Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1975 жылы түсірілген Дэвид Мейслз бен Альберт Мейслздің деректі фильмі.
1975 documentary film by David Maysles, Albert Maysles
«Грей Гарднз» – Альберт және Дэвид Мейслздің 1975 жылы түсірілген американдық деректі фильмі. Фильмде екі усақ-айдар, жоғарғы топқа жататын әйелдің – Эдит Бил есімді ана мен қыздың күнделікті өмірі бейнеленеді. Олар Нью-Йорк штатының Шығыс Хэмптон қаласындағы Georgica Pond маңындағы 3 West End Road мекенжайындағы құлай жөнелген, Grey Gardens аталған сарайда кедейлікте өмір сүрді. Фильм 1976 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілді, бірақ басты бәйгеге ілікпеді. Эллен Ховде мен Мюффи Мейер де режиссерлік жұмысын атқарды, ал Сьюзан Фрумке – атқарушы продюсер болды. Фильмді Ховде, Мейер және Фрумке монтаждады. 2010 жылы Конгресс кітапханасы осы фильмді «мәдени, тарихи және эстетикалық маңызы бар» деп танып, АҚШ Ұлттық кино тізіміне енгізді. 2014 жылы Sight and Sound журналының сауалнамасында киносыншылар «Грей Гарднз» фильмін барлық уақыттағы ең үздік деректі фильмдердің он біріншісі деп дауыс берді. 2012 жылдың қараша айында PBS телеарнасы жүргізген халықтың дауыс беруі нәтижесінде бұл фильм барлық уақыттағы 100 ең ұлы деректі фильмдер тізімінде көш бастады.
Grey Gardens is a 1975 American documentary film by Albert and David Maysles. The film depicts the everyday lives of two reclusive, upper class women, a mother and daughter both named Edith Beale, who lived in poverty at Grey Gardens, a derelict mansion at 3 West End Road in the wealthy Georgica Pond neighborhood of East Hampton, New York. The film was screened at the 1976 Cannes Film Festival but was not entered into the main competition. Ellen Hovde and Muffie Meyer also directed, and Susan Froemke was the associate producer. The film was edited by Hovde, Meyer and Froemke. In 2010, the film was selected by the Library of Congress for preservation in the United States National Film Registry as being "culturally, historically, or aesthetically significant", and in the 2014 Sight and Sound poll film critics voted Grey Gardens the tenth best documentary film of all time. In November 2012, it topped the list of 100 greatest documentary films of all time by PBS through public voting.
Өмірбаян
Эдит Юинг Бувье Биль (1895–1977), "Үлкен Эди" деп белгілі, және оның қызы Эдит Бувье Биль (1917–2002), "Кішкентай Эди" деп белгілі, АҚШ-тың бұрынғы бірінші ханымы Жаклин Кеннеди Онассистің тәтесі және бірінші туысы болды. Екі әйел ондаған жылдар бойы "Грей Гарденс" иелігінде шектеулі қаржымен, нашар жағдайларда және оқшауланған күйде бірге өмір сүрді. Үй 1897 жылы Жозеф Гринлиф Торппен жобаланып, 1923 жылы "Үлкен Эди" және оның күйеуі Фелан Биль сатып алған. Фелан әйелінен айырылғаннан кейін, "Үлкен Эди" мен "Кішкентай Эди" 50 жылдан астам уақыт бойы онда тұрды. Үйдің атына "Грей Гарденс" атауы құм төбелердің түсіне, бетон қабырғаларға және теңізден соққан тұманға байланысты қойылған. 1971 жылдың күзінен бастап 1972 жылға дейін олардың тұру жағдайлары – үйдің ішінде көптеген мысықтар мен егершелер мекендегені, су құбыры болмауы, қоқыс пен шірікке толуы – "National Enquirer" газетіндегі мақала және "New York Magazine" журналының мұқабасында жарияланды. Бұл Суффолк округінің денсаулық сақтау департаментінің бірнеше тексерулерінен (Биллер бұл тексерулерді "шабуылдар" деп атады) кейін болды. Бил әйелдері үйлерінен шығарылып, үйдің бұзылу қаупіне тап болғандықтан, 1972 жылдың жазында Жаклин Онассис және оның қарындасы Ли Радзивилл үйді тұрақтандыру және жөндеу үшін қажетті қаражатты ұсынды, соның арқасында ол ауылдық кодекс талаптарына сай келді. Альберт пен Дэвид Мейслз олардың тарихына қызығушылық танытып, әйелдер туралы деректі фильм түсіруге рұқсат алды, ол 1976 жылы кеңінен мақтауға ие болды. Олардың тікелей түсіру әдісі әйелдерге өздерінің оқиғаларын айтуға мүмкіндік берді.
Edith Ewing Bouvier Beale (1895–1977), known as "Big Edie", and her daughter Edith Bouvier Beale (1917–2002), known as "Little Edie", were the aunt and the first cousin, respectively, of former US First Lady Jacqueline Kennedy Onassis. The two women lived together at the Grey Gardens estate for decades with limited funds in increasing squalor and isolation. The house was designed in 1897 by Joseph Greenleaf Thorpe and purchased in 1923 by "Big Edie" and her husband Phelan Beale. After Phelan left his wife, "Big Edie" and "Little Edie" lived there for more than 50 years. The house was called Grey Gardens because of the color of the dunes, the concrete garden walls, and the sea mist. Throughout the fall of 1971 and into 1972, their living conditions—their house was infested by fleas, inhabited by numerous cats and raccoons, deprived of running water, and filled with garbage and decay—were exposed as the result of an article in the National Enquirer and a cover story in New York Magazine after a series of inspections (which the Beales called "raids") by the Suffolk County Health Department. With the Beale women facing eviction and the razing of their house, in the summer of 1972 Jacqueline Onassis and her sister Lee Radziwill provided the necessary funds to stabilize and repair the dilapidated house so that it would meet village codes. Albert and David Maysles became interested in their story and received permission to film a documentary about the women, which was released in 1976 to wide critical acclaim. Their direct cinema technique left the women to tell their own stories.
Өндіріс
Альберт пен Дэвид Мейслз 1972 жылы Ли Радзивиллдің Ист-Хэмптондағы балалық шағы туралы деректі фильм түсіруді ұсынғаннан кейін Билздермен танысты және оларды Грей Гарднсқа саяхатқа алып кетті. Алғашқы фильмді Радзивилл қаржыландырды, бірақ кейін ол тоқтатылып, түсірілген материалдар жоғалып кетті. Мейслз ағайындылары 1974 жылы Радзивиллтің қолдауысыз "Грей Гарднс" фильмін түсіру үшін қайта оралды. Олар үйді қалпына келтіруге уәде берді (сату шарты бойынша үйді бұзуға рұқсат берілмеді). Ерлі-зайыптылар үйді және аумақты жаңартты. "Кішкентай Эди" 2002 жылы Флоридада 84 жасында дүние салды. Деректі фильмде көрсетілген жасөспірім жөндеуші Джерри Торре ("Кішкентай Эди" оны "Мәрмәр фавн" деп атаған), фильм жасаушылар тарапынан көп жылдар бойы іздестірілді және 2005 жылы Нью-Йорк таксиін жүргізіп бара жатқанда кездейсоқ табылған еді. 2011 жылы Джейсон Хей мен Стив Пелизаның "Грей Гарднстың Мәрмәр фавны" атты деректі фильмінде ол Нью-Йорктегі Суретшілер лигасының мүсіншісі болып жұмыс істегені көрсетілді. Фильмдегі туған күн тойына шақырылған екі қонақтың бірі Лоис Райт 1980 жылдардың басынан 2018 жылдың желтоқсанына дейін Шығыс Хэмптон қаласында 30 жыл бойы қоғамдық телеарнада бағдарлама жүргізді. Ол Бейлдерлермен бірге өткізген уақыты туралы кітап жазды. 2006 жылы Мейслс Criterion Collection үшін жаңа екі дискілік жинақтың құрамына бұрын жарияланбаған түсірілген материалдарды қосты. Онда "Грей Гарднстың Бейлдерлері" атты жаңа фильм де бар, ол шектеулі көрсетілімде де көрсетілді. 1972 жылы 16 мм пленкаға түсірілген, Ли Радзивиллдің Бейлдерлерді барып көруі туралы жоғалған түсірілген материалдар 2017 жылы "Сол жаз" деген атпен шығарылды. Квинн мен Брэдли 2014 жылы Брэдли қайтыс болғанға дейін 35 жыл бойы жаңартылған Грей Гарднсте тұрды, содан кейін Квинн үйді жалғыз өмір сүру үшін "өте қайғылы" деп тапты. Келесі бірнеше жыл бойы мүлік жалға берілді, содан кейін Квинн оны 2017 жылы сатты. Сату алдында Квинн Бейлдерлерге тиесілі қалған жиһаздарды орын жетіспеуіне байланысты сатуға мәжбүр болды. 2017 жылдан бері сәнді дизайнер Лиз Лэнг Грей Гарднстың иесі болып табылады. Лэнг және оның күйеуі үйді кең ауқымда жаңартып, оны тікұшақтарға көтеріп, ескі жертөле орнына жаңа жертөле жасады. Үйді қоршаған бақтар да жаңартылды.
Albert and David Maysles came into contact with the Beales in 1972 after Lee Radziwill suggested they make a documentary on her childhood in East Hampton and took them with her on a trip to Grey Gardens. The initial film was funded by Radziwill but was eventually shelved and the footage was lost. The Maysles brothers returned in 1974 without Radziwill's support to film Grey Gardens. who promised to restore the dilapidated structure (the sale agreement forbade razing the house). The couple restored the house and grounds. "Little Edie" died in Florida in 2002 at the age of 84. Jerry Torre, the teenage handyman shown in the documentary (nicknamed "The Marble Faun" by "Little Edie"), was sought by the filmmakers for years afterward, and was found by chance in 2005 driving a New York City taxicab. A 2011 documentary, The Marble Faun of Grey Gardens, by Jason Hay and Steve Pelizza, showed that he was then a sculptor at the Art Students League of New York. Lois Wright, one of the two birthday party guests in the film, hosted a public television show for 30 years in East Hampton from the early 1980s to December 2018. She wrote a book about her experiences at the house with the Beales. In 2006, Maysles made available previously unreleased footage for a special two disc edition for the Criterion Collection. It included a new feature titled The Beales of Grey Gardens, which also received a limited theatrical release. Previously lost footage shot in 1972, using 16mm film, featuring Lee Radziwill visiting with the Beales, was released in 2017 as That Summer. Quinn and Bradlee resided in the restored Grey Gardens for 35 years until Bradlee's death in 2014, after which Quinn found the home "too sad" to occupy alone. For the next several years, the property was available to rent until Quinn sold it in 2017. Prior to the sale, Quinn was forced to sell the remaining furniture originally belonging to the Beales, citing a lack of space. As of 2017, fashion designer Liz Lange is the owner of Grey Gardens. Lange and her husband have extensively remodeled the house, including lifting the house on stilts to create a basement in the existing crawlspace. The gardens surrounding the property have also been remodeled.
Дау
"Сұр бақтар" фильмі жарық көргеннен бері этикалық сұрақтар туындады. 1976 жылы Уолтер Гудман "The New York Times" газетінде "[Бильдер] екі ерекше тұлға ретінде бейнеленген" деп жазды және "неліктен олар осылай көрмеге қойылды?" деп сұрады. 2014 жылы Алекс Саймонмен сұхбаттасуда, "Голливуд сұхбатында" Альберт Мейслзден пайдалану мәселесі туралы сұрақ қойылды: "Сұр бақтар" бастапқыда шыққанда көп дау тудырды, кейбір топтар сіз бен Дэвид осы екі әйелді, психикалық денсаулығы күңкірегендей көрінетін, пайдаланды деп ойлады". Мейслз: "Психология саласында білімі бар адам ретінде, [Бильдер] психикалық ауруға шалдыққан деп айтудан жақсы білемін. Олардың мінез-құлқы – өздерін көрсетудің бір жолы ғана. Ал өздерін көрсету үшін фильмнен артық не болуы мүмкін? Басқаша ештеңе де жоқ. Олар өздері. Олар әрқашан бақылауда болды". Дегенмен, бұл мәселе талқылауда, кейбір сыншылар оны пайдалану деп санайды, ал басқалары – жанашырлықпен қарау керек деп есептейді. Кем дегенде бір жағдайда фильмде пайдалану да, жанашырлық та бар деген қорытындыға келді. Гудман өз мақаласында Бильдерлердің Мейслзбен келіссөздерді олардың отбасылық адвокаты арқылы жүргізгенін және оларға "қызметі үшін ақы төленгенін және кез келген пайдадан үлес алуға құқылы екенін" атап көрсетті. Документалды фильмдер жасау кезінде түскендерге ақы төлеу, соңғы жұмыстың сапасына қалай әсер ететіні тұрғысынан, ұзақ жылдардан бері этикалық пікірталас тудырып келеді.
Ethical questions have been raised about Grey Gardens since its release. In 1976, Walter Goodman wrote in The New York Times that "the film presents [the Beales] as a pair of grotesques," and asked "why were they put on exhibition this way?" In 2014, in conversation with Alex Simon for The Hollywood Interview, Albert Maysles was asked specifically about the issue of exploitation: "Grey Gardens was very controversial when it was initially released, with some circles feeling you and David were exploiting these two women who seemed to be mentally ill." Maysles replied that "as someone with a background in psychology, I knew better than to claim [the Beales] were mentally ill. Their behavior was just their way of asserting themselves. And what could be a better way to assert themselves than a film about them asserting themselves? Nothing more, nothing less. It’s just them. They were always in control." Nevertheless, the matter has continued to be the subject of debate, with some commentators coming down on the side of exploitation, others on the side of empathy. In at least one case, it was concluded that both exploitation and empathy were to be found in the film. In his article, Goodman also pointed out that the Beales were represented in negotiations with the Maysles by their family lawyer and that they were "paid for their cooperation and are due to participate in any profits." In the context of documentary making, paying one's subjects has long been a source of ethical debate in terms of how it impacts the final work.
Музыкалық театр
Құжаттық фильм және әйелдердің тарихы толық көлемді мюзикл, Grey Gardens ретінде бейімделді, кітабы Дуг Райт, музыкасы Скотт Франкель және ән сөздері Майкл Кори жазды. Кристин Эберсоль мен Мэри Луиза Уилсонның қатысуымен көрсетілім 2006 жылдың ақпан айында Нью-Йорктегі Playwrights Horizons театрында тұңғыш рет қойылды. Мюзикл 2006 жылдың қараша айында Бродвейдегі Уолтер Керр театрында қайта ашылды және газеттер мен журналдардың "2006 жылдың ең жақсылары" тізіміне 25-тен астам рет енді. Бұл қойылым ең үздік костюм дизайны үшін Тони сыйлығын жеңіп алды, ал Эберсоль мен Уилсон өз өнерлері үшін жеке-жеке Тони сыйлығына ие болды. Бродвейдегі қойылым 2007 жылдың 29 шілдесінде мәдени орталықтан алынып тасталды. Бұл деректі фильмнен бейімделген Бродвейдегі алғашқы мюзикл болды.
The documentary, and the women's story, were adapted as a full length musical, Grey Gardens, with book by Doug Wright, music by Scott Frankel and lyrics by Michael Korie. Starring Christine Ebersole and Mary Louise Wilson, the show premiered at Playwrights Horizons in New York City in February 2006. The musical re opened on Broadway in November 2006 at the Walter Kerr Theatre, and was included in more than 25 "Best of 2006" lists in newspapers and magazines. The production won a Tony Award for Best Costume Design, and Ebersole and Wilson each won Tony Awards for their performances. The Broadway production closed on July 29, 2007. It was the first musical on Broadway ever to be adapted from a documentary.
Теледидар фильмі
Грей Гарднс, HBO фильмі, Джессика Лэнг және Дрю Бэрримор Эдилер рөлінде ойнаса, Жанна Триплхорн Жаклин Кеннеди, ал Дэниел Болдуин Джулиус Круг рөлінде бейнеленген. Фильмді Майкл Сукси режиссерлік етіп, сценарийін (Патрисия Роземамен бірге) жазған. Фильмнің түсірілімі 2007 жылдың 22 қазанында Торонто қаласында басталды. Ол Кішкентай Эдидің жас кезіндегі өмірі мен 1975 жылғы деректі фильмнің түсірілімі/премьерасы арасындағы оқиғаларды көрсетеді. Фильм алғаш рет 2009 жылдың 18 сәуірінде HBO телеарнасында көрсетіліп, алты Primetime Emmy және екі Golden Globe сыйлығына ие болды.
Grey Gardens, an HBO film, stars Jessica Lange and Drew Barrymore as the Edies, with Jeanne Tripplehorn as Jacqueline Kennedy, and Daniel Baldwin as Julius Krug. Directed and co written (with Patricia Rozema) by filmmaker Michael Sucsy, filming began on October 22, 2007, in Toronto. It flashes back and forth between Little Edie's life as a young woman and the actual filming/premiere of the 1975 documentary. First aired on HBO on April 18, 2009, the film won six Primetime Emmys and two Golden Globes.
Басқа еңбектердегі сілтемелер
Rugrats 2-ші маусымының 15-ші бөлімі "Жоғалған Rugrat ісінде" Томмиді әжесі жоғалтып, "Сұр бақтар" деп аталатын сарайда тұратын екі егде жастағы ерекше әпкелер "өсіреді". Руфус Уэйнрайттың 2001 жылғы Poses альбомындағы "Grey Gardens" әнінде фильмнен алынған диалог үлгісі және лирикадағы қосымша фильмге сілтемелер бар. 2003 жылғы Heart альбомындағы Stars әнінде фильмдегі диалогтар қолданылған. The Comedy Central Roast of Joan Rivers (2009) бағдарламасында комик-импровизатор Марио Кантоне Джоан мен оның қызы Мелиссаның "Сұр бақтар" атты телефильмде бірге түскені туралы әзіл айтты. NBC-дің "The New Normal" бағдарламасының 1-ші маусымы, 2-ші бөлімі: "Sofa's Choice" (2012) эпизодында бір кейіпкер Кішкентай Эдиге ұқсап келеді. NBC-дің "30 Rock" бағдарламасының 5-ші маусымындағы "Мисс Донаги" эпизодында Тина Фейдің кейіпкері Лиз Лемон Кішкентай Эди рөлін ойнайды. Кейін ол: "Бұл Дрю Бэрримордың сол ақылсыз әйелді бейнелеуін еліктеуім болды" деп түсіндіреді. RuPaul's Drag Race бағдарламасының 4-ші маусымындағы қатысушы Шарон Нидлс Кішкентай Эдиге ұқсап киінеді. 2015 жылы IFC арнасының "Документальді қазір!" сериалы "Сэнди Пассаж" атты Grey Gardens пародиасын көрсетті. Эпизодты Сет Майерс жазды, ал Билл Хадер мен Фред Армисен "Кішкентай Вивви" және "Үлкен Вивви" рөлдерін сомдады. "Гилмор қыздары" сериалының 3-ші маусымындағы "Қорықтап қуырылған корейлік алғыс айту" эпизодының басында Лорелай мен Рори осы деректі фильмді тамашалап отыр.
On Rugrats, season 2, episode 15, "The Case of the Missing Rugrat", Tommy is misplaced by Grandpa and "adopted" by two elderly eccentric sisters living in a mansion named "Grey Gardens." The Rufus Wainwright song "Grey Gardens", from his 2001 album Poses, contains a sample of film dialogue as well as additional film references in the lyrics. The Canadian rock band Stars song "The Woods", from their 2003 album Heart, contains samples of dialogue from the film. The Comedy Central Roast of Joan Rivers (2009) featured a joke by comic impressionist Mario Cantone that Joan and her daughter Melissa starred together in a TV movie titled Grey Gardens. On NBC's The New Normal, season 1, episode #2: "Sofa's Choice" (2012), a character impersonates Little Edie. In the Season 5 episode "Mrs. Donaghy" on NBC's 30 Rock, Tina Fey's character Liz Lemon does an impersonation of Little Edie. She later explains: "It [was] my imitation of Drew Barrymore's impression of that crazy lady." On RuPaul's Drag Race, season 4 contestant Sharon Needles dressed as Little Edie for a cat themed magazine cover; season 5 contestant Jinkx Monsoon impersonated Little Edie on Snatch Game. In 2015, the IFC series Documentary Now! featured a Grey Gardens parody called "Sandy Passage." The episode was written by Seth Meyers and stars Bill Hader and Fred Armisen as "Little Vivvy" and "Big Vivvy" respectively. In the opening scene of "A Deep Fried Korean Thanksgiving", a season 3 episode of Gilmore Girls, Lorelei and Rory are watching the documentary.