Кіріспе
Августин Кордецки (шын аты Клеменс Кордецки Слеповрон елтаңбасы; 16 қараша 1603 – 20 наурыз 1673) – Польшадағы Ясна-Гура монастырының аббаты. Ол монастырьдың рухани көмекшісі және провинциалы болды. 1655 жылы Ұлы су тасқыны кезінде ол швед әскерлерінен монастырды қорғауға жетекшілік етті.
Өмір
Клеменс Кордецкий Гнезнен епархиясынан шыққан. Ол Марцин мен Доротаның бай, көп балалы отбасында дүниеге келді (оның үлкен әпкесі Катаржина және кіші інісі Томаш болды). Әкесі 1615-1616 жылдары қала әкімі болған. 1603 жылдың 16 қарашасында Ивановицедегі Әулие Екатерина шіркеуінде крещение рәсімі болды. Оның куәгерлері қала әкімінің ұлы Мачей және Эльжбета Ольбинска болды. Ивановицедегі Гарбарска көшесі, 14 нөмірде сақталған XVIII ғасырға жататын ағаш үй бар, ол дәстүр бойынша оның туған жері саналады. Жас Клемент 1615 жылы жергілікті шіркеу мектебінде білім алды, оны жақсы нәтижемен бітірді, сондықтан ата-анасы оны одан әрі оқытуға шешім қабылдады. Ол Әулие Мария Магдалинаның кіші орта мектебінде оқыды. 1624-1628 жылдары Калиштағы иезуит колледжінде философияны, ал 1628-1633 жылдары Познаньдегі иезуит колледжінде теологияны оқыды. Монастырь өмірін таңдауына оқу кезінде кездескен паулиндық монахтардың әсері тиген болуы мүмкін. Ол 30 жасында Паулин орденіне кірді және 1633 жылдың 19 наурызында провинциал жетекшісі Бартоломей Болеславскийден киелі киім алып, діни атын Августин деп қабылдады және Ясна-Гурада Адам Прекердің басшылығымен жаңадан бастау алды. 1633 жылдың күзінде эпидемияға байланысты ол Ясна-Гурадан кетіп, Конопискадағы монастырь шаруашылығында тұрды. Сол кездегі жаңадан бастаушы Адам Казновиуш ОСППЕ осы эпидемияның құрбаны болды. Оның орнына Томаш Биниашевич ОСППЕ тағайындалды. Жаңадан бастауын аяқтағаннан кейін ол Вилюньге жіберілді, онда жастарға риториканы үйретті. 1634 жылдың 25 наурызында Ясна-Гурада провинциал әке Бартоломей Болеславскийтің қолынан өсиет алды. Алғашқы шашын алды, төрт кіші діни орден алды, ал 1634 жылдың 1 сәуірінде субдиакон болып тағайындалды. Екі аптадан кейін, 1634 жылдың 15 сәуірінде, Қасиетті сенбі күні Гнезнода диакондыққа бекітілді, ал 1634 жылдың 10 маусымында Ян Венжик архиепископтың қолынан дін қызметкері болып тағайындалды. Ол кезде оқыған еңбектері: Франциск де Сельге арналған Құдайдың сүйіспеншілігі туралы трактат немесе Альберт Великийдің уағыздары. Бастапқыда оған оқу-тәрбие жұмысы сеніп тапсырылды, содан кейін 1635 жылдың желтоқсан айының ортасынан бастап ол Ясна-Гурада лекция оқыды, ал 1636 жылы болашақ паулиндық монахтарды тәрбиелеуде жаңадан бастаушының орынбасары болып тағайындалды. 1642 жылдың қазан айында ол тағы да осы лауазымға тағайындалды. Сол жылдың 15 қазанында ол Ясна-Гурада (лат. lector conferentiarum) – моральдық теологиядан лекция оқыды. 1645 жылдың 2 наурызынан кейін Бешовада осы міндеттерді қайтадан орындады. 1638 жылдың шілдесінде ол Ясна-Гура дискреті, яғни провинциялық тарапқа монастырь өкілі ретінде қатысты, онда ол Вилюньнің абысы болып сайланды. Бұл монастырьдің 1638, 1639 және 1640 жылдардағы кіріс кітабында оның жұмысының іздері бар. 1640 жылдың 15 ақпанында Ясна-Гураға шақырылған приорлар мен дискреттер съезінде Миколай Сташевский басшылығымен ол Римдегі поляк провинциясының монастырь конституцияларын қайта қарау жөніндегі өкілі болып сайланды. Алайда бұл шешім көп ұзамай кері қайтарылды. 1641 жылдың маусымында ол Виелгомлины монастырының преоры болды, онда ол 27 желтоқсанға дейін болды, содан кейін Ясна-Гураға оралды. 1642 жылдың қазан айында ол Ясна-Гура монастырының провинциялық бөлімінде дискрет ретінде пайда болды. 1643 жылдың 11 шілдесінде ол Вилюньдегі преорлық қызметке тағайындалды, бұл әке Томаш Биниашевичтің ОСППЕ отставкаға шығуына байланысты болды. 1644 жылдың маусымында провинциялық тарауда ол провинцияның екінші анықтауышы, сондай-ақ Ясна-Гураның преоры болып сайланды. Бірнеше айдан кейін, 1645 жылдың 2 наурызында ол осы лауазымынан кетіп, жергілікті монастырьдің субпринцының міндеттерін атқару үшін Бешоваға кетті. 1646 жылдың 1 қазанында Ясна-Гура маңындағы Әулие Барбара шіркеуінде жаңадан ашылған үйдің ашылуына байланысты ол Опоровтағы бос тұрған преорлық қызметін алды, оған ОСППЕ-нің абысыны Миколай Сташевский сеніп тапсырды. 1647 жылдың 25 тамыздағы провинциялық тарауда ол төртінші провинциялық анықтауышы және Пинецов монастырының преоры болып сайланды, оның өкілеттігі кезінде жергілікті Сент-Джон шіркеуінде жаңа орган салынды. Сондай-ақ, оның үйлену тойы мен екі рет крещение рәсімінен өткені туралы мәлімет бар. Содан кейін 1650 жылдың 10 мамырында ол провинцияның бірінші анықтауышы болып сайланды, оның жалпы тарауының дискреті, сондай-ақ Ясна-Гураның преоры. 1650 жылдың 26 мамырында ол Венгрия провинциясына аттанды. 1653 жылдың шілдесінде провинциялық тараудағы сайлау нәтижесінде ол үшінші провинциялық анықтауышы және Ясна-Гураның преоры болып сайланды. 1657 жылдың 18 ақпанына дейін, ал 1660 жылдың 1 мамырынан бастап ол Польша провинциясының преоры болды. 1663 жылдың мамырындағы Венгриядағы жалпы тарауда ол төртінші шешімді дауыспен орденнің басшысы лауазымына дауыстардың жартысын алды, ал аға буын өкілі Павел Иванович, ОСППЕ, басшы болып сайланды. Әке Кордецкий бас викарий болып сайланды, бірақ ол сайлауды қабылдамады. Келесі провинциялық тарауда ол: 1663 жылдың 4 шілдесінде Ясна-Гураның преоры, 1666 жылдың 3 тамызында провинцияның викариі және Ясна-Гураның преоры, 1669 жылдың 12 тамызында Ясна-Гураның преоры және 1671 жылдың 7 сәуірінде Польша провинциясының преоры болып сайланды. Кордецкий тұсында Ясна-Гурада музыкалық өмір гүлденді, монахтар мен қарапайым халықтан құралған вокалдық-аспаптық ансамбль жұмыс істеді. 1670 жылдың 22 маусымында монастырь атынан ол конгрегация мен жеке музыканттар арасындағы қарым-қатынасты реттейтін құжатқа қол қойды. Музыканттар тарапынан құжатқа сол кездегі ансамбль дирижері (лат. Magister Capellae), әке Владыслав Лещинский, ОСППЕ қол қойды. Барлығы ол Вилюньде екі рет преорлық міндеттерді атқарды, сондай-ақ Виелгомлины, Опоров және Пинецовта преор болды. Ол Ясна-Гураның преоры алты рет сайланды. Ол Польша провинциясының преоры үш рет болды. Сонымен қатар, ол орденнің басшысы лауазымына кандидат болды. Ол бас викарий болып сайланды және төрт рет провинцияның анықтауышы болып сайланды.
Әке Августин Кордецкий 1673 жылдың 20 наурызында шамамен сағат 16:00-де Вершувтағы монастырьға сапар барысында, намаз оқып тұрған достардың алдында есінен танып қайтыс болды. Қоштасу рәсімі келесі күні өтті. Шығару процесін үш паулин және Вершувтың преоры, сондай-ақ провинцияның викариі, әке Константин Ярошевский, ОСППЕ бастап кетті. 1673 жылдың 24 наурызында Ясна-Гура монастырына жеткізілген денесі әке Григорий Терецкий, ОСППЕ денесінің жанына, Әулие Антоний Аббаттың алтарының астына жерленді. 1704 жылы оның қалдықтары Чудесная картина капелласының астындағы криптке көшіріліп, ең құрметті жерде, Біздің Анамыздың алтарының астында жеке урнаға қойылды және Кордецкий деген атпен белгіленді. Қазіргі уақытта күл салынған урна Біздің Анамыз капелласының екінші бөлімінде, қабырғаның жанында, шыныдан жасалған қоршауда орналасқан. Ол үлгілі монах, еңбекқор, шебер және әкімшілік істе сақ болған. Батыл және қарапайым, сонымен қатар Анамызға ерекше құрмет пен берілгендік танытқан. Сондай-ақ, шведтермен шайқас кезінде процессияны басқару үшін қолданылған монархия кейбір маңызды мерекелерде ғана қолданылады.
Швед топан суы
1655 жылы швед тоқырауы кезінде оның мақсаты – Ясна-Гураны швед әскерінің тонауынан және қиратуынан қорғау болды. Осы мақсатта ол Ченстоховадағы Әзіретіміздің Анасының бейнесін жасырып, оның көшірмесін ғибадатханаға орналастырды. Ол король Карл X Густавқа, қазір Стокгольм мұрағатында сақталатын хат жолдады, онда бекіністі беруге келісімін білдірді, бірақ қасиетті орынның қауіпсіздігіне кепілдік беру шартымен. Ол кепілдік алмағандықтан, Ясна-Гураны қарулы күшпен қорғауға шешім қабылдады. Ол 18 қарашадан 27 желтоқсанға дейін 1655 жылға дейін қоршау кезінде Ясна-Гура бекінісінің қорғауын басқарды. Профессор Идзи Паник пікірінше, Августин әкесі салмақты түрде әрекет етіп, тиімді қорғаушы болды, ал швед короліне жолданған хаты шабуылды кейінге жылдыру мақсатында жазылған.