Бразилиялық жазушы Нельсон Коррейя де Араужоның өмірі мен шығармашылығы
Nélson de Araújo
Нельсон Коррейя де Араужу – бразилиялық жазушы, тарихшы, журналист. Бразилия тарихы, мәдениеті туралы кітаптарымен танымал. «Жол апаты» кітабы үшін сыйлық алған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нельсон Коррейя де Араужу (Капела, Сержипи, 4 қыркүйек 1926 – Сальвадор, 7 сәуір 1993) – бразилиялық жазушы. Ол Бразилия тарихы мен халқына арналған көптеген кітаптардың белгілі авторы, жазушы, баспагер, авторлық құқық иесі, аудармашы, фотограф, журналист, тілші, фольклор зерттеушісі және Баия Федералды Университетінде Театр тарихынан профессор болды.
Nélson Correia de Araújo (Capela, Sergipe, 4 September 1926 – Salvador, 7 April 1993) was a Brazilian writer. He was a renowned author of numerous books on the history and people of Brazil, writer, publisher, copyholder, translator, photographer, journalist, reporter, folklore researcher, and a professor the History of Theater at the Universidade Federal da Bahia.
Өмір және мансап
Салезиан де Аракажу колледжін бітіргеннен кейін Нельсон де Араухо Сальвадорға көшіп, көп жыл бойы журналист, аудармашы, фотограф және деректі фильмдер жасаушы ретінде жұмыс істеді. 1957 жылы ол өзінің тұңғыш кітабын – «Тас жолдағы апат және басқа да әңгімелер» жазды, осы еңбегі үшін Герхард Майер сыйлығына ие болды. Екі жыл өткен соң ол «Компанья дас Индияс» театры үшін сценарийлер жазды. 1960 жылы Баияның ұлттық газетінің «Coleção Tule» редакциялық бөлімін басқарды, ал кейін Баия Федералды университетінде Театр тарихынан дәріс оқуға шақырылды. 1965 жылы ол сол жердегі Афро-Шығыс зерттеулер орталығының «Афро Азия» журналын құрды. 1970-ші жылдарда «Розароза», «Розаэроза» және «Уақыт пен сенімнің салтанаты», сондай-ақ Баия архиепископтығының үш жүз жылдығына арналған «Сенің атыңа үй» розасы театры үшін сценарийлер жазды. 1977 жылы «Реконкавоның бес салтанаты» және «Бразилиядағы театрдың 18-19 ғасырлардағы кейбір аспектілері» атты кітаптарын жариялады. 1978 жылы ол өзінің ең маңызды академиялық еңбегі – «Театр тарихы» кітабын шығарды, оған қоса «Реконкаво Байаноның екі түрі» және «Баиядағы пасторлық би» кітапшалары да кірді. 1980 жылы Бразилияда «La Percepcion Realidad African» кітабы жарық көрді. 1982 жылы тағы екі кітабы жарыққа шықты: «Мельпомен мен Клио арасында (репетициялар)» және «O Teatro do Pobre: Notas de Cultura Popular». Сол жылы ол театрлық шығармалары үшін Мартим Гонсалвес сыйлығын алды, ал үш жылдан кейін Сальвадор қаласының құрметті азаматы атанды. Келесі бес жыл ішінде ол бразилиялық танымал романдарды редакциялады: «Pisa Mansinho көзімен қараған Divine Empire»; «Дон Рамон Фернандес и Фернандес өмірі, құмарлығы және республикалық өлімі» және «Жерде, теңізде және армандарында сандықтарды іздеушінің баяндары», кейіннен «Баиялықтардың үш романы» жинағында топтастырылды. 1988 жылы ол көркем әдебиет пен саясаттан қол үзді, ал 1990 жылы «Жоана Анжелика» шығармалары пайда болды, олардың ішінде «Өлмеуге тиіс ер адам» және «Магали соғысы» кіретін еді. Сондай-ақ осы жылы ол Баия штатының үй орталығы компаниясы – «Дисмельдің» негізін қалаушы отбасылары туралы «Екі отбасы тарихы» еңбегін аяқтады. 1991 жылы, Баияға шабуыл жасалғанына төрт жүз жыл толуына орай, ол өзінің ең ірі көркем шығармасын – «1591, Санта Инквизикао на Баия е Отрас Эсториас» және «Оливейра Дос Кампинхос: Пассадо е Презенте де ум Аррайал до Реконкаво» кітаптарын жариялады. Ол 1992 жылы жарық көрді, сол жылы ол «Белира мен Роктың ащы махаббаты» және «Қара құс және сіздің қыз досыңыз» кітаптарын шығарды, сонымен қатар ол өзінің соңғы кітабы – «Пилар қоңырауы» бойынша жұмыс бастады, ол әлі жарық көрмеген.
After graduating from the College Salesiano de Aracaju, Nelson de Araujo moved to Salvador and worked for many years as a journalist, translator, photographer, and documentarian. In 1957, he composed his inaugural book, An Accident in the Highway and Other Histories, for which he received the Gerhard Meyer award. Two years later he wrote scripts for the theater Companhia das Índias. In 1960, he spearheaded the Coleção Tule editorial section of the national newspaper of Bahia, and was later invited to teach the History of Theater at the Universidade Federal da Bahia. By 1965, he co founded the Afro Ásia Journal of the Center of Afro Oriental Studies there. During the 1970s, he completed scripts for the theater of Rosarosae, Rosaerosa and Solemnity of the Time and of the Faith, and A House in Your Name Rose, which was a commemoration of the Tercentenary of the Archdiocese of Bahia. In 1977, he wrote Five Solemnities of Recôncavo and Some Aspects of the Theater in Brazil in the 18th and 19th Centuries. In 1978, he produced his pinnacle academical work, History of the Theater, that was accompanied by Two Forms of Popular Theater of Recôncavo Baiano and The Pastoral Dance in Bahia. In 1980, he published La Percepcion Realidad African en el Brazil. During 1982, two more books were published, Between Melpômene and Clio (rehearsals) and O Teatro do Pobre: Notas de Cultura Popular. This same year received the Martim Gonçalves award for his theatrical works, and three years later was granted the title of Citizen of the City of Salvador. Over the next five years he edited the popular Brazilian novels O Império do Divino visto pelos olhos de Pisa Mansinho; Vida, paixão e morte republicana de Don Ramón Fernández y Fernández and Aventuras de um caçador de arcas em terras, mar e sonho, later gathered together in the Three Novels of the People From Bahia. In 1988, he left fiction and politics and by 1990 the pieces of Joana Angélica appeared, including; A Ripe Man to Die and the War of Magali. Also of this year he completed the History of Two Families, on the founding families of Dismel, a homecenter company of Bahia State. In 1991, four hundred years after the invasion of Bahia, he publish his largest fictional work, 1591, A Santa Inquisicao na Bahia e Outras Estorias and Oliveira Dos Campinhos: Passado e Presente de um Arraial do Reconcavo. It was published in 1992, the same year he released The Bitter Love of Belira and Roque and The Black Bird and your Girlfriend, and he also began work on his last book Pilar's Bells, which has yet to be released.
Аудио-визуалды өндірістер
Сондай-ақ, ол Баияның дыбысы мен дауысының редакторы ретінде (1968); «Ильха де Тинхаре» (1973) деректі фильмінің режиссері; «Баияның кен орындары мен кен іздеушілері» (1974); «Фредерико Эдельвейс» (1976), «Соңғы майор» (1971) фильмдеріне қатысты, сондай-ақ «Конде Сан-Франциско вилласы» (1969); «Баия Федералды университеті: 25 жыл өткен соң» (1971); және «Бон: Баияның Реконкаво аймағындағы жапондық той» (1979) мәтіндерін жазды. 1969 жылы ол Баия фотосуреттер көрмесінде «Карусель» фотосуреттері үшін марапатқа ие болды.
He also participated in audio visual productions as editor of Sound and Voice of Bahia (1968); director of the documentary Ilha de Tinharé (1973); Mines and Prospectors of Bahia (1974); Frederico Edelweiss (1976), The Last Major (1971), and authorship of the texts of The Villa of San Francisco of Conde (1969); Federal University of Bahia: 25 Years Later (1971); and The Bon: a Japanese party in Recôncavo da Bahia (1979). In 1969, he received honors for his photographs of Carroussel, in II the Bahian Hall of Photography.
"Pequenos Mundos" трилогиясы
Академиялық трилогияға қатысты, «Pequenos Mundos» еңбегі Нельсонның Баия штатының ішкі аймақтарындағы танымал ойын-сауық түрлері мен фольклорды жан-жақты зерттеуге бел буғаннан кейін басталған жұмыс. Оның зерттеулері мен құжаттамасы Реконкаво, Солтүстік және Солтүстік-Шығыс, Ауылдық жағалау, Ішкі аймақтар, Сан-Франциско, Чапада Диамантина, Каэтите, Валенса, Какао өңірі, Оңтүстік шекарасы, Мал шаруашылығы аймағы және Батыс аймағындағы қауымдарға бағытталды. Ол Баия мәдениетінің толық панорамасын жасаған деп есептеледі. Зерттеулерінің нәтижесі бойынша үш томдық кітап жазып, I (1986) және II (1988) томдары жарияланды. Үшінші том 1997 жылы, оның қайтыс болғаннан кейін төрт жыл өткен соң жарық көрді.
Regarding the academic trilogy, Pequenos Mundos, work initiated after Nélson decided to do an extensive field investigation on the popular forms of show and folklore in the interior of Bahia. His research and documentation concentrated of the communities residing in Recôncavo, North and Northeast, Rural Coast, Interior, San Francisco, Chapada Diamantina, Caetité, Valença, Região Cacaueira, Extremo Sul, the Pastoral area, and Extremo Oeste. He is credited with registering a true panorama of the culture of Bahia. He wrote three volumes based on his research and had published volumes I (1986) e II (1988). Volume III was published in 1997, four years after his death.