі. Мезониннен Lexington Avenue Line платформасына үш жаңа баспалдақ және солтүстік бағытқа бір жаңа баспалдақ қосылды. Жоба сонымен қатар станцияның оңтүстік-шығыс бұрышында орналасқан жақын маңдағы Grand Hyatt New York қонақ үйін қолдап тұрған бағаналарды қайта жаңартуды, метро мезонинін кеңейту үшін Hyatt жертөлесінің 40% -ын бұзуды және платформалар мен мезониндердегі бағаналарды жұқаратуды қамтыды. Hyatt кіреберісінде жаңа лифт орнатылды және ескі баспалдақ жаңасына ауыстырылды. Бұл станцияның сыйымдылығын арттырады, себебі сағатына 4000-нан 6000-ға дейін қосымша метро жолаушылары оны пайдалана алады. MTA мұнараның құрылысына рұқсат беру шартымен станцияны жақсартуды талап етті. Бұл Нью-Йорк метросының жеке инвестициялар бойынша ең ірі жобасы болды. 2015–2019 жылдарға арналған MTA Capital бағдарламасы аясында 42-ші көшедегі шатл мүгедектерге қолжетімді болды, орталық жол алынып тасталды және пойыздар алты вагондан тұратын болды. Grand Central шатл платформалары лифттермен қамтамасыз етілгенімен, шатлдың өзі қолжетімсіз болды, себебі Times Square платформаларына қол жеткізу мүмкін емес еді. Жобаның жалпы құны 235,41 миллион долларды құрайды, ал жобаның осы бөлігінің құны 30 миллион долларды құрайды. Grand Central станциясында орталық жолдың 3-ші жолы алынып тасталды және екі платформа біріктіріліп, үлкен аралдық платформа құрылды. Бұл метро жүйесіндегі ең үлкен платформа болды. Ескі платформалар алты вагонды қабылдау үшін батысқа қарай кеңейтілді, бұл үшін қолданыстағы қызметкерлерге арналған бөлмелер пайдаланылды. 1 және 3-ші жолдарды жалғастыратын ауыстырғыш орналасқан жерде жаңа, біріктірілген қызметкерлерге арналған бөлмелер салынды. Станцияның батыс жағындағы P4 баспалдағы, қазіргі солтүстік платформадан Мэдисон даңғылына апаратын баспалдақ алынып тасталды, ал қазіргі оңтүстік платформадан сол жаққа апаратын P3 баспалдағы едәуір кеңейтілді. 2016 жылдың желтоқсанында жоба кешіктірілді, құрылыс 2019 жылдың желтоқсанында басталып, 2022 жылдың қыркүйегінде аяқталуы жоспарланған. 2019 жылдың 7 наурызында құрылыс келісімшарты жасалды, аяқталу мерзімі 2022 жылдың наурызына белгіленді. Жаңа платформалар 2021 жылдың 7 қыркүйегінде ашылды. Қазіргі мезониннің астындағы жаңа мезонин метро стансасынан Grand Central Terminal төменгі деңгейінің Metro North платформаларына және East Side Access жобасының бөлігі ретінде салынған Long Island Rail Road Grand Central Madison станциясының вестибюліне тікелей байланыс ұсынады. Бұл қазіргі эскалаторларды қазіргі мезониннен тікелей Flushing Line платформаларына апаратын эскалаторларды алмастырады және құны 75-150 миллион долларға бағаланады. LIRR стансасына қосылыс 2023 жылдың 25 қаңтарында ашылды. Hyatt-ті 175 Park Avenue мекенжайында салынатын көкжаймен алмастыру жоспарының бөлігі ретінде қосымша айналымды жақсарту жоспарланған, бұл жоба 2022 жылдан 2030 жылға дейін салынуы күтілуде (Project Commodore). Жоба аясында Hyatt жертөлесіндегі метро турникеттері Project Commodore ғимаратының бірінші қабатына көшіріледі. 42-ші көшеден Grand Central негізгі залына дейінгі жол, Hyatt жер деңгейінде кеңейтіледі. Flushing Line платформасына кіретін эскалаторлар 2023 жылдың көп бөлігінде ауыстырылды. 2024 жылдың ақпанында жұмысшылар Flushing және Lexington Avenue желілері арасындағы ауысу жолын салуды бастады.

Болашақтағы метро желісі

Екінші даңғыл метрополитенінің құрылысы аясында осы жерден сол желідегі 42-ші көше станциясына дейін көшу мүмкіндігі қарастырылуы мүмкін. Екінші даңғыл метрополитенінің 3-ші кезеңі салынса, бұл Т пойзына көшуге мүмкіндік береді. Көшу 2004 жылы жарияланған Екінші даңғыл метрополитенінің экологиялық әсерін бағалау есебінде қарастырылған. 900 фут (274 м) көшу тоннелі 42-ші көше астынан Екінші даңғыл мен Үшінші даңғыл аралығында өтеді және IRT Flushing Line платформасына қосылады. Қажетті қосымша жабдықтар мен авариялық эвакуация шығулары үшін төртке дейін үй қажет болуы мүмкін. Тоннель 42-ші көшенің солтүстік жағынан өтеді, ал шығыс жақтағы шығу сол көше мен Екінші даңғылдың солтүстік-батыс бұрышында орналасады.

Террорлық әрекет

Нажибулла Зази және күдікті әріптестері 2009 жылдың қыркүйегінде Аль-Каиданың Нью-Йорк қаласы метрополитенінде, оның ішінде Grand Central станциясы және Таймс-сквер – 42-ші көше станциясында сағат түскі және кешкі уақыттағы ең көп жүргіншілер кезінде суицидтік шабуылдар жасау жоспарының аясында ұсталды. Зәзи кінәсін мойындады.

Фильм түсіру орны

Бұл кешеннің бұл бөлігі жабық тұрғанда кино түсіруге жиі пайдаланылатын. Атақты көріністердің ішінде 1971 жылғы "Француз байланысы" фильміндегі танымал көрініс, "Фриндж" сериалының бір бөлімі, "Қызықтырғыш адам" сериалының бір бөлімі және "30 Rock" сериалының бір бөлімі (47-ші – 50-ші көшелер – Рокфеллер орталығы станциясының орнына түсірілген) бар.

IRT Lexington Avenue Line желісінің платформалары

Grand Central 42-ші көше станциясы – IRT Лексингтон даңғылы желісінің экспресс станциясы. Бұл станция Лексингтон даңғылы желісі салынып жатқан кезде диагональ станциясы деп те аталатын, көше желісіне 45 градус бұрышпен орналасқан. 4 және 6 пойыздары кез келген уақытта мұнда тоқтайды; 5 поезді түнгі уақыттан басқа кез келген уақытта тоқтайды; ал <6> поезді жұмыс күндері қырындай бағытта тоқтайды. Станция батысқа және шығысқа қарай орналасқан. Үшіншісі рельстердің арасында орналасқан сорғы бөлмесі. Шеңбердің бір бөлігі CBTC автоматтік басқару жүйесіне арналған қосқыштар бөлмелеріне айналдырылды. Платформа бойымен созылған шамдар мен белгілер – Кристофер Спроат салған V Beam атты көркемдік инсталляция.

IRT Үшінші даңғыл желісі

Он жылдан астам уақыт бойы метро станциясы мен 42-ші көше арасында IRT Үшінші даңғыл желісінде тегін көшірулер ұсынылды. Бұл 1942 жылдың 14 маусымында, Куинсборо Плазаға және IRT Флашинг желісіне қол жеткізуді қамтамасыз еткен IRT Екінші даңғыл желісі жабылғаннан кейін басталды. Үшінші даңғыл желісі 1955 жылдың 12 мамырында жабылды, соның салдарынан көшірулер қажетсіз болды.