Бриндизи провинциясы – Италияның Апулия аймағында орналасқан. Халқы 401,652, астанасы – Бриндизи қаласы. Географиясы, тарихы туралы ақпарат. Италия, туризм.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италия провинциясы
Province of Italy
Бриндизи провинциясы – Италияның Апулия аймағындағы провинция. Оның орталығы Бриндизи қаласы. Жер аумағы [ауданы толық жазылмағандықтан, осы жерде қалдырылды] және 2013 жылғы жалпы халық саны 401 652 адамды құрайды.
The province of Brindisi is a province in the Apulia region of Italy. Its capital is the city of Brindisi. It has an area of and a total population of 401,652 (2013).
География
Бриндизи провинциясы Италияның оңтүстік-шығысында орналасқан, ауданы – , Барлетта-Андрия-Трани провинциясынан кейін аймақтағы екінші кіші провинция. Ол 1927 жылы ежелгі Терра-д'Отрантодан құрылған. Шығысынан Адриатика теңізімен, солтүстігінен Бари провинциясымен, батысынан Таранто провинциясымен және оңтүстік-шығысынан Лечче провинциясымен шектеседі. Солтүстік, орталық және батыс бөліктерінде көптеген орманды төбелер бар, олардың ішінде Мургия төбелері ерекше аталады. Ал солтүстік-батысында, Таранто және Бари провинцияларымен шектесетін аймақта, Итрия аңғары (Валле д'Итрия) жатыр. Провинция аумағындағы ең биік нүкте теңіз деңгейінен жоғары, Сельва-ди-Фасаноның жанында орналасқан. Басқа шыңдар одан сәл төмен және барлығы солтүстік-орталық аймақта шоғырланған. Провинцияның жағалау сызығының ұзындығы – , оның бір бөлігі жартасты, ал қалғаны құмды жағажайлармен, кішкентай порстармен және шығанақтармен алмасады. Оңтүстік бөлігі негізінен жазық және егіс шаруашылығына кеңінен пайдаланылады. Италия геологиялық картасына сәйкес, Италия геологиялық қызметі дайындаған провинция әртүрлі типтегі жерлерден тұрады: оңтүстік-орталық аймақта доломит тас басым (әдетте Мургия платосынан бастау алатын елді мекендер аймағында), кішкентай элювиалды шөгінділер, құм, саз, сұр силикатты лай (Франкавилла-Фонтана, Ория және Сан-Доначи маңында), бор және әк тас, оның ішінде берік биокластикалық әк тас және борлы құмтас. Солтүстік-орталық бөлігінде, әсіресе Бари және Мола аудандарында, әк тас кеш бор дәуірінен пайда болған, ал әк тас пен құмтас кен орындары плейстоценге жатады. Карст рельефінің салдарынан маңызды өзендер жоқ, бірақ көптеген бұлақтар бар, олар шағын арналарды құрайды. Су жолдарының ең ұзыны – Канал Реал, ол Франкавилла-Фонтанамен шектесетін Вилла-Кастелли аумағына құяды және Торре-Гуачето табиғи қорығына ағып түседі. Сонымен қатар, жағалау бойында жер асты суларымен толықтырылатын көптеген тоғандар мен шағын тұщы сулы көлдер бар.
The Province of Brindisi is situated in southeastern Italy, extending for , the second smallest province in the region after the Province of Barletta Andria Trani. It was established in 1927 from the ancient Terra d'Otranto. With the Adriatic Sea to the east, it is bordered to the north by the Province of Bari, on the west by the Province of Taranto and to the south east by the Province of Lecce. The northern, central and western parts are hilly with much woodland, with the Murgia hills of particular note, while to the north west, bordering on the provinces of Taranto and Bari, it is lower lying, with the Itria Valley (Valle d'Itria). The maximum height reached within the province is above sea level, near Selva di Fasano. The other peaks are slightly lower and are all located in the north central area. The coastline in the province is long, partly rocky, with many alternating stretches of sandy beaches, small harbours and bays. To the south it is essentially flat and widely used for crops. The province, according to the Geological Map of Italy, prepared by the Geological Survey of Italy, is composed of various types of land: in the central southern area there is a predominance of dolomitic limestone (present generally in the inhabited zone from the plateau of the Murgia), small eluvial deposits, sand, clay, grey silted marshes (around Francavilla Fontana, Oria and San Donaci), chalk and limestone, including firm bioclastic limestone and chalky sandstone. In the north central part, particularly Bari and Mola, the limestone stems from the Late Cretaceous, and deposits of limestone and sandstone date back to the Pleistocene. There are no significant rivers, because of the karst terrain, but there are many springs that gush out producing little streams. As for waterways, the longest is the Canale Reale, which flows into the territory of Villa Castelli, bordering Francavilla Fontana, and flows into the Natural Reserve of Torre Guaceto. Along the coast, in addition, there are numerous ponds and small freshwater lakes, fed by underground aquifers.
Демография
1861 жылы провинцияның жалпы халқы 114 790 адамды құрады, ол 2001 жылға дейін үздіксіз өсіп, 402 422 тұрғынға жетті. 2002 жылдан бері халық саны көтеріліп-төмендеп, 401 534 адамды құрады, 2010 жылы 403 163 адамға дейін өсті, бірақ 2011 жылы қайтадан 401 867 адамға төмендеді. 2010 жылы провинцияда барлығы 7 437 шетелдік (жалпы санының 1,8%) тұрды.
In 1861, the province had a total population of 114,790 which grew steadily until 2001 when there were 402,422 inhabitants. It has been more or less static since 2002 when there were 401,534 inhabitants, rising to 403,163 in 2010 but falling again to 401,867 in 2011. In 2010, only 7,437 foreigners (1.8% of the total) resided in the province.
Экономика
Шарап, артишок және зәйтүн ағаштарымен қоршалған Бриндизи қаласы Италияның оңтүстік бөлігіндегі маңызды теңіз порты болып табылады. Қазіргі заманда провинция экономикалық құрылымында өзгерістерге ұшырады, өнеркәсіптің үлесі азайып, үшінші сектор дамыды. Жақсы инфрақұрылымның нәтижесінде туризмнің айтарлықтай өсімі байқалды, сондай-ақ өнер және ас мәдениетінің байлығы да артты. 2011 жылы провинцияның басты салалары сауда (30%), ауыл шаруашылығы (27%) және құрылыс (13%) болды, олар экономиканың 70% құрады. Кәсіпорындардың саны 2005 жылы 38 435-ке жетіп, кейін 2011 жылы 37 304-ке төмендеді. Олардың ішінде 8 453-і ауыл шаруашылығымен айналысты, оның ішінде негізінен егін өндірумен, ал мал шаруашылығы, ауыл шаруашылығына көмек және аралас шаруашылықтар аз үлес қосты.
Surrounded by vineyards, artichoke and olive groves, the city of Brindisi is a major sailing port for the southern part of Italy. In modern times, the province has experienced a process of change in its economic structure, with a progressive decrease in the weight of industry and growth of the tertiary sector. A significant increase in tourism, due to a good infrastructure has been witnessed, as well as the growth of its artistic and culinary assets. In 2011, the principal sectors of activity in the province were commerce (30%), agriculture (27%) and construction (13%), together representing 70% of the economy. The number of enterprises rose to a peak of 38,435 in 2005 but thereafter fell to 37,304 in 2011. Of these, 8,453 were active in agriculture, mainly in crop production with small percentages in the areas of livestock, agricultural support and mixed farming.
Туризм
1980 жылдардың басынан 1990 жылдардың соңына дейін Бриндизи порты Италиядан Грекияға өтетін туристер үшін бастапқы нүкте болды. Кейіннен туристік сұраныс Бриндизи провинциясының қалған бөлігінде де арта түсті. Torre Guaceto және Остуни жағажайлары осы аймақтың маңызды жағажайлары болып табылады. Остуни өз жағажайларынан бөлек, цитаделімен, қала қабырғаларымен, соборымен және көптеген үйлерімен танымал және провинцияның негізгі туристік орталықтарының бірі болып есептеледі. Туризмге ерекше мән берілген тағы бір қала – Ория, онда Фридрих II салған XIII ғасырға жататын сарай, собор және еврей халқының тарихы бар.
From the beginning of the 1980s to the end of the 1990s the Port of Brindisi was the starting point for tourists who passed from Italy to Greece. Subsequently, the tourist demand became increasingly strong also in the rest of the province of Brindisi. Beaches include the Torre Guaceto and the Ostuni beaches. In addition to its beaches, Ostuni is noted for its citadel, city walls, cathedral, and numerous mansions and is one of the main tourist attractions in the province. Another city noted for its tourism is Oria, which includes a 13th century castle built by Frederick II, cathedral, and Jewish history.