Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гонарс – Италияның солтүстік-шығысындағы Фриули, Фриули Венеция Джулия аймағындағы Удине аймақтық децентрализациялық бірлігіндегі қала және коммуна (муниципалитет). Ол Пальманова қаласының жанында орналасқан.
Gonars is a town and comune (municipality) in the Regional decentralization entity of Udine in Friuli, Friuli Venezia Giulia, northeastern Italy. It is located near Palmanova.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1942 жылғы 23 ақпанда фашистік режим қалада, негізінен қазіргі Словения мен Хорватиядан келген тұтқындар үшін концлагерь құрды. Бірінші көлікпен 5 343 интернированный (олардың 1643-і балалар) екі күннен кейін Любляна провинциясынан, сондай-ақ Раб лагерінен және Тревизо маңындағы Мониго лагерінен келді. Лагерь 1943 жылғы 8 қыркүйекте, Италия капитуляциясынан кейін бірден таратылды. Оның барлық іздерін жоюға бар күш салынды. Лагерь ғимараттары қиратылды, материалдары жақын маңдағы балабақша салуға пайдаланылды, ал жер жайылымға айналдырылды. Тек 1973 жылы қалалық зиратта мүсінші Миодраг Живкович салған ескерткіш орнатылды. Оның екі жер асты криптасына 453 словен және хорват құрбандарының қалдықтары қойылды. Лагерде аштықтан және азаптаудан кем дегенде 50 адам қаза болды деп есептеледі. Ескерткіштен басқа лагерьдің қалдықтары жоқ, тіпті көптеген жергілікті тұрғындар оның бар екенін білмейді. Лагерьде инженер Алеш Стройник, жазушы Витомил Зупан, ақындар Алойз Градник және Франс Балантич, тарихшылар Бого Графенауэр және Василиј Мелик, мүсінші Якоб Савиншек, драматург және эссеист Бојан Штих, журналист Эрнест Петрин, саясаткерлер Антон Вратуша, Борис Крайгер және Франс Бучар сияқты адамдар тұтқындалды.
On 23 February 1942, the Fascist regime established a concentration camp in the town, mostly for prisoners from what is now Slovenia and Croatia. The first transport of 5,343 internees (1,643 of whom were children) arrived two days later from the Province of Ljubljana and from the Rab camp and the camp at Monigo near Treviso. The camp was disbanded on 8 September 1943, immediately after the Italian capitulation. Every effort was made to erase any evidence of it. The camp's buildings were destroyed, the materials were used to build a nearby preschool, and the site was turned into a meadow. Only in 1973 was a memorial created by the sculptor Miodrag Živković at the town's cemetery. The remains of 453 Slovenian and Croatian victims were transferred into its two underground crypts. It is believed that at least 50 additional persons died in the camp due to starvation and torture. Apart from the memorial, no other evidence of the camp remains and even many locals are unaware of it. Among the people interned in the camp were the engineer Aleš Strojnik, writer Vitomil Zupan, poets Alojz Gradnik and France Balantič, historians Bogo Grafenauer and Vasilij Melik, sculptor Jakob Savinšek, playwright and essayist Bojan Štih, journalist Ernest Petrin, and politicians Anton Vratuša, Boris Kraigher, and France Bučar.