Кіріспе

Сент-Эулалияның тізімі, сондай-ақ Сент-Эулалияның әні деп те аталады, француз агиографиясының ең ерте сақталған үлгісі және ескі француз тіліндегі (langues d'oïl) ең ерте мәтіндердің бірі. Ол шамамен 880 жылы жазылған. Эулалия Мерида қаласынан шыққан ерте христиан шейіті, ол 304 жыл шамасында Диоклетианның қудалауы кезінде қаза тапқан. Оның өмірі 29 тармақты тізімде баяндалады, онда ол түркі император Максимианның қауіп-қорқытуларына, параға және азаптауларына қарсы тұрады. Ол өртте тірі күйгеннен керемет түрде аман қалады, бірақ соңында басы кесіледі. Одан кейін ол көгершін түрінде көкке көтеріледі. Тізім 878 жылы Барселоналық Эулалияның қабірлері қайта табылғаннан кейін көп ұзамай, 880 жыл шамасында өлеңмен жазылған.

Мәтін

Эулалия мәтіні — 14 ассонантты жырдан тұратын реті немесе «проза», олардың әрқайсысы бір жолда жазылған және бір-бірінен пунктімен бөлінген, содан кейін соңғы жұпталмаған кода өлеңі келеді. Рет қатаң өлшемді ұстанбаушылық танытады. Көптеген жырлар екі он буынды тармақтан тұрады, бірақ кейбіреулерінде 11, 12 немесе 13 буын бар. Жергілікті тілдегі рет және оған дейінгі латын поэмасы 4-ші ғасыр христиан ақыны Пруденцийдің «Перистефанондағы» Эулалияға арналған гимнімен ұқсастықтарды көрсетеді. Түпнұсқа мәтіннің транскрипциясы төменде берілген (қысқартылған сөздермен және кейбір сөз шекаралары қосылған), сонымен қатар қайта құрылған фонетикалық транскрипция және ағылшын тіліне аудармасы қоса берілген. Құдайдың жаулары оны жеңіп, шайтанға қызмет етуге мәжбүрлегісі келді. Ол аспанда тұратын Құдайды жоққа шығаруды қалайтын зұлым кеңесшілердің сөзін тыңдамайды. Оның Құдайға деген сүйіспеншілігінен айыруға ешнәрсе жеткіліксіз болды. Сондықтан ол сол кезде патша болған Максимианның алдына әкелінді. Ол оны шақырады, бірақ ол христиандық есімнен бас тартпайды; ол күш жинап алады. / «Содан кейін оның құдайына табынуы керек. Ол рухани тазалығынан айырылудың орнына қудалануды қалайды. Осы себептерге байланысты ол үлкен құрметпен дүниеден озды. Олар оны отқа лақтырып, тез күйдіруді ниеттендірді. Оның күнасы болған жоқ, сондықтан ол күйген жоқ. Бірақ патша бұған мойынұсқырғысы келмей, оның басын қылышпен шабуға бұйрық берді. Ол бұл ойға қарсы емес: ол жердегі өмірден бас тартқысы келеді және Мәсіхке шақырады. Ол көгершін нысанында көкке ұшты. Баршамыз одан біз үшін дұға етуін тілелік, Мәсіх бізге рақым етсін және Өлімімізден кейін Оның қасына келуге рұхсат берсін.