Кіріспе
Вилла Мария 1923 жылы салынған және оны Алекс Джордан аға емес, архитектор Франк Райли жобалаған. Ал Алекс Джордан кіші бұл кездесу болған деп айтылғанда 9 жастан кіші болған, ал Фрэнк Ллойд Райт 50 жастан асып, жас Сид Бойум туралы білуі екіталай. Фрэнк Ллойд Райт 1916 жылдан 1922 жылға дейін Жапониядағы Императорлық қонақүйдің құрылысымен айналысқан және бұл кездесу болған деп есептелген кезде Спринг Гринде болмаған болуы мүмкін. Том Купш жазған Алекс Джорданның өмірбаянында да осы оқиғаның шындығына күмән туырады. Том Купштің кітабында "Тастағы үй" веб-сайтында келтірілген көптеген себептердің ұқсас түрлері айтылады, сондай-ақ "Керілер баспанасы тасына ие болған Кристиансон отбасымен алғашқы келісім (ұзартылған жалға алу шарты) 30 жыл өткен соң, 1953 жылы жасалды және "Тастағы үй" 1960 жылы көпшілікке ашылғанға дейін жолға қойылған ешқандай белгі байқалмады" делінген.
The Villa Maria was built in 1923 and was not designed by Alex Jordan, Sr., but by architect Frank Riley. and Alex Jordan Jr. would have been less than nine years old when the meeting was said to have happened, while Frank Lloyd Wright would have been over 50 years old and likely wouldn't know about the young Sid Boyum. Frank Lloyd Wright was working on the Imperial Hotel in Japan from 1916 to 1922 and likely would not have been in Spring Green when this meeting was said to have happened. The legitimacy of this story is also questioned in the biography of Alex Jordan written by Tom Kupsh. Tom Kupsh's book lists many of the same reasons as The House on the Rock website and also states that "The first agreement (an extended lease) with the Christianson family, who owned Deer Shelter Rock, was made some 30 years later in 1953 and no sign appeared at the road entrance until The House on the Rock opened to the public in 1960."
Қалыптастыру және көрікті жерлер
"Үйдің" өзі Deer Shelter Rock үстінде, жақын орманда орналасқан, шамамен 200 фут (61 м) биіктіктегі тас бағана. Бастапқы құрылысқа бірнеше онжылдықтар бойы қосымша ғимараттар салынды. Қазіргі таңда кешенде "Кешегі көшелер" – ХХ ғасырдың басындағы американдық қаланың қайта жаңғыртылуы; "Теңіз мұрасы" – теңіз экспонаттары мен 200 фут (61 м) ұзындықтағы фантастикалық кит сияқты теңіз жануары; "Кешегі музыка" – автоматты музыка аспаптарының үлкен жинағы; және басқа да көрікті орындармен қатар, басқару "дүниедегі ең үлкен жабық карусель" деп атап көрсеткен. Үйдің каруселінде 269 жануар, 182 шамшырақ, 20 мыңнан астам шам және төбесінен асылған жүздеген манекен періштелер бар. Карусельде аттар жоқ. Қыс мезгілінде атракцион Рождество тақырыбында болып, әшекейлермен және Санта-Клаустың үлкен жинағымен безендіріледі. Көптеген дәретханалар манекендер, гүлдер және сақталған жануарлар сияқты ерекше заттармен әсемделген. Ертедегі құрылыстар, атап айтқанда, "Тастағы үй", "Қақпа үйі" және "Тірмен үйі" Франк Ллойд Райттың жұмысын еске салады, бірақ сыртқы құрылымдар мен ішкі кеңістіктердің үйлесімсіздігіне байланысты Райтқа тән ерекшеліктерге қарағанда әлдеқайда аз жүйелі. Мүмкін ақиқаты күмәнді оқиға бойынша, ғимарат Спринг Грин маңындағы Талиэсин коммуналдық мектебін басқарған шебер сәулетшіге наразылық ретінде бастау алған. Бұл ертедегі құрылыстарда ашық тас, төмен төбелер, қара ағаш өңдемелері және антикварлық заттар бар. 1988 жылы Джордан үйді досына сатты, ол осы жерде құрылыс жұмыстарын жалғастырып, шынайы бұйымдар мен экспонаттар жинағын кеңейтті. Соңғы жаңалық – "Авиация рухы", тақырыптық бөлмедегі ұшақтардың үлкен жинағы. "Көлік ғимараты" деп аталатын тағы бір экспозиция салынып жатыр, бірақ келушілер оның ішінде жүріп, жұмыс барысын көре алады. Сол жылы Висконсин штатының журналы "Тастағы үй" атты төрт бөлімді сериясын жариялады, оны кейінірек репортер Марв Балусек "Алекс үйі" атты жеке басылымға ұзартып жазды. 2017 жылы түсірілген "Американдық ертегі" фильмінде үйдің кейбір бөліктері, соның ішінде карусель мен Infinity Room армандық сахнада көрсетілді. 1997 жылы 10,000 Maniacs тобының "More Than This" әніне түсірілген бейнеклип осы үйде түсірілді. Жақын маңдағы курорт, House on the Rock Resort деп аталады, ол House on the Rock кампусымен байланысты. 2004 жылғы АҚШ президенттік сайлауы кезінде Демократиялық партияның президенттікке үміткері Джон Керри пікірталасқа дайындық үшін курорттың үлкен бөлігін жалға алды.
Жинақтардың түпнұсқалығы
Кейбір үйдің ішіндегі көне заттар шынайы, бірақ көптегені олар сияқты емес: көзқарасқа байланысты оларды жалған, көшірме немесе көне заттар стиліндегі түпнұсқа және фантазиялық туындылар деп атауға болады. Моның ресми өмірбаянында нақтылығы мәселе емес екені айтылады, оны былай түсіндіреді: Үйдің көп бөлігін Джордан мен оның серіктестері салған. Балусек Джорданның серіктесі Боб Сирлстің айтқанын келтіреді:
Much of the House's contents were built by Jordan and his associates. Balousek quotes Jordan associate Bob Searles as saying
The "Phelps Car" in the Streets of Yesterday, for example, was made by Jordan associate Bob Searles from an old carriage and some motorcycle parts. Balousek quotes Searles as saying "We could fabricate any antiques we wanted to—that was the fun of it. It was just one guy's great big sandbox, where he kept building stuff." Balousek says that Jordan sometimes bought bonafide antiques, but "usually preferred a good copy that cost less," and quotes a supplier as saying "I suspect that Jordan would pay more for a good copy than he would for an original, because he could sit in a corner and laugh about the way he fooled everyone." In 1978, a disgruntled employee complained to the state Justice Department of consumer fraud, saying that these claims were tall tales. The "Tiffany" lamps, for example, were made by the Illinois firm of Bauer and Coble. The name of the Tusk of Ranchipoor was actually a pun on the name of Richard Rahn, a Mazomanie antiques dealer, who had built many of the fakes: "Rahn is poor." Jordan was enjoined from making false claims, the brochure was rewritten, and misleading signs were removed from the exhibit. However, the exhibits retained their colorful names, allowing visitors to surmise what they wished. The room sized assemblages of what appear to be mechanical musical instruments are partly illusion. Some of the instruments actually play, but the strings and woodwinds in particular do not; their sound is actually produced by organ pipes, while the moving instruments fool visitors. This was not always the case. According to Balousek, before 1978 brochures advertised authentic Tiffany lamps, said the Gladiator Calliope dated from 1895, that the Franz Josef music machine had actually belonged to the Austrian emperor, that the Tusk of Ranchipoor was genuine ivory carved by an "unknown Punjab artisan," and so forth. The official 1993 brochure says that the house "boasts the largest collection of Bauer and Coble lamps in the world. The management considers them finer and expects them to be more valuable than Tiffany's," and boasts that "The 'Four Seasons' panels are thought to be the only exact replica of the original and very popular Tiffany effort."
Мысалы, «Фелпс машинасы» «Кешегі көшелерде» Боб Сирлс ескі ат шанасы мен мотоциклдің бөлшектерінен жасаған. Балусек Сирлстің: «Біз қалаған кез келген антиквариатты жасауға болады – сонда ғана қызық болатын. Бұл бір адамның үлкен құм сандығы еді, ол онда үнемі бірдеңелер құрастырып отыратын» деген сөзін келтіреді. Балусек Джордан кейде шынайы антиквариаттарды сатып алатынын, бірақ «әдетте арзанға жақсы көшірмені ұнататынын» айтады және бір жеткізушінің: «Мен Джордан түпнұсқадан гөрі жақсы көшірмеге көбірек төлейтінін сезінемін, себебі ол бұрышта отырып, баршасын алдағаны үшін күліп отыра алатын еді» деген сөзін келтіреді. 1978 жылы наразы қызметкер мемлекеттік әділет департаментіне тұтынушылық алаяқтық туралы шағымданып, бұл мәлімдемелердің шындықтан алыс екенін айтты. Мысалы, «Тиффани» шамдарын Иллинойс штатының Бауэр және Кобл фирмасы жасаған. «Ранчипурдың Түскі» деген аттың мәні Рихард Ранның есімімен байланысты, ол Мазоманиядағы антиквариат сатушысы және көптеген жалған бұйымдардың авторы: «Ран кедей». Джорданға жалған мәлімдемелер жасауға тыйым салынды, буклет қайта жазылды және көрмеден шатастыратын белгілер алынып тасталды. Дегенмен, экспонаттардың жарқын аттары сақталды, бұл келушілерге өздері қалағандай түсіндіруге мүмкіндік берді. Бөлме көлеміндегі механикалық музыкалық аспаптар жиынтығы ішінара иллюзия. Кейбір аспаптар шынымен де ойнайды, бірақ әсіресе, сыбызғылар мен ағаштан жасалған үрмелі аспаптар ойнамайды; олардың дыбысы органдардың құбырлары арқылы шығарылады, ал қозғалатын аспаптар келушілерді жаңылыстырады. Бірақ бұрын олай болмаған. Балусекке сәйкес, 1978 жылға дейін буклеттерде Тиффанидің шынайы шамдары жарнамаланған, 1895 жылғы «Гладиатор Каллиопасы», Франц-Йозеф музыка машинасы Австрия императорына тиесілі болған, Ранчипурдың «Түскі» — «Белгілі бір Пенджаб шеберінің» жасаған шынайы піл сүйегінен ойылған еді және т.б. 1993 жылғы ресми буклетте үйдің «әлемдегі Бауэр және Кобл шамдарының ең үлкен коллекциясына ие екені» айтылады. Басқару оларды Тиффани шамдарынан жақсы деп санайды және олардың құндырақ болатынын күтеді, сондай-ақ «Төрт маусым» панельдері Тиффанидің түпнұсқасының және өте танымал еңбегінің жалғыз нақты көшірмесі деп есептеледі деп мақтанады.
Much of the House's contents were built by Jordan and his associates. Balousek quotes Jordan associate Bob Searles as saying
The "Phelps Car" in the Streets of Yesterday, for example, was made by Jordan associate Bob Searles from an old carriage and some motorcycle parts. Balousek quotes Searles as saying "We could fabricate any antiques we wanted to—that was the fun of it. It was just one guy's great big sandbox, where he kept building stuff." Balousek says that Jordan sometimes bought bonafide antiques, but "usually preferred a good copy that cost less," and quotes a supplier as saying "I suspect that Jordan would pay more for a good copy than he would for an original, because he could sit in a corner and laugh about the way he fooled everyone." In 1978, a disgruntled employee complained to the state Justice Department of consumer fraud, saying that these claims were tall tales. The "Tiffany" lamps, for example, were made by the Illinois firm of Bauer and Coble. The name of the Tusk of Ranchipoor was actually a pun on the name of Richard Rahn, a Mazomanie antiques dealer, who had built many of the fakes: "Rahn is poor." Jordan was enjoined from making false claims, the brochure was rewritten, and misleading signs were removed from the exhibit. However, the exhibits retained their colorful names, allowing visitors to surmise what they wished. The room sized assemblages of what appear to be mechanical musical instruments are partly illusion. Some of the instruments actually play, but the strings and woodwinds in particular do not; their sound is actually produced by organ pipes, while the moving instruments fool visitors. This was not always the case. According to Balousek, before 1978 brochures advertised authentic Tiffany lamps, said the Gladiator Calliope dated from 1895, that the Franz Josef music machine had actually belonged to the Austrian emperor, that the Tusk of Ranchipoor was genuine ivory carved by an "unknown Punjab artisan," and so forth. The official 1993 brochure says that the house "boasts the largest collection of Bauer and Coble lamps in the world. The management considers them finer and expects them to be more valuable than Tiffany's," and boasts that "The 'Four Seasons' panels are thought to be the only exact replica of the original and very popular Tiffany effort."
Уақыт шкаласы
1920 ж. шамамен Алекс Джордан ағасы Франк Ллойд Райтқа өш алу үшін «осы тік жарлы тастардың біріне жапон үйі салып қоямын» деп уәде берген (осы оқиғаға күмән бар екені туралы «Түсіндіру» бөлімін қараңыз). «Тастағы үйдің» ресми сайтында көрсетілгендей, бұл оқиғаны Джорданның досы Сид Бойум «Тастағы үйді» жарнамалау мақсатымен құрастырған. 1945 ж. шамамен Алекс Джордан кіші тік жардың үстінде тегіс негіз жасау үшін жарды бастады. Ол тасқа иелік еткен шаруамен сөйлесті, бірақ сол кезде ресми құқықтарды рәсімдеуге тырыспады. Тастағы алғашқы құрылыс қарапайым «шатыр» (мое) немесе «пәк қағаз шатыры бар демалыс орны» болды. 1959 ж. Еңбек күні: Джордан 23-ші тас жолға тас белгісін қойып, үйді төлемақы төлейтін келушілерге ресми түрде ашты. 1962 ж. «Wisconsin Trails» журналы Говард Мидтің үй туралы толымды мақаласын жариялады. Мақала үйдің маңызды туристік орын ретіндегі мәртебесін көрсетті және аймақтық назарды өзіне аударды. Мемлекеттік өнеркәсіп комиссиясы үйді алғаш рет ресми түрде тексерді. 1968 ж. «Тірмен үйі» ашылды, онда «әлемдегі ең үлкен» каминнің бірі орналасқан. Бұл үйдің алғашқы бөлмесі, қуыршақтар, қарулар және механикалық музыкалық аспаптар сияқты қызықты заттар мен антиквариаттар жинағына баса назар аударады. 1971 ж. «Кешегі көшелер» ашылды, оның техникасы Пол Янктың 1968 ж. Милуоки қалалық мұражайында өткен «Ескі Милуоки көшелері» көрмесі үшін жасаған әдістеріне негізделген. 1974 ж. «Кешегі музыка» ашылды. 1978 ж. «Қызыл бөлме» ашылды. 1981 ж. Пасха демалысында «Орган бөлмесі», Карусель ғимараты және «Әлемдегі ең үлкен карусель» ашылды. 1985 ж. «Шексіздік бөлмесі» салынды. 1990 ж. «Теңіз мұрасы» ашылды. 1991 ж. «Сиырғақтар бағы» Теңіз мұрасына қосылды. «Көк Дунай» үйінде тұңғыш рет орындалды, сонымен қатар «House On The Rock Carriage Collection» көлік жинағы Транспорт ғимаратына одан да көп ностальгиялық сезім сыйлады. 2008 ж. Екі қосымша ғимарат салынды: Құттықтап қабылдау орталығы және Алекс Джордан кіші орталығы (М. Джорданның жеке өмірі мен кешеннің көптеген ғимараттарының құрылысы туралы толыққанды мәліметтер беретін мұражай).