Кіріспе

Исаак Гриер Стрейн (4 наурыз 1821, Роксбери, Франклин округі, Пенсильвания – 14 мамыр 1857, Аспинвалл, (Колонның баламалы атауы, Панама) Колумбия), американдық міндетті офицер. 17 жасында ол теңізде тәлім алу үшін АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылды. Табиғатынан зерттеуге бейім болған ол 1843 (кейбір деректер бойынша 1845) жылы Бразилияның ішкі аймақтарына, Сан-Паулу провинциясына зерттеу экспедициясын жетекшілік етті. 1848 жылы ол Төменгі Калифорния түбегін зерттеуді бастады; ол АҚШ-Мексика шекаралық комиссиясымен жұмыс істеді. 1850 жылы лейтенант шеніне көтерілді. Лейтенант Стрейн Филадельфиядағы Табиғаттану ғылымдары академиясының, Бразилияның тарихи және географиялық институтының және Нью-Йорктің Америкалық этнологиялық қоғамының корреспондент-мүшесі болды. 1849 жылы ол Оңтүстік Американың бір бөлігін зерттеп, 1849 жылы Нью-Йоркте 1853 жылы жарық көрген «Кордильера және Пампа, Тау және жазық: Чилидегі және Аргентина провинцияларындағы саяхат эскиздері» атты еңбегін жазды. АҚШ бейбітшілікте болғанда және Атлант жағалауынан Тынық мұхитына дейін кеңейтуді көздеген «Аппақ тағдыр» саясатын жүзеге асырған АҚШ Президенті Франклин Пирс Дариен мойыны арқылы Атланттан Тынық мұхитына канал салу жолын қарастырды, бұл аймақ Дариен аңғары деп те аталады, ол Колумбияда, қазіргі Панамада орналасқан. Осыған байланысты, 1853 жылдың соңында Әскери-теңіз министрі Джеймс С. Доббин лейтенант Стрейнге 1854 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Дариенді зерттеу экспедициясын құрып, басқаруды тапсырды. Дариен мойынының Атлант жағынан экспедиция 1854 жылдың 20 қаңтарында басталды. Тығыз жартастар мен ормандарға толы Дариенде Франция мен Англия да өз зерттеушілерін жіберген. Ағылшыз Ғисборн, мүмкін, қате немесе нақты емес, бірақ әрине, жаңылыстыратын жазбалар қалдырды, ол Стрейннің аңғардан өту жолындағы күмәнділікті және өлім-жітімді күшейтті. Ғисборнның жазбаларына сүйене отырып, Стрейн тобы айналып, бөлініп, жабдықтарының нашарлауына, сенімсіз және көбінесе қауіпті жергілікті жетекшілерге, дұрыс тамақтанбауға, аяқтарының ауруына, денеге енген паразиттерге және жұқпалы тропикалық ауруларға тап болды. Стрейннің 27 адамнан тұратын тобының 6 мүшесі аштықтан қайтыс болды. Батыл, бірақ тағдырынан адасқан экспедиция болашақта құрлық жолдарын, теміржолды және Атлант пен Тынық мұхитын Панама каналы арқылы байланыстыруға үлкен үлес қосты. Канал 1914 жылы, Стрейн экспедициясынан 60 жыл өткен соң аяқталды.