Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жаңа әлем маймылының түрлері
Species of New World monkey
Мамық басты тамарин (Saguinus oedipus) – салмағы аз Жаңа әлем маймылы. Бұл маймыл 24 жылға дейін өмір сүре алады, бірақ көпшілігі 13 жасқа дейін қырылады. Ең кішкентай приматтардың бірі – мамық басты тамарин, оны маңдайынан иығына дейін созылатын ұзын, ақ сагиттальді қырқасынан оңай тануға болады. Бұл түр тропикалық орман шеттерінде және Колумбияның солтүстік-батысындағы екіншілік ормандарда кездеседі, ол ағаштарда тіршілік етеді және күндіз белсенді болады. Оның рационында жәндіктер мен өсімдік шырындары бар, сондай-ақ тропикалық экожүйеде тұқымдарды таратуда маңызды рөл атқарады. Мамық басты тамарин әртүрлі әлеуметтік мінез-құлықтарды көрсетеді. Атап айтқанда, топтарда анық доминанттық иерархия қалыптасады, онда тек басым жұптар ғана көбейеді. Әдетте, аналық егіздер туады және топтағы басқа аналықтардың көбеюіне кедергі келтіру үшін феромондарды пайдаланады. Бұл тамариндер жоғары деңгейдегі өзара көмектесуге, сондай-ақ игілікті және өшпенділік мінез-құлықтарына байланысты кеңінен зерттелді. Мамық басты тамариндер арасындағы байланыс күрделі және қарапайым грамматикалық құрылымның бар екенін көрсетеді. 1976 жылға дейін 40 000-ға жуық мамық басты тамарин биомедициналық зерттеулер үшін ұсталған және экспортталған деп есептеледі, содан кейін CITES оларға ең жоғары қорғау статусын берді және барлық халықаралық коммерциялық саудаға тыйым салынды. Қазіргі уақытта, түрдің тіршілік ету ортасының кең ауқымда бұзылуына байланысты оған қауіп төндіреді, өйткені Колумбияның солтүстік-батысындағы жазық орман, онда мамық басты тамарин кездеседі, бұрынғы аумағының 5% -ына дейін азайды. Қазіргі уақытта ол жоғары қауіпті түрлерге жатқызылған және әлемдегі ең сирек кездесетін приматтардың бірі болып табылады, жабайы табиғатта бар болғаны 6000 дарабасы қалған.
The cotton top tamarin (Saguinus oedipus) is a small New World monkey weighing less than This New World monkey can live up to 24 years, but most of them die by 13 years. One of the smallest primates, the cotton top tamarin is easily recognized by the long, white sagittal crest extending from its forehead to its shoulders. The species is found in tropical forest edges and secondary forests in northwestern Colombia, where it is arboreal and diurnal. Its diet includes insects and plant exudates, and it is an important seed disperser in the tropical ecosystem. The cotton top tamarin displays a wide variety of social behaviors. In particular, groups form a clear dominance hierarchy where only dominant pairs breed. The female normally gives birth to twins and uses pheromones to prevent other females in the group from breeding. These tamarins have been extensively studied for their high level of cooperative care, as well as altruistic and spiteful behaviors. Communication between cotton top tamarins is sophisticated and shows evidence of simple grammatical structure. Up to 40,000 cotton top tamarins are thought to have been caught and exported for use in biomedical research before 1976, when CITES gave them the highest level of protection and all international commercial trade was prohibited. Now, the species is at risk due to large scale habitat destruction, as the lowland forest in northwestern Colombia where the cotton top tamarin is found has been reduced to 5% of its previous area. It is currently classified as critically endangered and is one of the rarest primates in the world, with only 6,000 individuals left in the wild.
Таксономия және атау беру
S. oedipus ағылшын тілінде «cotton top tamarin» және «cotton headed tamarin» деп аталады. Оның аты басын жабатын және мойыннан төменге аққан ақ түсті жүнінен шыққан. Бұл түрді алғаш рет Карл Линней 1758 жылы жарық көрген «Systema Naturae» еңбегінің 10-шы басылымында сипаттаған.
S. oedipus has the common names "cotton top tamarin" and "cotton headed tamarin" in English. Its name comes from the white hair that spans its head and flows down past the neck. The species was first described by Carl Linnaeus in his landmark 1758 10th edition of Systema Naturae.