Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Syrinx, L. 129 – Клод Дебюссидің 1913 жылы жазған, жалғыз флейтаға арналған музыкалық шығармасы. Оны орындау әдетте үш минуттан кем уақыт алады. Бұл, 150 жыл бұрын (1747 ж.) К. П. Э. Бахтың минор тондағы сонатасынан кейін жалғыз флейтаға арналған алғашқы маңызды шығарма және 1847 жылы жасалған қазіргі заманғы Бём флейтасы үшін жазылған алғашқы мұндай туынды. Syrinx кез келген флейташының репертуарындағы маңызды бөлік саналады. Көптеген музыка тарихшылары «Syrinx» орындаушыға түсініктілік пен эмоцияны жеткізуге кең мүмкіндік береді деп санайды және ол 20-шы ғасырдың басында жалғыз флейта музыкасының дамуында шешуші рөл атқарды. Кейбір деректер бойынша, Debussy алғашқыда бұл шығарманы тактар мен дем белгілерісіз жазған. Кейін флейташы Марсель Мойз оларды қосып, көптеген баспагерлер Мойздің нұсқасын жариялайды. Бұл шығарма көбінесе сахнадан тыс орындалады, себебі Дебюсси оны флейташы Луи Флюриге арнағанда, оның Дебюссидің балеттерінің бірінің арасында ойнауы тиіс еді. Syrinx Габриэль Морейдің «Psyché» пьесасына қосымша музыка ретінде жазылған және бастапқыда «Flûte de Pan» деп аталған. Оған соңғы атауы Панның нимфа Сиринксқа ғашық болу туралы миф негізінде берілді, онда Пан Сиринкске ғашық болады. Алайда, Сиринкс Панға жауап қайтармайды, ол өзін су қамысына айналдырып, батпақтарда жасырынады. Пан қамысты кесіп, құбыр жасап, осылайша өзі сүйгенін өлтіреді. Syrinx сонымен қатар саксофон мен басқа да аспаптарда орындалды. Ол саксофонға арналған стандартты әдебиеттің бір бөлігіне айналды және альт және сопрано саксофондарында жазылды. Бұл туынды тромпетші Алисон Балсомның «Caprice» альбомында да бар.
Syrinx, L. 129, is a piece of music for solo flute which Claude Debussy wrote in 1913. It generally takes three minutes or less to perform. It was the first significant piece for solo flute after the Sonata in A minor composed by C. P. E. Bach over 150 years before (1747), and it is the first such solo composition for the modern Böhm flute, developed in 1847. Syrinx is commonly considered to be an indispensable part of any flutist's repertoire. Many musical historians believe that "Syrinx", which gives the performer generous room for interpretation and emotion, played a pivotal role in the development of solo flute music in the early twentieth century. Some say Syrinx was originally written by Debussy without barlines or breath marks. The flutist Marcel Moyse may have later added these, and most publishers publish Moyse's edition. The piece is commonly performed off stage, as it is thought when Debussy dedicated the piece to the flutist Louis Fleury, it was for him to play during the interval of one of Debussy's ballets. Syrinx was written as part of incidental music to the play Psyché by Gabriel Mourey, and was originally called "Flûte de Pan". It was given its final name in reference to the myth of the amorous pursuit of the nymph Syrinx by the god Pan, in which Pan falls in love with Syrinx. Syrinx, however, does not return the love to Pan; she turns herself into a water reed and hides in the marshes. Pan cuts the reeds to make his pipes, in turn killing his love. Syrinx has also been transposed and performed on the saxophone and other instruments. It quickly became a piece of standard literature for the saxophone, and has been recorded on both the alto and soprano saxophones. It is also a track on Caprice by the trumpeter Alison Balsom .