Фильд-маршал Филип Четоуд: Британ әскери қолбасшысының өмірбаяны
Philip Chetwode, 1st Baron Chetwode
Филд-маршал Филип Четоуд: британдық әскери қолбасшы, Екінші Бур соғысы, Бірінші дүниежүзілік соғыс, Палестина кампаниясы және Үндістан армиясын жаңғыртудағы рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері (1869–1950)
British Army officer (1869–1950)
Филипп Уолхаус Четвод, 1-ші барон Четвод, Оаклидің 7-ші баронеті (1869 жылдың 21 қыркүйегі – 1950 жылдың 6 шілдесі) – британдық армияның жоғары шенді офицері. Ол Екінші Бур соғысында қатысып, 1899 жылдың желтоқсанында Лэдисмит қамалында болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста Батыс майданында, бірінші Ипр шайқасына қатысты, содан кейін Синай және Палестина жорығында корпусын басқарып, 1917 жылдың наурызында Газаның бірінші шайқасында, 1917 жылдың қазанында Бер-Шеба шайқасында және 1917 жылдың қарашасында Иерусалим шайқасында өзі басқарды. Соғыстан кейін ол бірқатар жоғары әскери лауазымдарды иеленді, оның ішінде Әскер күштерінің генерал-адъютанты, содан кейін Алдершот командасының Бас қолбасшысы болды. 1928 жылы Үндістан Бас штабының бастығы, ал 1930 жылы Үндістанның Бас қолбасшысы болып тағайындалды және Үндістандағы армияны жаңарту және «үндістандандыру» мәселелерімен шұғыл айналысты.
Field Marshal Philip Walhouse Chetwode, 1st Baron Chetwode, 7th Baronet of Oakley, (21 September 1869 – 6 July 1950), was a senior British Army officer. He saw action during the Second Boer War, during which he was present at the Siege of Ladysmith in December 1899. He saw action again during World War I on the Western Front, taking part in the First Battle of Ypres, and then in the Sinai and Palestine campaign during which he led his corps at the First Battle of Gaza in March 1917, at the Battle of Beersheba in October 1917 and the Battle of Jerusalem in November 1917. After the War he held a series of senior military appointments including Adjutant General to the Forces and then Commander in Chief Aldershot Command. He went on to be Chief of the General Staff in India in 1928 and Commander in Chief in India in 1930 and was much concerned with the modernisation and "Indianisation" of the army in India.
Ерте өмір және білім
Сер Джордж Четвудтың, 6-шы барон және Элис Джейн Басс (су шарап жасаушы Майкл Томас Басстың қызы) ұлы ретінде дүниеге келген Четвуд Итон колледжінде білім алды, онда ол көзге түсетін спортшы болды. Ол армияға милиция арқылы қабылданып, алғашқы офицерлік шені 1888 жылғы 11 сәуірде Оксфордшир және Букингемшир жеңіл жаяу әскерінің 3-ші батальонында болды. Кейін 1889 жылғы 20 қарашада 19-шы гусарлар полкіне тұрақты офицерлік қызметке бекітілді.
Born the son of Sir George Chetwode, 6th Baronet, and Alice Jane Bass (daughter of Michael Thomas Bass the brewer), Chetwode was educated at Eton, where he was an athlete of some distinction, and entered the army through the Militia with his first commission being in the 3rd battalion the Oxfordshire and Buckinghamshire Light Infantry on 11 April 1888. He then received a regular commission with the 19th Hussars on 20 November 1889.
Әскери мансап
1890 жылғы 6 тамызда лейтенант қызметіне тағайындалған Четвод алғаш рет 1892-1893 жылдары Бірмадағы Чин-Хиллдері жорығында әскери қызметін бастады. Ол Екінші Бур соғысында қатысты, онда 1899 жылғы қазанда Рейтфонтейн, 1899 жылғы желтоқсанда Лэдисмит, 1900 жылғы маусымда Лэйнгс Нек және 1900 жылғы тамызда Белфаст шайқастарына қатысты. Ол екі рет құрметті мақалаларда есімдері тізілді және «Құрметті қызмет орденімен» марапатталды. 1901 жылғы 21 желтоқсанда майор болып тағайындалды. Ол Оңтүстік Африкада соғыс аяқталғанға дейін қызмет етті. Соғыс 1902 жылғы мамыр айының соңында Верингинг бейбіт шартымен аяқталды, ал келесі айда Четвод SS Tagus кемесімен елге оралды және шілдеде Саутгемптонға жетті. 1905 жылы 7-ші баронет титулын иеленді. 1906 жылы Четвод сэр Джон Френчтің әскери хатшысы болды, ал 1908 жылғы 3 қаңтарда 19-шы гусар полкінің командирі болып тағайындалғаннан кейін подполковник шеніне көтерілді. 1912 жылғы 3 қаңтарда жартылай жалақыға жіберілгеннен кейін, 1912 жылғы 1 сәуірде полковник болып тағайындалды және Лондон атты бригадасының командирі болды. 1914 жылғы наурыздағы Куррағ оқиғасы кезінде Хьюберт Гоф отставкаға кетуге ниеттенген кезде Четводке 3-ші кавалерия бригадасын басқару ұсынылды. Ол «барлық әріптес офицерлері оны жамандыққа толы адам ретінде қарастыратынын» білгенімен, «солдат ретіндегі міндетінің бұйрыққа бағыну және саясатқа араласпау екенін» ойлады. Гоф өзінің лауазымын сақтап қалды және Четвод Лондон атты бригадасында қалды, бірақ Гофты алмастыруға дайындығы кейбір наразылықтарға себеп болды. 1914 жылғы 15 мамырда уақытша бригадир-генерал болып тағайындалды, ал 1914 жылғы тамызда 5-ші кавалерия бригадасының командирі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста Четвод Батыс майданында қызмет етті: оның 5-ші кавалерия бригадасы шекарадан шегінуді қамтамасыз етті және 1914 жылғы 29 тамызда Церизиде неміс әскерлерінің қуғынын тоқтатты. 1914 жылғы қазандағы Іппердің бірінші шайқасына қатысқаннан кейін, ол 1915 жылғы 15 шілдеде уақытша генерал-майор, ал 1916 жылғы 1 қаңтарда генерал-майор болып тағайындалды. Еуропадағы соғыс траншеялық соғысқа батып кеткендіктен, Четвод Палестинаға ауыстырылды, онда ол Desert Column колоннасын басқарды және 1916 жылғы 22 қарашадан бастап уақытша генерал-лейтенант шеніне көтерілді. 1917 жылғы қаңтарда Рафа шайқасында және 1917 жылғы наурызда Газаның бірінші шайқасында корпусты басқарды. 1917 жылғы маусымда Эдмунд Алленби Палестинадағы одақтас күштерге басшылық еткен кезде, Четвод XX корпусының басшылығына тағайындалды. Ол өзінің корпусын 1917 жылғы қазандағы Бер-Шеба шайқасында және 1917 жылғы қарашадағы Иерусалим шайқасында жеңіске жеткізді. Синай және Палестина жорығы кезінде ол сегіз рет құрметті мақалаларда есімдері тізілді.
Promoted to lieutenant on 6 August 1890, Chetwode first saw active service in the Chin Hills expedition in Burma from 1892 to 1893 and was promoted to captain on 7 February 1897. He served in the Second Boer War where he took part in the actions at Reitfontein in October 1899, Ladysmith in December 1899, Laing's Nek in June 1900 and Belfast in August 1900: he was twice mentioned in despatches and was awarded the Distinguished Service Order. Promoted to major on 21 December 1901, he stayed in South Africa until the end of hostilities. The war ended with the Peace of Vereeniging in late May 1902, and the following month Chetwode returned home in the SS Tagus, arriving at Southampton in July. He succeeded as 7th Baronet in 1905. In 1906, Chetwode became assistant military secretary to Sir John French and on 3 January 1908 he was promoted to lieutenant colonel on appointment as commanding officer of the 19th Hussars. Having been placed on half pay list from 3 January 1912, he was promoted to colonel on 1 April 1912 and appointed Commander of the London Mounted Brigade. During the Curragh incident in March 1914 Chetwode was offered command of the 3rd Cavalry Brigade when Hubert Gough threatened to resign. He knew that he would be "looked upon by all his brother officers as a scab” but thought it "his duty as a soldier to do as he was ordered & not to meddle in politics". In the event Gough kept his command and Chetwode remained with the London Mounted Brigade, but his willingness to replace Gough caused some ill feeling. Promoted to temporary brigadier general on 15 May 1914, he was given command of the 5th Cavalry Brigade in August 1914. In World War I, Chetwode served on the Western Front: his 5th Cavalry Brigade helped cover the retreat from the frontier, and checked the pursuing Germans at Cerizy on 29 August 1914. After taking part in the First Battle of Ypres in October 1914, he was appointed General Officer Commanding 2nd Cavalry Division with promotion to temporary major general on 15 July 1915 and to substantive major general on 1 January 1916. With the war in Europe become bogged down in trench warfare, Chetwode was lucky to be transferred to the Palestine where he was given command of the Desert Column and promoted to temporary lieutenant general with effect from 22 November 1916. He led the corps at Rafa in January 1917 and at the First Battle of Gaza in March 1917. When Edmund Allenby took command of the Allied forces in Palestine in June 1917, Chetwode was promoted to command of XX Corps. He led his corps to military success at the Battle of Beersheba in October 1917 and at the Battle of Jerusalem in November 1917. During the Sinai and Palestine campaign he was mentioned in despatches eight times.
Үндістанда және одан кейінгі қызмет
Соғыстан кейін, 1919 жылғы 1 қаңтарда генерал-лейтенант шеніне көтерілген соң, Четвод 1919 жылдан бастап әскери хатшы, 1920 жылғы қазаннан бастап Императорлық Бас штабтың бас орынбасары, 1922 жылғы қыркүйектен бастап әскердің генерал-адъютанты, ал 1923 жылдың басынан бастап Алдершот командасының Бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1926 жылғы 1 маусымда толық генерал шеніне көтерілді. 1928 жылы Четвод Үндістан Бас штабының бастығы, 1930 жылғы қарашада Үндістанның Бас қолбасшысы болды. 1933 жылғы 13 ақпанда фельдмаршал шеніне көтерілді. Үндістанның Бас қолбасшысы қызметін атқарган кезінде Четвод аттарды танктерге алмастыруға қарсы болды; ол «Үндістан армиясы ұзақ уақыт бойы танктерді қабылдамайтынын, содан кейін тек атты әскердің қарқынын сақтау үшін ғана» деп таңқаларлық мәлімдеме жасады. Ол Үндістан армиясын жаңғырту және «үндістандандыру» мәселесіне ерекше көңіл бөлді. Үндістан Әскери академиясының бас ғимараты мен орталық залы оның құрметіне аталды. Академияның кіреберісінде жазылған академияның ұраны – оның 1932 жылы академияның салтанатты ашылуында айтқан сөзінен алынған: «Еліңіздің қауіпсіздігі, ар-намысы және игілігі әрқашан және қай уақытта да бірінші орында тұруы керек». Сіздің қол астыңыздағы адамдардың ар-намысы, игілігі және жайлылығы екінші орында. Өзіңіздің жеңілдігіңіз, жайлылығыңыз және қауіпсіздігіңіз әрқашан соңғы орында тұруы керек. Бұл «Четвод ұраны» деп белгілі және академияны бітірген офицерлердің ұраны болып табылады. Четвод 1934 жылғы мамыр айында Үндістаннан оралды. Ол 1943 жылдан 1948 жылға дейін Тауэрдің констеблі, сондай-ақ Корольдік Географиялық Қоғамның президенті болды, сонымен қатар Оксфорд университетінің құрметті DCL дәрежесін алды. Ол 1919 жылғы 6 наурызда Букингемширдің лейтенант орынбасары болып тағайындалды. 1945 жылғы 10 шілдеде Букингем графтығындағы Четводтан Барон Четвод титулы берілді және 1950 жылғы 6 маусымда Лондонда қайтыс болды.
After the war, and following promotion to the substantive rank of lieutenant general on 1 January 1919, Chetwode was appointed to a number of senior military appointments serving as Military Secretary from 1919, Deputy Chief of the Imperial General Staff from October 1920, Adjutant General to the Forces from September 1922 and Commander in Chief Aldershot Command from early 1923. He was promoted to full general on 1 June 1926. Chetwode became Chief of the General Staff in India in 1928 and Commander in Chief, India, in November 1930. He was promoted to field marshal on 13 February 1933. In his tenure as Commander in Chief, India, Chetwode was an opponent of replacing horses with tanks; he "made the surprising pronouncement that the Army in India would be unlikely to adopt tanks for a very long time, and then only to keep up the momentum of horsed cavalry." He was much concerned with the modernisation and "Indianisation" of the army in India. The main building and its central hall at the Indian Military Academy is named after him. The credo of the academy, engraved on the entrance to the central hall, is a passage from his address delivered at the formal inauguration of the academy in 1932: The safety, honour and welfare of your country come first, always and every time. The honour, welfare and comfort of the men you command come next. Your own ease, comfort and safety come last, always and every time. This is known as the "Chetwode Motto" and is the motto of the officers passing out from the academy. Chetwode returned from India in May 1934. He was Constable of the Tower from 1943 to 1948 and also President of the Royal Geographical Society as well as the recipient of an Honorary DCL from Oxford University. He had been appointed a deputy lieutenant of Buckinghamshire on 6 March 1919. He was created Baron Chetwode, of Chetwode in the County of Buckingham, on 10 July 1945 and died in London on 6 June 1950.
Отбасы
Четводе Хестер (Жұлдыз) Элис Камилла Степлтон Коттонға үйленді және Роджер мен Пенелопа атты ұл мен қызды өмірге әкелді. Роджер Четвуд, 1-ші виконт Кэмроуздың қызы, Құрметті Молли Берриге үйленді. Ол 1940 жылдың 14 тамызында, 34 жасында әскери міндетін орындау кезінде қаза тапты, екі ұлын қалдырды: Филипп, 2-ші барон Четвуд және Кристофер. Құрметті Пенелопа Четвуд ақын Джон Бетджеманға (кейіннен Лауреат ақын) үйленді және Пол есімді ұлы мен Кандида Лисетт Грин есімді қызы болды. Четводтың қарындасы Флоренс генерал Ноэл Берчке үйленді.
Chetwode married Hester (Star) Alice Camilla Stapleton Cotton and had a son Roger and a daughter Penelope. Roger Chetwode married Honourable Molly Berry, daughter of the 1st Viscount Camrose. He was killed on active service on 14 August 1940 at age 34, leaving two sons: Philip, the 2nd Baron Chetwode, and Christopher. Honourable Penelope Chetwode married John Betjeman the poet (later Poet Laureate) and had a son Paul and daughter Candida Lycett Green. Chetwode's sister Florence was married to General Noel Birch.