Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Зинновиц – Балтық теңізіндегі Узедом аралында орналасқан Мекленбург-Ворпомерниядағы жартылай қалалық демалыс орны. Бұл муниципалитет Волгаст және Ахлбек қалаларымен теміржол арқылы байланысады.
Zinnowitz is a semi urban Spa (resort) municipality in Mecklenburg Vorpommern on the northern German island of Usedom on the Baltic Sea. The municipality has rail connections to Wolgast and Ahlbeck.
Климат
Зиновцидің мұхиттық климаты Балтық теңізінің әсерінен жұмсақ болады. Шығымды температуралар сирек кездеседі. Бұл муниципалитет Германиядағы ең көп күн сәулесін жинаған жер ретінде бірнеше рет жоғары бағаланған.
Zinnowitz has an oceanic climate that is moderated by the Baltic Sea. Extreme temperatures are rare. The municipality has repeatedly scored the highest amount of sunshine in Germany.
Тарих
Зиновцит елді мекені алғаш рет 1309 жылы славян тіліндегі Цыс деген атаумен Померания герцогы Богислав IV-нің Крумминер монастырына жасаған сыйлық актісінде еске алынады. 1563 жылы монастырь таратылғаннан кейін, Цыс Померанияға қайта өтті. Отыз жылдық соғыс аяқталғаннан кейін, 1648 жылы Зинновцит орналасқан Узедом аралы Швецияның құрамына көшті, осыған байланысты муниципалитеттің атауы Зитцке өзгертілді. 18 ғасырдың ортасында Зитц Пруссияның бір бөлігі болды. 1751 жылы муниципалитет Зиновцит деп қайта аталды. Наполеон соғыстарынан кейін Пруссия мемлекеті қаржылық қиындыққа тап болғандықтан, Зиновцитті жақын маңдағы Свинемундеден келген саудагер Ф. В. Краузеге сатты, ол оны 32 бөлікке бөліп, колонистер тобына сатты. 1851 жылдың маусым айында Зиновцит ресми түрде шипажай мәртебесін алды. Соңғы Волга немісінің епископы Йозеф Алоис Кесслер зейнетке шығып, осы жерде қайтыс болды. ГДР кезінде Зиновцит «Freier Deutscher Gewerkschaftsbund» туризмінің ең маңызды демалыс орны болды. Зиновцит – мифологиялық батып кеткен ортағасырлық Винета қаласының болуы мүмкін жерлердің бірі. Бұл аңыз жаз бойы курорттың ашық аспан астындағы сахнасында көрсетіледі. Зинновиц пен Земпин арасындағы орманнан V1 зымырандарын сынауға арналған ұшыру алаңдарының қалдықтарын табуға болады. Олар 1943-1945 жылдары жақын орналасқан Пенемунде зымыран сынау орталығының бір бөлігі ретінде пайдаланылды.
The settlement of Zinnowitz is first mentioned under the Slavic name Tzys in 1309 in a deed of donation by Bogislaw IV, duke of Pomerania, to the Crumminer monastery. When the monastery was dissolved in 1563, Tzys reverted to Pomerania. At the end of the Thirty Years' War, in 1648, the island of Usedom on which Zinnowitz is situated fell to Sweden, which changed the municipality's name to Zitz. In the middle of the 18th century, Zitz became part of Prussia. In 1751 the municipality was renamed Zinnowitz. When the Prussian state fell into financial need because of the Napoleonic Wars, it sold Zinnowitz to a businessman, the merchant F. W. Krause of nearby Swinemünde, who in turn sold it in 32 parcels it to a group of colonists. In June 1851 Zinnowitz was designated an official spa. Josef Alois Kessler, the last Volga German Bishop, retired and died here. In GDR times, Zinnowitz was the most important bathing resort for Freier Deutscher Gewerkschaftsbund tourism. Zinnowitz is one of a couple of possible sites for the mythological sunken medieval city of Vineta. The legend is played out during the summer on the resort's open air stage. In the forest between Zinnowitz and Zempin, some remnants of the launching pads for testing V1 missiles can still be found. They were used between 1943 and 1945 as part of the nearby Peenemünde rocket testing facilities.