Солтүстік станциясы: Гренландияның арктикалық бекеті
Station Nord, Greenland
Станция Норд: военная и научная база в Гренландии, 1700 км за Полярным кругом. Исследования Арктики, датская оборона, труднодоступность и условия жизни.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Station Nord – Солтүстік-шығыс Гренландиядағы әскери және ғылыми станция. Ол Арктика аймағының шегінен 1700 км солтүстікке қарай, Кронпринц Христиан жеріндегі Принцесса Ингеборг жарым аралында (Принцесса Ингеборг Халвю) орналасқан. Бұл оны Солтүстік-шығыс Гренландия ұлттық паркінің және жалпы Гренландияның екінші ең солтүстік тұрақты елді мекені және базасы етеді (Пири жеріндегі Бронлундхус және Кап Харальд Молтке станциялары тұрақты түрде пайдаланылмайды). Дания қорғаныс басқармасының базасында 26 айлық мерзімге бес даниялық қатардағы әскери қызметкер жұмыс істейді; жаз айларында жиырмадан астам ғалым мен басқа да персоналға тұруға жағдай жасалған. Станцияда шамамен 35 ғимарат бар. Кемемен қатынау мүмкін емес, мұз жағдайына байланысты бес-он жылда бір рет қана өтуге болады. "Норд" атауы дания тілінде "солтүстік" деген мағынаны білдіреді. Қысқы қараңғылық 15 қазаннан 28 ақпанға дейін жалғасады.
Station Nord is a military and scientific station in northeastern Greenland 1700 km north of the Arctic Circle. It is about from the geographic North Pole, on Princess Ingeborg Peninsula (Prinsesse Ingeborg Halvø) in northern Kronprins Christian Land, making it the second northernmost permanent settlement and base of the Northeast Greenland National Park and of Greenland as a whole (two stations in Peary Land further north, Brønlundhus and Kap Harald Moltke, are not permanently occupied). The Danish Defence Command base is staffed by five Danish non commissioned officers on a 26 month tour of duty; accommodation is also available for over twenty scientists and other personnel during the summer months. The station has about 35 buildings. It is not accessible by ship; ice conditions would permit a passage only every five to ten years. The name Nord simply means "north" in Danish. Winter darkness extends from 15 October to 28 February.
АҚШ-Данияның бірлескен кезеңі
1950 жылдың маусымында АҚШ Ауа райы бюросы Солтүстік-Шығыс Гренландияда Канадамен бірлесіп Арктиканың жоғары ендіктерінде салынып жатқан ортақ ауа райы станцияларын толықтыру мақсатында бірлескен ауа райы станциясын құру жоспарларын жасады. Ол кезде Туле – Дания мен Американың бірлескен метеостанциясы еді. Келесі жылы, Тюле әуе базасының құрылысымен байланысты, норвеждік тегі бар АҚШ Әуе күштерінің полковнигі Бернт Балчен (Американың Арктикадағы күш-жігерінің итераторы) Солтүстік-Шығыс Гренландияда радарлық жабылу, навигациялық көмек, іздеу-құтқару және КСРО-дан қайтып келе жатқан ауыр бомбалаушыларды қабылдау үшін пайдалы ірі әуе базасын ұсынды. Екі 10 000 футтық ұшу-қону жолағы қарастырылды. Даниямен кеңескеннен кейін 1952 жылдың 1 мамырында Нордта метеостанция жұмыс істеді, ал сол жылдың шілдесінде АҚШ-та салынған ұшу-қону жолағы қолжетімді болды. Ол кезде американдықтардың қызығушылығы Норд немесе Пери Лэнд маңында ірі әуежай салу мүмкіндігіне шоғырланды. 1953 жылдың ақпанына қарай АҚШ Әуе күштері әуе базасының жоспарларын тоқтатты және Нордтағы ұшу-қону жолағына екінші деңгейлі рөл берді. Осы жазда шағыл жолақты кеңейту жұмыстары жүргізілді, құрылысқа 41 даниялықтан тұратын команда жіберілді, ал аяқталған метеостанция 1 қазанда пайдалануға берілді. АҚШ Әуе күштерінің жоспарларын қысқартудың басты себебі станцияны қайта жабдықтаудың қиындығы мен жоғары құны болды. Тұрақты мұз теңіз арқылы жабдықтауға мүмкіндік бермейді, ал ТУТО лагерінен мұз үстінен ауыр жүктерді тасымалдау әрекеттері қиындықтарға толы болды. Іс жүзінде, барлық заттарды Туледен әкелуге тура келді. Бұл бастапқыда АҚШ Әуе күштерінің міндеті болғанмен, кейіннен Дания Корольдік Әуе күштеріне жүктелді, олар C-130 ұшақтарымен Туледен Нордқа екі жылдық операциялар аясында "Brilliant Ice" кодосымен ұшты; қазіргі таңда жабдықтау коммерциялық чартер арқылы жүзеге асырылады. Тағы бір фактор – Данияның АҚШ қызметіне сезімталдығы. Дания үкіметі үшін АҚШ-тың тұрақты қатысуын болдырмау маңызды болды, сондықтан Дания Норд операцияларына жауапкершілікті өз мойнына алды және станцияны жалға алу туралы американдық ұсыныстан бас тартты. 1954 жылы жасалған өзара түсіністік туралы меморандумда Нордтың қажет болған жағдайда АҚШ күштеріне қолжетімді болатыны айтылды; алайда, кейінірек (1957) онда ірі электрондық барлау базасын құру туралы ұсыныстар Канада күштерінің ескерту станциясына ауыстырылды. 1950 жылдары Норд американдық бомбалаушылар үшін және қиын жағдайға түскен азаматтық ұшақтар үшін авариялық қалпына келтіру орны ретінде қызмет етті. Сондай-ақ, онда АҚШ спутниктік бақылау станциясы жұмыс істеді. 1968 жылы Нордта 30 адамнан тұратын құрам, 25 ғимарат және жеті антенна болды. Әдеттегі байланыс радиотелеграфия арқылы Ангмагссаликке жүзеге асырылды. АҚШ-тың жауапкершілігі аяқталған кезде Нордта 6200 футтық (1890 м) ұшу-қону жолағы (биіктігі 80 фут), бағытсыз маяк, синоптикалық және радиозондтық бақылаулар жүргізетін метеорологиялық обсерватория және сейсмикалық станция болды.
In June 1950, the United States Weather Bureau first developed plans for a joint weather station in Northeast Greenland to supplement the joint weather stations being built with Canada in the high Arctic. At that time, Thule was itself a joint Danish American weather station. The next year, in conjunction with the construction of Thule Air Base, Norwegian born United States Air Force Colonel Bernt Balchen (who was the driving force in the American Arctic efforts) proposed a major air base in Northeast Greenland, useful for radar coverage, navigation aids, search and rescue, and recovery of heavy bombers returning from the USSR. Two 10,000 foot runways were contemplated. After consultations with Denmark, a weather station was operational at Nord by 1 May 1952, and a U. S. built landing strip was available by July of that year. At that time, American interest was still focused on the possibility of a major airfield either near Nord or in Peary Land. By February 1953, the United States Air Force abandoned the air base plans and settled on a minor role for the airstrip at Nord. During that summer, an expansion of the gravel strip was carried out, a team of 41 Danes was sent to construct facilities, and the finished weather station was in operation on 1 October. The major reason for the reduction in the United States Air Force's plans was that resupply of the station was difficult and expensive. Permanent polar ice prevents supply by sea, and attempts to move heavy supplies by trans icecap convoys from Camp TUTO were problematic. In practice, everything had to be flown in from Thule. While this was initially a United States Air Force task, it later devolved on the Royal Danish Air Force, which flew C 130s from Thule to Nord in biannual operations codenamed Brilliant Ice; today resupply is done by commercial charter. Another factor was Danish sensitivity to U. S. activities. It was very important for the Danish government to preempt a permanent U. S. presence, and for that reason Denmark assumed responsibility for Nord's operation and refused an American offer for a lease on the station. The understanding, codified by Memorandum of Understanding in 1954, was that Nord would be available to U. S. forces as needed; however, later proposals (1957) to establish a major electronic intelligence base there were shifted to Canadian Forces Station Alert. Nord served as an emergency recovery site for American bombers in the 1950s, and for the occasional civilian aircraft in trouble. A U. S. satellite tracking station also operated there. In 1968, Nord reportedly had a staff of 30 men, 25 buildings, and seven antennas. Routine communications was by radiotelegraphy to Angmagssalik. By the time of the end of the United States' responsibilities, Nord had a 6200 feet (1890 m) runway (elevation 80), a non directional beacon, a meteorological observatory for synoptic and radiosonde observations, and a seismic station.
Даниялық кезең
Бастапқы станция 1952-1956 жылдар аралығында "Grønlands Televæsen" компаниясымен Құрама Штаттар үшін, ұшақ жолағы бар, халықаралық азаматтық авиация ұйымының коды BGMI болатын ауа райы мен телекоммуникациялық орталық ретінде салынды. Дания тарапынан қарағанда, Норд метеорологиялық тұрғыдан жүздеген шақырымдық аймақтағы жалғыз ауа райы станциясы ретінде және Сириус патруліне – Солтүстік-Шығыс Гренландиядағы соғыс кезеңіндегі жедел құрылған мұз үстіндегі патрульді алмастырған итті мұз шаналы патрульге қайта жабдықтау базасы ретінде қажет болды. Station Nord құрылысын Дания құрылыс компаниялары жүзеге асырды және Дания үкіметі қаржыландырды, ал Құрама Штаттар Thule әуе базасынан жабдықтарды тасымалдауға көмектесті және станцияның жұмысын сақтау үшін субсидия төледі. АҚШ Әуе күштерімен бастапқыда жеткізілген кейбір жабдықтар әлі де қолданылуда. 1972 жылы жабылғанға дейін станция Гренландия Техникалық Ұйымымен азаматтық база ретінде басқарылды. 1964 жылы Дания ұшу-қону жолағын жөндеуге қаражат сұрағанда, АҚШ Мемлекеттік департаменті Норд енді қажет емес екенін және жаңа шығындар туралы келісімге келу қажет екенін хабарлады. Дания агенттіктері шығындарды кім төлейтіні туралы келісе алмады. 1971 жылдың сәуір айында АҚШ Әуе күштері Thule-ден Station Nord-қа тауарлар мен отын жіберуді тоқтату туралы мәлімдеді.
The original station was built by "Grønlands Televæsen" for the United States during the period of 1952 to 1956 as a weather and telecommunications site with a runway, International Civil Aviation Organization code BGMI. From the perspective of Denmark, Nord was meteorologically needed as the only weather station within hundreds of miles, and also as a resupply base for the Sirius Patrol, a dog sledge patrol that replaced the improvised wartime sledge patrol in Northeast Greenland. The construction of Station Nord was undertaken by Danish construction companies and financed by the Danish government, with the United States contributing to the transportation of equipment from the Thule Air Base and paying subsidies to maintain the operation of the station. Some of the equipment originally supplied by the United States Air Force is still in use. Until its closure in 1972, it was run as a civilian base by the Greenland Technical Organisation. When Denmark requested funds for repairs to the runway in 1964, the United States Department of State advised that Nord was no longer essential, and that new cost arrangements would have to be made. The Danish agencies could not agree on who should bear the costs. In April 1971, the United States Air Force announced it would cease sending goods and fuel from Thule to Station Nord.
Климат
Flade Isblink мұздық қапасына өте жақын орналасқан станция, қысқа жаздың ортасында орташа температурасы мұздан бірнеше градусқа жоғары болатын өте суық полярлық тундра климатына (ET) ие.
Located very close to the Flade Isblink ice cap, the station features a very cold polar tundra climate (ET) with average temperatures just a few degrees above freezing in the midst of the short summer.