Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лхотсе Шар – Лхотсе тауының қосалқы тауы, биіктігі шамамен 8400 метр. Оны алғаш рет 1970 жылдың 12 мамырында Сепп Майерл және Рольф Вальтер бағындырды.
Lhotse Shar is a subsidiary mountain of Lhotse, at high. It was first climbed by Sepp Mayerl and Rolf Walter on 12 May 1970.
Биікке көтерілу жолдары мен қауіптері
Лхотсе Шар – Реисс-Кулоар арқылы басты шыңға стандартты жолмен көтерілуден шалқап жатқан Лхотсе орталық жотасының шығыс биік нүктесі болып табылады. Жота да, Лхотсе орталық шыңдары да өте қиындықпен шаруа болғандықтан, Шарға басты жотамен өту мүмкін емес, ал болашақ альпинистер Батыс Шағылынан тыс жерден Лхотсе тік көтерілісіне көтерілуі керек. Көптеген альпинистер Шардың оңтүстік-шығыс беткейін немесе Лхотсе оңтүстік беткейімен ең тікелей жолды таңдайды. Шардың тік пирамидасы альпинистерді барлық бағытта ашық тау жыныстары мен қар көшкініне ұшырайтын беткейлерден өтуге мәжбүр етеді, нәтижесінде осы бағыттарда көптеген қаза болған; шындығында, 2021 жылға дейін Лхотседе тіркелген өлімнің үштен бірі (31-дің 11-і) Лхотсе Шарда болды. Бұл таудың барлық басты немесе екінші реттік сегіз мыңдық шыңдарының арасындағы ең жоғары өлім көрсеткішіне ие. Тауға шыққан әр екі адамның бірі оған өмірлік құрбан болады. Таудың биіктігі де қауіптілікті күшейтеді: теңіз деңгейінен 8383 метр биіктіктегі бұл тау сегіз мыңдықтардың ең қауіптісі – Аннапурна I-ден 292 метр жоғары, және «Өлім аймағына» тым жақын орналасқан, бұл альпинистер үшін биіктікке байланысты ауру қаупін едәуір арттырады.
Lhotse Shar forms the eastern highpoint of Lhotse’s central ridge, far from the main summit's standard route of ascent via the Reiss Couloir. As the ridge and Lhotse's central summits are themselves extremely difficult climbs, a traverse to the Shar along the main ridge is impractical and prospective climbers must instead ascend Lhotse’s huge vertical rise from outside the Western Cwm. Most opt for the southeastern flank of the Shar itself, or the most direct route, up Lhotse's South Face. The steep pyramid of the Shar inevitably forces climbers across exposed rock bands and avalanche prone slopes in all directions, and these routes have consequently seen many fatalities; indeed, of Lhotse's documented deaths as of 2021, a third (11 of 31) have occurred on Lhotse Shar. It has the highest fatality rate of all principal or secondary eight thousander summits – for every two people who summit the mountain, one person dies attempting to. The mountain's extreme height further compounds the danger: At 8,383 meters above sea level, it is 292 meters (958 feet) higher than Annapurna I Main, the next deadliest summit of the eight thousanders, and well into the Death zone, greatly increasing the risk of altitude sickness for climbers.
Оқиғалар
1980 жылы 27 сәуірде Николас Ягер Лхотсе Шарда соңғы рет көрінді және қаза тапқан деп есептеледі. Ягер Шардан Лхотсе Басқа қарай өтуге тырысқан. 1987 жылдың 27 қыркүйегі Лхотсе Шардағы ең қасіретті күн болды, төрт испандық альпинист 1500 метрден құлап, қар көшкіні салдарынан қаза тапты. Британдық альпинистер Алан мен Адриан Берджесс команданың дене қалдықтарын ішінара тауып алғанын Джон Кракауэрдің 1990 жылғы «Eiger Dreams: Ventures Among Men and Mountains» жинағында айтылған.
On 27 April 1980, Nicolas Jaeger was seen for the last time at altitude on Lhotse Shar, and is presumed dead. Jaeger was attempting a traverse from the Shar to Lhotse Main. 27 September 1987 saw the single deadliest day on Lhotse Shar, as four Spanish climbers fell 1,500 meters to their deaths in an avalanche. The partial recovery of the team's remains by British climbers Alan and Adrian Burgess is recounted in Jon Krakauer's 1990 compendium Eiger Dreams: Ventures Among Men and Mountains.