Кіріспе
Американдық жазушы
Шерил Кристина Крейн (25 шілде 1943 жылы туған) – американдық бұрынғы модель, зейнеткер жылжымайтын мүлік брокері, жазушы және актриса Лана Тернердің жалғыз баласы. Оның әкесі – Тернердің екінші күйеуі, актерлік қызметтен кейін мейрамхана иесі болған Стив Крейн. 1958 жылы он төрт жасында анасының сүйіктісі Джонни Стомпанатоны отбасылық дау кезінде пышақтап өлтіргені үшін ол көптеп танылды; оған ешқандай айып тағылмады және оның өлімі өзін-өзі қорғау мақсатында жасалған кісі өлтіру деп есептелді. Стомпанатоның өлімінен кейін Крейннің наразылық көріністері баспасөзде кеңінен жарияланды. 1988 жылы ол "Айналым: Голливуд оқиғасы" атты естеліктер жинағын жазды, ал 2011 жылы өзінің алғашқы көркем туындысын – "Жамандық әрқашан екі рет өлді" деп жариялады.
Ерте өмір
Шерил Крейн 1943 жылғы 25 шілдеде Лос-Анджелестегі Голливуд ауруханасында актриса Лана Тернер мен актер Стив Крейннің отбасында дүниеге келді. Туған кезде Крейн анасының Rh-теріс қан тобынан туындаған, өте қауіпті эритробластозбен ауырды. 1944 жылдың тамызында оның ата-анасы ажырасты. Ол негізінен Лос-Анджелестің Бел-Эйр ауданында өсті және балалық шағын: "туылғаннан бастап танымал және тым еркелетілдім" деп сипаттады. Ол Лос-Анджелестегі католик бастауыш және орта мектебінде, содан кейін Эмерсон орта мектебінде оқыды. 1957 жылы ол Калифорния штатының Охай қаласындағы "Хэппи Вэлли" мектебіне қабылданды.
Джонни Стомпанатоның өлтірілуі және оның салдары
1958 жылы 4 сәуірде 14 жасында Крейн анасының жігіті Джонни Стомпанатоны пышақтап өлтірді. Бұл өлтіру ақталуға лайық деп танылды: ол үй ішіндегі жанжал кезінде анасын қорғап тұрды деп саналды. Одан кейін "Скотланд-Ярд" оны елден шығарып жіберді. Стомпанатоның өлімінен кейін Крейн Калифорния штатының қамқорлығына алынып, 1960 жылдың наурыз айында Лос-Анджелестегі Сильмардағы Эль-Ретриро қыздар мектебіне "психиатриялық емдеу" үшін орналастырылды. Алты апта өткен соң ол тағы екі қызбен бірге 3 метрлік қабырғадан өтіп қашып кетті. Кейін әкесіне телефон соққаннан кейін олар мектепке қайтарылды. Бес аптадан соң ол тағы екі қызбен бірге мектептен қайта қашып кетті. Олар Сильмарға дейін жетіп, жаңа танысымен Беверли-Хиллзге барды, онда бірнеше сағаттан кейін әжесінің үйінің жанында көрінгендері үшін ұсталды. 1961 жылдың қаңтарында Крейн мектептен босатылып, анасы мен әкесі Фредерик Д. Мейдің қамқорлығына берілді. Стомпанатоның өлімінен кейін қалған психикалық ауыртпалықтан алаңдаған Тернер Крейнды Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы "Тіршілік институтына" жіберді.
Кейінгі өмірі мен мансабы
2 метр биіктіктегі Крейн орта мектептен кейін модельдік мансапқа ұмтылуға шешім қабылдады және қысқа уақыт ішінде Лос-Анджелестегі бірнеше әйелдер киім дүкендеріне модель болды. Кейін Крейн Родео-драйвтегі әкесінің "Луау" атты мейрамханасында жұмыс істеуге шешім қабылдады. 1970 жылдың сәуір айында Крейн Лос-Анджелес полиция департаменті (LAPD) қызметкерлерімен ұсталды, оның көлігінің артқы орындығынан жартылай өскен үш марихуана өсімдігі табылды. Оны Марлон Брандо Уолли Кокс өткізген кеште таныстырды. Шамамен 1986 жылы жұбайлар Сан-Францискоға көшіп кетті. Кітап «Нью-Йорк Таймс» бестселлері тізіміне енді. Онда Крейн 13 жасында ата-анасына өзінің лесбиянка екенін айтқанын жариялады: «Мен 6 жасымнан бастап білдім, бірақ анам көп жыл бойы ешкімге айтпады. Оның достары оның білетінін білді, бірақ осымен шектелді. Осы кітаппен біз осы мәселеге толыққанды ден қойдық. Анам бізге: «Сіздер неге келіп жатырсыздар?» деді. Содан кейін ол бұл кітаптың менікі екенін, оның емесін түсінді. Бір күні біз осы тақырып (гомосексуализм) туралы сөйлесіп отырғанда ол маған: «Демек, бұл менің кінәм жоқ па? Бұл қоршаған ортаның әсері емес пе?» - деп сұрады. Мен «Жоқ» дедім, менің ойымша, ол үлкен салмақтан құтылды. Крейн өсиетті күдікке түсірді, ал Лопес мұраның көп бөлігі мұрагерлік рәсімдеріне, заңдық төлемдерге және медициналық шығындарға жұмсалғанын мәлімдеді. 1998 жылы Крейнде сүт безінің қатерлі ісігі анықталды және ол сәтті екі жақты мастэктомиядан, сондай-ақ қатерлі ісікті емдеу үшін сәулелік және химиотерапиядан өтті. 2008 жылы Крейн өзінің екінші мемуарын жариялады, оның атауы «Лана: естеліктер, мифтер, фильмдер» болды, ол анасына арналған. 2011 жылға қарай Крейн Калифорния штатының Палм-Спрингс аймағында жылжымайтын мүлік саласында жұмыс істеді. 2013 және 2014 жылдары ол «Өлімнің имитациясы» және «Өлілер мен әдемілер» атты екі қосымша роман жариялады. Екеуі де «Жаман адамдар әрқашан екі рет өледі» романындағы жылжымайтын мүлік агенті Никки Харпердің кейіпкері бар детективтік роман. 2014 жылдың қараша айында Крейн өзінің ұзақ жылдар бойы серігі болған ЛеРойға үйленді. 2018 жылға қарай Крейн әлі де жылжымайтын мүлік агенті болып жұмыс істеді.
quote|I knew from the age of 6 for years [my mother would] never mention it to anyone. Her friends knew that she knew, but that was it. With this book, we bit into it. Mother said to [Joyce] and me, 'Don't you realize what you are letting yourselves in for?' Then she understood this was my book not her book. One day we were on this subject (homosexuality) and she asked me, 'You mean it wasn't something I did? It wasn't environmental?' And when I said 'No,' I saw a huge weight being lifted from her. Crane challenged the will and Lopez claimed that the majority of the estate was consumed by probate costs, legal fees, and medical expenses. In 1998, Crane was diagnosed with breast cancer and successfully underwent a double mastectomy as well as radiation and chemotherapy to treat the cancer. Crane published her second memoir in 2008, titled Lana: The Memories, the Myths, the Movies, which focused on her mother. As of 2011, Crane resided in the Palm Springs, California area working in real estate. In 2013 and 2014 she published two additional novels, Imitation of Death and The Dead and the Beautiful. Both are mystery novels featuring Nikki Harper, a real estate agent featured in The Bad Always Die Twice. In November 2014, Crane married LeRoy, her longtime partner, after having been together for over four decades. Crane still worked as a real estate agent as of 2018.