Кіріспе

White Star Line компаниясының негізін қалаушы Томас Генри Исмай (7 қаңтар 1837 – 23 қараша 1899) – бір кезде White Star Line компаниясына ие болған. Оның ұлы Джозеф Брюс Исмай White Star Line компаниясының басқару директоры болды және 1912 жылы оның мұхиттық кемесінің алғашқы сапарынан аман қалды.

Алғашқы жылдар

Томас Исмей 1837 жылдың 7 қаңтарында Камберленд округының Мэрипорт қаласындағы шағын коттеджде дүниеге келді. Томас туылғаннан кейін біраз уақыт өткен соң, оның әкесі Джозеф Исмай ағаш бизнесін, кеме брокерлік қызметін және кеме құрылысын бастады. Ол Мэрипорт портына кіріп-шығатын бес кемеге үлестік сатып алды. Томас алты жасқа толғанда, Исмейлер Мэрипорттың Грасслот ауданындағы әлдеқайда үлкен үйге көшіп барды. Томастың анасының үш қарындасы болғандықтан, бүкіл отбасы сол үйге көшті. Үйдің аты "The Ropery" болды, ол үйдің алдындағы кеме құрылысы кезінде қолданылатын арқандардан шыққан. Бұл үй оның әкесінің кеме құрылысы жұмысына жақын орналасқан. Ол алғаш рет сонда жұмыс істеді. Ол көп уақытын порт маңында өткізді. Ол мұнда теңіз және навигация туралы, сондай-ақ өзінің ең танымал әдеті – темекі шағу туралы білді, бұл оған "Бэки Исмай" деген лақап ат әкелді. Томас 12 жасқа келгенде Камберлендтің Брэмптон қаласындағы жоғары мектепке жіберілді. 1855 жылдың 31 шілдесінде оның егіз қарындасы Шарлотта 18 жасында қайтыс болды.

Оңтүстік Америка сапары

Кемелермен тәжірибе алу үшін ол "Шарльз Джексон" кемесімен Чилиге сапар ұйымдастырды. Ол 1856 жылдың 4 қаңтарында Ливерпульден шықты, бұл Исмайдың 19 жасқа толуына үш күн бұрын болды. Олар 8 сәуірде Чилидің Вальпараисо қаласына жетіп, 30 мамырға дейін сонда болды. Ол қалып отырған кезінде жергілікті мәдениетке бойырып, театрларға барып, тауларға өрлеп, жергілікті тұрғындармен би биледі. Сондай-ақ ол "Чили әйелдері әлемдегі ең әдемі дене бітімімен ерекшеленеді" деген пікірді айтты. Екі айдан кейін ол "Богота" пароходымен Чилидің Кальдера қаласына барып, келген соң "Конрад" кемесіне ауысты. Алайда, таң болғандықтан қараңғы болды, ол кемеге секіргенде қате жіберіп, докқа құлап түсті. Құдайына шүкір, ол есін жоймады және кемежайға бекітілген ағаштан ұстап алды. Теңіз суын жөтелгеннен кейін, көмек шақыру үшін көп қимылдады, себебі ешкім оның құлағанын байқамаған. Соңында оны естіп, арқанмен құтқарып алды, бірақ ол шляпасын жоғалтып, сағатын бұзды, дәптерін, темекі сақтағышын және сумкасындағы басқа да заттарына зиян келді. Он күндік сапардан кейін ол пойызға отырып, "Чарльз Джексонмен" қайта кездесу үшін Копиапоға барды. Бастапқыда ауа райы нашар болды, кеме кейбір қанаттарын жоғалтып, жоғарғы мачтаны жыртып алды, ал Исмай терезе сынғаннан кейін аяқ саусағын кесіп қатты жарақат алды. Ол 1856 жылдың күзінде үйіне оралды.

Кеме қатынасы мансабы

16 жасында Исмай мектепті тастап, Ливерпульдегі кеме брокерлері Имри мен Томлинсон фирмасында шәкірттікке түсті. Шәкірттігін аяқтаған соң, ол теңізде тәжірибе алуды қалады. Англияға оралғаннан кейін, ол өз бизнесін бастады. Ол Филипп Нельсонмен серіктестік құрды, ол да Мэрипорт қаласынан шыққан және оның әкесімен дос болған адам еді. Бірақ серіктестік ұзаққа созылмады; Нельсон зейнеткер теңіз капитаны болды және ескі, сенімді ағаш кемелерге сенді, ал Исмай болашақтың темір кемелерде екеніне сенді. 1867 жылы Исмай «Ақ Жұлдыз» желісінің туын сатып алды. Исмай әрқашан Азиялық Бу Навигациялық Компаниясына қызығушылық танытып, оның қалай жұмыс істейтінін білуді қалады, сондықтан ол және Харланд пен Вольф фирмасын құрған Густав Вольф ASNC пароходымен Үндістанға сапар шегуге шешім қабылдады. Бұл, ішінара олардың бәсекелесі қалай басқарылатынын көру үшін, ал ішінара отбасылық демалыс үшін болды. 1887 жылдың 26 қазанында олар Доупулдан шығып, Франция, Швейцария және Италияның көрікті жерлерін көріп, пойызбен Еуропаны кезікті. Италияға жеткен соң, олар Александрияға бағытталған кемеге мінді. Египетте олар пирамидаларды аралап, Ніл өзенінде круиз жасады. 1870 жылдар шамасында Исмай өзінің жаңа, тренд белгілейтін пароходтары үшін жаңа ережелер мен регламенттерді жасады. 1873 жылы SS Atlantic кемесі Канаданың Нова Скотия жағалауында жартасқа шағылып, батып, кем дегенде 535 адам қаза тапты. Бұл «Ақ Жұлдыз» желісі үшін 1912 жылы «Титаник» кемесінің қазасына дейінгі ең ірі апат болды. 1863 жылдан 1899 жылға дейін Исмай «Ақ Жұлдыз» желісінің президенті болды және оның басқаруында бірнеше кеме болды. Осы кемелердің көпшілігі, 1870 жылға дейін, жалдамаға алынған; тіпті 1870 жылдан кейін де «Ақ Жұлдыз» желісінің көптеген кемелері белгілі/бай кеме жүргізу компанияларынан жалдамаға алынды, осылайша компания кемеде біреу қаза болған жағдайда толық жауапкершіліктен құтыла алды.

Жеке өмір

1859 жылғы 7 сәуірде Исмай Люк Брюстің қызы Маргаретке үйленді. 1867 жылы ол White Star Line компаниясының туын және таңбасын сатып алды. Отбасы Кросбидегі Бич Лаун жерінде тұрды. Осы жылдары ол бірнеше маңызды жобаны жүзеге асырды, соның ішінде 1882 жылдың шілдесінде Вирал түбегіндегі Тёрстастон қаласында жеке үй салдыруды бастады, бұл үйді танымал сәулетші Ричард Норман Шоу жобалаған. Жергілікті қызыл құмтастан салынған бұл үй 1884 жылдың желтоқсан айында аяқталды. Ол Доупул деп аталды, ал 1907 жылы Исмайдың әйелі қайтыс болғаннан кейін оның екі ұлы да онда тұрудан бас тартты. Исмайлар үйді сатуға тырысқанда, агент үйді жарып тастаса жердің құны көтеріледі деді. Соңында ол бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде аурухана ретінде үкіметке берілген Раттер мырзаға сатылды. 1926 жылы ол сэр Генри Робертске сатылды, ол бір жылдан кейін оны бұздырды.

Өлім

1899 жылы 14 қаңтарда «Океаник» кемесі іске қосылғаннан кейін көп ұзамай Исмай кеудесінде ауыру сезіне бастады. Өмірі бойы өте белсенді болғандықтан және сирек ауыратын, сондықтан дәрігер оның ауыруын қатты қабылдады. Оның жағдайы бірте-бірте нашарлап, «Океаник» кемесінің бауырлас кемелерін салу жұмысы кейінге шегерілді. Сол жылдың наурыз айында Исмайдың денсаулығы жақсара бастады, ол Маргаретпен бірге Виндермирге сапарлады, бірақ онда қайтадан ауырып қалды. Оның әйелі дәрігер шақырып, Исмайға морфин берді. Алты күннен кейін ол жақсы сезініп, Даупулге, Тёрстастонға оралды. Алты апта ішінде ауыруы күшейді. Дәрігер өт тасы деген диагноз қойды. 26 сәуірде Исмай жұмысқа кірісуге дайын болды, бірақ тамыз айында құлап, төсекке жатып қалды. 31 тамызда оның жағдайын жеңілдету үшін операция жасалды. Бірақ операция сәтті болмады, 4 қыркүйекте тағы бір операция жасау қажет болды. Ертесіне ол әйелімен сөйлескенде, қыздарын «Океаник» кемесімен саяхатқа жіберуін өтінді. Әйелінен жергілікті шіркеудің адамдарын өзі үшін дұға етуге шақырды. 14 қыркүйекте Исмай жүрек ұстамасына шалдықты. Оның жағдайы нашарлай берді, 23 қараша 1899 жылы 62 жасында қайтыс болды. Оның әйелі толыққанды жазыла алмады және жеті жылдан кейін қайтыс болды. Ол және оның әйелі Тёрстастондағы Сент-Бартоломей шіркеуінде үлкен зиратта еске алынды, онда: «Оған үлкен ойлар мен сезімдер инстинкттей білінбей келді» және «Жүректері тазалар бақытты, себебі олар Құдайды көреді» деген сөздер жазылған. Исмай 1883–86 жылдары Ж. Л. Пирсон салған шіркеудің меценаттарының бірі болған.