Пари Бордоне: Венециялық Ренессанс суретшісі, Тицианмен оқыған, бірақ маньеризм мен провинциалдық күшті сақтаған. Туған жылы, туған жері, еңбегі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші, Венеция Ренессансының өкілі Париж Бордоне (Paris Paschalinus Bordone; 5 шілде 1500 – 19 қаңтар 1571) Тицианмен оқығанмен, манерлік күрделілік пен провинциялық шабытты сақтап қалды.
Italian painter of the Venetian Renaissance
Paris Bordone (Paris Paschalinus Bordone; 5 July 1500 – 19 January 1571) was an Italian painter of the Venetian Renaissance who, despite training with Titian, maintained a strand of Mannerist complexity and provincial vigor.
Өмірбаян
Бордоне Тревизо қаласында дүниеге келді, бірақ жасөспірім шағында Венецияға көшіп келді. Ол Тицианмен қысқа да, көңілі толмаған (Вазаридің айтуынша) шәкірттікке түсті. Вазари үлкен Бордонемен кездескен болуы мүмкін. Бордонның 1520 жылдардағы туындыларына Флоренциядағы Киелі отбасы, Донормен бірге Сакра Конверсация (Глазго) және Киелі Екатеринамен бірге Киелі отбасы (Эрмитаж мұражайы) жатады. "Амброзий және донор" (1523) картинасы қазір Пинакотека ди Брерада сақталуда. 1525–26 жылдары Бордоне Кремадағы Сан-Агостино шіркеуі үшін Мадоннамен бірге Сент-Кристофер және Сент-Джорджты бейнелейтін алтарьлық сурет салған (қазір Ловередегі Палаццо Тадини коллекциясында). Екінші алтарьлық сурет, Пентикост, де Пинакотека ди Брерада орналасқан. 1534–35 жылдары ол Scuola di San Marco үшін өзінің ірі шедеврін – "Балықшы дож Граденигоға сақинаны табыс етеді" (Академия) атты суретті жазды. Алайда, осы соңғы суретті шамамен бір уақытта және құрылымдық тұрғыдан ұқсас "Құдай ананы таныстыру" картинасымен салыстырғанда Бордоненың шектеулілігі, оның перспективаны қолдану арқылы алыстағы бейнелерді кішірейтіп көрсетуі және Тицианның жарқын түстерімен салыстырғандағы бояуларының қарапайымдығы байқалады. Бордоне кішкентай шкафтарға арналған суреттерді де салған, онда мифологиялық немесе діни оқиғалардан алынған, жартылай жалаңаш ерлер мен әйелдердің дене бітімі бұлшықеттермен толы әрекеттестігін, тіпті тар кеңістікте де көрсеткен. Ол портретті жиі аллегориямен үйлестірген. Кейіннен Пэрис Бордоне Венеция, Тревизо және Виченца қалаларында көптеген маңызды қабырғалық суреттер салған, алайда олардың барлығы жойылған. 1538 жылы Франциск I оны Францияға шақырды, онда ол көптеген портреттер салған, бірақ олардың ешқайсысы француз коллекцияларында табылған жоқ, Луврдегі екі портрет кейін сатып алынған. Отанына қайтып келген жолда ол Аугсбургтегі Фуггер сарайы үшін де жұмыс істеді, бірақ олар да жоғалып кетті.
Bordone was born in Treviso, but had moved to Venice by late adolescence. He apprenticed briefly and unhappily (according to Vasari) with Titian. Vasari may have met the elder Bordone. Bordone's works of the 1520s include the Holy Family in Florence, Sacra Conversazione with Donor (Glasgow), and Holy Family with St. Catherine (Hermitage Museum). The St. Ambrose and a Donor (1523) is now in the Pinacoteca di Brera. In 1525–26, Bordone painted an altarpiece for the church of S. Agostino in Crema, a Madonna with St. Christopher and St George (now in the Palazzo Tadini collection at Lovere). A second altarpiece, Pentecost, is also in the Pinacoteca di Brera. In 1534–35, he painted his large scale masterpiece for the Scuola di San Marco a canvas of The Fisherman Presenting the Ring to Doge Gradenigo (Accademia). However, comparison between this latter painting and the near contemporary, and structurally similar, Presentation of the Virgin reveals Bordone's limitations, his use of superior perspective which creates dwarfed distant perspectives, and limited coloration relative to the brilliant tints of Titian. Bordone also painted smaller cabinet pieces, showing half figures, semi undressed men and women from mythology or religious stories in a muscular interaction despite the crowded space. He frequently combined portraiture with allegory. Paris Bordone subsequently executed many important mural paintings in Venice, Treviso and Vicenza, all of which have perished. In 1538 he was invited to France by Francis I, at whose court he painted many portraits, though no trace of them is to be found in French collections, the two portraits at the Louvre being later acquisitions. On his return journey he also worked for the Fugger palace at Augsburg, but again the works have been lost.