Кіріспе

Минималистік музыкалық жанр

Даму

Композитор Ла Монте Янг (1935 жылы туған) – дрон музыкасының маңызды тұлғасы. Ол өзін жас кезінен бастап "желдің соққан дыбысы", "телефон тіректеріндегі трансформаторлардың секундына 60 циклді гулы", "танпура" мен үнді классикалық музыкасының "алапы", "Симфония, Опус 21" Веберннің баяу бөліміндегі сериализмнің кейбір тұрақсыз аспектілері" және жапондық гагаку сияқты "Шо сияқты аспаптардағы ұзақ сақталатын дыбыстар" қызықтырғанын айтты. Янг 1957 жылы «For Brass» шығармасының ортаңғы бөлімімен тұрақты дыбыстарды қолданатын музыка жазуды бастады. Топ өмір бойында ештеңе жариялаған жоқ (дегенмен, Янг пен Зазила 1969 жылы бірлесіп LP шығарды, ал 1970 жылы Янг «Aspen» журналының бір санымен бірге шыққан флекси-дискінің бір жағын ұсынды). Концерттердің өзі өнер әлеміне елеулі әсер етті, оның ішінде Карлхайнц Стокхаузен (оның «Stimmung» шығармасы олардың ықпалынан ең айқын көрінеді) және басқа ондаған композиторлардың дронға негізделген минималистік туындылары. Олардың көптегені Янгтың сыныптасы Паулин Оливерос, Элиан Радиг, Шарльмен Палестина, Йоши Вада, Филл Ниблок және тағы басқалар сияқты параллель жаңалықтар жасады. 2000 жылы Ла Монте Янг былай деді: «Мен бастаған музыка стилі – минимализмнің тұрақты дыбыс саласы, сонымен қатар «дрон музыкасы» деп те белгілі, зерттеу үшін өнімді аймақ деп санаймын».

Рок музыкасы

Театр мәңгілік Музыка мүшесі Джон Кейл 1960 жылдардағы рок музыкасында өзінің келесі тобы Velvet Underground (жыр жазушы Лу Ридпен бірге) дрон техникасын кеңейтті және танымал етті. Velvet Underground тобының 1966 жылы шыққан Loop атты алғашқы EP-і, мүше Джон Кейлдің эксперименталды дрон туындысы болды. Топтың алғашқы альбомы The Velvet Underground & Nico (1967) дрон музыкасының рок музыка жанры ретіндегі негізін қалады, бұл Театр мәңгілік Музыканың көркемдік жобасына жақын болды. Velvet Underground-тен кеткеннен кейін Джон Кейл 1969 жылы Stooges тобының дебюттік альбомын өндірді, ал "We Will Fall" трекінің соңғы миксіне виола дрон қосты. Сол жылы Кейл Никоның The Marble Index (1969) альбомындағы "Frozen Warnings" трекінде виоламен орындады. Кейіннен Лу Рид 1975 жылы көпжолғы электр гитара фидбегінен тұратын Metal Machine Music атты қос LP шығарды, онда "Drone cognizance and harmonic possibilities vis a vis Lamont Young's Dream Music" ("Лэмонт Янгтың арманды музыкасына қатысты дронды түсіну және гармониялық мүмкіндіктер") "Техникалық сипаттамалар" бөлімінде тізілген. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Can, Neu!, Kraftwerk, Cluster және Faust сияқты неміс рок музыканттары 1960 жылдардың рок топтарының ұзақтық пен қайталанумен жасаған тәжірибелерінен шабыт алды, мысалы Velvet Underground, Pink Floyd және Капитан Бифхарт, сондай-ақ Ла Монте Янг. Бұл краутрок топтары өз замандастары арт-рок музыканттарына, содан кейін панк-рок пен пост-панк орындаушыларына әсер етті. Театр мәңгілік Музыканың Тони Конрад, әсіресе, Faust тобымен бірлесіп LP жасады, онда тек бас гитарадағы бір нотамен және аздаған перкуссиямен күрделі скрипка дронның екі жағы ғана болды. Can тобының "Mother Sky" (Soundtracks, 1970 альбомы) және Die Krupps тобының алғашқы альбомында (1979) да бір ноталы бас сызықтары кездеседі. Дрон металл алғаш рет 1989 жылы минималистік музыкант Дилан Карлсон құрған Вашингтон штатының Олимпия қаласынан шыққан Earth тобымен құрылды. Earth Melvins тобының sludge metal және Янг, Райли және Конрадтың минималистік музыкасынан шабыттанды. Earth тобына құрмет көрсету үшін құрылған топ, қазіргі дрон метал стилінің кең танылуына үлкен үлес қосты. Токиодан келген Boris, Сиэтл топтарымен қатар, Осакадан келген Corrupted сияқты дрон метал стилін дамытты.

Электрондық және амбионт музыкасы

Солтүстік Америка мен Еуропаның кейбір музыканттары Азия классицизмін, қатал минимализмді және халық музыкасының үйлесімді аспектілерін руханилыққа қызмет ету үшін үйлестіруге тырысты. Олардың арасында «Мәңгілік музыка театрының» түлегі Терри Райли, оның 1964 жылғы «In C» шығармасы болды. Ла Монте Янг пен Зазиламен бірге Райли индустани классикалық әншісі Пандит Пран Наттың шәкірті болды. Параллельдік тұрғыда, Krautrock тобы «Tangerine Dream» және оның жақында қайтыс болған мүшесі Клаус Шульце 1972 жылдың тамызында «Ohr» лейблінде өздерінің дрон музыкалық альбомдарын шығарды («Zeit» және «Irrlicht» атты). 1970 жылдар бойы Ирв Тейбель өзінің психоакустикалық «Environments» сериясын шығарды, ол 30 минуттық, үзіліссіз қоршаған ортаның дыбыстары мен синтезделген дыбыстардан («Om Chant» және «Tintinnabulation») тұрды. Осы арада, 1970 жылдары дамып келе жатқан студиялық технологияның арқасында, глэм/арт-рок тобы «Roxy Music»-тің түлегі Брайан Ино (ішінара Джон Кейдж мен оның алдын бақтасы Эрик Сатидің 1910 жылдардағы жиһаз музыкасы тұжырымдамасынан, ал ішінара Ла Монте Янг сияқты минималистерден) амбиент музыкасының «көптеген деңгейде тыңдауға мүмкіндік беретінін, біреуін ерекшелей бермейтінін; ол қызықты болғандай, көзге түспеуі керек» екенін айтты. Иноның 1970 жылдардың соңындағы амбиенттік музыкалық жазбалары дрон музыкасы болмаса да, оның Янгты («біздің бәріміздің әкесі») мойындауы және кейінгі дрон музыкасына тигізген әсері оны тізбектегі сөзсіз буынға айналдырды. Клаус Визе тибет ән салатын ыдыстардың шебері болды; ол оларды пайдаланып, әсерлі акустикалық дрондарды жасаған альбомдардың кең ауқымды сериясын құрды.