Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондондағы мұражай, бұрын Ламбеттегі Сент-Мэри шіркеуі.
Museum in London, formerly the church of St Mary at Lambeth
Лондондағы Бақ мұражайы (бұрын Бақ тарихы мұражайы деп аталатын) – Ұлыбританиядағы бақтардың өнері, тарихы және дизайнына арналған жалғыз мұражай. Мұражай 18 айлық қайта құру жобасынан кейін 2017 жылы қайта ашылды. Ғимараттың көп бөлігі 1972 жылы жабылып, сөгілуге жоспарланған Ламбеттегі Сент-Мэри шіркеуінің Виктория дәуіріндегі қайта құрылысынан тұрады. Ол Лондонның Темза өзенінің оңтүстік жағалауындағы Ламбет сарайының жанында, Ламбет жолында орналасқан. 1976 жылы Джон және Розмари Николсон шіркеу ауласында 17 ғасырға жататын екі патшалық бағбандар мен өсімдіктерді іздеуші Джон Тредескант Ұлы және Джон Тредескант Кішінің қабірлерін тапты, осы оқиға Бағбандық тарих мұражайын құруға оларды шабыттандырды. Бұл бау-бақша тарихына арналған әлемдегі алғашқы мұражай болды. Мұражайдың негізгі галереясы шіркеу ішінде, бірінші қабатта орналасқан. Жиынға бау-бақша құралдары, өнер туындылары, бау-бақшаның дизайны мен эволюциясы туралы галерея, сондай-ақ Тредесканттың 17 ғасырлық Кемесінің көшірмесі кіреді. Жиын бау-бақша шаруашылығының әлеуметтік тарихымен қатар, оның практикалық аспектілері туралы да мәлімет береді. Мұражайда өсімдіктер мен бақтардың түрлі жақтарын қарастыратын және әр алты ай сайын жаңаланатын үш уақытша көрме залдары бар. 2017 жылы аяқталған мұражайды қайта жаңарту жобасы екі жаңа бақ дизайнын қамтыды. Дэн Пирсон жобалаған Саклер бақшасы ауланың ортасындағы түйін бақшаның орнына салынды, ал мұражайдың алдыңғы бақшасын Кристофер Брэдли Хоул жобалады. 2006 жылы Сомерсет графтығындағы Бат қаласындағы Холберн мұражайының бұрынғы директоры Кристофер Вудворд Бақ мұражайының директоры болып тағайындалды.
The Garden Museum (formerly known as the Museum of Garden History) in London is Britain's only museum of the art, history and design of gardens. The museum re opened in 2017 after an 18 month redevelopment project. The building is largely the Victorian reconstruction of the Church of St Mary at Lambeth which was deconsecrated in 1972 and was scheduled to be demolished. It is adjacent to Lambeth Palace on the south bank of the River Thames in London, on Lambeth Road. In 1976, John and Rosemary Nicholson traced the tomb of the two 17th century royal gardeners and plant hunters John Tradescant the Elder and the Younger to the churchyard, and were inspired to create the Museum of Garden History. It was the first museum in the world dedicated to the history of gardening. The Museum's main gallery is on the first floor, in the body of the church. The collection includes tools, art, and ephemera of gardening, including a gallery about garden design and the evolution of gardening, as well as a recreation of Tradescant's 17th century Ark. The collections give an insight into the social history of gardening as well as the practical aspects of the subject. There are three temporary exhibition spaces which look at various aspects of plants and gardens and change every six months The redevelopment of the Museum, completed in 2017, included two new garden designs. The Sackler Garden, designed by Dan Pearson sits at the centre of the courtyard, replacing the knot garden, and the Museum's front garden is designed by Christopher Bradley Hole. In 2006, Christopher Woodward, formerly director of the Holburne Museum in Bath, Somerset, was appointed as the director of the Garden Museum.
Музейдің дамуы
Мұражай тәуелсіз тіркелген қайырымдылық ұйымы ретінде жұмыс істейді және мемлекеттік қаржыландыру алмайды, оның орнына «Достар», меценаттар мен қайырымдылық қорларына, сондай-ақ кіру ақысы мен іс-шаралардан түсетін табысқа сүйенеді. 2002 жылы, 25 жылдық мерекесінде, мұражай жайлы жаңартуға төлеу үшін кем дегенде 600 000 фунт стерлинг жинау мақсатында науқан бастады.
The museum is run as an independent registered charity and does not receive government funding, instead depending on Friends, Patrons and charitable trusts, in addition to income from admission and events. In 2002, its 25th anniversary year, the museum launched a campaign to raise at least £600,000 to pay for a general overhaul of its facilities.
І кезең (2008)
2008 жылы өткен дизайн конкурсының нәтижесінде музейдің ішкі кеңістігі заманауи көрме және іс-шаралар орталығына айналдырылды, бұл өзгеріске Dow Jones Architects архитектуралық бюросының жобасы негіз болды. Аты өзгертілген мұражай (қазір Бақ мұражайы) сол жылдың 18 қарашасында жұртшылыққа есігін ашты.
Following a design competition, in 2008, the museum's interior was transformed into a centre for exhibitions and events by the construction of contemporary gallery spaces; the work was designed by Dow Jones Architects. The renamed museum (now the Garden Museum) opened to the public on 18 November of that year.
ІІ кезең (2015-2017 жж.)
2015 жылдан 2017 жылға дейін мұражай көне құрылысты толық қалпына келтіру және оны мұражайға айналдыру жұмысының екінші кезеңін жүзеге асырды. 2014 жылы мұражайға даму үшін Heritage Lottery Fund-тан 3,510,600 фунт стерлингтік грант бөлінді. Жаңартылған мұражай 2017 жылы қайта ашылды, Dow Jones Architects компаниясының тарихи интерьерде білім беру және іс-шараларға арналған галереялар мен кеңістіктермен толықтырылған, жүлделі екінші жобасының арқасында. Бұл кезеңде тұрақты коллекцияны көрсету үшін арналған орын екі есеге артты, оның 95 пайызы қоймада сақталып тұрған болатын, сонымен қатар мектептер мен қоғамдық жұмыстар үшін қосымша кеңістік, үлкен кафе және қазіргі заманғы келушілерге арналған қызметтер ұйымдастырылды. Жобаның негізгі мақсаты – елдегі бау-бақша және ландшафт дизайнының алғашқы мұрағатын құру болды, ол алдын ала жазылу арқылы жұртшылыққа қолжетімді. Мұражайда қазір Ашмолеан мұражайынан алынған, бастапқыда Ламбеттегі Традесканттың коллекциясына тиесілі, кейін көршісі Элиас Эшмольге қалдырылған заттар арқылы "Традесканттың сандығының" көшірмесі де бар. Жаңартуға ортағасырлық мұнараға орнатылған көру платформасы да кірді, бұл жұртшылыққа мұнараға көтеріліп, Темза арқылы Вестминстерге алғаш рет панорамалық көрініс тамашалауға мүмкіндік берді. 2020 жылы Дэн Пирсон Бақ мұражайы үшін жаңа аула бағын жобалады; оның шабыты осы баққа қазіргі заманғы Традесканттардың теңдесі саналатын бірнеше адамнан келді.
From 2015 to 2017, the Museum undertook a second phase of work to complete the restoration of the ancient structure and its transformation into a museum. In 2014 the museum was awarded a grant of £3,510,600 from the Heritage Lottery Fund for the development. The redeveloped museum re opened in 2017 with more galleries and spaces for education and events inserted into the historic interior in a second, award winning design by Dow Jones Architects. This phase doubled the space for display of the permanent collection, 95% of which was in store, and created extra space for schools and community outreach work, in addition to a bigger café and modern visitor services. At the core of the project was an aspiration to create the country's first archive of garden and landscape design which is open to the public on appointment. The museum now includes a recreation of "Tradescant's Ark" through the loan from the Ashmolean Museum of the objects which originally belonged in Tradescant's collection at Lambeth, later bequeathed to his neighbour, Elias Ashmole. The redevelopment also included a viewing platform being lowered onto the medieval tower, allowing the public to access the tower and enjoy the view across the Thames to Westminster for the first time. In 2020, Dan Pearson designed a new courtyard garden for Garden Museum; his inspiration for this garden came from a number of people who might be considered the modern day equivalents of the Tradescants.
Сент-Мэри-ат-Ламбет
Бақ мұражайы Ламбеттегі ортағасырлық және Виктория дәуіріндегі Сент-Мария шіркеуінде орналасқан. Бұл жердегі алғашқы шіркеу Норман жаулап алуынан бұрын салынған және 12 ғасырда Кентерберий архиепископтары құрған діни орталықтың маңызды бөлігі болды. 1972 жылы ғимараттан діни мәртебесі алынып, мұражайдың негізін қалаушы Розмари Николсон бұзудан құтқарып қалды. Элиас Эшмол (спекулятивті масондық дамуына зор үлес қосып, Оксфордтағы Эшмолеан мұражайын құрған) 1692 жылы осы шіркеуге жерленген. Кейін шіркеу ішінде сопрано әншісі Нэнси Сторас та жерленді. Шіркеу ауласында Джон Сили (Coade Stone Manufactory өндірісінің) және танымал вице-адмирал Блайдың қабірлері бар. Шіркеу ауласы II* санаттағы қабірлерге (Традескант, Сили және Блай) ие екендігімен ерекшеленеді. 19 ғасырда Ламбет жылдам кеңейді және 1790 жылдан кейінгі екі онжылдықта 15 900 жерлеу тіркелді. 1814 жылы шіркеу ауласы кеңейтілді, бірақ 1854 жылы, Парламент актісімен басқа қалалық шіркеулер де жабылған кезде, ол да жабылды.
The Garden Museum is housed in the medieval and Victorian church of St Mary at Lambeth. The first church on the site was built before the Norman Conquest, and was integral to the religious centre established by the Archbishops of Canterbury in the 12th century. The structure was deconsecrated in 1972, and rescued from demolition by the museum's founder, Rosemary Nicholson. Elias Ashmole (instrumental in the development of speculative freemasonry and founder of the Ashmolean Museum at Oxford) was buried in the church in 1692. Later burials inside the church includes the soprano Nancy Storace. Burials outside in the churchyard include John Sealy of the Coade Stone Manufactory and Vice Admiral Bligh of fame. The churchyard is exceptional for having Grade II* listed tombs (those of Tradescant, Sealy and Bligh). Lambeth expanded quickly in the 19th century and 15,900 burials are recorded in the two decades after 1790. The churchyard was enlarged in 1814 but was closed in 1854, at a time when other city churchyards were closed by Act of Parliament.
Саудагерлердің қабірі
Мұнда Традискант отбасының бес мүшесі жерленген: Джон Традискант ересек; Джон Традискант кіші, оның екі әйелі – Джейн және Хестер, сондай-ақ оның 19 жасында қайтыс болған ұлы Джон. Қабірдің 17 ғасырдағы бастапқы дизайны Кембридж қаласындағы Пеппис кітапханасында сақталады, ал оның суреті Ұлттық портрет галереясында да кездеседі. Қазіргі қабір – Традискант қабірі орнындағы үшінші қабір және ол бастапқы дизайнымен бірдей. Ол 1853 жылы халықтан жиналған қаржыға қайта жаңартылды.
Five members of the Tradescant family are buried here: John Tradescant the Elder; John Tradescant the Younger with his two wives Jane and Hester, and his son, also called John, who died aged 19. The original 17th century design for the tomb is in the Pepys Library, Cambridge, and an image of it may also be found at the National Portrait Gallery. The present tomb is the third on the site of the Tradescant grave and replicates the original design. It was restored by public subscription in 1853.
Қайта құру кезінде табылған табыстар
2016 жылы жөндеу жұмыстары барысында жұмысшылар 30 қабірлік сандықты қамтитын жер асты қоржынды тапты, оның ішінде Кантербери архиепископтарының бесеуінің сандықтары болды. Олар: Ричард Банкрофт (Король Джеймс Библиясының басылуын қадағалаған), Джон Мур, Фредерик Корнуоллис, Мэтью Хаттон және Томас Теннисон. Сонымен қатар, Джон Мурдың әйелі Кэтрин Мур және Арчс деканы Джон Бетсворттың жерленгендері анықталды.
During renovation works in 2016, workers uncovered a vault containing 30 coffins, including those of five Archbishops of Canterbury. These included: Richard Bancroft (who oversaw the production of the King James Bible), John Moore, Frederick Cornwallis, Matthew Hutton and Thomas Tenison. Further identified burials were Catherine Moore, wife of John Moore, and John Bettesworth, a Dean of Arches.