Кіріспе

Италиялық мемлекет қайраткері және заңгер (1798–1878)

Федерико Склопис ди Салерань (10 қаңтар 1798 – 8 наурыз 1878) – Италияның бірігуіне қосқан үлесі және Алабама талаптарын қараумен есімдері сақталған итальяндық мемлекет қайраткері және заңгер.

Өмір

Туринде асыл текті отбасында дүниеге келген Склопис заң білімін алып, Просперо Балбо әкімшілігінде қызметкер болды. 1822 жылы Савойяда судья, ал кейін Кассациялық соттың төрағасы болды. Жасы келмей тұрып, Сардиния Сенатының Бас прокуроры болып тағайындалды және жаңа кодекстерді жасауға қатысты. Либералдық идеялар мен реформалардың жақтасы болған ол конституцияның қажеттігін айтты және 1848 жылғы Statuto albertino, яки Сардиния жарғысының – бұл жарғы кейін Италия Корольдігінің конституциясына айналған – авторларының бірі болды. Осы кіріспе бөлімін Склопис жазған деседі. Склопис Карл Альберттің Ломбардия және Венеция халқына Австрияға қарсы соғыс жариялаған хабарламасын да жазды. Ол Чезаре Балбо басшылығымен құрылған Сардинияның тұңғыш конституциялық министрлігінде министр, сосын сенат төрағасы болды. 1871 жылы Виктор Эммануэль II-нің өкілі ретінде Алабама арбитражына Женеваға жіберілді және сол арбитраж төрағасы болып тағайындалды. Өмірінің соңғы жылдарын Туриндегі қалалық мәселелермен және қайырымдылық қызметімен айналысты.

Құрметтер

Отыз жасында Склопсис Турин ғылым академиясының мүшесі болып сайланды және 1864 жылы оның өмірлік президенті болды. 1876 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. Ол сондай-ақ Франция институтының шетелдік мүшесі еді. Женева төрелігінен оралғаннан кейін король оған Аннунциата орденін берді.