Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық автор (1933–2017)
American author (1933–2017)
Нэнси Колберт Фрайди (27 тамыз 1933 – 5 қараша 2017) – әйелдердің сексуалдылығы және азаттығы тақырыбында жазған американдық автор. Оның еңбектерінде әйелдер көбінесе ескірген және шектеулі әйелдік идеалмен тәрбиеленгенін, бұл идеал көптеген әйелдердің ішкі өмірін толыққанды бейнелемейтінін, ал әйелдердің жасырын өмірі туралы ашық әңгімелесу оларға өздерін еркін сезінуге және өздерінің кім екендерін толыққанды қабылдауға көмектеседі деп тұжырымдайды. Бұл қасақана зұлымдыққа емес, қоғамдық үміттерге байланысты екенін, ал әйелдер мен еркектердің екеуі де ашық болуы, қатысуы және өздерінің кім екендері үшін қабылдануы денсаулыққа пайдалы екенін айтады.
Nancy Colbert Friday (August 27, 1933 – November 5, 2017) was an American author who wrote on the topics of female sexuality and liberation. Her writings argue that women have often been reared under an ideal of womanhood, which was outdated and restrictive, and largely unrepresentative of many women's true inner lives, and that openness about women's hidden lives could help free women to truly feel able to enjoy being themselves. She asserts that this is not due to deliberate malice, but due to social expectation, and that for women's and men's benefit alike it is healthier that both be able to be equally open, participatory and free to be accepted for who and what they are.
Өмірбаян
Нэнси Фрайд Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында Уолтер Ф. Фрайд пен Джейн Колберт Фрайдтың (кейін Скотт) қызы ретінде дүниеге келді. Ол Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында өсті және жергілікті қыздарға арналған колледжге дайындық мектебінде, Эшли Холлда оқыды, оны 1951 жылы бітірді. Содан кейін ол Массачусетс штатындағы Уэлсли колледжіне түсіп, 1955 жылы бітірді. Ол қысқа уақытқа Сан-Хуан аралы Times газетінде тілші болып жұмыс істеді, кейін Нью-Йорк, Англия және Францияда журнал тілшісі болып жұмыс істеп, толық уақыт жазуға көшті. Оның алғашқы кітабы 1973 жылы жарық көрген «Менің құпия бағым» атты еңбек болды, ол әйелдермен олардың сексуалдық қабілеттері мен қиялдағы образдары туралы сұхбаттарының жинағы еді және бестселлерге айналды. Фрайд өзінің келесі кітаптарында да сұхбат форматын жиі пайдаланды, тақырыптары ана мен қыз, сексуалдық қиялдар, қарым-қатынастар, қызғаныш, өсек, феминизм, BDSM және сұлулықты қамтыды. «Сұлулықтың күші» (1996 жылы жарық көрген, кейін 1999 жылы қайта аталған және қағаздық нұсқада қайта басылған) жарық көргеннен кейін ол аз жазды, фотограф Тимоти Гринфилд Сандерстің 2004 жылы жарық көрген «XXX: 30 порножұлдыздың портреттері» кітабына порножұлдыз Нина Хартлимен жасаған сұхбатын қосты, ал оның соңғы кітабы 2009 жылы жарық көрген «Менің бақылауымнан тыс: цензурасыз заманда тыйым салынған қиялдар» болды. 1980-жылдар мен 1990-жылдардың басында ол «Саяси тұрғыдан дұрыс емес», «Опра», «Ларри Кинг Live», «Жақсы таң, Америка» және NPR-дың «Ұлт туралы әңгіме» сияқты теле- және радиобағдарламаларға жиі шақырылған қонақ болды. Ол сондай-ақ 1990-жылдардың ортасында «Сұлулықтың күші» кітабына толықтыру ретінде веб-сайт құрды. Бастапқыда жаңа жұмыстарды әзірлеу және әртүрлі аудиториямен байланыс орнату үшін форум ретінде жоспарланған, бірақ кейінгі жылдары жаңартылмады. Ms журналының («Бұл әйел феминист емес») пікіріне қарамастан, ол өзінің мансабын феминизм мен еркектерге құрмет көрсету өзара қарама-қайшы ұғымдар емес деген сенімге негіздеді.
Nancy Friday was born in Pittsburgh, Pennsylvania, the daughter of Walter F. Friday and Jane Colbert Friday (later Scott). She grew up in Charleston, South Carolina, and attended the only local girls' college preparatory school, Ashley Hall, where she graduated in 1951. She then attended Wellesley College in Massachusetts, where she graduated in 1955. She worked briefly as a reporter for the San Juan Island Times and subsequently established herself as a magazine journalist in New York City, England, and France before turning to writing full time. Her first book, published in 1973, was My Secret Garden, a compilation of her interviews with women discussing their sexuality and fantasies, which became a bestseller. Friday regularly returned to the interview format in her subsequent books on themes ranging from mothers and daughters to sexual fantasies, relationships, jealousy, envy, feminism, BDSM, and beauty. After the publication of The Power of Beauty (released in 1996, and then renamed and re released in paperback form in 1999), she wrote little, contributing an interview of porn star Nina Hartley to XXX: 30 Porn Star Portraits, a book published in 2004 by photographer Timothy Greenfield Sanders, with her final book being Beyond My Control: Forbidden Fantasies in an Uncensored Age, published in 2009. Throughout the 1980s and early 1990s she was a frequent guest on television and radio programs such as Politically Incorrect, Oprah, Larry King Live, Good Morning America, and NPR's Talk of the Nation. She also created a website in the mid 1990s, to complement the publication of The Power of Beauty. Initially conceived as a forum for the development of new work and interaction with her diverse audience, it was not updated in later years. Despite the judgment of Ms. magazine ("This woman is not a feminist"), she predicated her career on the belief that feminism and the appreciation of men are not mutually exclusive concepts.
Әдебиеттік мотивация
Фрайдей былай деп түсіндірді: "1960 жылдардың соңында мен әйелдердің жыныстық қиялдарын жазуды таңдадым, себебі бұл тақырып зерттелмеген сала еді, әлем жыныстық қатынас және әйелдердің сексуалдығы туралы кенеттен қызығушылық танытқан кездегі пазлдың жоғалған бөлігі". Ол кезде "әйелдердің жыныстық қиялы жоқ, олар көбінесе жыныстық қиялдан мүлдем құр" деген кең тараған сенім болған. Фрайдей "Менің құпия бағымдағы" қиялдардың сюжеттік желілерін ең бастысы кінә сезімі анықтады деп есептеді. Әйелдер оргазмға жетуді қалаулары үшін "жаман қыз" саналып, осы қорқыныштан құтылу үшін түрлі амалдар ойлап тапқан. Оның кейінгі кітабы "Менің анам/Менің өзім" "Менің құпия бақшаларымдағы" әйелдердің сексуалдық қатынасқа қатысты үлкен кінә сезіміне байланысты туындаған сұрақтардың нәтижесі болды. 20 жылдан кейін ол әйелдердің қиялдарын тағы да зерттеген "Үстінен" кітабында, "сексуалдық революция" тоқтап қалды деген сенімде болды: "1980-ші жылдардың ашкөздігі салауатты сексуалдық қызығушылықтың өліміне себеп болды". Фрайдей, басқа феминистер сияқты, "Жақсы әйел, жақсы қыз" имиджінің бақылаушы рөліне ерекше мән берді – "туғаннан бастап" әйелдерге "қалай болу керек" деген хабарламалармен бомбалау, "ешқашан жеке мүддеге берілмеуге" ұзақ және қатты тырысу". Алайда, феминизмнің өзі "әдет-ғұрыптардың, пікірлердің, моральдық құндылықтардың және әйелдер әлемі қалай өмір сүруі керек деген сенімдердің таңғажайып жиынтығын" дамытқандықтан, морализм мен адам табиғаты арасындағы қайшылыққа тап болды – "феминизм – кез келген саяси философия" сексуалдық психологияны толыққанды қарастырмайды, бұл әрі қарай "феминистік "секстік соғыстарға"" 1980-жылдардың басынан бастап әкелді. Осы жағдайға қарсы, Фрайдейдің жиналған дәлелдер мен эмпирикалық зерттеулері "жас әйелдер өздерінің сексуалдық бостандықтарын қаншалықты сақтап қалады, оларды қаншалықты терең бойына сіңіреді" деген ашық сұраққа жауап беруді жалғастыруда.
Friday explained how "in the late 1960s I chose to write about women's sexual fantasies because the subject was unbroken ground, a missing piece of the puzzle at a time in history when the world was suddenly curious about sex and women's sexuality." The backdrop was a widespread belief that "women do not have sexual fantasies are by and large destitute of sexual fantasy." Friday considered that "more than any other emotion, guilt determined the story lines of the fantasies in My Secret Garden . women inventing ploys to get past their fear that wanting to reach orgasm made them Bad Girls." Her later book, My Mother/My Self, 'grew immediately out of My Secret Gardens questioning of the source of women's terrible guilt about sex." When she returned 20 years later to her original topic of women's fantasies in Women on Top, it was in the belief that "the sexual revolution" had stalled: "it was the greed of the 1980s that dealt the death blow the demise of healthy sexual curiosity." Friday, like other feminists, was especially concerned with the controlling role of the images of "Nice Woman Nice Girl"—of being "bombarded from birth with messages about what a 'good woman' is focused so hard and so long on never giving in to 'selfishness.'" However, as feminism itself developed "a stunning array of customs, opinions, moral values, and beliefs about how the world of women should conduct itself," so too it ran into the difficulty of moralism versus human nature—the fact that "feminism—any political philosophy—does not adequately address sexual psychology" eventually sparking the 'feminist "sex wars" from the early 1980s" onwards. Against that backdrop, Friday's evidential and empirical concerns continue to address the "open question of how many of their sexual freedoms the young women will retain, how deeply they have incorporated them."
Сын
Сынаушылар жұма күнгі кітаптарды ғылыми емес деп атады, себебі автор жауаптар жинады, бұл үлескерлер тобының әсер етуіне мүмкіндік берді. "Менің құпия бағым" кітабы "барлық кітапты мен ойлап таптым, барлық қиялдарды мен құрастырдым деп айыптайтын БАҚ шабуылымен" қарсы алынды; "Ана/Өзім" кітабы "бастапқыда баспагерлер мен оқырмандар тарапынан күшті қарсылыққа ұшырады".
"Critics have labeled Friday's books unscientific, because the author solicited responses", thus potentially biasing the contributor pool. My Secret Garden was greeted by a "salvo from the media accusing me of inventing the whole book, having made up all the fantasies"; My Mother/My Self was "initially violently rejected by both publishers and readers";
Жеке өмір
Жұма 1967 жылы романшы Билл Мэнвиллге тұрмысқа шықты, 1980 жылы одан ажырасып, 1986 жылы ресми түрде ажырасты. Оның екінші күйеуі – бұрынғы Time Inc бас редакторы Норман Перлстин. Олар 1988 жылдың 11 шілдесінде Нью-Йорктегі Rainbow Room-да үйленді және 2005 жылы ажырасты. 2011 жылы Жұма Ки-Весттегі үйін сатып, Нью-Йорк қаласына көшіп келді. Нэнси Фрайди 2017 жылдың 5 қарашасында 84 жасында Манхэттендегі үйінде Альцгеймер ауруының салдарынан қайтыс болды.
Friday married novelist Bill Manville in 1967, separated from him in 1980, and divorced him in 1986. Her second husband was Norman Pearlstine, formerly the editor in chief of Time Inc. They were married at the Rainbow Room in New York City on July 11, 1988, and divorced in 2005. In 2011, Friday sold her home in Key West and moved to New York City. Nancy Friday died at her home in Manhattan from complications of Alzheimer's disease on November 5, 2017, at the age of 84.