Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексиканың ұлттық спорты
National sport of Mexico
Чаррерия (tʃareˈɾia) – ескі Мексиканың хасиендаларында ат спорты және мал шаруашылығы дәстүрлерінен пайда болған спорт және тәртіп. 16 ғасырда, әсіресе Саламанка қаласынан Испаниядан әкелінген дәстүрлерден дамыған, чаррерияның алғашқы түрлері – хасиендалар арасындағы шаруалардың жұмыс жарыстары болды. Чаррерияға қатысты алғашқы шаралар 20 ғасырдан бұрын басталды, бірақ оның толық қалыптасуы Мексика революциясынан кейін Хидальго және Халиско штаттарында болды. Жер реформасымен бірге, чарролар Мексика қаласы және басқа да ірі орталықтарда жинала бастады, дәстүрді сақтап, оның танымалдылығын арттыру үшін үлкен қауымдастықтар құрды. Ең маңыздылары – Asociación de Charros de Jalisco A. C, Asociación de Charros de Morelia A. C және Asociación de Charros Regionales de La Villa A. C. Чаррерия – Мексиканың ең бағалы ұлттық спорты және 2016 жылы ЮНЕСКО-ның Адамзаттың материалдық емес мәдени мұрасының тізіміне енгізілді.
Charrería (tʃareˈɾia) is a sport and discipline arising from equestrian activities and livestock traditions used in the haciendas of old Mexico. Evolving from the traditions brought from Spain, most specifically the municipality of Salamanca in the 16th century, the first kind of charreria events were ranch work competitions between haciendas. The first shows related to charreria began before the 20th century, but it was not until the Mexican Revolution that its full emergence occurred in Hidalgo and Jalisco when with the Land Reform, charros began to congregate in cities such as Mexico City and other centers, consolidating large associations to maintain tradition and popularity; The most important are the Asociación de Charros de Jalisco A. C, Asociación de Charros de Morelia A. C and Asociación de Charros Regionales de La Villa A. C. Charreria is the national sport of Mexico by excellence and in 2016, and was inscribed in the Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity by UNESCO.
Тарих
XVI ғасырда испандықтар Мексикаға қоныстанған кезде олар өздерімен бірге 16 жылқы алып келді. Оларға жылқы өсіру және испандық емес адамдардың оларға мінуіне тыйым салу бұйрығы берілді. Бірақ көп ұзамай испандықтардың ірі мал шаруашылықтары болды, сондықтан шектеулерді жеңілдету қажет болды. Хидальго штатындағы хасиендалар шектеулер алынып тасталған алғашқы орындардың бірі болды, соның арқасында көптеген адамдар ат спортына қатысты. XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында мал өсіру және мал бағу жұмысымен айналысқан мексикалық малшылар, кейін спортқа айналатын малмен жұмыс істеудің ойыншыл әдістерін дамыта бастады. Малшылар ферманың айналасында түрлі жұмыстар атқарды, мысалы, қашып кеткен малдарды аулау, малдарды сұрыптау, бұқалар мен жылқыларды ұстау. Осы жұмыстар шарро іс-шараларының бастапқы үлгілері болды. Мексика революциясына дейін ферма жұмысы бойынша жарыстар көбінесе хасиендалар арасында өтті, бірақ Мексика революциясынан кейін хасиендалардың таратылуынан charro дәстүрлері бірте-бірте жоғала бастады. Сондықтан 1921 жылы елдің түкпір-түкпірінен келген charroлар кездесіп, charrería дәстүрін сақтап қалу үшін Asociación Nacional de Charros ұйымын құрды. 1920 жылы (Мексика революциясы аяқталған жылы) Сильвано Барба, Инес Рамирес және Андрес Земеньо Гвадалахарада бірінші мексикалық charrería тобын құрды, оны Charros de Jalisco деп атады. АҚШ-тағы мексикалық американдықтар да сол кезеңде түрлі charreadaлар өткізді, бірақ 1970 жылдардан бастап Federación Mexicana de Charrería (FMCH) оларға шекараның солтүстігінде ресми charreadaлар ұйымдастыруға көмектесе бастады. Кейде АҚШ чемпиондары Мексиканың ұлттық жарысына қатысады.
In the 16th century, when the Spanish first settled in Mexico, they brought 16 horses with them. They were under orders to raise horses and prohibit any non Spaniards from riding them. However, soon the Spanish had very large cattle raising estates and found it necessary to loosen up the restrictions. Haciendas in the state of Hidalgo were some of the first places where restrictions were lifted and a larger number of people were exposed to equestrianism. The Mexican cattlemen of the late 19th and 20th centuries dedicated to raising and herding cattle as part of their work were developing playful cattle handling techniques that would later become a sport. The cattlemen would be tasked to do several jobs around the ranch such as hunting down runaway cattle, ranch sorting for livestock branding and pinning down bulls and horses. These jobs were the early versions of the charro events. Prior to the Mexican Revolution, ranch work competitions were generally between haciendas but following the breakup of the haciendas by the Mexican Revolution, the charro traditions were slowly being lost so charros from around the country organized to meet in 1921 and formed the Asociación Nacional de Charros to keep the charrería tradition alive. In 1920 (The year the Mexican Revolution ended), Silvano Barba, Inés Ramírez and Andrés Zemeño, created in Guadalajara the first Mexican charrería group, called Charros de Jalisco. Mexican Americans in the United States also held various charreadas during the same period, but beginning in the 1970s, the Federación Mexicana de Charrería (FMCH) began assisting them in establishing official charreadas north of the border. At times, US champion teams compete in the national competition of Mexico.
Лиенцо шарро
Лиенцо-чарро – атпен жүруді тәжірибелеу үшін арнайы жасалған алаң. Бұл – шарреда мен харипео іс-шаралары өткізілетін шарролардың аренасы. Лиенцода екі аймақ бар: біріншісі – ені және ұзындығы белгіленген жолақты қамтитын аймақ, ол шеңбер тәрізді алаңға келіп тіреледі, оның диаметрі шамамен алғанда құрайды.
A lienzo charro is a specially designed facility for the practice of horse riding. This is the arena where charros hold the events of charreadas and jaripeos. A lienzo has two areas: one marked off area consisting of a lane wide by long which leads into a circle area that is in diameter.
Аңғал жылқысы
Шарерия үшін ең қолайлы жылқы – американдық төрт бұрышты жылқы деп есептеледі. Ацтек жылқысы да шарерия жарыстары үшін тамаша тұқым болып табылады. Американдық төрт бұрышты жылқы тұқымының тарихы 17 ғасырға дейін жетеді, ал ацтек жылқысы 1972 жылы Текскокодағы Сан-Антонио ранчосындағы мексикалық жоғары атшылар мектебінде шығарылды. Ацтек жылқысы шаролар үшін арнайы өсірілді. Бұл екі жылқы тұқымы да реининг, кесу, жұмыс ат, түйір жарысы, бұзауларды арқанмен байлау және басқа да батыс жарыстары үшін қажетті күрделі және жылдам маневрлерге өте жақсы бейімделген, әсіресе тірі малмен жүзеге асырылатын жарыстарда.
It is said that the ideal horse for charrería is the American Quarter Horse. Another outstanding breed for charrería events is the Azteca horse. The American Quarter Horse breed traces back to the 17th century, and the creation of the Azteca horse was in 1972 in the Mexican high school of horsemen in Rancho San Antonio, Texcoco. The Azteca horse was bred specifically for charros. Both of these horse breeds are well suited for the intricate and quick maneuvers required in reining, cutting, working cow horse, barrel racing, calf roping, and other western riding events, especially those involving live cattle.
Ерлер
Шарро бес түрлі киімге ие болуы мүмкін. Олар – жұмыс киімі, жартылай гала, гала, үлкен гала және әдептік киім. Ең көп қолданылатын киім – жұмыс киімі. Бұл жарыстарда киілетін костюм. Үлкен гала киімі ең көп қабаттан тұрады. Оған күміс және алтынмен кестеленген шапан, сондай-ақ күміс түймелермен жасалған жақсы кашемирден тігілген жакет пен шалбар кіреді. Жұмыс киімі ең қарапайым. Оған қарапайым түймелі көйлек, галстук-бау, шалбар, етік және пальма жапырақтарынан жасалған шапан жатады.
There are five types of attire that the charro may own. They are the working, half gala, gala, grand gala, and etiquette. The most commonly used attire is the working uniform. This is the suit that is worn in the competitions. The grand gala uniform is the most layered. It will come complete with a felt charro sombrero with silver and gold embroidery, and the jacket and pants are of fine cashmere with silver buttons. The working uniform is the most simple. It includes a plain button up shirt, a bow, pants, boots and a palm leaf charro sombrero.
Әйелдер
Ерлердің шару киіміне қарағанда, шарериямен айналысатын әйелдерде бар болғаны 3 киім бар, ал олардың арасындағы қытай поблана киімі барлық жарыстар мен шараларға қолданылады. Қытай поблана киімі – жібек, мұжыл немесе түрлі-түсті тігістермен кестеленген, жеңі қысқа, декольтесі терең блузкадан және кемінде бір жиегі бар, мұжыл немесе тігістермен кестеленген мата немесе фланель юбкадан тұрады. Юбканың астынан кружевоның қабаттары көрінеді. Көйлекше кию – міндетті талап. Юбканың кестесімен үйлесетін жібек туфлілерге қапталған жіптер тағылады. Юбканың түсіне сәйкес келетін шал қолға тағылады. Жоғарысынан күміс немесе алтын жалатылған шапетасы бар, матадан тігілген шару шляпасы – киімнің аяқтауыш бөлігі. Белге белдік байланады, артында тұғырланып иілген түйін болады. Сондай-ақ, әйелдер шаштарын төменгі түймеге жинап, мата немесе кружево лентамен немесе ленталармен безендірілген екі өрімге тоқулары керек. Қытай поблана киімі көбінесе қойылымдарда қолданылса да, эскарамуса шарралары үш түрлі киім киеді: аделита, шарра де фаэна («жұмыс киімі») және қытай поблана. «Шарро» сөзі алғаш рет 18 ғасырда ауылдықтарды кемсітетін сөз ретінде қолданылды, ол қатал, қарапайым, дөңгелек, мәдениетсіз, әдемі емес және дәмсіз деген мағынаны білдірді. Бұл сөз ағылшын тіліндегі «кейіпкер», «аңқау» немесе «еңкейген» сөздерімен синонимді болды. Соңында бұл сөз Испания мен Мексикада әртүрлі мағыналарда дами бастады. Испанияда ол Саламанканың тумаларын анықтайтын демонимге айналды, оны капо-шарро деп аталатын жерде. Мексикада бұл сөз ел тұрғындарының, әсіресе атқа мінушілердің, сондай-ақ ранчеростардың атына айналды, олар Мексиканың асаудаларында ат үстінде барлық міндеттерін орындады. Испан тілінде сөйлейтін әлемнің қалған бөлігінде бұл сөз өзінің бастапқы кемсітуші мағынасын сақтап қалды. Қазіргі уақытта шарро деп тек шаррериямен айналысатын ерлерді ғана айтуға болады, бірақ бұл бейне музыка мен киноға дейін кеңейді. Мариячи тобы жиі Gran Gala charro esc киімін киеді, себебі мариачи музыкасы шарреадамен біртегі болып кетті, бірақ бұл музыканттар техникалық шарроларға жатпайды және олардың киімдері практикалық емес, көрініс үшін арналған.
Unlike men's charro attire, the women in charreria only have 3 outfits, with the china poblana outfit being used for all types of events. The china poblana outfit consists of a low cut blouse with short sleeves, embroidered with silk, beads or colored sequins, and a cloth or flannel skirt with at least one ruffle, embroidered with beads or sequins, with layers of lace visible at the bottom of the skirt. The use of a petticoat is indispensable. Silk shoes with buckles are used to match the embroidery of the skirt. Shawl is used to match the color of the skirt. A fine, felt charro hat with suede, gold and/or silver chapetas is the topper. Sash is used at the waist, tied in a bow at the back. Also, women must have their hair pulled back in a low bun, usually adorned with a fabric or lace bow, or two braids decorated with ribbons. Although the china poblana outfit is used for most performances, there are three different attires the escaramuza charras use, the adelita, the charra de faena (“working” attire) and the china poblana. The word charro was originally used in the 18th century, as a derogatory term for country people, meaning rough, rustic, coarse, unsophisticated, gaudy and in bad taste; synonymous with the English terms yokel, bumpkin, or redneck. The word eventually evolved separately in both Spain and Mexico, to mean different things. In Spain it became a demonym or term to identify the natives of Salamanca, in a place known as campo charro. In Mexico, the term became the name of the people of the countryside, specifically the horse mounted people, also known as Rancheros, who performed all their duties in the Mexican haciendas, on horseback. In the rest of the Spanish speaking world, the word retained its original derogatory connotation. Although in modern times, the only people that are technically a charro are men who practice charreria, the look of this figure has expanded to music and film. Mariachi bands very often sport a Gran Gala charro esc outfit, since mariachi music has become synonymous with the charreada, but these musicians do not classify as technical charros and the outfits they wear are for look rather than practicality.
Эскарамуза шарра
Бұл спортпен айналысатын әйелдер шарра деп аталады, себебі эскарамуза термині спорт командасын құрайтын әйелдер тобын атау үшін қолданылады, ал шарраны жеке тұлғада атау дұрыс емес. Чаррерияның әйел бөлігі – эскарамуза шарра, Альтос-де-Халискодан шыққан деп есептеледі. Нақтырақ айтқанда, Тепатитлан-де-Морелостан. Олардың киімдері Пуэбла штатынан шыққан аделита стиліндегі чина поблана киімдері, атпен әртүрлі трюктер жасайды, мысалы, ла коладера, комбинадо, ла эскалера және ла флора сияқты әрекеттерді көркемдікпен орындайды. Ұлттық шарро қауымдастығында эскарамуза шарраны 1953 жылы мырза Эвадардо Камачо және нұсқаушы Луис Ортега құрған деп айтылады, ол бес пен тоғыз жас аралығындағы ұл-қыз балалардан тұрды. Бұл алғашқы эскарамуза Гуадалупе, Антонио және Хосе Камачо, сондай-ақ Луис, Артуро және Мария Эугения Руис Лордодан құралған. Ол кезде бұл жаңалық болғандықтан, үлкен сәттілікке ие болды, себебі балалар осы көрсетілімде шарро стилінде атқа отыру және аттарын баптау дағдыларын көрсетті. Эскарамуза шарра сегіз мүшеден тұрады және оның көрсетілімі 12 жаттығудан құралады, олар жоғары жылдамдықта жасалады және айқыштар мен бұрылыстардан тұрады, бұл әйелдердің атқа отыру шеберлігін және аттарын жақсы басқаруын көрсетеді. Киімдер жұп, төрттік немесе жеке түрде әртүрлі түстерде болуы мүмкін. Эскарамуза шарраның жаттығулары өте қарқынды, себебі олар жылқыларын өте шеберлікпен басқара білуі керек, өйткені олардың қимылдары команданың барлық мүшелері арасындағы мінсіз үйлесімді талап етеді.
The women who practice this sport are called charras, since the term escaramuza is used to name the set of ladies that make up the sports team, and it is not the correct term to refer to a charra in the singular. The female part of charreria, the escaramuza charra, is said to originate from the Altos de Jalisco. Specifically, from Tepatitlán de Morelos. Their clothing is adelita styled china poblana outfits which originate from the state of Puebla and they do tricks with the horse, accompanied by an artistic touch, with samples such as la coladera, combinado, la escalera and la flor. Although within the National Association of Charros, the escaramuza charra is said to be created by Mr. Everardo Camacho and instructor Luis Ortega in 1953, which was made up of young girls and boys who were between five and nine years old. This first escaramuza was made up of siblings Guadalupe, Antonio and José Camacho, as well as Luis, Arturo and María Eugenia Ruiz Loredo. As it was something innovative at that time. It was very successful, since in that presentation the children demonstrated their skill when riding in the charro style and the education of their horses. An escaramuza charra is made up of eight members and its presentation consists of 12 exercises which are at high speed and consist of making crosses and turns, which demonstrates the skill that the ladies have to ride and the good rein of their horses. Dresses can vary in color in pairs, quartets, or individual. The training of the escaramuza charra is very intense, since they must be able to control their horses with great skill, since their evolutions require perfect coordination between all the members of the same team.
Кала де Кабалло
Бұл шара шаро атты жақсы баптаудың және тәрбиелеудің нақты көрінісі болып табылады. Бұл іс-шараға: жақсы басқару, қармақпен міну, икемділік, қадам, жүгіру, шабуыл, көздің қиғаш қарауы және бас пен құйрықтың жағдайы кіреді. Ат толық жылдамдықпен шабады да, бірден тоқтап қалады, бұл "тізгін" деп аталады. Содан кейін "жақтар" келеді, онда ат бір аяғына тіреліп, өз осімен екі жаққа да айналуы керек. Келесісі – "жарты жақтар", онда шаро да солай істеуі тиіс, бірақ ортасында. Бұл шараның соңында шаро 50 метрлік сызыққа кері қайтуы керек. Бұл жарыс 20 x 6 метрлік тікбұрышты алаңның ішінде өтеді. Бұл шаро жарысы ұлттық спорттың ең маңызды түрлерінің бірі саналады, себебі ол шаро (атты) мен жылқы арасындағы байланысты (қарым-қатынасты) көрсетеді. Бұл жарыс ең қиын меңгерілетін жарыстардың бірі болып есептеледі және бағалау жүйесі де өте күрделі. Оң баллдардан гөрі теріс баллдар жинау мүмкіндігі де бар. Ол 20 ғасырда ресми түрде ұлттық спорт ретінде қалыптасты. Сондай-ақ, атқа тағылатын жабдықтар атқа ыңғайлы ма, әлде ыңғайсыз ба, оны да көрсетеді.
This event is the demonstration of the good rein and education of the charro horse. This event includes: good governance, stirrup, meekness, gait, gallop, run, eyebrow and head and tail postures. It consists of the horse running at full speed and braking in a single time and this is called tip. Then come the sides where the horse has to rotate on its own axis supported by a single leg like this towards both sides. Next come the half sides where the charro must do the same, but in the middle. At the end of this event, the charro must walk back to the fifty meter line. This event is done within the 20 x 6 meter rectangle section of the lienzo. This charro event is considered one of the most important within the national sport par excellence, since it demonstrates the connection (communication) that exists between the charro (rider) and the horse. It is considered one of the hardest events to master and also comes with the most elaborately scoring. It is possible to score more negative points than positive ones. It was officially consummated as a national sport in the 20th century. Likewise, it is shown if the horse is comfortable or is uncomfortable with some type of harness that is used for its handling.
Пиалес
Бұл шарада биенің (аналық жылқының) артқы аяқтары байланады, осылайша биенің шапқынын толығымен тоқтатуға қол жеткізіледі. Шаруа, жылқысына мініп, лассоны лақтырып, биенің артқы аяқтарына тигізіп, осымен биенің ішінде жүгіруіне мүмкіндік береді, содан кейін арқанды ердің басына орап, қажет болған жағдайда жылдамдықты біртіндеп азайту үшін оны тартып жібереді, бірегей тоқтауға дейін. Осы шараны орындау кезінде шаруа арқанды дұрыс иіп, қолға зиян келтіретін түйіндер жасаудан сақтануы керек. Үш мүмкіндік беріледі. Биені тоқтату үшін қажетті қашықтыққа ұпай қойылады. Бұл аренаның тікбұрышты бөлігінде орындалады. Пиальдің түрлі түрлері бар, олардың ішінде пиаль де пикете, пиаль флоредо және пиаль де хакета бар. Пиаль де пикете – лассоны жерге түсіріп, бие өтетін сәтте артқы аяқтарына күшпен тигізуден тұрады, пиаль флоредо – бие өтетін алдында шағын «флореандо» (арқанмен жасалған тәсіл) жасаудан және жануар өтетін сәтте артқы аяқтарына лақтырудан тұрады, ал пиаль де хакета – шаруаның жылқысымен биенің өтетін бағытына қарсы тұрып, кері айналып, бие өтетін сәтте арқанды артқы аяқтарына тигізуден тұрады. Шареаданың өзі тоғыз ұпайлық жарыстан тұрады, олар белгілі бір ретпен өткізіледі (ерлерге тоғыз, әйелдерге біреу). Екі немесе одан көп команда, «ассоциациялар» деп аталады, бір-бірімен жарысады. Командалар штаттық, аймақтық және ұлттық чемпиондарды анықтау үшін бәсекелесе алады. Бәйгешілер стиль және орындалуы бойынша бағаланады. Наяриттен келген Хосе Андрес Асевес Асевес 2021 жылы «Шаррос Комплетос» королі атанды. Салтанатты марапаттау рәсімін Агуаскалиентес штатының конституциялық губернаторы К.П. Мартин Ороско Сандовал Сан-Маркос аренасының алдында өткізді, онда губернатор сонымен қатар Мексиканың барлық 32 штатынан және басқа елдерден қатысқан 144 команданы, 112 эскарамузаны және 16 шарро комплетосын құттықтады. Шарерия чемпионаттарының жүлделеріне ер құшағы, жылқы тіркемелері, кубоктар немесе кейде ақша кіруі мүмкін. Көптеген шаруалар экономикалық ынталандырусыз осыны жасайды (әдетте, олар басқа әуесқой спорт түрлеріндегідей, шареадаға төлейді), бірақ шареадаға толыққанды берілген және одан күнкөріс табатын адамдар да бар. Кәсіби шаруаның жалақысы өзгеріп отырады. Шаруа айына 20-25 мың мексикалық песоға дейін таба алады.
This event consists of tying the hind legs of a mare (female horse) and with this stopping the gallop of the mare completely. The charro, while mounted on his horse, must throw a lasso, let the mare run through the loop, catching it by the hind legs, then wrapping his rope on the head of his saddle to squirt it as necessary, gradually reducing the speed of the mare until it comes to a complete stop. During the performance of this event, the charro must be careful of correctly looping the rope and not causing knots to prevent major hand injuries. Three opportunities are given. Points are awarded for distance needed to stop the mare. This is done in the rectangular portion of the arena. There are different types of piales, some of them are the pial de piquete, pial floreado, and the pial de chaqueta. The pial de piquete consists of having the lasso to the ground and when the mare passes, lasso it with force towards the hind legs of the mare, the pial floreado consists of making a small “floreando” (rope trick) just before the mare passes and when the animal passes, throw it at the hind legs and the pial de chaqueta consists of positioning the charro with his horse with his back to where the mare will pass and making an opposite swirl so that when the mare passes, he places the rope on the hind legs of the mare. The charreada itself consists of nine scoring events staged in a particular order (nine for the men and one for the women). Two or more teams, called asociaciones (associations), compete against each other. Teams can compete to become state, regional, and national champions. The competitors are judged by both style and execution. José Andrés Aceves Aceves from Nayarit, was titled 2021 King of Charros Completos. The formal award ceremony was headed by the Constitutional Governor of the State of Aguascalientes, C. P. Martín Orozco Sandoval in front of a plethora of San Marcos Arena where the governor also congratulated the 144 teams, 112 escaramuzas and 16 charros completos that participated from all 32 states of Mexico and other countries. Prizes for charreria championships can include things such as saddles, horse trailers, trophies or sometimes money. Although most charros do it without an economic incentive (in fact they end up paying to charrear, as happens in other amateur sports), there are people who fully dedicate themselves to charreria and live from it. The salary of a professional charro is variable. A charro can earn up to 20 or 25 thousand mexican pesos a month.
Командалар мен қауымдастықтар
Шарролар Мексикалық Шаррерия Федерациясында (Мексиканың Шаррерия федерациясы 1933 жылдың 16 желтоқсанында құрылған) тіркелген бірлестіктерге біріктірілген. Мұндай бірлестіктер – шарролардың жаттығулар мен жарыстарға дайындалуы үшін, сондай-ақ кейде нысандар салу немесе сатып алуға қаражат жинау үшін ұйымдастырылған командалар немесе топтар. Эскарамузалар (әйелдер шарро тобы) да осыған ұқсас құрылымда ұйымдастырылады, олар сегіз ресми мүшеден тұрады және әрбір қатысушы Мексикалық Шаррерия Федерациясына мүше болып, мекеме белгілеген талаптарды орындауы тиіс.
The charros are grouped into associations registered in the Federación Mexicana de Charrería (Mexican Federation of Charrería founded on December 16, 1933). Such associations are teams or squads in which the charros are organized for practices and competitions, and on some occasions to raise funds for the construction or purchase of facilities. Escaramuzas (women charro groups) are organized in a similar fashion where it is made up of eight official members and each participant must belong to the Mexican Federation of Charrería and comply with the norms established by the institution.
Әнұран
2012 жылдың 14 қазанында, жексенбі күні, Сакатекаста LXIII Ұлттық Чарро конгресінің ашылуы шеңберінде штат губернаторы Мигель Алонсо Рейес және Мексика Чаррерия федерациясының президенті Хайме Каструита Падилла келісімге қол қойды, онда Мексика Чаррерия федерациясы «Marcha Zacatecas» әнінің сөзін және музыкасын Ұлттық Чарро гимні ретінде қабылдады. Бұл ән 1892 жылы Генаро Кодина жазған.
On Sunday, October 14, 2012, within the framework of the inauguration of the LXIII National Charro Congress in Zacatecas, the Governor of the State, Miguel Alonso Reyes and the president of the Mexican Federation of Charrería, Jaime Castruita Padilla, signed the agreement in which the Mexican Federation of Charrería adopted the lyrics and music of the "Marcha Zacatecas" as the National Charro Anthem. A song composed by Genaro Codina in 1892.