Кіріспе

1930-1940 жылдардағы американдық минивэні. Stout Scarab – Уильям Бушнелл Стаут жобалаған және Stout Engineering Laboratories, кейіннен Мичиган штаты Детройт қаласындағы Stout Motor Car Company компаниясы өндірген 1930-1940 жылдардағы америкалық автомобиль. Кейбір деректер бойынша, Stout Scarab әлемдегі алғашқы серийно шығарылған минивэн саналады, ал 1946 жылғы Scarab прототипі әлемдегі алғашқы шыны талшықтан жасалған корпусы және пневмоаспасы бар автомобиль болды.

Өмірбаян

Уильям Б. Стоут – автокөлік және авиация инженері, сондай-ақ журналист болған. Автомобиль инженерлері қоғамының президенті ретінде Стоут Нью-Йорктегі маңызды автокөлік көрмесінде Бакминстер Фуллермен кездесіп, қоғамның хабархаты үшін Dymaxion Car туралы мақала жазды. Қазіргі заманғы автомобильдерде әдетте жеке шасси және корпус, сондай-ақ ұзын капот болған. Қозғалтқыш бөлімі мен қозғалтқышы алдыңғы осьтің артында және жолаушылар бөлімінің алдында бойлық орналасқан. Алдыңғы қозғалтқыш көбінесе артқы осьті көліктің еденінің астынан өтетін біріктіру білігі арқылы қоздырған. Бұл конструкция жақсы жұмыс істеді, бірақ жолаушылар кеңістігін шектеді. Ал, Scarab дизайны шасси мен біріктіру білігін жойып, интерьер үшін төмен, тегіс еден жасады, біртұтас корпус құрылымын пайдаланды және Ford компаниясы жасаған V8 қозғалтқышын көліктің артқы жағына орналастырды. Стоут өзінің саяхаттау машинасының дөңгелектердегі кеңсе сияқты болғанын қалаған. Осы мақсатта, голландтық танымал автомобиль инженері Джон Тьярда салған Scarab корпусы алюминийден жасалған ұшақ фюзеляжының дизайнына ұқсас болды. Жеңіл материалдарды қолдану нәтижесінде көліктің салмағы азайды. Ықшам, ағымдағы мұрын және артқы бөлігіндегі жоғарғы бөліктің тік бұрышталуы заманауи монопространстволық (немесе бір бөлікті) MPV немесе минивэн дизайнын болжады, сондай-ақ алынып қойылатын үстел және артқа қарай 180 градусқа бұрылатын екінші қатар орындықтары бар еді – Chrysler кейіннен 50 жылдан астам уақыттан кейін "Swivel ’n Go" деп сатқан мүмкіндік. Chrysler Airflow, streamliner және сәл кейінірек (1938) Volkswagen Beetle сияқты басқа да аэродинамикалық жақсы пішіндерге ұқсағанмен, Stout Scarab сол кезде көбінесе жаман көрінетін деп есептелді.

Жаңаша ерекшеліктер

Scarab-тың ішкі кеңістігі понтон стилімен максималды болды, ол қанатшаларды жойды және кабинаны автомобильдің толық еніне дейін кеңейтті. Ұзын дөңгелек базасы және қозғалтқыштың артқы осьтің үстіне тікелей орналасуы жүргізушіні алға жылжытты, бұл рульді дерлік алдыңғы дөңгелектердің үстіне орнатуға мүмкіндік берді. Жолаушылар бір үлкен, ортақ есік арқылы кірді. Иілгіш отыру жүйесін оңай қайта конфигурациялауға болады (жүргізуші орнамасынан басқа, ол бекітілген). Дизайнер Chrysler Voyager және Renault Espace сияқты қазіргі заманғы минивэндарындағы отыру орналасуын болжады; қажет болған жағдайда жолаушылар орындықтарымен кішкентай карта үстелін орнатуға болады. Ішкі жабдықтар былғары, хром және ағаштан жасалған. Дизайн элементтері автомобиль эмблемасын қоса, стильделген ежелгі египеттік скарабеу мотивін де қамтыды. Алдыңғы және бүйірлік көріну бақылау вагонына ұқсас болды, бірақ артқа қарау көрінуі шектеулі болды және артқа қарау айналары болған жоқ. Scarab шассисі Lotus компаниясының 1957 жылғы Lotus Twelve моделінен бастап қолданған Chapman тірегіне әсер етті. Екінші прототип 1935 жылы дайын болды, стильдік және механикалық өзгерістер енгізілді. Фаралар жіңішке, тік решетканың артына орналастырылған, ал артқы жағында тар хромды жолақтар артқы терезенің үстінен бамперге дейін иіліп, автомобильге Art Deco көрінісін берді. Құны төмендету үшін кузов стальдан жасалды. Автомобильдер көптеп өндірілген жоқ және қолмен жасалған, сондықтан екі бірдей Scarab болған жоқ.