Корнуолл темір жолы: Труродан Фалмутқа дейінгі Maritime Line тарихы. Лондон мен Фалмут портын байланыстыру мақсаты, құрылыс тоқтап, қайта жалғасқан жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Maritime Line) - Англияның Корнуолл графтығының оңтүстік жағалауындағы Фал өзенінің аңғарында Труро қаласынан Фалмаут қаласына дейін созылатын темір жол желісі.
The Maritime Line is a railway line that runs in the valley of the River Fal from Truro, the county town, to Falmouth on the south coast of Cornwall, England.
Тарих
Темір жол желісі, қазір Теңіз желісі деп аталады, Корнуолл темір жолы тарапынан Плимуттан Фалмутқа дейінгі 7 фут енді кең табанды желі ретінде салынды. Жобаның мақсаты Лондонды Фалмут портымен байланыстыру болды, бұл порттан Еуропа, Африка және Америкаға бағытталған кемелер жүріп тұратын. Компанияның басты желісі ретінде, желі бойымен екі рельстік құрылыс жүргізу жоспарланған. Құрылыс 1847 жылы басталды, бірақ бас мердігер қаржылық қиындықтарға тап болды, ол жұмысты уақытша тоқтатты. 1859 жылы Плимуттан Труроға дейінгі желі аяқталғаннан кейін, сол жылдың 4 мамырында қайтадан жұмыс басталды. Фалмут тұрғындары компанияға бастапқы жоспарланғандай, өз қалаларына дейін желіні аяқтауға қысым жасады және 1861 жылы Парламент актісі алынды. Желінің құрылысы қымбатқа түсті, оған алты виадук және екі туннель салынды. Ол 1863 жылдың 24 тамызында ашылды, сол кезде пакеттік кемелер басқа бағытқа бұрылған еді. Фалмут стансасынан докқа дейінгі байланыс 1864 жылы ашылды. 1867 жылы Батыс Корнуолл темір жолы кең табанға ауыстырылғаннан кейін, Труродан Фалмутқа дейінгі желі енді филиал ретінде пайдаланылатын болды, ал Лондон Паддингтоннан келген пойыздар Пензансқа қатынай бастады. Желідегі бастапқы стансалар: Труро, Перранвелл (1864 жылдың 19 ақпанына дейін Перран деп аталды), Пенрин және Фалмут (қазір Фалмут доктары). Пенмер 1925 жылдың 1 шілдесінде қосылды, ал Фалмут қаласы (алғаш Фалмут, кейін Делл деп аталды) 1970 жылдың 7 желтоқсанында ашылды. Желі бес жыл бойы Қала стансасында аяқталды, содан кейін 1975 жылы Лондоннан тікелей қатынас беру үшін докқа дейін қайта ашылды.
The railway line, now known as The Maritime Line, was built by the Cornwall Railway as a broad gauge line of 7ft gauge from Plymouth to Falmouth. The purpose of the scheme was to link London with Falmouth, a port where packet ships sailed to destinations in Europe, Africa, and America. As the main line of the company, the line was intended to be constructed as double track throughout. Construction commenced in 1847 but the main contractor suffered financial problems which put a temporary stop to any work. Efforts restarted in 1859 on completion of the line from Plymouth to Truro which opened on 4 May that year. The inhabitants of Falmouth soon put pressure on the company to complete the line to their town as originally intended, and a further Act of Parliament was obtained in 1861. The line was costly to build with six viaducts and two tunnels and it opened on 24 August 1863, by which time the packet ships had been diverted elsewhere. The connection from Falmouth station to the docks was opened in 1864. After the West Cornwall Railway was converted to broad gauge in 1867, the Truro to Falmouth line tended to be operated as a branch, with the trains from London Paddington operating to Penzance instead. The original stations on the line were at Truro, Perranwell (known as Perran until 19 February 1864), Penryn and Falmouth (now Falmouth Docks). Penmere was added on 1 July 1925, and Falmouth Town (originally known as Falmouth and later as The Dell) opened on 7 December 1970. The line terminated at the Town station for five years before reopening to the original terminus at the docks in 1975 to permit through services from London.
Ұлы Батыс және BR
Корнуолл темір жолы 1889 жылдың 1 шілдесінде Ұлы Батыс темір жолымен біріктірілді. Біріктіруден кейін, 1892 жылдың 21 мамырындағы демалыс күндері стандартты өлшемге көшу жоспарлары іске асырылды. Ұлы Батыс темір жолы 1948 жылдың 1 қаңтарында Ұлттық темір жолға ұлттандырылды.
The Cornwall Railway was amalgamated into the Great Western Railway on 1 July 1889. Following the amalgamation, plans were put in place for conversion to standard gauge, which took place over the weekend of 21 May 1892. The Great Western Railway was nationalised into British Railways on 1 January 1948.
Жекешелендіру
Ұлыбританияның темір жолдары 1990 жылдары жекешелендірілді. Жекешелендіру кезінде бұл желі бірнеше жыл бойы Wales & West темір жол операторы компаниясымен басқарылды, компания бөлінгенге дейін. 2001 жылдың 14 қазанынан бастап, теңіз жолы Wessex Trains компаниясының жауапкершілігіне өтті. Франшизаны жаңару кезегі жеткенде, тендерді First Great Western (кейіннен Great Western Railway деп аталды) жеңіп алды және компания 2006 жылдың 1 сәуірінде операцияны өз қолына алды.
Britain's railways were privatised in the 1990s. At privatisation, the line was operated by Wales & West train operating company for a few years until the company split. From 14 October 2001, the Maritime Line became the responsibility of Wessex Trains. When the franchise became due for renewal, the tender was won by First Great Western (which has since rebranded as Great Western Railway) and the company took over the operation on 1 April 2006.
Қоғамдық темір жол
Maritime Line – 1991 жылы аймақтағы теміржол қызметтерін дамыту үшін құрылған Devon and Cornwall Rail Partnership ұйымы қолдаған теміржол желілерінің бірі. Бұл желі тұрақты кестелер, көрікті маршруттар бойынша нұсқаулықтар, сондай-ақ серуендеу, құс бақылау және ауылдық пабтарға бару сияқты демалыс мүмкіндіктерін көрсететін буклеттер арқылы насихатталады. 2003 жылы Maritime Line Rail Ale Trail іске қосылды, ол теміржолмен саяхатшыларды желі маңындағы пабтарға баруға ынталандырды. Қатысатын 14 пабтың төртеуі Трурода, біреуі Перранвеллде, үшеуі Пенринде және төртеуі Фалмутта орналасқан. Rail Ale Trail буклетінде жиналған 10 мөр қатысушыға Maritime Line Rail Trail турлық футболкасын алуға құқық береді. Теміржол серіктестігі адамдарды жергілікті кафелерге, мейрамханаларға және тамақ шараларына баруға шақыру үшін Foodie Guide нұсқаулығын ұсынады. Wessex Trains 150 класты екі вагондық дизель-электр локомотивін (номері 150265) желіні насихаттау үшін түрлі-түсті суреттермен бояп, оны The Falmouth Flyer деп атады. Локомотив First Great Western компаниясы франшизаны жеңіп алғаннан кейін де пайдалануда болды, бірақ қазір стандартты флот түсіне қайта боялды. Суреттелген түсте локомотив бүкіл оңтүстік-батыс аймағында, тек аталған желісінде ғана емес, жұмыс істеді. 2006 жылдың қыркүйегінде Транспорт министрлігі бұл желіні қоғамдық теміржол желісі деп таныды. Бұл жолаушылар санын арттыру және шығындарды азайту мақсатында жасалды. Зерттеу стратегияларына кірістерді тиімді жинау, айналымды жақсарту, автобус қатынасын күшейту, сондай-ақ аймақтағы паром операторларымен және колледждермен бірлесіп жұмыс істеу кіреді.
The Maritime Line is one of the railway lines supported by the Devon and Cornwall Rail Partnership, an organisation formed in 1991 to promote railway services in the area. The line is promoted by many means such as regular timetable and scenic line guides, as well as leaflets highlighting leisure opportunities such as walking, birdwatching, and visiting country pubs. The Maritime Line rail ale trail was launched in 2003 to encourage rail travellers to visit pubs near the line. Of the 14 participating pubs, four are in Truro, one in Perranwell, three in Penryn, and four in Falmouth. 10 stamps collected in the Rail Ale Trail leaflet entitle the participant to claim special Maritime Line Rail Trail tour shirt. The Rail Partnership promote a Foodie Guide to the line to encourage people to visit local cafes, restaurants and food events. Wessex Trains painted a Class 150 two car DMU (number 150265) in coloured pictures promoting the line and named it The Falmouth Flyer. The unit continued in service with First Great Western when the company won the franchise but it has now been repainted in the standard fleet colours. While in the pictorial livery the unit worked throughout the southwest, and not just on its named line. The branch was designated by the Department for Transport as a community rail line in September 2006. This aims to increase the number of passengers and reduce costs. Strategies for investigation include more effective revenue collection, a passing loop, improved bus links, and working with ferry operators and colleges in the area.
2009 жылы жақсарған
Бастапқыда Пэнринде екі жол болған, бұл өткізу үшін арналған еді. Екі жолдың қалдықтары Пенрин станциясында көрініп тұр, онда екі платформа сақталған. 1960 жылдардағы Бичинг есебі осы учаскедегі жолдарды екіден біреуге дейін азайтуға әкеп соқты. 2004 жылы желіде өткізу тізбегін қайта орнату туралы ұсыныс жасалды, бұл қызмет жиілігін екі есеге арттыруға мүмкіндік берер еді. Қаржыландыруға Еуропалық Одақтан 4,67 миллион фунт стерлинг, Корнуолл кеңесінен 2,5 миллион фунт стерлинг және Network Rail-ден 600 000 фунт стерлинг бөлінді. Жаңа тізбек 2008 жылғы қазан айындағы екі ұзақ демалыс күнінде орнатылды, сонымен қатар платформаны кеңейту жұмыстары да басталды. Тізбек жоспардан бұрын және бюджет шегінде пайдалануға берілді, ал Корнуолл кеңесінің бас директоры Кевин Лавери Пенрин станциясында 2009 жылғы 18 мамырда оны ресми түрде ашты. Жұмыс жаңа тізбек, сигналдау және платформаны ұзартумен қатар, Пенриндегі жаңа тұрақ пен күту павильонын қамтыды.
The line was originally double track at Penryn, to provide a crossing place. Evidence of the double track can be seen at Penryn station, where two platforms are still visible. The Beeching Report in the 1960s instigated the reduction of the line there from two to one. In 2004 a proposal was put forward to reinstate a passing loop on the line, to allow for a doubling of service frequency. Funding was agreed with £4.67 million coming from European Union funds, £2.5 million from Cornwall Council, and £600,000 from Network Rail. The new loop was installed over two long weekends in October 2008 and work on the platform extension was also started. The loop was brought into use ahead of schedule and to budget, with the formal opening by Kevin Lavery, the Chief Executive of Cornwall Council, taking place at Penryn station on 18 May 2009. Works included a new car park and waiting shelter at Penryn, in addition to the new loop, signalling and platform lengthening.
Қызмет көрсететін қауымдастықтар
Трюро – Перраннарвортал – Пенрин – Фалмут.
Truro – Perranarworthal – Penryn – Falmouth.
Маршрут сипаттамасы
Maritime Line поездары Truro темір жол станциясынан басталады, әдетте, бас платформадан тыс негізгі платформаның сол жағында орналасқан. Пойыздар негізгі желіге қосылады, ол Penwithers Junction-ға дейін бірінші жарты мильді құрайды, жол бойы ұзын Жоғары қала туннелі арқылы өтеді. Бұл жерде Пензансқа дейінгі жол оңға бұрылады; Фалмут жолы бастапқыда Корнуолл темір жолының негізгі жолы болды және сондықтан тура жүреді, ал Пензанс желісін Батыс Корнуолл темір жолы компаниясы салды. Бастапқыда салынған кезде, бұл жердегі екі жол қатар бір жол ретінде жүрді, бірақ мүлдем бөлек болды; Penwithers Junction-те байланыс тек 1893 жылы, бөлім екі жолға айналғанда жасалды. Бүгінгі күні теңіз желісі тек батысқа қарай (төменге қарай) желімен ғана жалғасады; Труроға (жоғарға қарай) қарай жүретін пойыздар төменгі негізгі желіде кіреді, бұл Труродан Пензансқа қарай жүретін пойыздар пайдаланатын сол желі. Пенвитерс тоғысынан Фалмут доктарына дейінгі жол әрқашан бір жолды болды. Туннельден желі Труродан тыс ауылға шығады. Сол жақтағы жердің шағын қазылған ауданы жергілікті табиғи қорық болып табылады, ол сирек кездесетін өсімдіктерді қолдайды, себебі оның ерекше орналасуы темір жол бағыттарының үшбұрышында – теңіз желісі, Батыс Корнуолл темір жолының Ньюхэмдегі өзен жағасына дейін пайдаланылмайтын жалғасы және Корнуолл темір жолының пойыздары Ньюхэмге жетуіне мүмкіндік беретін ешқашан салынбаған бағыт. Ньюхэмге баратын жол қазір қаланың шетінен дөңгелек жолға айналды. Бір жарым мильден кейін, желі бір жарым мильден астам ұзындығы бар Спарник туннеліне кіреді. Жолдың тек бір ғана жолағы болса да, инженерлік құрылыстың көпшілігі, оның ішінде туннельдер екінші жолды алып жүруге арналған. Осы уақытқа дейін оңтүстік-батысқа қарай жүретін желі қазір оңтүстікке қарай жүреді және Карнон виадугындағы Рестронгуэ сағасының үстінен өтеді. Бұл аңғар Редрут және Чейзуотер темір жолының виадуктен бір шақырымдай жердегі Деворан кемежайларына дейінгі бағыты болды. Қазір ол Минералдық трамвай жолдары құрамына кіреді. Бір жарым шақырымнан кейін, желі Пэрранвелл теміржол станциясына жетеді, ол Труродан шамамен төрт шақырым қашықтықта орналасқан. Платформада ескі темір жол ғимараттарынан үлгі алған заманауи баспана орналасқан. Трюродан басқа барлық станциялардағыдай, пойыз Фалмутқа қарай қозғалғанда платформа сол жақта орналасқан. Ауланың алдындағы аулада ескі Корнуолл темір жолының жүк қоймасы орналасқан. Енді жол батысқа қарай, қысқа Перран виадугынан өтіп, кейін ұзақ Перран туннелі арқылы өтуден бұрын Перранвелл ауылының үстіндегі төбе бойымен оңтүстікке қарай бастайды. Оңтүстік-шығысқа қарай бұрылыс жасап, желі қазір ең биік Понсанут виадугынан өтеді. Понсанот ауылы оң жақтағы төбеде, ал Кеннал өзені төменнен Рестронгует сағасына қосылады. Жол А39 жолының астында Триродан Фалмутқа дейін Трелусуэлл, Фор Кросс арқылы өтеді, содан кейін көп ұзамай Фал өзенінің үлкен сағасының басында өскен Пенринге кіреді. Пенрин темір жол станциясы қаланың жоғарғы бөлігінде орналасқан, ал порттың екінші жағында Сент-Глувиасқа қала арқылы көрініс бар. Станция Труродан сегіз жарым шақырым қашықтықта орналасқан, ал платформадағы баспана Перранвеллдегі баспанамен бірдей. Станциядан кейін желі Колледжвуд виадугынан өтеді. Корнуоллдағы соңғы ағаш темір жол виадугы осы жерде болды, бірақ 1934 жылы 22 шілдеде осы тас құрылыммен ауыстырылды. Пенринде қазір Фалмут университетінің Тремоу кампусы үшін студенттер үйі орналасқан кең ашық кеңістік бар. Бұл жүк жүретін жол. Пойыздың екінші жағында тағы бір платформа бар, бірақ ол өсіп-өніп кеткен. Көп ұзамай желі Фалмут қаласының шеттеріне жетеді. Қала Пенринге апаратын шығанақтың кіреберісінде құрылған; ол қазір осы қалаға дейін таралды. Пойыздар ең алдымен Пенмер темір жол вокзалына тоқтайды, бұл қала орталығында Моордың басына немесе жаңа батыс қала маңындағы адамдарға пайдалы. Жолаушылар оң жақтағы Фалмут шығанағын тез көре алады, содан кейін пойыздар Фалмут қаласындағы темір жол станциясының бетонды платформасына тоқтайды, ол Ұлттық теңіз мұражайына, су жағасына және дүкендерге жақын орналасқан. Станцияның өзі сол станса жабылғаннан кейін Перранпорт Бич Халттан қайта қалпына келтірілген заттарды пайдалана отырып салынған. Қазір ол Фалмут Докстағы темір жол станциясына дейін аз қашықтықта, Труродан 11,75 шақырым жерде. Фалмут доктары станцияның төменгі сол жағында, Пенденнис қамалы екеуіне де, желінің екінші жағындағы Гиллингвас жағажайына да қарап тұр. Сайыс беттері кемежайларға қызмет етеді, бірақ олар көбінесе пайдаланылмайды.
Maritime Line trains start from Truro railway station, usually originating from the bay platform, at the left side of the main platform beyond the footbridge. The trains join the main line for the first half mile to Penwithers Junction, passing through the long Higher Town Tunnel on the way. At this point the line to Penzance curves away to the right; the line to Falmouth was originally the Cornwall Railway main line and so runs straight ahead while the Penzance line was built by the West Cornwall Railway Company. When originally built, tho two lines here ran as parallel single line but were completely separate; the connection at Penwithers Junction only being made in 1893 when the section was converted to double track. The Maritime Line today only has a junction with the westbound (down) line; trains running towards Truro (the up direction) come inbound on the down main line, the same line used by trains departing Truro for Penzance. The line from Penwithers Junction to Falmouth Docks has always been single track. From the tunnel the line emerges into the countryside outside Truro. The small excavated area of land on the left is a local nature reserve which supports rare plants due to its unusual position in a triangle of rail routes the Maritime Line, the disused continuation of the West Cornwall Railway to the riverside at Newham, and a never built route allowing Cornwall Railway trains to reach Newham. The route to Newham is now a cycle path round the edge of the city. One and a half miles from the junction, the line enters Sparnick Tunnel, which is a little over a quarter of a mile long. Although the line has only ever had a single track, most of the engineering, including the tunnels, was designed to carry a second one. The line, which heads south westwards until this point, now heads towards the south and passes high above the silted up Restronguet Creek on Carnon viaduct. This valley was the route of the Redruth and Chasewater Railway down to quays at Devoran, about a mile beyond the viaduct. It is now part of the Mineral Tramway Trails. A half mile later, the line comes to Perranwell railway station, nearly four miles from Truro. A modern shelter is situated on the platform, built in a style inspired by older railway buildings. As with all stations except for Truro, the platform is on the left as the train travels towards Falmouth. In the forecourt is the old Cornwall Railway goods shed. The line now begins to head west, passing over the short Perran Viaduct and then south again along the hillside above Perranwell village before passing through the long Perran Tunnel. Turning south eastwards, the line now passes over Ponsanooth Viaduct, the tallest on the line. Ponsanooth village is on the hillside to the right, while the River Kennal runs below to join up with Restronguet Creek. The line passes beneath the A39 road from Truro to Falmouth at Treluswell, Four Cross, and then shortly enters Penryn which grew up at the head of a large inlet of the River Fal. Penryn railway station is at the top of the town, and there are views across the town to St Gluvias on the other side of the harbour. The station is eight and a quarter miles from Truro, and the platform shelter is identical to the one at Perranwell. Beyond the station the line passes over the Collegewood Viaduct. The last timber railway viaduct in Cornwall was here, but was replaced by this stone structure on 22 July 1934. At Penryn there is a wide open space now occupied by student housing for the Tremough Campus of the University of Falmouth. This was the goods yard where wagons were loaded and unloaded. There is also another platform visible on the other side of the train, though it is overgrown. The line soon enters the outskirts of Falmouth. The town was established at the entrance to the inlet that leads to Penryn; it has now nearly spread to reach that town. Trains first call at the Penmere railway station, useful for people heading for the top of The Moor in the town centre, or for the newer western suburbs. Passengers get a quick glimpse on their right of Falmouth Bay before trains call at the concrete platform of Falmouth Town railway station, which is nearer the National Maritime Museum, the waterside, and the shops. The station itself was constructed using items that were reclaimed from Perranporth Beach Halt after that station closed. It is now just a short distance to the terminus at Falmouth Docks railway station, 11.75 mile (19 km) from Truro. Falmouth Docks are below the station on the left, Pendennis Castle overlooks both these and the Gyllyngvase Beach on the other side of the line. Sidings serve the docks but are little used.
Жолаушылар саны
Теңіз желісінің көптеген жолаушылары Труро мен Фалмуттың үш стансасы арасында саяхаттайды, олардың ішіндегі ең жұмылысы – Фалмут қаласы стансасы, бірақ Фалмут доктарындағы жолаушылар саны одан да жылдам өсті. 2008 жылдың сәуірінен бастап 2002 жылдың сәуірінен бастап өткен жылмен салыстырғанда, доктар стансасындағы жолаушылар саны 214%-ға, қала стансасында 38%-ға, ал Пенмер стансасында 42%-ға артты. Пойыз қатынасының жиілігі екі есеге артқаннан кейін, өсім одан да жоғары болды. Мысалы, 2002 және 2010 жылдар арасында Пенриндегі жолаушылар саны 247%-ға, Пенмердегі 126%-ға, ал Фалмут доктарындағы 266%-ға өсті. Фалмут қаласы стансасы тағы 109%-ға өсті. Тіпті Перранвелл стансасы (қайсысында қосымша пойздар әрқашан тоқтамайды) да 93%-ға өсті.
The majority of passengers on the Maritime Line travel between Truro and the three stations in Falmouth, the busiest of which is Falmouth Town although passenger numbers at Falmouth Docks increased faster. Comparing the year from April 2008 to that which started in April 2002, passenger numbers at the Docks station increased by 214% while those at the Town station increased by 38% and at Penmere increased by 42%. Since the doubling of train frequency the increases have been greater still. For example, between the years starting 2002 and 2010 Penryn's passenger count rose by 247%, Penmere by 126% and Falmouth Docks by 266%. Falmouth Town has increased further by 109%. Even Perranwell (where the extra trains do not always stop) has increased by a healthy 93%
Жолаушылар қызметі
Корнуолл темір жолы ашылған кезде Фалмутқа және одан күн сайын бес пойыз, ал жексенбі күндері екі пойыз қатынайтын. Пойызда бірінші, екінші және үшінші сыныпты вагондар болды. Корнуолл темір жолы мен Батыс Корнуолл темір жолы арасындағы байланыс орналысқаннан кейін Фалмутқа баратын желі енді тармақ желісі саналды және жергілікті қызметтер Труродан шығып-қайту принципі бойынша іске асырылды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Корнуолл Ривьера экспресінің қысқы сағат кестесінде Фалмутқа бағытталған кем дегенде бір вагон болды, ол Трурода ажыратылып, қосылатын. Бұл мүмкіндік 1939 жылдың жазына дейін, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін сақталды. Содан кейін бұл пойыз тек Пензансқа дейін қана жүріп, Корнуоллдың басқа да тармақтарына вагон қосылмайтын болды. 1950 жылдары транзиттік пойыздар қайтадан желідегі қозғалыстың маңызды бөлігіне айналды. Лондон Паддингтоннан басқа, Брэдфордқа транзиттік пойыздың баруы азырақ ықтимал болды. 1970 жылдан бері пойыздар тек Фалмут доктары мен Труро арасында қатынайды. Трурода Корнуолл магистральдық желісі арқылы Пензанс, Плимут және басқа да қалаларға қатынайтын пойыздарға ауысуға болады. 1960 жылдары күніне 16 немесе 17 пойыз жүрді, ал 1975 жылға қарай бұл көрсеткіш 12-ге дейін төмендеді. 1984 жылы жазғы сенбі күндері әр бағытта 12 пойыз, ал апта күндері мен қысқы сенбі күндері 11 пойыз жүрді. Бірақ, жазғы сенбі күндері Фалмуттан соңғы пойыз апта күндеріне қарағанда ертерек кетіп тұратын. Сонымен қатар, жазғы жексенбі күндері әр бағытта 8 пойыз қатынайтын, ал бірінші пойыз Труродан сағат 10.35-тен бұрын шықпайтын. 9 қыркүйектен кейін жексенбі күндері қызмет тоқтатылды. 2008 жылға қарай әр бағытта 13 пойыз болды, бірақ Пенринде жаңа айналымдық құрылысы орнатылғаннан кейін 2009 жылдың мамыр айындағы кестеде 29 пойыз қарастырылды, бұл 30 минуттық интервалмен қызмет көрсетуге мүмкіндік берді. Жақсартылған кестеге сәйкес пойыздар бұрынғы екі емес, бір вагоннан құралды. Бірақ, сұраныстың артуы GWR компаниясын 2012 жылдан бастап екі вагондық пойызды пайдалануға жеткілікті материалдық-техникалық базаны бөлуге мәжбүр етті.
At the opening of the Cornwall Railway there were five trains to and from Falmouth daily with two trains running on Sundays, with trains carrying first, second and third class accommodation. After the connection between the Cornwall Railway and the West Cornwall Railway the line to Falmouth was considered a branch line and local services were run on an out and back basis from Truro. Before World War I the winter timetable for the Cornish Riviera Express showed that it included at least one through carriage for Falmouth, this being detached/attached at Truro, and this facility continued until the summer of 1939 until the advent of World War 2 when that train ran through to Penzance only without any portions being attached/detached for any of the Cornish branches. During the 1950s through trains were again a feature of traffic on the line, and other than London Paddington, Bradford was one of the less likely destinations for a though train. Since the 1970s trains have only run between Falmouth Docks and Truro. Connections are made at Truro with services on the Cornish Main Line to Penzance, Plymouth and beyond. Service in the 1960s was 16 or 17 trains daily, and had been reduced to 12 by 1975. In 1984 there were still 12 trains each way every day on summer Saturdays with 11 trains each way on weekdays and winter Saturdays, although the last train from Falmouth left earlier on summer Saturdays than on weekdays. In addition there were 8 trains each way on summer Sundays with the first train not leaving Truro until 10.35 but there was no Sunday service after 9 September. By 2008 there were 13 trains each way, but with the new loop installed at Penryn the May 2009 timetable provides for 29 allowing for a service interval of 30 minutes. The enhanced timetable resulted in trains being formed with one coach instead of the former two, but the increase in demand has resulted in GWR allocating sufficient stock to enable both services to be operated by two car units from 2012.
Орта Корнуолл метрополитенінің ұсынысы
Ұсынылған Mid Cornwall Metro жобасы Фалмуттан Трюродан тысқары қарай сағат сайын қызмет көрсетуді ұзартуды және (кері бұрылысы бар ) арқылы жағалаудан жағалауға дейін үздіксіз қызмет ұйымдастыруды көздейді, бұл жол бойында тұратын адамдар үшін жол қадамындағы қиындықтарды азайтуға бағытталған. 2022 жылы бұл жоба үкіметтің «Теміржолды қайта жаңғырту» бағдарламасының келесі кезеңіне іріктеліп алынды.
The proposed Mid Cornwall Metro scheme would see hourly extensions of the service from Falmouth beyond Truro to and (with a reversal at ), creating a coast to coast through service with the aim of easing road congestion for people living along the route. In 2022 the scheme was chosen to reach the next stage of the government's Restoring your Railway programme.