Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суфражистка, Әйелдер әлеуметтік және саяси одағының негізін қалаушылардың бірі және редактор
Suffragette, co founder of the Women's Social and Political Union, and editor
Дәм Кристабель Харриетт Панкхёрст (22 қыркүйек 1880 – 13 ақпан 1958) – Англияның Манчестер қаласында туған британдық суфражистка. Әйелдер әлеуметтік және саяси одағының (WSPU) негізін қалаушылардың бірі ретінде, ол 1912 жылдан 1913 жылға дейін Франциядағы эмиграцияда одақтың белсенді әрекеттерін басқарды. 1914 жылы Германияға қарсы соғысты қолдады. Соғыстан кейін ол АҚШ-қа көшіп, Екінші адвентистер қозғалысында уағызшы болып жұмыс істеді.
Dame Christabel Harriette Pankhurst ('/p//æ//ŋ//k//h//ər//s//t/; 22 September 1880 – 13 February 1958) was a British suffragette born in Manchester, England. A co founder of the Women's Social and Political Union (WSPU), she directed its militant actions from exile in France from 1912 to 1913. In 1914, she supported the war against Germany. After the war, she moved to the United States, where she worked as an evangelist for the Second Adventist movement.
Ерте өмір
Кристабель Панкхёрст әйелдер сайлау құқығы үшін күрестің жетекшісі Эммелин Панкхёрсттің қызы болды. Анасының 1928 жылы қайтыс болуы Кристабельге зор қайғы әкелді.
Christabel Pankhurst was the daughter of women's suffrage movement leader Emmeline Pankhurst Her mother's death in 1928 had a devastating impact on Christabel.
Білім
Панкхерст мектепке барар алдында өз үйінде оқуды үйренді. Ол екі қарындасымен бірге Манчестер қыздар орта мектебінде оқыды. Манчестер университетінен заңгерлік білім алып, LL.B. емтиханында үздік нәтиже көрсеткенімен, әйел болғандықтан заңгерлікпен айналысуға рұқсат алмады. Кейін Панкхерст Женеваға, бір отбасылық досқа қонаққа барып, тұрды, бірақ 1898 жылы әкесі қайтыс болған соң, анасына қалған балаларын тәрбиелеуге көмектесу үшін үйіне оралды. 1912 жылы Парижге келген басқа да жақтастар онымен бірге Рождество кешін тойлады; олардың арасында Айрин Даллас, Хилда Даллас, Бланш Эдвардс және Элис Морган Райт болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол 1914 жылы Англияға қайта оралуға мәжбүр болды, онда қайтадан тұтқындалды. Панкхерст аштық жариялап, үш жылдық мерзімінен тек 30 күнін ғана өтеді. Ол WSPU-ның "еркектерге қарсы" бағытында, татуласу туралы заң жобаларының сәтсіз аяқталуынан кейін елеулі рөл атқарды. Ол жыныстық жолмен берілетін аурулар және жыныстық теңдік (әйелдерге дауыс беру құқығы) осы аурулармен күреске қалай көмектесетіні туралы "Ұлы апат және оны қалай тоқтатуға болады" атты кітап жазды. Ол қарындасы Сильвиямен жақсы қарым-қатынаста болмады. Сильвия WSPU-ны тек жоғарғы және орта таптағы әйелдерге бағыттап, соғыс тактикасын қолдануға қарсы болды, ал Кристабель мұны қажет деп есептеді. Кристабель сайлау құқығын жұмысшы әйелдерінің басқа мәселелеріне көмектесуге тырысатын кез келген себептермен байланыстыруға болмайды деп ойлады. Ол мұның сайлау қозғалысын кері тартуы мүмкін екенін және барлық басқа мәселелер әйелдерге дауыс беру құқығы берілгеннен кейін шешілетінін сезінді. Нора Дакр Фокспен (кейін Нора Элам деп аталды) бірге Панкхерст елді аралап, жалдау туралы сөздер айтты. Оның қарындасы Сильвияның естеліктерінде Кристабелдің жақтастарының азаматтық киімде жүрген жас жігіттерге ақ қауырсынды ұсынғандары туралы айтылған. "Суфрагет" 1915 жылдың 16 сәуірінде қайтадан соғыс газеті ретінде пайда болды және 15 қазанда "Британия" деп атын өзгертті. Оның беттерінде Панкхерст апта сайын ерлерді әскери қызметке, ал әйелдерді ұлттық қызметке шақырып тұрды. Ол сондай-ақ осы жағалауда табылған жау ұлтының барлық адамдарын, ерлер мен әйелдерді, жас және қартты ұстауға шақырды. Оның жақтастары Хайд-парктегі митингтерде "Барлығын ұстау керек" деген плакаттармен көтерілді. Ол сондай-ақ жау және бейтарап елдерге қатысты блокаданы толық және мұқият күшейтуді жақтады, бұл "тозу соғысы" болуы керек екенін айтты. Ол сэр Эдвард Грейдің, лорд Роберт Сесилдің, генерал Уильям Робертсонның және сэр Эйр Кроудың отставкасын талап етті, оларды тым жұмсақ және кешігіп отырғандары үшін кінәлады. "Британия" полиция тарапынан көп рет шабуылға ұшырады және "Суфрагетке" қарағанда көрінуде қиындықтарға тап болды. Шындығында, кейде Нора Дакр Фокстың әкесі Джон Доэрти, баспахананың иесі, науқан плакаттарын басып шығару үшін шақырылса да, ол көмектесті.
Pankhurst learned to read at her home on her own before she went to school. She and her two sisters attended Manchester High School for Girls. She obtained a law degree from the University of Manchester, and received honours on her LL. B. exam but, as a woman, was not allowed to practise law. Later Pankhurst moved to Geneva to live with a family friend, but, when her father died in 1898, returned home to help her mother raise the rest of the children. Other campaigners visited Paris to have Christmas dinner with her in 1912; these included Irene Dallas, Hilda Dallas, Blanche Edwards and Alice Morgan Wright. The start of World War I compelled her to return to England in 1914, where she was again arrested. Pankhurst engaged in a hunger strike, ultimately serving only 30 days of a three year sentence. She was influential in the WSPU's "anti male" phase after the failure of the Conciliation Bills. She wrote a book called The Great Scourge and How to End It on the subject of sexually transmitted diseases and how sexual equality (votes for women) would help the fight against these diseases. She and her sister Sylvia did not get along. Sylvia was against turning the WSPU towards solely upper and middle class women and using militant tactics, while Christabel thought it was essential. Christabel felt that suffrage was a cause that should not be tied to any causes trying to help working class women with their other issues. She felt that it would only drag the suffrage movement down and that all of the other issues could be solved once women had the right to vote. Along with Norah Dacre Fox (later known as Norah Elam), Pankhurst toured the country making recruiting speeches. Her sister Sylvia's memoir included a reference to some of Christabel's supporters handing the white feather to every young man they encountered wearing civilian dress. The Suffragette appeared again on 16 April 1915 as a war paper and on 15 October changed its name to Britannia. In its pages, week by week, Pankhurst called for the military conscription of men and the industrial conscription of women into national service. She called also for the internment of all people of enemy nationality, men and women, young and old, found on these shores. Her supporters bobbed up at Hyde Park meetings with placards: "Intern Them All". She also championed a more complete and thorough enforcement of the blockade of enemy and neutral nations, arguing that this must be "a war of attrition". She demanded the resignation of Sir Edward Grey, Lord Robert Cecil, General William Robertson and Sir Eyre Crowe, whom she considered too mild and dilatory in method. Britannia was many times raided by the police and experienced greater difficulty in appearing than had befallen The Suffragette. Indeed, although occasionally Norah Dacre Fox's father, John Doherty, who owned a printing firm, was drafted in to print campaign posters,
Калифорнияға көшу
1921 жылы Англияны қалдырып, Панкхерст Америка Құрама Штаттарына көшті, онда ол Плимут бауырластарымен байланысы бар евангелист болып, Екінші адвентистер қозғалысының белгілі бір мүшесіне айналды.
Leaving England in 1921, Pankhurst moved to the United States where she eventually became an evangelist with Plymouth Brethren links and became a prominent member of Second Adventist movement.
Пайғамбарлық мүдделер
Маршалл, Морган және Скотт Панкхерсттің пайғамбарлық көзқарасына байланысты тақырыптардағы еңбектерін жариялады, бұл көзқарас сипатымен Джон Нельсон Дарбидің пікірлеріне ұқсас болды. Панкхерст Екінші Келу туралы лекция оқыды және кітаптар жазды. Ол 1950 жылдары телешоуларда жиі пайда болды және "бұрынғы суфражист-революционер, евангелистік христиан және лекция беруге үнемі сұраныс болған, стереотиптік 'ағылшын ханым' " деген керемет үйлесімге ие болды. Калифорнияда болғанда ол Бетти деген қызын асырап алды, со наконец анасының қазасынан кейін жазылып алды.
Marshall, Morgan, and Scott published Pankhurst's works on subjects related to her prophetic outlook, which took its character from John Nelson Darby's perspectives. Pankhurst lectured and wrote books on the Second Coming. She was a frequent guest on TV shows in the 1950s and had a reputation for being an odd combination of "former suffragist revolutionary, evangelical Christian, and almost stereotypically proper 'English Lady' who always was in demand as a lecturer". While in California, she adopted her daughter Betty, finally having recovered from her mother's death.
Әйелдік
Панкхерст 1930 жылдары Ұлыбританияға қайтып оралды және 1936 жылғы Жаңа жылдық наградалар салтанатында "қоғамдық және әлеуметтік қызметтері үшін" Британ империясы орденінің Дам Командоры атағымен марапатталды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол тағы да АҚШ-қа, Лос-Анджелес, Калифорния қаласына көшіп кетті.
Pankhurst returned to Britain for a period in the 1930s and was appointed a Dame Commander of the Order of the British Empire "for public and social services" in the 1936 New Year Honours. At the onset of World War II she again left for the United States, to live in Los Angeles, California.
Өлім
Кристабель 1958 жылдың 13 ақпанында 77 жасында тік спинкалы креслода қайтыс болды. Оның денесін үй шаруасымен айналысатын әйел тапты, өлім себебі анықталған жоқ. Ол Санта-Моникадағы Вудлон еске алу зиратында жерленді. Оның аты-жөні мен суреті (сондай-ақ 58 басқа әйелдердің сайлау құқығы үшін күресушілерінің есімдері) 2018 жылы ашылған Лондонның Парламент алаңындағы Милисент Фосетт ескерткішінің тұғырына қашалып жазылған. 2006 жылы Кристабель мен оның анасына арналған көк тақташа (оңдағы сурет) «Ағылшын мұрасы» ұйымы тарапынан олар тұрған 50, Кларендон көшесі, Ноттинг-Хилл, Лондон W11 3AD мекенжайына орналастырылды. 2018 жылдың 19 қазанында Marchmont Association ұйымы тағы бір көк тақташаны 8 Рассел-сквер, Лондон, WC1B 5BE мекенжайында орнатты.
Christabel died 13 February 1958, at the age of 77, sitting in a straight backed chair. Her housekeeper found her body and there was no indication of her cause of death. She was buried in the Woodlawn Memorial Cemetery in Santa Monica, California. Her name and image (and those of 58 other women's suffrage supporters) are etched on the plinth of the statue of Millicent Fawcett in Parliament Square, London, that was unveiled in 2018. In 2006, a blue plaque(right picture) for Christabel and her mother was placed by English Heritage at 50, Clarendon Road, Notting Hill, London W11 3AD, where they had lived. Another blue plaque was erected on 19 October 2018 by the Marchmont Association at 8 Russell Square, London, WC1B 5BE.