Кіріспе

Американдық композитор (1941 жылы туған)

Ричард Эдвард Уилсон (1941 жылғы 15 мамырда туған) – американдық композитор және пианист. Сериализмді қабылдамай, Уилсон белгілі бір дәрежеде тоналдылықты қолданады, бірақ көбінесе көп хроматизммен. Оның туындылары оркестрлік, опералық, аспаптық және камералық музыканы, сондай-ақ басқа да жанрларды қамтиды.

Өмір және мансап

Уилсон Огайо штатының Кливленд қаласында дүниеге келді, және ол жас кезінде Джордж Сзелл мен Кливленд оркестрінің концерттеріне қызығушылық танытты. Ол Рослин Райш, Эгберт Фишер және Леонард Шурдан фортепиано сабақтарын алды. Роберт Рипли мен Эрнст Сильберштейнмен виолончельді оқыды. 1963 жылы Уилсон Гарвард университетін magna cum laude және Phi Beta Kappa құрметімен бітірді, онда Роберт Моевс пен Рэндалл Томпсонмен оқыған. Кейін ол Ратгерс университетінен магистр дәрежесін алды. 1966 жылдан 2016 жылға дейін Вассар колледжінде оқытушы болып жұмыс істеді, онда ол Мэри Коновер Меллон музыка профессоры болды. 1992 жылдан бері ол Америка симфониялық оркестрінің тұрақты композиторы.

Музыка

Ричард Уилсонның композициялары қатаң, бірақ лирикалық атоналдылықпен ерекшеленеді, бұл оны қазіргі американдық музыканың белгілі мектептерінен – минимализм, он екі тондық жүйе, неоромантизм және авангардтан айырып тұрады. Оның екі туындысы – жалғыз фортепианоға арналған «Эклог» және №3 струнный квартеті, ХХ ғасыр американдық музыкасының қарыштап тұрған нүктелері саналады. Оның ірі масштабты оркестрлік туындыларының қатарында №1 симфония бар, оның премьерасын Хадсон аңғары филармониясы көрсетті және Жаңа Зеландия симфониялық оркестрі жазды; сондай-ақ Сан-Франциско симфониясы үшін жазылған «Артикуляциялар». Уилсон – Англияның ақылсыз патшасы Этельред II-нің ерліктеріне негізделген, бір актілі әзіл-қалжың операсы «Дайын емес Этельредтің» авторы. Ол доминантты жетінші аккордының үш түрін иррегулярлық шешімдері бойынша жіктеді.

Сыни жауап

Уилсонды 21st Century Music журналы «музыкасы ізденушілерге сыйлық сыйлайтын, керемет талантты және жоғары жетістіктерге жеткен композитор» деп мақтады, ал New York Sun басылымы оны «жылдар бойы қалыптасқан және дамыған, өткір зиялылық, классикалық форма, қазіргі заманғы гармония және импрессионистік түстердің керемет үйлесіміне айналған ерекше стильге ие» деп сипаттады. New Yorker журналында жазған Эндрю Портер оның 3-ші скрипкалық квартетін «көркемдікпен жасалған және ерекше композиция» деп атады, ал New York Times оны «мазмұны мен көркемдігімен көзге түсетін, белсенді репертуарда орын алуға лайық туынды» деп бағалады. New York Times жақында өткен концерт туралы жазған мақаласында: «Ричард Уилсонның Diablerie шығармасы ерекше көзге түсті, ол заманауи лексика мен грамматикаға ие болғанымен, әрқашан ұзақ, лирикалық, кейде опералық экспрессияға толы мелодияларды және романтикалық дәуірдегі концерттік стильді ұстанады», – деп жазды. Strings Magazine журналындағы мақалада осы шығарма «Уилсонның жеке туындыларының құнды жинағындағы тағы бір бағалы маржан» деп аталды.

Құрметтер

2004 жылы Уилсон Америка өнер және әдебиет академиясынан музыка саласындағы «Оскар» сыйлығын алды, бұған дейін ол осы академиядан Уолтер Хинриксен сыйлығын алған болатын. Соңғы кездегі басқа да наградалар: Линкольн орталығының камералық музыка қоғамының Стогер сыйлығы; Гуггенхайм стипендиясы; Кливленд өнер сыйлығы; Италиядағы Боглиаско қоры мен Беллажио орталығындағы тұрақты жұмысқа орналасуы; сондай-ақ Кусевицкий және Фромм қорларынан, Америка камералық музыкасынан, Чикаго камералық музыканттарынан, Уолтер В. Наумбург қорынан, Конгресс кітапханасынан және Сан-Франциско симфониясынан алған тапсырыстар.

Сылбырлы квартет үшін шығармалар

(1969) Квартет №1
(1977) Квартет №2
(1982) Квартет №3
(1998, 2001) Квартет №4
(2008) Квартет №5
(2018) Квартет №6