Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Frontier: Elite II — Дэвид Брабен жазған және GameTek пен Konami компаниялары 1993 жылдың қазан айында Amiga, Atari ST және DOS платформаларында шығарған ғарыш саудасы және ұрыс симуляторы. Бұл 1984 жылғы Elite ойынының тікелей жалғасы. Ойын Elite-тің басты ерекшелігін, яғни шексіз ойын мүмкіндіктерін сақтап, сонымен қатар шынайы физика мен дәл модельделген галактиканы қосады. Frontier: Elite II көптеген жаңалықтарды енгізді. Одан кейін 1995 жылы Frontier: First Encounters, ал 2014 жылы Elite Dangerous шықты.
Frontier: Elite II is a space trading and combat simulator video game written by David Braben and published by GameTek and Konami in October 1993 and released on the Amiga, Atari ST and DOS. It is the first sequel to the seminal game Elite from 1984. The game retains the same principal component of Elite, namely open ended gameplay, and adds realistic physics and an accurately modelled galaxy. Frontier: Elite II had a number of firsts to its name. It was followed by Frontier: First Encounters in 1995 and Elite Dangerous in 2014.
Ойын процесі
Frontier-де сюжет жоқ, сондай-ақ алдын ала жазылған миссиялар да жоқ (бұл «Бірінші Кездесулер» жалғасы). Ойыншылар ғарыш кеңістігін заңды немесе заңсыз сауда жасап, әскери тапсырмаларды орындап, жолаушыларды жүйеден жүйеге тасымалдап, пираттықпен айналысып немесе осылардың кез келген комбинациясын орындап зерттейді. Осының салдарынан Frontier-ді аяқтауға немесе «жеңуге» болмайды, керісінше, ойыншылар неге ұмтылу керектігін және оны қалай жүзеге асыру керектігін өздері шешеді. Frontier-де ойыншы 3200 жылы басталады және Командир Джеймсонның немересінің рөлін иеленеді, одан жүз кредит және «Eagle» ұзақ қашықтыққа арналған истребителі мұра болып қалады. Ойын стандарттары бойынша, бұл өте шағын ресурстар, және ойыншыларды кез келген жолмен ақша табуға ынталандыру үшін жасалған. Сюжеті аз болғанымен, Frontier әлемі туралы кейбір ақпарат беріледі. Галактикада екі негізгі фракция бар: Сол жүйесінде орналасқан «Федерация» және Ахенар жүйесінде орналасқан «Империя». Бұл екі фракция қатысты жау, бірақ ойын барысында олар суық соғысқа ұқсас шиеленісті бітімге келген. Ойыншылар Федерация, Империя, екеуінің де жақтасы болуға немесе ешқайсысының да жақтасы болмауға еркін; ойын саяси мансапты шектемейді. Екі жақта да ойыншылар тәуелсіз миссияларды орындай алатын әскери күштер бар, сәттілік әскери шен беруге әкеледі. Федерация мен Империяның шендері бір-бірінен тәуелсіз. Екі жақта да ойнау олардың біреуінің шенін алуын қиындатады. «Elite» сияқты, Frontier-дің көп бөлігі саудамен байланысты: ойыншылар тамақ пен компьютерлік бөлшектерден қару-жарақ пен құлдарға дейін әртүрлі тауарларды сатып алып, сата алады, әр саудадан максималды пайда табуға тырысады. Осылайша, әртүрлі жүйелердегі бағаларды салыстыруды үйрену пайдалылық үшін маңызды, ал әр сапардың шығындарын есептеу (отын, зымырандар және корпус жөндеуі сияқты) маңызды дағдылар болып табылады. Мысалы, Барнард жұлдызы – Сол маршруты сияқты белгілі бір сауда маршрутының пайдалы екені көрінеді. Кейбір тауарлардың (әсіресе есірткі, нервтік газ, қару-жарақ және құлдар) көптеген жүйелерде заңсыз екенін және оларды саудалауға тырысу полициядан айыппұл алуға әкелуі мүмкін екенін атап өту керек, бұл көбінесе полиция шабуыл жасауына әкелуі мүмкін. Алайда, бұл тәуекелге тұрарлық, өйткені заңсыз тауарлар қара нарықта өте жоғары бағаға сатылады. Frontier, «Elite»-тің аркадалық ұшу стилін Ньютон физикасына негізделген стильге ауыстырады: ойыншының кемесін тоқтату үшін импульс алдымен бейтараптандырылуы керек, ал 180° бұрылу бұрынғы импульсқа қарсы әрекет етілмейінше, қозғалыс бағытына әсер етпейді. Кемені басқару көбінесе ойыншыға қалдырылады, бірақ гиперғарыштан шығу нүктесінен қалаған планетаға немесе ғарыш станциясына бару және тұрақтап алу сияқты күнделікті міндеттерді кеменің автопилотына тапсыруға болады. Жұлдыздық жүйе ішіндегі сапарлар нақты қашықтықта және нақты жылдамдықпен жүзеге асырылады, сондықтан тіпті 10G үдеуге қабілетті ең жылдам кемелермен жүйе ішіндегі сапарлар бірнеше сағатқа созылуы мүмкін. Ойын уақытын 10, 100, 1000 немесе 10000 есе жылдамдықпен өтетін «уақытты үдету» функциясын ұсынады. Жұлдыз аралық навигация мәселесі жұлдыздар арасында саяхаттауға арналған гипержетек пайдалану арқылы шешіледі. Ойыншы жұлдыздық картадан жүйені таңдап, оған «секіруге» болады, егер олар елді мекеннен жеткілікті алыс болса. Олар сол жұлдыз жүйесінің шетіне жетеді және өздеріне арналған жерге жетуі керек. Кеменің максималды қашықтығы оның массасына байланысты есептеледі, сондықтан кішкентай, жеңіл кемелердің қашықтығы таңғажайып үлкен болуы мүмкін. Максималды қашықтықты жүруге дәл бір апта уақыт кетеді, ал қысқа секірулерге аз уақыт кетеді. Ойынның қалған саяхаттарынан айырмашылығы, бұл секірулер нақты уақыттан бірнеше есе жылдамдатылмайды және дерлік бірден болады (теориялар тоқтатылған анимациядан бастап уақыттың кеңеюіне дейін). Гиперғарышқа секіру кіру және шығу нүктелерінде «гиперғарыш бұлты» сияқты көрінетін із қалдырады. Бұл бірнеше сағат бойы көрінеді, бұл пираттар мен жалдамалы кісі өлтірушілерге гиперғарыш арқылы кемені қадағалауға, оның орнына бірінші болып жетуге және полицияның араласуынсыз шабуыл жасауға мүмкіндік береді. Ертерек немесе кейінірек ойыншы жауларға тап болады, көбінесе ғарыш пираттары түрінде. Әртүрлі жұлдыз жүйелерінің әртүрлі үкіметтік және әлеуметтік құрылымдары бар, яғни кейбір жүйелер басқаларына қарағанда қауіпсіз. Негізгі әлемдер әдетте ең қауіпсіз, ал анархиялық жүйелер ең қауіпті болып табылады («Riedquat» және «Phekda» ойындағы ең нашар анархиялардың бірі болып табылады). Шабуыл толығымен реалистік түрде жүзеге асырылады. Практикалық тұрғыда, бұл екі кеме бір-біріне қарама-қарсы инерциялық күштерді қолданады, лазерлер үнемі атылады, бір кеме жойылғанша. Барлық жойылған жау кемелері ойыншының «Қауіпсізден» бастап «Elite» дейін өсетін шайқас рейтингіне қосылады. Ойынның қорғау механизмі полицияның кездейсоқ тексерулері түрінде жүзеге асырылады, ойыншы кеменің заңды иесі екенін тексеру үшін. Ойын барысында полиция ойыншыдан оның кемесінің нұсқаулығының Z бетінің Y қатарындағы X сөзінің бірінші әрпін енгізуді сұрайды. Егер ойыншы үш рет қате әріп енгізсе, ол тұтқындалады және кемесі тәркіленеді, содан кейін ойын аяқталады.
There is no plot within Frontier, nor are there pre scripted missions (as there are the sequel First Encounters). Instead, players explore space while trading legally or illegally, carrying out missions for the military, ferrying passengers from system to system, engaging in piracy or any combination of the above. As a consequence, Frontier cannot be completed or "won", and players instead decide what to aspire to and set out to achieve it. In Frontier, the player begins in the year 3200 and assumes the role of one of Commander Jameson's grandchildren, having inherited one hundred credits and an Eagle Long Range Fighter from him. By the game's standards, these are very modest resources, and are intended as a spur to encourage players to earn money by whatever means they feel is appropriate. Though the plot is minimal, some background information about the universe of Frontier is provided. There are two major factions in the galaxy: The "Federation", based in the Sol system, and the "Empire", based in the Achenar system. These two factions are bitter enemies, but at the time of the game they have established a tense cease fire, akin to the Cold War. Players are free to side themselves with the Federation, the Empire, both, or neither; the game does not restrict one's political career. Both sides have military forces that a player can run freelance missions for, with successes leading to a military promotion. The ranks of the Federation and Empire are independent of each other. Playing for both sides adds to the difficulty to acquire a rank promotion for either. As with Elite, much of Frontier is concerned with trading: players can buy and sell a variety of goods—from food and computer parts to guns and slaves—with the aim of making the most profit possible from each trading run. Thus, learning to compare prices in various systems is essential for profitability, and calculating overheads for each trip (such as fuel, missiles, and hull repair) are essential skills. It often becomes apparent that a particular trading route is profitable, such as the Barnard's Star Sol route. It is worth noting that some trade goods (particularly narcotics, nerve gas, weaponry and slaves) are illegal in many systems and attempting to trade in these can result in a fine from the police, which can often escalate into the police attacking you if not paid. However it is often worth the risk as illegal goods generally carry a very high price on the black market. Frontier substitutes Elite’s arcade flying style for one based rigidly on Newtonian physics: momentum must first be neutralised to bring the player's craft to a stop, and turning 180° has no effect on the direction of travel until previous momentum has been counteracted. The craft’s control is largely left to the player, but often day to day tasks such as navigating from a hyperspace exit point to a desired planet or space station and docking can be handed over to a ship's autopilot. Travel within a star system occurs across realistic distances at realistic speeds, and therefore even with the fastest ships capable of more than 10G of acceleration, intrasystem travel can take many hours. Therefore the game provides an "accelerate time" function that makes game time pass at 10, 100, 1000, or 10,000 times the normal rate. The issue of interstellar navigation is solved by the use of a hyperdrive to travel between stars. The player can select a system from the star map and "jump" to it, provided they are reasonably far from a settlement. They then arrive at the outskirts of that star system and must make their way to their destination. A ship's maximum range is calculated according to its mass, so small, light ships can have impressively large ranges. The time taken to travel the maximum range is always exactly one week, with shorter jumps taking less time. Unlike the rest of the game's travel, these jumps are not experienced in some multiple of real time and appear almost instantaneous (theories range from suspended animation to extreme time dilation). A hyperspace jump leaves a visible remnant, a "hyperspace cloud", at the entry and exit points. These are visible for some hours afterwards, ostensibly making it possible for pirates and assassins to track a ship through hyperspace, arrive at its destination first and attack without police intervention. Sooner or later the player will run into enemies, most likely in the form of space pirates. The different star systems have differing government and social structures, meaning that some systems are safer than others. The Core worlds are usually the safest, with anarchic systems being the most hazardous ("Riedquat" and "Phekda" are amongst the most notorious anarchies in the game). Combat is handled completely realistically. In practice, this means both ships taking slingshot thrusts at each other, lasers being fired constantly at each other, until one of the ships is destroyed. All enemy ships destroyed count towards the player's combat rating, starting at "Harmless" and progressing towards "Elite". The game's copy protection was worked into the game in the form of police spot checks, making sure the player is the legitimate owner of his ship. At certain intervals in the game, the police would ask the player to "please enter the first letter of word X, row Y on page Z" of their ship's manual (which the game manual ostensibly was). If the player entered a wrong letter on three occasions, he would be arrested and his ship impounded, at which point the game ends.
Элитамен салыстыру
Frontier-де Elite-ге қарағанда графикасы жақсырақ, бірақ бұл көбінесе негізгі компьютерлік платформалардың өзгешеліктеріне байланысты, себебі Amiga, Atari ST және IBM PC-де BBC Micro және Commodore 64-тен әлдеқайда көп мүмкіндік болды. Графикалық қозғалтқыш өз заманы үшін жетілдірілген, қисық Безиер беттерімен және ПК нұсқасында текстуралық бейнелеумен жабдықталған. Frontier бұрынғы ойындармен және содан кейінгі көптеген ойындармен салыстырғанда өте кең ауқымда жұмыс істейді. Мысалы, аса ірі жұлдыздар мен үлкен планеталардың айналасында нақты гравитациялық серпілістер жасауға болады, ал сондай-ақ осы қозғалтқышта жерге жеткілікті жақын ұшып, сағаттың дискісінен (тура) уақытты оқуға да мүмкіндік бар. Frontier, Elite-ге негізделгеніндей, басқа да жағынан да ерекшеленеді. Онда планеталарға тікелей және үздіріссіз қонуға болады, бұл бірінші Elite-де мүмкін емес еді. Көптеген жұлдыздардың айналасында планеталар жүйесі бар, ал бұрынғы ойында әр жүйеде тек бір планета мен ғарыш станциясы ғана болатын. Бұған қоса, Frontier әлеміне Альфа Центавр және Сириус сияқты Күнге жақын орналасқан нақты жұлдыздар да қосылды. Сонымен қатар, әлдеқайда алыс орналасқан Альтаир, Антарес, Бетельгейзе және Полярис сияқты жарқыраған жұлдыздар да бар. Күн жүйесіндегі барлық планеталар мен көптеген ірі серіктерді де аралауға болады. Алдағы қашықтыққа көз жеткізгенде басқа галактикалар да көрінеді, бірақ олар бірінші галактиканың көшірмелері ғана, ал ойынның ешбір нұсқасында оларға қол жеткізуге болмайды. Бастапқы Elite сияқты, Frontier да ондаған кемелерді ұсынады: Eagle сияқты шағын, бірақ жылдам истребительдер, Cobra сияқты көп мақсатты сауда кемелері, Anaconda немесе Panther сияқты алып крейсерлер. Ойыншылар бір уақытта тек бір кемеге ие бола алады, сондықтан жаңа кеме сатып алғанда ескі кеме саудаға сатылады (яғни, оның сауда құны жаңа кеменің бағасынан есептеліп алынады).
Frontier has more advanced graphics than Elite, but this is mostly due to the differences in the underlying computer platforms, as the Amiga, Atari ST and IBM PC offered much more power than the BBC Micro and Commodore 64. The graphics engine was advanced for its time, featuring curved Bézier surfaces, and texture mapping in the PC version. Frontier operates on a very large scale compared to previous games, and most games since. It is, for example, possible to do realistic gravitational slingshots around supermassive stars and large planets, and in the same engine fly close enough to the ground to read the (accurate) time from the face of a clock. Frontier built on Elite differs in other aspects as well. It is possible to freeform seamlessly land on planets, something not possible in the first Elite. Most stars also have a system of planets around them, while in the previous game there would only be a single planet and space station in every system. In addition to this some real stars had been placed in the Frontier universe, mostly near Sol, such as Alpha Centauri and Sirius. Other brighter stars such as Altair, Antares, Betelgeuse and Polaris, which are much further out, are also included. All planets and most major moons in the Sol system can also be visited. On zooming out, other galaxies are visible, although these other galaxies are simply duplicates of the first, and not accessible in any version of the game. Similarly to the original Elite, Frontier offers dozens of ships, from small but fast fighters like the Eagle, multi role traders like the Cobra to huge cruisers such as the Anaconda or the Panther. Players may own only one ship at a time, so when a new ship is purchased, the old ship is part exchanged (i. e. traded in with most of its trade value deducted from the new ship's price).
Әзірлеу және шығару
Braben бастапқыда ойынды 68000 ассемблер тілінде бағдарламалаған. Оның шамамен 250,000 жолдық коды бар, оны Крис Сойер 68000 ассемблерінен 80286 ассемблеріне көшірді. Frontier-де бұрын-соңды болмаған бірнеше ерекшеліктер болды: бұл түстерді барынша тиімді пайдалану үшін әр кадрға сәйкес палитраны өзгертетін сол кездегі жалғыз ойын болды, сонымен қатар 1:1 масштабтағы планеталар мен жұлдыз жүйелері де болды. Frontier: Elite II бір дискетада шықты. Amiga нұсқасы үшін бұл 880 КБ бір дискета (екінші дискета тек қызықты сақталған ойындардың таңдамасы болды), ал PC/DOS платформасы үшін 720 КБ екі есе тығыздықтағы дискета. Amiga нұсқасы үшін нақты орындалатын файл шамамен 400 КБ (құрылмайды), оның кішкентай көлемі ойынның толығымен ассемблер тілінде жазылғандығымен және оның ғаламының басым бөлігі процедуралық түрде жасалғандығымен байланысты. 1984 жылы шыққан Elite-тен кейін 9 жыл өткен соң, Frontier 1993 жылы CU Amiga журналында "онжылдықтың ең көп күтілген жалғасы" деп сипатталды. Ойынның әйгілі "құрт тесігі" қатесі болды: әдетте кеме гипердвигателінің қашықтығы шамамен 15 жарық жылы, сондықтан ондаған жарық жылы қашықтықтағы планеталық жүйелерге бір гиперғарыш секіруімен жету мүмкін емес. Бірақ, егер ойыншы 655,36-дан 670,36 жарық жылы қашықтықтағы жүйе тапса, ойын оны "15 жарық жылы" аралығында деп есептейтін. Бұл 1310,72 жарық жылынан сәл асып, 1966,08 жарық жылы және 655,36-ның басқа еселіктері үшін де орын алатын. Мұқият үшбұрышты есептеу арқылы, кез келген қашықтықтағы мақсатты жүйеге жақын немесе тікелей жетуге екі "құрт тесігі" секіруі арқылы қол жеткізуге болатын. Ойында Вагнер, Мусоргский және Григ сияқты композиторлардың классикалық музыкасының MIDI нұсқалары бар. Штраустың "Көк Дунай" әні кез келген ғарыш станциясына қонғанда ойнатылады, бұл 2001: Ғарыш саяхаты фильміне жасалған құрмет. Футуристикалық әсерді күшейту үшін, ойындағы "Киевтің Ұлы қақпасы" және "Тау патшасының залында" ELP тобының электрлік органмен орындалған нұсқаларына өте жақын. Бұған қоса, Дэвид Лоу екі классикалық стильдегі шығарма ұсынды, олардың бірі кіріспе кезеңі үшін жазылған. Ойын содан бері shareware ретінде шығарылды және тегін жүктеуге қолжетімді, бірақ DOS ойыны болғандықтан, Windows 98-ден кейінгі операциялық жүйелердің пайдаланушылары оны іске қосуда қиындықтарға тап болуы мүмкін. Бұл негізінен ойынның XMS емес, EMS түріндегі жадты пайдалануына байланысты болды. Оны пайдалану үшін кеңейтілген жад менеджерін EMM386 конфигурациялау қажет болды. DosBox сияқты эмуляцияны пайдалану арқылы ойынның ресми shareware нұсқасын Windows 7, Windows XP, Mac OS X және Linux сияқты қазіргі заманғы операциялық жүйелерде іске қосуға болады. Сонымен қатар, 2005 жыл шамасында Том Мортон ойыннан платформаға тәуелсіз C нұсқасын кері инженериялық жасады, оны GLFrontier деп атады, бұл ойынды қазіргі заманғы операциялық жүйелерде тағы да жылдам ойнауға мүмкіндік берді.
Braben originally programmed the game in 68000 assembly language. It had roughly 250,000 lines of code, which were ported from 68000 assembler to the PC's 80286 assembler by Chris Sawyer. Frontier also had some features that had never been seen before: it was the only game at the time to do a palette fit every frame to get best use of colours, plus it also featured real sized 1:1 scale planets and star systems. Frontier: Elite II was published on a single floppy disk. For the Amiga version, this is a single 880 KB disk (disk 2 was only a selection of interesting saved games), and for the PC/DOS platform a 720 KB double density floppy. For the Amiga version, the actual executable file was only around 400 KB (uncompressed), its small size partly due to the entire game being written in assembly language while its universe was mostly procedurally generated. With a 9 year sequel gap since the original Elite in 1984, Frontier was described by CU Amiga in 1993 as "the longest awaited sequel of the decade". The game featured a famous "wormhole" bug: Normally a ship's hyperdrive has a range of about 15 light years at most, so planetary systems dozens of light years away are too far to reach in one hyperspace jump. However, if the player happened to find a system 655.36 to 670.36 light years away, it would be counted by the game as within the "15 light year" range. This would also happen for systems slightly beyond 1310.72 light years, 1966.08 light years, and other multiples of 655.36. With a bit of careful triangulation it was usually possible to get near or directly to a destination system any distance away by means of just two such "wormhole" jumps. The game features a selection of MIDI interpretations of classical music by composers such as Wagner, Mussorgsky and Grieg. Strauss’s The Blue Danube is played during any space station docking sequence, a homage to the film 2001: A Space Odyssey. Particularly, to make stronger futuristic impression, "The Great Gate of Kiev" and "In the Hall of the Mountain King" in the game are very close to electric organ interpretation by ELP. In addition to this, David Lowe provided two original classical style pieces, one of which was for the intro sequence. The game has since been released as shareware and is available as a free download, although being a DOS game, users of post Windows 98 operating systems may have difficulty getting it to run. Primarily this was because of the game using EMS type memory rather than XMS. The expanded memory manager EMM386 had to be configured to use it. Using emulation such as DosBox will get the official shareware version of the game to run on modern operating systems such as Windows 7, Windows XP, Mac OS X and Linux. Also, around 2005 Tom Morton reverse engineered a platform neutral C version from the game, called GLFrontier, making the game natively and fast playable on modern OSes again.
Сатылымдар
Frontier ресми сайты сатылған 500 мың данаға жуық ойынды тіркеді. Брэбен 350 мың дана үшін роялти алды. Содан кейін, Elite: Dangerous атты жалғасы Kickstarter кампаниясы арқылы қаржыландырылып, 2014 жылдың 16 желтоқсанында шықты.
The official Frontier website puts sales at about 500,000 copies sold. Braben received royalties for 350,000 copies. A further sequel, Elite: Dangerous was crowdfunded through a Kickstarter campaign and released on 16 December 2014.