Кіріспе

Disputatio inter clericum et militem (Бір дін қызметкері мен бір рыцарь арасындағы дау) – 1296 және 1303 жылдар аралығында Францияда жазылған диалог. Автор аты аталмаған, бірақ оны Париж университетінің магистрі, Париждік Жон жазған болуы мүмкін. Трактатта шіркеу мен патша арасындағы қарым-қатынас дін қызметкері мен рыцарь арасындағы ойдан шығарылған әңгіме арқылы зерттеледі. Бұл еңбек 1302 жылы Папа Бонифаций VIII мен король Филип IV арасындағы қарым-қатынастың шиеленісіп, Папаның «Unam sanctam» бұйрығымен аяқталған кезеңде жазылған. Бұл, көбінесе, насихаттық сипаттағы туынды. Филиптің және оның кеңесшілерінің «Disputatio» (халыққа түсінікті тілмен жазылған) еңбегіндегі ашулы реакциясын Франция мен Англиядағы билеушілердің күшінің артуымен байланысты қарастыруға болады. Олар дін қызметкерлерінен соғыс шығындарын қаржыландыру үшін салық жинауға тырысты. Бонифацийдің қатаң жауабы 1296 жылғы «Clericis laicos» бұйрығы болды, ол осы дауды бастады. Диалог екі бұйрық арасындағы кезеңде шіркеу билігінің шегін анықтау бойынша жүрген пікірсайыстың аясында қарастырылуы мүмкін. Алайда, бұл еңбек өз заманында кеңінен танылмады және 1378 жылға дейін жарияланбады. Джон Тревизаның (1342–1402) жасаған аудармасы Англияда папалық билікке қарсылығы үшін танымал болды және 16 ғасырда да осындай себептермен сұранысқа ие болды. Оқиғада рыцарь мен дін қызметкері кең аудиторияға жеткізу үшін қарапайым және жылдам әңгіме алмасады. Рыцарьдың мақсаты – қажеттісінен артық ақшасы бар бай дін қызметкерлері артық табысын мемлекеттік істермен айналысатын билеушілерге беруі керек екенін дәлелдеу. Мемлекеттік билеушілердің міндеті – шіркеуді сыртқы қауіп-қатерлерден қорғау, ал шіркеу өздерін қорғау үшін ақсүйектерге ақы төлеуі тиіс. Корольдік аймақта патшалардың барлық мәселелерде жоғары билігі бар және шіркеу патшаның қорғану мақсатында шіркеуден салық алу құқығын мойындауы керек. Егер ол бас тартса, патша шіркеу мүлкін тәркілеуге құқылы. «Disputatio» шіркеуді қатаң сынады және 14 ғасырдағы папалық үстемдік принципіне қарсы ұлттық тәуелсіздік идеясын қолдаған патшалықшылдық пікірлерді болжады. Сонымен қатар, Жон Париж «Патшалық және Папалық билік туралы» атты, мемлекеттердің тәуелсіздігін көрсететін, егемендік концепциясының ерте көрінісі болған туынды жазды.