Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық классикалық музыка лейблі Hyperion Records – британдық классикалық музыканы жазатын лейбл. 2023 жылдың ақпанына дейін тәуелсіз болды, кейін Universal Music Group компаниясы сатып алды. Universal басқаруында Hyperion, Decca және Deutsche Grammophon лейблдерімен бірге үш ірі классикалық музыка лейблінің бірі саналады.
British classical record label
Hyperion Records is a British classical music record label. It was independent until February 2023, when it was acquired by the Universal Music Group. Under Universal, Hyperion is one of the three main classical record labels, alongside Decca and Deutsche Grammophon.
Тарих
Hyperion – 1980 жылы құрылған британдық классикалық лейбл, 12-ғасырдан 21-ғасырға дейінгі барлық жанрдағы музыка жазбаларын ұсынады. Компанияның аты грек мифологиясындағы Гиперион есімімен аталған. Джордж Эдвард Перри ("Тед" деп танылған) бұл компанияны құрды. Алғашқы LP шығарылымдарында Робин Милфорд, Алан Буш және Майкл Беркли сияқты композиторлардың сирек жазылған 20-ғасырғы британдық музыкасы болды. Кәсіпкерлік табысы Хилдегард Бингеннің музыкасының сыншылар тарапынан жоғары бағаланған және көпке танымал болған дискісімен нығайтылды – «Құдайдың демімен желпіген қауырсын» (1985), ортағасырлық зерттеуші Кристофер Пейдж және оның «Готикалық дауыстар» тобының орындауында. 2003 жылдың 9 ақпанында Hyperion Records негізін қалаушы Тед Перри қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Саймон Перри директорлық қызметке тағайындалды.
Hyperion is a British classical label established in 1980, showcasing recordings of music of all genres from the 12th century to the 21st. The company is eponymous with Hyperion, one of the Titans of Greek mythology. George Edward Perry (known as "Ted") founded the company. Early LP releases include rarely recorded 20th century British music by composers such as Robin Milford, Alan Bush and Michael Berkeley. The venture's success was sealed with a critically acclaimed and popular disc of music by Hildegard of Bingen, A Feather on the Breath of God (1985), directed by the medievalist Christopher Page and his group Gothic Voices. After the death on 9 February 2003 of Hyperion Records founder Ted Perry, his son Simon Perry took over as director.
Universal Music Group компаниясының сатып алуы
Companies House-дегі тіркелген мәліметтерде 2023 жылдың 14 ақпанында Hyperion компаниясының меншігі Universal Music Operations Limited компаниясына – Universal Music Group (UMG) компаниясының негізгі британдық еншілес компаниясына – көшкені көрсетілген. UMG компаниясы бұл сатып алу туралы 2023 жылдың 15 наурызында ресми түрде хабарлады, соның нәтижесінде Hyperion Deutsche Grammophon және Decca лейблдарымен бір туыс компания атанды.
Entries at Companies House show that, on 14 February 2023, ownership of Hyperion moved to Universal Music Operations Limited, a primary British subsidiary of Universal Music Group (UMG), who later officially announced the acquisition on 15 March 2023, making Hyperion a sister label of Deutsche Grammophon and Decca.
Тану
Гиперион аз танымал туындыларды, әсіресе репертуардан шығып кеткен романтикалық фортепиано концерттерін, шотланд романтиктерінің шығармаларын және Ренессанстан бароккоға дейінгі ағылшын музыкасын жазу арқылы танымал болды. Олар ең әйгілісі – Лесли Ховард орындаған Франц Листтің соло фортепианоға арналған толық шығармалар жинағы, аккомпаниатор Грэм Джонсонның жетекшілігімен дайындалған Франц Шуберттің лидтерінің толық басылымы, сондай-ақ Роберт Кингтің басшылығымен Гендельдің ораториялары мен Генри Перселлдің хорлық шығармаларының көп бөлігі. Соңғы жылдары Стивен Хоу CBE композитордың түпнұсқа партитураларын пайдаланып, Рахманиновтың толық фортепиано концерттерін және Паганини рапсодиясын жазды. Гиперион сонымен қатар 12-ші ғасырдан 21-ші ғасырға дейінгі музыканы қамтитын жазылған репертуарының кеңдігімен де көзге түседі. Лейбл Карл Лоуэ, Роберт Шуман, Феликс Мендельсон, Рихард Штраус және Франц Листтің лидтерін толық жазған. Жақында Hyperion романтикалық скрипка концерттері мен романтикалық виолончель концерттері сериясын іске қосты. Канадалық пианист Анжела Хьюитт OBE Бахтың клавесин туындыларының толық циклын жазды (соның ішінде «Жақсы темперленген клавесин» екі рет), ал Кристофер Херрик өзінің толық орган туындыларын жазды. Гиперионның жазбалары көптеген наградаларға ие болды, оның ішінде бірнеше «Gramophone» жүлдесі, соның ішінде 1996, 1998, 2002 және 2010 жылдары «Жыл жазбасы» аталымы. Тед Перри 2012 жылдың сәуір айында «Gramophone» атақ-даңқ залына енгізілді.
Hyperion became renowned for recording lesser known works, particularly Romantic piano concertos that had fallen from the repertory, works by Scottish Romantic composers, and English music of the Renaissance to the Baroque. They are especially known for their series of recordings of Franz Liszt's complete music for solo piano recorded by Leslie Howard, their complete edition of Franz Schubert's lieder prepared under the supervision of the accompanist Graham Johnson OBE, and many of Handel's oratorios and Henry Purcell's choral works under the direction of Robert King. More recently, Stephen Hough CBE, recorded Rachmaninov's complete piano concertos and the Paganini Rhapsody using the composer's original score. Hyperion is also noted for the breadth of its recorded repertoire, including music from the 12th to the 21st centuries. The label is renowned for complete recordings of lieder by Carl Loewe, Robert Schumann, Felix Mendelssohn, Richard Strauss, and Franz Liszt. More recently, Hyperion launched the Romantic violin concerto and Romantic cello concerto series. Canadian pianist Angela Hewitt OBE recorded a complete cycle of Bach's keyboard works for the label (including the Well Tempered Clavier twice over), while Christopher Herrick recorded his complete organ works. Hyperion's recordings have won many awards, among them several Gramophone Awards, including Record of the Year in 1996, 1998, 2002, and 2010. Ted Perry was voted into the Gramophone Hall of Fame in April 2012.
Сокинс ісі
2004 жылы Hyperion музыкалық редактор Лионель Сокинспен заңдық дауға ұшырады, оның Мишель Ришард де Лаландтың шығармаларының нұсқалары композитордың музыкасын жазу үшін Hyperion компаниясымен пайдаланылды. Сокинс компанияны осы нұсқаларға байланысты музыкалық авторлық құқығынан түсетін роялтилерді талап ете отырып сотқа берді. Hyperion бұл нұсқалар түпнұсқалық шығармалар емес, демек авторлық құқыққа жатпайды және Сокинс орындаушылардан оларды жалға алу үшін жалдама ақы алған деп мәлімдеді. 2004 жылдың мамырында сот отырысы өтіп, шешімнің көп бөлігі Сокинстің пайдасына шықты. 2005 жылдың наурыз айында Hyperion апелляциялық шағым түсірді, бірақ сот алғашқы шешімді күшінде қалдырды. Сокинс талап еткен өтемақы аз болғанымен, сот процесіне кеткен заңдық шығындар компанияға жүздеген мың фунт стерлингтік қарызға алып келді, бұл сол кезде оның болашағын күмәнді етті. 2006 жылға қарай Hyperion музыканттардан, тыңдарманнан және композиторлардан қаржылық қолдау алып, өмір сүруге мүмкіндік алды. Бұл сот шешімі көптеген музыка зерттеушілері тарапынан сынға ұшырады. Таллис ғалымдарының директоры және музыка редакторы Питер Филлипс: «Мен орындайтын барлық музыканы редакциялау қажет, әйтпесе оны оқу мүмкін емес. Бірақ авторлық құқық шығармашылықты марапаттау үшін болуы керек, ғылыми еңбектерді немесе жақсы атқаруды емес. Редактордың не жазғаны немесе жазбағаны туралы миллион фунт стерлингтік сот ісінде, шағын және инновациялық жазба компаниясының қатысуында сұрау немесе бағалау дұрыс емес» деді.
In 2004, Hyperion became embroiled in a legal dispute with Lionel Sawkins, a music editor whose editions of works by Michel Richard de Lalande had been used in Hyperion's recording of the composer's music. Sawkins sued the company for royalties accruing from his musical copyright in these editions. Hyperion maintained that the editions were not original compositions and therefore were not subject to copyright, and further that Sawkins did receive payment in the form of a hire fee from the performers for their rental. The case came to court in May 2004, and the judgment went largely in Sawkins's favor. Hyperion appealed in March 2005, and the court upheld the original judgment. While the damages Sawkins sought were thought to be small, the legal costs of the case were estimated to result in a liability to the company of hundreds of thousands of pounds sterling, making its future uncertain at the time. By 2006, Hyperion had received financial support from musicians, consumers, and composers to enable its survival. As a precedent setting case, the judgment was criticized by many musicologists. Peter Phillips, the director of the Tallis Scholars and a music editor, said: "All the music I perform has to be edited, or we couldn't read it. But copyright should be there to reward creativity, not scholarship or diligence. How much an editor did or did not write should never be asked and judged during a million pound lawsuit involving a small and innovative recording company."