Кіріспе

Өсімдіктердің гравитацияға және жапырақтар мен тамырлардың иілуіне жауап ретінде өсуі.

Гравитропизм (геотропизм деп те аталады) – өсімдіктің гравитацияның тартылу күшіне жауап ретінде әртүрлі өсу процесі. Бұл құбылыс саңырауқұлақтарда да кездеседі. Гравитация жасанды немесе табиғи болуы мүмкін. Бұл жоғары және төменгі сатыдағы барлық өсімдіктердің, сондай-ақ басқа да организмдердің жалпы қасиеті. Чарльз Дарвин тамырлардың оң гравитропизм, ал сабақтардың теріс гравитропизмді көрсететінін ғылыми тұрғыдан алғаш рет анықтаған. Яғни, тамырлар гравитациялық тартылыс бағытында (төмен қарай), ал сабақтар кері бағытта (жоғары қарай) өседі. Бұл мінез-құлықты кез келген горшоктелген өсімдік арқылы оңай көрсетуге болады. Өсімдіктің жанына жатқызғанда, сабақтың өсу бөліктері теріс гравитропизмді көрсете бастайды, яғни өседі (биологтар бұрылу дейді; тропизмді қараңыз) жоғары қарай. Шөптесін (ағаш емес) сабақтар белгілі бір дәрежеде иілуге қабілетті, бірақ қозғалыстың көп бөлігі тамырдың немесе сабақтың сыртқы өсуі нәтижесінде болады. Механизмі 1927 жылы ұсынылған және кейіннен толықтырылған Холодный-Вент моделіне негізделген. Модель сынға ұшырап, жетілдіріліп келе жатқанмен, ол уақыттың сынағынан өтті.

Тамырларда

[[Файл:Gravitropism in Roots.gif|thumb|Өсімдік тамырларының гравитропизм арқылы гравитация бағытында өсу процесінде ауксиннің жоғары концентрациясы тамырдың төменгі жағындағы жасушаларға қарай жылжиды. Бұл осы жақтағы өсімді тежейді, ал тамырдың жоғарғы жағындағы жасушалардың созылуына мүмкіндік береді. Осының салдарынан иілген өсім пайда болады және тамыр төмен қарай бағытталады. Көптеген дәлелдер тамырлардың полярлық ауксин тасымалы деп аталатын өсімдік гормоны ауксиннің реттелген қозғалысына байланысты гравитацияға жауап ретінде иіледі. Бұл 1920 жылдары Холодный-Вент моделінде сипатталған. Модельді тәуелсіз түрде 1927 жылы Киев университетінің украин ғалымы Н. Холодный және 1928 жылы Калифорния технология институтының Фриц Вент ұсынды, екеуі де 1926 жылы жасаған жұмыстарына негізделген. Ауксин өсімдіктің дерлік барлық мүшелерінде және тіндерінде кездеседі, бірақ ол гравитациялық өрісте қайта бағытталғанда, тамырдың қисылуына әкелетін дифференциалдық өсуді бастауы мүмкін. Тәжірибелер ауксиннің таралуы 90° немесе одан да көп бұрыштағы гравитациялық стимулға жауап ретінде тамырдың төменгі жағына ауксиннің жылдам қозғалысымен сипатталады. Алайда, тамыр ұшы стимулдың көлденеңіне 40° бұрышқа жеткенде, ауксиннің таралуы тез арада симметриялық орналасуға ауысады. Бұл мінез-құлық гравитациялық стимулға жауап ретінде ауксин тасымалының "шешімді нүкте" механизмі ретінде сипатталады.

Өскіндер түрінде

Гравитропизм өсімдік өсуінің ажырамас бөлігі болып табылады, оның орнын күн сәулесімен максималды байланысқа бағыттап, сонымен қатар тамырлардың дұрыс бағытта өсуін қамтамасыз етеді. Гравитропизмге байланысты өсу өсімдік жасушалары ішіндегі өсімдік гормоны ауксиннің концентрациясының өзгеруі арқылы жүзеге асады. Өсімдіктер өскен сайын, ауксиннің жоғары концентрациясы өскіннің төменгі жағына қарай жылжиды, сол жақтағы жасушалардың өсуін бастап, ал өскіннің жоғарғы жағындағы жасушалардың өсуін тежейді. Төменгі жасушалардың тез өсуі өскіннің жоғары қарай иілуіне және созылуына әкеледі, гравитациялық тартылыс бағытынан өскінді алшақтатады. Өсімдіктер жетілген сайын, гравитропизм фототропизммен бірге өсу мен дамуды жалғастырады. Амилопластар өсімдіктерді дұрыс бағытта бағыттауды жалғастыра берсе, өсімдік мүшелерінің жұмысы Pinus pinaster-де өсімдіктің тәжірибелік еңістігінен кейінгі алғашқы 24 сағат ішіндегі апоэкстің қайта бағытталуына тәуелді. Фототроптық реакциялар жапырақтардың фотосинтез сияқты негізгі функцияларды орындау үшін жеткілікті жарық алуын қамтамасыз етеді. Толық қараңғыда, жетілген өсімдіктер, көшеттерден айырмашылығы, гравитацияны сезіну қабілетінен айырылады, ал көшеттер жарыққа жеткенше өскіндерін жоғары қарай бағыттай алады, содан кейін даму басталады. Ауксинге сезімталдықтың айырмашылығы Дарвиннің түпкілікті байқауына түсіндіруге көмектеседі – сабақтар мен тамырлар гравитация күштеріне кері реакция жасайды. Тамырларда да, сабақтарда да ауксин төменгі жағындағы гравитация векторына қарай жиналады. Тамырларда бұл төменгі жақтағы жасушалардың кеңеюін тежейді және тамырлардың гравитацияға қарай иілуіне (оң гравитропизм) әкеледі. Сабақта ауксин де төменгі жағында жиналады, бірақ бұл тіндерде ол жасушалардың кеңеюін күшейтеді және өскіннің жоғары қарай иілуіне (теріс гравитропизм) әкеледі. Жақында жүргізілген зерттеу көрсетті, гравитропизмнің пайда болуы үшін әлсіз гравитациялық күштен гөрі, айтарлықтай еңіс қажет. Бұл тұжырым, статиолиттердің салмағының қысымын анықтауға негізделген гравитацияны сезіну механизмдерін жоққа шығарады.

Жемістерде

Жемістердің кейбір түрлері теріс геотропизмді көрсетеді. Банан осыған жақсы белгілі мысал. Жемісті жабатын жапырақшалар кепкеннен кейін, банан күн сәулесіне қарай иіліп, бұл фототропизм деп аталады. Бананның жоғары қарай иілуін бастайтын химиялық зат – банан ішіндегі ауксин деп аталатын фитогормон. Банан жапырақшалары құрғағаннан кейін алғаш рет күнге шыққанда, оның бір жағы көлеңкелі болады. Күн сәулесіне ұшырағанда, банан ішіндегі ауксин күн сәулесі жағынан көлеңкелі жаққа қарай жылжуы мүмкін. Ауксин – өсімдіктердің өсуін күшейтетін гормон болғандықтан, оның концентрациясының артуы жасушалардың бөлінуіне және көлеңкелі жақтағы жасушалардың өсуіне себеп болады. Ауксиннің тең емес таралуы бананның жоғары қарай иілуіне жауап береді.

Статолиттер

Банан жемісі теріс геотропизмді көрсетеді. Өсімдіктер гравитацияны бірнеше тәсілмен сезе алады, соның бірі – статолиттер арқылы. Статолиттер – өсімдіктің гравитацияны қабылдауына (гравитропизм) қатысатын, крахмал синтездейтін және сақтайтын тығыз амилопластар, олар статоциттер деп аталатын арнайы жасушаларда жиналады. Статоциттер тамырлы тіндерге жақын орналасқан крахмал паренхима жасушаларында және тамырлардың қақпақтарындағы колумеллада орналасқан. Бұл мамандандырылған амилопластар цитоплазмадан тығыз және гравитациялық вектор бойынша шөгінеді. Статолиттер актин торына енген және олардың шөгінуі механосезімтал каналдарды белсендіре отырып, гравитроптық сигналды жібереді деп саналады. Ауксин тамырдың төменгі жағындағы жоғары концентрацияға қарай жылжып, өсуді тежейді. Ауксиннің теңсіз таралуы тамыр тіндерінің әртүрлі өсуіне алып келеді, нәтижесінде тамыр иіліп, гравитациялық стимулға жауап береді. Статолиттер гипокотилдің, сабақтың және гүлшоғырдың эндодермалық қабатында да табылады. Ауксиннің қайта таралуы сабақтың төменгі жағындағы өсуді күшейтеді, осылайша ол гравитациялық стимулға қарсы бағытта өседі.

Фитохром арқылы модуляциялау

Фитохромдар – қызыл және алысқызыл фоторецепторлар, олар өсімдік дамуының белгілі бір аспектілерінде өзгерістерді тудыруға көмектеседі. Жарық тропикалық фактор (фототропизм) болудан басқа, гравитропикалық реакцияны да басуы мүмкін. Жаңа өркендерде қызыл және алысқызыл жарық екеуі де тұқымдық гипокотильдердегі (жапырақшалардың астындағы өскін аймағы) теріс гравитропизмді тежейді, нәтижесінде кездейсоқ бағытта өсуге себеп болады. Дегенмен, гипокотильдер көк жарыққа қарай оңай бағдарланады. Бұл процеске фитохромның крахмалға толы эндодермалық амилопласттардың қалыптасуын бұзуы және оларды хлоропласттар немесе этиолапласттар сияқты басқа пластид түрлеріне айналдыруы себеп болуы мүмкін. Бұл әсер компенсация (немесе кейде автотропизм) деп аталады. Мұндай мінез-құлықтың нақты себебі белгісіз, кем дегенде екі гипотеза бар. Плагиогравитроптық реакция гипотезасы 90 градустан (тік) өзгеше оңтайлы бағдарлау бұрышын белгілейтін бір механизмнің бар екенін болжайды. Нақты оңтайлы бұрыш – уақытқа, ағымдағы қайта бағдарлау бұрышына және саңырауқұлақтың тамырына дейінгі қашықтыққа байланысты көп параметрлі функция. Осы ұсыныс бойынша құрастырылған математикалық модель көлденеңнен тік қалпына иілуді симуляциялай алады, бірақ кездейсоқ қайта бағдарлау бұрышынан иілгенде (модель параметрлері өзгермеген жағдайда) шынайы мінез-құлықты имитациялай алмайды. Екі модель де бастапқы деректерге жақсы сәйкес келеді, бірақ екіншісі әртүрлі бағыттардан иілуді болжауға қабілетті болды. Өсімдіктерде компенсация аз байқалады, бірақ кейбір жағдайларда оны математикалық модельдермен нақты өлшеулерді біріктіру арқылы байқауға болады. Жұқа тамырлар ауксиннің төменгі деңгейімен ынталандырылады; төменгі жартысындағы ауксиннің жоғары деңгейі өсуді баяулатып, төмен қарай иілуге (оң гравитропизм) әкеледі.

Гравитроптық мутанттар

Гравитацияға реакциясы өзгерген мутанттар бірнеше өсімдік түрлерінде, соның ішінде Arabidopsis thaliana (өсімдіктерді зерттеуде қолданылатын генетикалық модель жүйелерінің бірі) бөлініп шығарылды. Бұл мутанттар гипокотильдерде және/немесе сабақтарда теріс гравитропизмде, тамырларда оң гравитропизмде, немесе екеуінде де өзгерістерге ие. Гравитроптық мутанттардың басқа мысалдары ауксин гормонының тасымалына немесе оған жауап беруге әсер ететіндер. Ауксин тасымалы немесе ауксинге жауап беру мутанттары гравитропизм туралы мәліметтерден өзге, ауксиннің тасымалы мен жасушалық әрекетін, сондай-ақ оның өсуге тигізетін әсерін анықтауда маңызды рөл атқарды. Сонымен қатар, басқа түрлерге немесе өз түрлерінің ішіндегі басқа сорттарға қарағанда өзгертілген гравитропизмді көрсететін бірнеше егістік өсімдіктері бар. Кейбір ағаштардың өсу қалыптары салбырап тұруға немесе иілуге бейім; бұтақтары әлі де гравитацияға жауап береді, бірақ қалыпты теріс жауапқа қарағанда оң жауап береді. Басқалары – жүгері (Zea mays) және күріш, арпа, помидордың сорттары, олардың өскіндері жер бетімен өседі.