Кіріспе
Американдық ақын, сыншы және перформанс суретшісі Дэвид Абрам Антин (1 ақпан 1932 – 11 қазан 2016) – американдық ақын, өнер сыншысы, перформанс суретшісі және университет профессоры.
David Abram Antin (February 1, 1932 – October 11, 2016) was an American poet, art critic, performance artist, and university professor.
Білім және ерте мансап
Антин 1932 жылы Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Бруклиндегі техникалық орта мектепті бітіргеннен кейін, 1955 жылы Нью-Йорк қалалық колледжінде бакалавр, ал 1966 жылы Нью-Йорк университетінде магистр дәрежесін алды. Ол мансабының алғашқы он жылын (1955-1964) ғылыми мәтіндер мен көркем әдебиетті аударумен өткізді, оның ішінде Pergamon Press үшін көптеген ғылыми мәтіндерді (көбінесе неміс тілінен ағылшын тіліне) аударды, онда ол компанияның көрікті негізін қалаушысы, британдық баспа магнаты Роберт Максвеллмен жиі байланыс жасады. 1950 жылдардың соңында Антин көркем әдебиет пен поэзия жазуға бейімделді, ал оның алғашқы жарияланған туындысы 1959 жылы "Кенион шолуында" пайда болды. 1960 жылдардың басында Антин ақын және өнер сыншысы ретінде едәуір дамыды, ал оның 1965 жылғы Энди Уорхол мен Роберт Моррис туралы мақалалары екі суретшінің де алғашқы нақты талдамалық жазбаларының бірі болды деп есептеледі.
Шығармалары
1960 жылдардың аяғында Антин экспромтпен өнер көрсетуді бастады, оқулар мен көрмелерде «сөйлейтін өлеңдерін» импровизациялады. 1960 жылдардың соңында Антин әйелі, жазушы және перформанс суретшісі Элеонора Антинмен бірге Оңтүстік Калифорнияға көшіп, жаңа құрылған және тәжірибелік Визуалды өнер бөлімінде Сан-Диегодағы Калифорния университетінде қызметке кірісті. Бір кезде галерея директоры болып жұмыс істеді, ал 1971 жылдан 1999 жылға дейін профессор қызметін атқарды. Осы кезеңде Антин Визуалды өнер бөлімінің төрағасы болып бірнеше рет тағайындалды. 1970 жылдардың басында ол ондағы аспиранттар арасында қалыптасқан концептуалды фотографтар тобына зор ықпал етті. Гуггенхайм қоры мен NEH стипендиясын иеленді. 1984 жылы ол сондай-ақ поэзия саласындағы Лос-Анджелес PEN сыйлығына ие болды. 2008 жылы Антин Чепмен университетінде өткен &NOW фестивалінде басты орындаушы болды. Антин бала кезінде жаңа нәрселер ойлап табуды қалағанын, ал оның ойынша, бұл үшін ғалым немесе суретші болуы керек екенін айтты. Оның алғашқы жарияланған өлеңдері, «Таңдалған өлеңдер: 1963-1973» жинағында топталған, эксперименттік сипатта болды, тіл мәселелерін қарастыру үшін табылған немесе «дайын» мәтіндерді пайдаланды. Осы кітаптағы «Менди үшін анықтамалар» атты өлеңінде ол досының өлімі туралы ойлар үшін сөздік пен сақтандыру нұсқаулығынан «жоғалту» анықтамасын қолданды. Сол кітаптан «Романдық өлеңдерде» ол танымал романдарды парақтап, әр беттен өлеңдер құрастыру үшін бір жол немесе сөз тіркесін таңдайды. Өлеңдерін оқып тәжірибе жинағаннан кейін, ол өзінің бұрын жазылған өлеңдерін оқуды шектеуші деп санады. Оның орнына ол мағына жасау процесі туралы дауыстап ойлау сияқты импровизациялық өлеңдерге көшті. Бұл «сөйлеу туындыларының» тақырыптары көбінесе олардың орналасқан жері мен тыңдаушыларға байланысты болды. Сөйлеу туындыларын поэзиялық дәстүрдің ауызша және сахналық аспектілерімен қайта байланысуға тырысатын поэзия ретінде, Платонның диалогтары немесе Витгенштейннің лекциялары сияқты философия ретінде немесе Роберт Смитсонның жер жұмыстары сияқты «орналасқан жерге тән» өнер туындысы ретінде қарастыруға болады. Ол әр өнер көрсетілімін таспаға түсіріп, кейде жазылған нұсқаларын жасайды, олар «шекараларда сөйлесу», «реттеу» және «авангард болу дегеніміз не» сияқты кітаптарда жинақталған. Антин сөйлеу туындыларында жеке басының әңгімелерін философиялық ойлармен үйлестіріп, мағына мәселелерін қарастырады. Мысалы, «реттеуде» ол «түсіну» ұғымын сынап, баламалы модель ұсынады. «Авангард болу дегеніміз не?» еңбегінде ол авангардтың болашаққа емес, қазіргі заманға үңілуге тырысатынын айтады. «Шеткерде» ол Вьетнам соғысына қарсылық туралы әңгіме айтады, онда бірнеше Гуггенхайм ақындарының зәрін қамтитын шелек орталық тұлға болып табылады.