Кіріспе

Британдық саясаткер, редактор (1871–1961)

Фредерик Уильям Петик Лоуренс, 1-ші барон Петик Лоуренс, ПК (туған Лоуренс; 28 желтоқсан 1871 – 10 қыркүйек 1961) – британдық Лейбористік партиясының саясаткері, әйелдердің сайлау құқығы үшін күрескендердің бірі.

Өмірбаян және білім

Лондонда Фредерик Уильям Лоуренс деген атпен дүниеге келді. Ол бай, либералдық партия мүшелері болған юниттердің ұлы еді. Әкесінің үш бауыры – Уильям, Джеймс және Эдвин саяси белсенділікпен айналысып, олардың ішінде Лондонның Лорд-мэрі және парламент мүшелері де болды. Фредерик Уиксфорд, Итон және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды, сонымен қатар Кембридж университетінің либералдық клубының мүшесі болды. Кейін ол адвокат болды.

Саяси мансап

Лоуренс белсенді социалист және әйелдердің дауыс құқығы үшін күрескен Эммелин Петикке танысып, ғашық болды. Олар 1901 жылы Лоуренс социализмге өткеннен кейін үйленді. Олар жеке банктік шоттар ұстады және екеуі де «Петик Лоуренс» (кейін Петик Лоуренс) тегін қабылдады. Ол «Әйелдер үшін дауыс беру» газеті сияқты түрлі солшыл газеттерді шығарды және Еңбек партиясына қатысты. Әйелдер құқығын қорғау мақсатында Әйелдер әлеуметтік және саяси одағына (WSPU) қатысуы 1912 жылы Кристабел Панкхерсттің терезелерді сындыру науқанынан кейін тоғыз айға түрмеге қамалуына әкелді, тіпті ол осы әрекетке қарсы болғанмен; ішкі келіспеушілікке байланысты, Эммелин Панкхерст пен Кристабел оны WSPU-дан шығарды. Түрме жазасы алғандықтан ол Реформа клубынан да шығарылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Петик Лоуренс басқалармен бірге соғысқа қарсы бағытталған ірі ұйым – Демократиялық бақылау одағын (UDC) құрды және оның қазынашысы болды. 1918 жылы Доркингтегі трибунал оны қабылдағаннан кейін, ол Сассекстегі фермада саналы түрде соғысқа қатысудан бас тартушы ретінде жұмыс істеді. 1923 жылы Петик Лоуренс Лестер Батыс округінен парламент депутаты (MP) болып сайланды және 1929 жылдан 1931 жылы Ұлттық үкімет құрылғанға дейін Қаржы министрлігінің қаржы хатшысы қызметін атқарды; одан кейінгі жалпы сайлауда және Еңбек партиясының жеңілісінде ол мандатын жоғалтты. 1935 жылы ол Эдинбург Шығысынан сайланды және 1937 жылы Тайлық кеңеске ант берді. 1942 жылдың қаңтар және ақпан айларында ол коалициялық үкіметке қарсы оппозицияның жетекшісі болды. 1945 жылы Петик Лоуренс Суррей графтығындағы Пислейк лорды Петик Лоуренс титулын алды. 1945 жылдан 1947 жылға дейін ол Үндістан және Бірма ісі бойынша мемлекеттік хатшы болды, кабинет мүшесі ретінде Үндістанның 1947 жылы тәуелсіздік алуына әкелген келіссөздерге қатысты. Алайда премьер-министр Клемент Атли Үндістанға қатысты барлық маңызды шешімдерді өзі қабылдады.

Жеке өмір

Оның алғашқы әйелі, Эмелин, леди Петик Лоуренс 1954 жылы қайтыс болды. Лорд Петик Лоуренс кейін 1957 жылы Хелен Краггсқа үйленді. Ол 1961 жылы қыркүйек айында 89 жасында Лондон қаласының Хендон ауданында қайтыс болды. Оның үлкен әпкесі Энни Джейн Лоуренс (1863-1953) Летчворт Гарден-Ситидегі The Cloisters ашық ауадағы өнер және қолөнер мектебін салуға жауапты болды.

Өлімнен кейін танылу

Оның аты мен суреті (сондай-ақ 58 басқа әйелдер сайлау құқығын қолдаушының есімдері) 2018 жылы ашылған Лондонның Парламент алаңындағы Милисент Фосетт ескерткішінің тұғырына жазылған.