Остерманнің соңғы демалысы

Кіріспе

1983 жылы түсірілген Сэм Пеккинпаның фильмі

"Остерман демалысы" – 1983 жылы түсірілген американдық саспенс-триллері, режиссері Сэм Пеккинпа. Фильм Роберт Лудлумның 1972 жылғы сол аттас романы негізінде түсірілген. Басты рөлдерде: Ратгер Хауэр, Джон Херт, Берт Ланкастер, Денис Хоппер, Мег Фостер, Хелен Шевер, Крис Сарандон және Крейг Т. Нельсон. Бұл Пекинпаның 1984 жылы қайтыс болғанға дейінгі соңғы фильмі болды.

Сюжет

ЦРУ директоры Максвелл Данфорт (Берт Ланкастер) агент Лоренс Фассетттің (Джон Херт) әйелімен жыныстық қатынаста болған видеоны көреді. Фассет душқа кеткенде, екі КГБ өлтірушісі жатын бөлмесіне кіріп, оның әйеліне қол жұмсады. Шынында да, ЦРУ оны өлтіруге рұқсат берді. Фассетті жұмыс берушінің қатысы туралы білмейтін қайғы мен ашу билейді. Ол өлтірушілерді қуып, ақырында Омега деп аталатын кеңестік тыңшы желісін ашқан. Фассет Омеганың басты агенттері ретінде үш адамды атап көрсетеді: теледидар продюсері Бернард Остерман (Крейг Т. Нельсон), пластикалық хирург Ричард Тремейн (Дэннис Хоппер) және қор трейдері Джозеф Кардон (Крис Сарандон). Фассет үш мүшесін тұтқындаудың орнына, КГБ-ны үрейлендіретінін, ЦРУ директорына олардың біреуін бүкіл желісін тиімдірек ашу үшін Батыстың жағына бұруды ұсынады. Фассет Джон Таннерде (Ратгер Хауэр) мүмкіндік көріп, үкіметтің билікті теріс пайдалануын қатты сынға алған даулы тележурналист. Тэннер үш жігітпен бірге Берклиде болған кезден бері жақын дос болып келеді, және Фассет Тэннер олардың біреуін табысты айналдыра алады деп сенеді. ЦРУ Таннермен байланысады, Фассетт оған өзінің жақын достары Омега агенттері екенін айтады. Бастапқыда күмәнмен қараса да, Таннер Фассет оған достарының орыс жігітімен сөйлескенін бейнероликте көрсеткеннен кейін, одан да сенімді болады. Үш түрлі видео клиптерде орыс жігіті Кардонемен Таннерді қауіп ретінде көріп, оны "мақсат ету" перспективасын талқылайды; Тремэйн "оның" құлдыраған кезде елден кету тілегін білдіреді; Остерман қазіргі жүйеде "радикалды өзгеріс" көргісі келетінін айтады, бірақ ол тек Швейцарияның банктік шотын сұраған жағдайда қызығушылық танытатынын анық айтады. Тэннер ақырында олардың бірін жыл сайынғы кездесуінде айналдыруға келіседі, ол сол жексенбіде болады (бұл кездесулер бастапқы демеушісінің құрметіне "Остерманс" деп аталады), бұл жылы Таннердің үйінде өтеді; бірақ тек Дэнфорт, ЦРУ директоры, оның шоуында қонақ ретінде пайда болады деген шартпен. Данфорт осы шартпен келіседі. Таннердің қиындыққа толы некесі әйелі Алиден (Мег Фостер) демалыс күндері ұлын қаладан шығарып, екеуінің қайта қосылуын жіберіп алуын сұрағанда жақсармайды. Ол олардың қатысы болғанын қаламайды, бірақ оған себебін айта алмайды, бұл оны ренжітеді. Фассет Таннерге отбасының үйде қауіпсіз екенін айтады, онда ЦРУ оларға назар аудара алады, бірақ Таннер келіспейді. Әйелін және ұлын әуежайға алып бара жатқанда, олардың машинасына тұзақ қойылып, Әли мен баланы ұрлап алады. Фассеттің араласуымен олар аман-есен құтқарылып, ұрлаушы атып өлтіріледі. Сол уақытта Таннердің үйіне жабық жүйелі бейнебақылау орнатылды, осылайша Фассет дәлелдерді жинап алады. Енді Али Таннердің тыңшылық әрекетіне қатысы бар екенін білгендіктен (бірақ егжей-тегжейін білмесе де), Таннер оны және олардың ұлын демалыс күндері үйде қалдырады. Фассет үлкен фургонға отырып, ЦРУ агенттерімен бірге Таннердің үйінің маңында тұрақтады. Остерман, Тремейн және Кардон демалыс күндері келеді, олардың әрқайсысы жақында оларды алаңдататын ЦРУ-ның қиындықтарына тап болды. Нәтижесінде, көңіл-күйі шиеленісіп келеді. Екінші күні кешке Фассет Таннердің асханасындағы теледидарға Швейцария туралы клипті жібереді, онда Швейцарияның банктік шоттары мен заңсыз қаржылық манипуляцияларға назар аударылады. Вирджиния, Тремейннің әйелі, ашуланады, ал Али оны бетіне ұрады. Остерман Таннерге өзін өзі білмейтін нәрсеге ілесіп жатқанын айтады, бәрі өз бөлмелеріне кетеді. Көп ұзамай Таннердің ұлы тоңазытқышта отбасылық иттің кесілген басын табады, бірақ ол жалған болып шығады. Таннердің де қаны толады, қонақтары кетіп қалсын деп талап етеді. Таннер Фассеттпен бетпе-бет келіп, күдіктілерді тұтқындауға мәжбүрлейді. Фассет ЦРУ күзетшілеріне Остерманды өлтіру туралы бұйрық жібереді, ол жекпе-жек өнерінің маманы болып табылады және олардың біреуін жалаңаш қолмен өлтіреді. Кардон, Тремейн және олардың әйелдері Таннердің автокөлігімен қашып кетеді. Таннер Остерманмен бетпе-бет келіп, оған шабуыл жасайды. Остерман оны оңай жеңіп, түсіндірмені талап етеді. Таннер Остерман мен оның достарының Кеңес агенттері екенін білетінін айтады. Остерман айыптауды жоққа шығарып, олар салық салудан қашу үшін Швейцарияның банктік шоттарында заңсыз ақша сақтап отырғанын түсіндіреді, бірақ олар сатқын емес екенін айтады. Фассет теледидарда пайда болып, Остерман мен оның достарының салық төлеуден жалтарып �...

CIA director Maxwell Danforth (Burt Lancaster) watches a recording of agent Laurence Fassett (John Hurt) and his wife having sex. When Fassett goes to the shower, two KGB assassins enter the bedroom and kill his wife. The CIA had in fact sanctioned her killing. Fassett, unaware of his employer's involvement, is consumed by grief and rage. He hunts the assassins, eventually uncovering a Soviet spy network known as Omega. Fassett points to three men as the top Omega agents: television producer Bernard Osterman (Craig T. Nelson), plastic surgeon Richard Tremayne (Dennis Hopper) and stock trader Joseph Cardone (Chris Sarandon). Rather than arrest the three members, which would alarm the KGB, Fassett proposes to the CIA director that they turn one of them to the side of the West in order to unravel the entire network more efficiently. Fassett sees an opportunity in John Tanner (Rutger Hauer), a controversial television journalist who is highly critical of government abuses of power. Tanner has been close friends with the three men since all four were at Berkeley together, and Fassett believes Tanner can successfully turn one of them. The CIA contacts Tanner and Fassett tells him that his closest friends are Omega agents. Although initially highly skeptical, Tanner becomes more convinced as Fassett shows him videotaped evidence of his friends talking with a Russian man, whom Fassett identifies as a KGB agent. In three different video clips, the Russian man discusses with Cardone the prospect of "targeting" Tanner, seeing him as a threat; Tremayne expresses his desire to leave the country when "it" goes down; Osterman talks about wanting to see "radical change" in the current system, but makes clear that he's only interested if paid handsomely, asking for a Swiss bank account. Tanner eventually agrees to try turning one of them at their annual reunion, which is coming up that weekend (these reunions are named "Ostermans", in honour of their initial sponsor), which this year is being held at Tanner's house; but only on the condition that Danforth, the CIA director, appear as a guest on his show. Danforth agrees to this condition. Tanner's troubled marriage is not improved when he asks his wife, Ali (Meg Foster), to take their son out of town for the weekend so the two of them would miss the reunion. He does not want them involved but cannot tell her why, which upsets her. Fassett tells Tanner that his family is safer at home where the CIA can keep an eye on them, but Tanner disagrees. While driving his wife and son to the airport, their car is ambushed, and Ali and the child are kidnapped. With Fassett's intervention, they are rescued unhurt and the kidnapper is shot dead. In the meantime, Tanner's home has been wired with closed circuit video so Fassett can gather more evidence. Now that Ali is aware Tanner is involved in espionage activity (although not knowing the details), Tanner has her and their son stay at the house for the weekend. Fassett sets himself up in a large van on the grounds with a squad of CIA agents on the outskirts of Tanner's property. Osterman, Tremayne and Cardone arrive for the weekend, each having recently encountered difficulties engineered by the CIA in order to unsettle them. Consequently, the mood is tense. On the second night, Fassett sends a video feed to Tanner's dining room television, showing a clip about Switzerland that focuses on Swiss bank accounts and illegal financial manipulation. Virginia, Tremayne's wife, becomes furious, and Ali punches her in the face. Osterman tells Tanner that he's getting himself into something out of his depth, and everyone retires to their rooms. Soon after, Tanner's son discovers the severed head of the family dog in the refrigerator, but it turns out to be fake. Tanner has had enough and demands that his guests leave. Tanner confronts Fassett and insists he arrest the suspects. Fassett sends an order to the CIA guards to kill Osterman, who is an expert in martial arts and kills one of them barehanded. Cardone and Tremayne and their wives escape in Tanner's RV. Tanner confronts Osterman and assaults him. Osterman easily overpowers him and demands an explanation. Tanner says that he knows that Osterman and his friends are Soviet agents. Osterman dismisses the accusation and explains that they have been illegally sheltering money in Swiss bank accounts to avoid taxation, but insists they are not traitors. Fassett appears on the television and admits that he knows Osterman and his friends are only tax evaders. Fassett kills the Tremaynes and Cardones by remotely detonating an explosive device on the RV. He sends his soldiers into the house to kill Osterman and Tanner. Fassett taunts Tanner during the attack on the house, revealing that Danforth authorized his wife's murder. Fassett offers to release Tanner's family if Tanner will expose Danforth on television. Sometime later, Danforth prepares for his remote interview with Tanner. Danforth is at his office and will speak into a camera and microphone crewed by the TV station. Tanner introduces Fassett on the air and Fassett, who is also being filmed remotely, exposes Danforth as a murderer. Danforth becomes enraged when he realizes that he has been tricked, publicly unleashing a paranoid diatribe and threatening Fassett with assassination. Fassett's remote location is a secret, but it is clear someone is coming for him. It is revealed that Tanner himself has pre recorded his questions for both men with Osterman's assistance, and has used the video feed to locate Fassett, whom he shoots and kills. The angle from which Fassett's death is captured protects Tanner's anonymity, thereby appearing to confirm Danforth's threats in real time. Tanner then rescues his wife, his son, and his dog.

Актерлік құрам

Сонымен қатар, Мерете Ван Камп Фассеттің әйелі рөлінде шағын эпизодта ойнайды, оның қанымен сюжет басталады.

Өндіріс

Уильям Касл бастапқыда фильмге құқықтарды сатып алып, автор Людлумнан сценарий жазуды сұрады. Ладлум бұған қарсы болды. Ол өзінің кино және театрдағы мол тәжірибесіне қарамастан, "Мен оцелоттардың тобын тастап, оған қайта оралмадым" деді. Альфа мен Омега: Остерманның демалыс күнін ашу туралы деректі фильмде айтылғандай, продюсерлер Питер С. Дэвис пен Уильям Н. Панзер Ларри Джонсқа тап болғанда, фильмнің аяқталуын тойлап жатқан еді. Сондай-ақ продюсер Джонс 1972 жылы Роберт Лудлумның "Остерманның демалыс күні" романының киноқұқығына ие екенін, бірақ ол қанағаттанарлық сценарийді жасай алмағандықтан оны көркем фильмге айналдырудан бас тартқанын айтты. Дэвис пен Панзер дереу құқықтарды сатып алуға ұсынды, өйткені олар бұл оларды сол кезге дейін қаржыландырып келген B фильмдерінің ерекшеліктерінан жоғарылатушы жоба болуы мүмкін деп ойлады. Джонс және серіктесі келісті, ал Дэвис пен Панзер алдын ала өндіріске кірісті. Бірінші тапсырма - Лудлумның күрделі әңгімесін бейімдеу болды, және ол үшін олар Иан Мастерсті жалдады. Дэвис Мастерс конспирациялық теорияларды ұстанатынын және бүкіл әлемдегі ЦРУ қызметіне мұқият назар аударғанын айтады. Мастерс сценарийдің негізін жасағаннан кейін кейіпкерлер мен диалогтар бойынша жұмыс істеуге Алан Шарп алынды. Сценарий аяқталғаннан кейін олар режиссерді іздестірді, ал бірден айтылған пікір оларды "Жабайы топ" (1969) және "Страу догс" (1971) фильмдерін түсірген даулы және қиындыққа тап болған Сэм Пеккинпаға әкелді. Алкоголь мен есірткіге тәуелділіктен (соңғы кезде 1978 жылы түсірілген Convoy) зиян келтірген беделден зардап шегіп, Пекинпаға Дон Сигельдің Jinxed-де екінші бөлімде жұмыс істеу мүмкіндігі берілді! 1981 жылы. Оның біліктілігі мен кәсібилігі "Остерман Уикенд" режиссері ретінде қарастырылуына мүмкіндік берді. Көптеген студиялар продюсерлермен қарым-қатынасы нашар болғандықтан Пекинпамен жұмыс істегісі келмеді. Оның үстіне, директордың денсаулығы нашар еді. Дэвис пен Панцер қорқынышқа бой алдырмады, өйткені олар Пеккинпаның аты өздерінің фильмдеріне қосылса, ол фильмге құрмет сыйлайды деп ойлады. Режиссердің беделіне нұқсан келгендіктен, продюсерлер тәуелсіз көздерден қаржы табуға мәжбүр болды. Фильмнің арнайы DVD-дегі комментаторлардың айтуынша, Пекинпа Лудлумның романын жек көреді және сценарийді де ұнатпайды. Пекинпа сценарийді өзі жазуға рұқсат сұрады, бірақ алғашқы бірнеше бетті тапсырғаннан кейін продюсерлер оған одан әрі қайта жазуға тыйым салды. Маршалл Файнның "Қанды Сэм" кітабында сценарий жазушы Шарп өзінің жазған сценарийін ұнатпайтынын және Дэвис пен Панзердің оның жобасын түсіру сценариі ретінде қолданғанын таңқаларлық деп тапқанын айтты. Файн сондай-ақ Лудлум өзінің досы Джейсон Робардсқа тегін қайта жазуды ұсынатынын айтқан деп жазды; егер бұл рас болса, продюсерлер оның ұсынысын ешқашан қабылдамады. Жобаға деген жеккөрінісіне қарамастан, Пекинпа фильм қауымдастығында өзін қайта орнықтыру үшін жұмысты дереу қабылдады. Голливудтың бірнеше актерлері фильмге қатысуға сынақтан өтті, олар аңызға айналған режиссермен жұмыс істеу мүмкіндігіне қызықты. Джон Херт, Берт Ланкастер және Дэннис Хоппер сияқты көптеген адамдар Пекинпамен жұмыс істеу мүмкіндігі үшін әдеттегі жалақысынан аз ақшаға қол қойды. "Блейд-Раннер" фильмінің сәттілігінен жаңа шыққан Ратгер Хауерді продюсерлер басты рөлге таңдады. Фильмнің негізгі орны, Таннер үйі үшін, фильм түсірушілер Роберт Тейлордың Лос-Анджелестің Мандевилл каньонында орналасқан бұрынғы резиденциясын, "Роберт Тейлор ранчосын" таңдады. Пеккинпа 54 күндік түсіру кестесін және 7 миллион доллардан аз ғана бюджетке қол жеткізді, бірақ продюсерлермен қарым-қатынасы тез арада нашарлап, ол ұрысқы болды. Актерлер оны қатты құрметтеп, Пекинпаның физикалық шаршау мен денсаулық мәселелеріне қарамастан, фильмді түсіру үшін қолынан келгеннің бәрін жасағанын айтты. 1983 жылдың қаңтарында түсірілім аяқталған кезде Пекинпа мен продюсерлер бір-бірімен сөйлеспей қалған. Пекинпа фильмді уақытында және бюджетке сәйкес түсіріп, режиссердің нұсқасын продюсерлерге тапсырды. Нәтижесінде продюсерлер басқаша таңдау жоқ деп ойлап, Пеккинпаны жұмыстан босатып, фильмді өздері қайта өңдеді. Өндірушілер бастапқы сценарийді өзгертіп, қажетсіз деп санаған басқа да көріністерді алып тастады. Пекинпа продюсерлердің оның фильмін саботаждағанын жариялады, ол Major Dundee (1965) және Pat Garrett and Billy the Kid (1973) фильмдерін түсіргеннен кейін ...

William Castle initially purchased the film rights and asked author Ludlum to write the script. Ludlum was reluctant. Despite his extensive film and theatre experience, he said "I didn't leave that crowd of ocelots to go back into it." As related in the documentary Alpha to Omega: Exposing The Osterman Weekend, producers Peter S. Davis and William N. Panzer were celebrating the wrapping of a film when they ran into Larry Jones. Jones, also a producer, revealed that he owned the film rights to Robert Ludlum's 1972 novel The Osterman Weekend, but was giving up on turning it into a feature film since he had not been able to develop a satisfactory screenplay. Davis and Panzer immediately offered to purchase the rights, as they felt this could be the project that elevated them out of the B movie features that they had been financing up to that point. Jones and a partner agreed, and Davis and Panzer began pre production. The first order of business was to adapt Ludlum's complex story, and for this they hired Ian Masters. Davis claims that Masters followed conspiracy theories and closely paid attention to the CIA's activities throughout the world. After Masters developed the script's groundwork, Alan Sharp was hired to work on characters and dialogue. With the screenplay completed they went looking for a director, and an offhand comment led them to Sam Peckinpah, the controversial and troubled man who had helmed The Wild Bunch (1969) and Straw Dogs (1971). Suffering from a damaged reputation due to alcohol and drug addiction (noted most recently on the set of his 1978 film Convoy), Peckinpah had been given the opportunity to do second unit work on Don Siegel's Jinxed! in 1981. The competence and professionalism he displayed made it possible for him to be considered as director of The Osterman Weekend. Many studios did not want to work with Peckinpah because of his antagonistic relationship with producers. Additionally, the director's health was poor. Davis and Panzer were undaunted, because they felt that having Peckinpah's name attached to their film would lend it an air of respectability. Due to the director's damaged reputation, the producers were forced to seek financing from independent sources. According to the commentators on the film's special edition DVD, Peckinpah hated Ludlum's novel and he did not like the screenplay either. Peckinpah requested and was given permission to work on the script himself, but after submitting his first few pages the producers forbade him from any more rewrites. In Marshall Fine's book Bloody Sam, screenwriter Sharp said that he himself did not like the screenplay he had written, and that he found it incredible that Davis and Panzer used his draft as the shooting script. Fine also wrote that Ludlum had stated to his friend Jason Robards that he would provide a free rewrite; if this is true the producers never accepted his offer. In spite of his distaste for the project, Peckinpah immediately accepted the job as he was desperate to re establish himself within the film community. Multiple actors in Hollywood auditioned for the film, intrigued by the chance of working with the legendary director. Many of those who signed on, including John Hurt, Burt Lancaster and Dennis Hopper, did so for less than their usual salaries for an opportunity to work with Peckinpah. Rutger Hauer, fresh from the success of Blade Runner, was chosen by the producers for the lead role. For the film's primary location, the Tanner household, the filmmakers chose Robert Taylor's former residence in the Mandeville Canyon section of Los Angeles, the "Robert Taylor Ranch". Peckinpah managed to keep up with the 54 day shooting schedule and within a budget of just under $7 million, but his relationship with the producers soon soured and he became combative. The cast greatly respected him and said that Peckinpah put everything he could into directing the picture in spite of his physical exhaustion and health problems. By the time shooting wrapped in January 1983, Peckinpah and the producers were hardly speaking. Peckinpah delivered the film on time and on budget, submitting his director's cut to the producers. As a result, the producers felt they had no choice and effectively fired Peckinpah and re edited the film themselves. The producers changed the opening sequence and deleted other scenes they deemed unnecessary. Peckinpah proclaimed that producers had sabotaged his film, a complaint he also made after filming Major Dundee (1965) and Pat Garrett and Billy the Kid (1973).