Панкадж Мишра: Үнді жазушысы және эссешінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Пәнкаж Мишра (9 ақпан 1969 жылы туған) – үнді эссеші, романист және социалист. Оның ғылыми еңбектеріне «Батыстың құдайы: Үндістанда, Пәкістанда, Тибетте және одан әрі қалай заманауи болуға болады», «Империя қирағаннан кейін: Азияны жаңартқан зиялылар» және «Ұлы дау: Қытай және оның көршілерімен кездесулер» кітаптары кіреді, сонымен қатар ол екі роман жариялаған. Ол Bloomberg пікір колоннисі және The Guardian, The New York Times, The New Yorker және New York Review of Books сияқты басқа да мерзімді басылымдарға белсенді қатысады. Оның жазбалары көптеген пікір қақтығыстарына әкелді, оның ішінде Салил Трипати, Ниалл Фергюсон және Джордан Петерсонмен болған даулар бар. 2014 жылы ол ғылыми еңбектер үшін Виндхэм–Кэмпбелл сыйлығына ие болды. Мишра Аллахабад университетін коммерция мамандығы бойынша бакалавр дәрежесімен бітірген, содан кейін Нью-Делидегі Джавахарлал Неру университетінде ағылшын әдебиеті мамандығы бойынша магистр дәрежесін алды.

Мансап

1992 жылы Мишра Гималайдағы Машобра ауылына көшіп, «The Indian Review of Books», «The India Magazine» және «The Pioneer» газеттеріне әдеби эсселер мен рецензиялар жаза бастады. Оның тұңғыш кітабы «Лудхианадағы сары майлы тауық: Кішкентай қалалық Үндістандағы саяхаттар» (1995) – Үндістандағы әлеуметтік және мәдени өзгерістерді жаһандану контекстінде суреттейтін саяхатнама. Оның «Романтиктер» (2000) романы – өз мәдениеттерінен өзге мәдениеттерде қанағат іздейтін адамдар туралы ирониялық әңгіме. Бұл роман 11 еуропа тілінде жарық көрді және алғашқы көркем шығармалар үшін «Лос-Анджелес Таймс» Арт Сейденбаум сыйлығын жеңіп алды. Романның кейбір автобиографиялық элементтері бар, ол – bildungsroman. Оқиға Аллахабадтан Варанаси қаласына келген он тоғыз жасар басты кейіпкер Самардың келгенімен басталады. Романның көп бөлігі, соның ішінде соңы, Варанасиде өтеді. Бірте-бірте Самар қаланың құпиялы орын екенін түсінеді. Мишраның «Азап-құмарлыққа тоқету: Будда әлемде» (2004) кітабы – Будданың қазіргі заманға қатыстылығын зерттеуге тырысатын, естеліктерді, тарихты және философияны біріктіретін туынды. «Батыстың құштарлығы: Үндістанда, Пәкістанда және одан әрі қалай заманауи болу керек» (2006) кітабында Мишраның Кашмир, Болливуд, Ауғанстан, Тибет, Непал және Оңтүстік және Орталық Азияның басқа аймақтарына жасаған саяхаттары сипатталған. «The Guardian» газетінде Мишраның осы жұмысына жауап берген Салил Трипати Мишраның 1950-1980 жылдардағы Үндістан мен Қытайдың экономикалық саясатын қорғауын сынап, олардың экономикалық өсімді тежегенін айтты. Мишраның 2012 жылғы «Империяның қираған қалдықтарынан» кітабында «Батыс және оның Батыс емес одақтастары өздері үшін ең жақсы орындарды сақтап қалған осы әлемде өз орнын табу қалай?» деген сұрақ көтеріледі. Мишра «The New York Times», «Bookends», «The New York Review of Books», «The Guardian», «London Review of Books» және «The New Yorker» сияқты басылымдарда әдеби және саяси эсселер жазды. Ол «Bloomberg View» және «The New York Times Book Review» газеттерінде колонкашы. Оның еңбектері сондай-ақ «Foreign Affairs», «Foreign Policy», «The Boston Globe», «Common Knowledge», «Financial Times», «Granta», «The Independent», «The New Republic», «The New Statesman», «The Wall Street Journal», «n+1», «The Nation», «Outlook», «Poetry», «Time» журналында, «The Times Literary Supplement», «Travel + Leisure» және «The Washington Post» басылымдарында жарияланды. Ол уақытын Лондон мен Үндістан арасында бөліседі және қазіргі уақытта роман жазумен айналысып жатыр. 2012 жылдың қараша айында «Foreign Policy» журналы оны әлемдегі ең үздік 100 ойшылдың бірі деп атады. 2015 жылдың ақпан айында «Prospect» журналы оны 50 әлемдік ойшыл тізіміне енгізді. 2011 жылы Ниалл Фергюсон Мишраның «Civilisation: The West and the Rest» кітабына жазған рецензиясынан кейін, оны қорлау үшін сотқа берумен қорқытты. Фергюсон Мишра оны нәсілшілдікпен айыптағанын мәлімдеді. 2014 жылдың наурыз айында Йель университеті Мишраға Виндхэм-Кэмпбелл әдебиет сыйлығын табыс етті. 2018 жылдың 19 наурызында «The New York Review of Books» журналында жарияланған «Джордан Петерсон және фашистік мистика» атты мақаласында Мишра канадалық клиникалық психолог және жазушы Джордан Петерсонның Канададағы Тынық мұхитының жағалауындағы Кваквакваквак тайпасының тума мүшесі Чарльз Джозефпен байланыста болғанын «асыл жабайыға құмарлықпен романтика жасаудың ұзақ тізіміндегі соңғысы болуы мүмкін» деп жазды. Петерсон Мишраның «асыл жабайыға романтика жасау» деген сөз тіркесін өзінің досы Джозефке қатысты нәсілшілдік қорлау деп қабылдады, ал Мишраға зорлық-зомбылықпен қорқытуды қамтитын оның Twitter арқылы берген жауабы кеңінен таралды. Мишраның 20 жылдан кейінгі тұңғыш романы «Run and Hide» 2022 жылы жарық көрді және жалпы оң пікірлерге ие болды. «The Scotsman» газетіндегі рецензиясында Аллан Масси: «Бұл керемет бай және қызықты роман. Бұл өте маңызды және алаңдатарлықтай, біздің заманымыздың туындысы. Ақыл, байқау, естелік, жанашырлық және қиял қуана-қуана мұнда бар. Романды жай ғана ләззат алу үшін тез оқып шығуға болады. Бұл біздің заманымызға арналған еңбек және оның тарихи маңызы үшін көп жылдар бойы оқылатын болады. Демек, ұзаққа сақталатын роман» деп қорытындылады.

In 1992, Mishra moved to Mashobra, a Himalayan village, where he began to contribute literary essays and reviews to The Indian Review of Books, The India Magazine, and the newspaper The Pioneer. His first book, Butter Chicken in Ludhiana: Travels in Small Town India (1995), was a travelogue that described the social and cultural changes in India in the context of globalization. His novel The Romantics (2000), an ironic tale of people longing for fulfilment in cultures other than their own, was published in 11 European languages and won the Los Angeles Times Art Seidenbaum award for first fiction. This novel, with some autobiographical strains, is a bildungsroman. The narrative begins with the nineteen year old protagonist Samar coming to the city of Varanasi from Allahabad. A large part of the novel, including its end, is set in Varanasi. Gradually, Samar realizes that the city is a site for mystery. Mishra's book An End to Suffering: The Buddha in the World (2004) mixes memoir, history, and philosophy while attempting to explore the Buddha's relevance to contemporary times. Temptations of the West: How to Be Modern in India, Pakistan and Beyond (2006), describes Mishra's travels through Kashmir, Bollywood, Afghanistan, Tibet, Nepal, and other parts of South and Central Asia. Responding in The Guardian to an article by Mishra in connection with this work, Salil Tripathi criticised Mishra's defence of Indian and Chinese economic policies from the period 1950–80, claiming that they had stifled economic growth. Mishra's 2012 book, From the Ruins of Empire, examines the question of "how to find a place of dignity for oneself in this world created by the West, in which the West and its allies in the non West had reserved the best positions for themselves." Mishra has written literary and political essays for The New York Times, where he was a Bookends columnist, The New York Review of Books, The Guardian, the London Review of Books, and The New Yorker, among other publications. He is a columnist for Bloomberg View and The New York Times Book Review. His work has also appeared in Foreign Affairs, Foreign Policy, The Boston Globe, Common Knowledge, the Financial Times, Granta, The Independent, The New Republic, the New Statesman, The Wall Street Journal, n+1, The Nation, Outlook, Poetry, Time magazine, The Times Literary Supplement, Travel + Leisure, and The Washington Post. He divides his time between London and India, and is currently working on a novel. In November 2012, Foreign Policy magazine named him one of the top 100 global thinkers. In February 2015, Prospect nominated him to its list of 50 World Thinkers. In 2011, Niall Ferguson threatened to sue Mishra for libel after Mishra published a review of his book Civilisation: The West and the Rest in the London Review of Books. Ferguson claimed that Mishra accused him of racism. In March 2014, Yale University awarded Mishra the Windham–Campbell Literature Prize. In an article published on 19 March 2018 in the New York Review of Books titled "Jordan Peterson & Fascist Mysticism", Mishra wrote that Canadian clinical psychologist and author Jordan Peterson's activities with Charles Joseph, a native member of the coastal Pacific Kwakwakaʼwakw tribe in Canada, " may seem the latest in a long line of eggheads pretentiously but harmlessly romancing the noble savage." Peterson perceived Mishra's use of the phrase "romancing the noble savage" as a racist insult to his friend Joseph, and his response via Twitter, which included a threat of violence to Mishra, went viral. Run and Hide, Mishra's first novel in 20 years, was published in 2022 to a generally positive reception, with Allan Massie in The Scotsman concluding: "This is a wonderfully rich and enjoyable novel. It is very much, and disturbingly, of our time Intellect, observation memory, sympathy and imagination are all happily here. The novel can be read quickly for sheer pleasure. It is a work for our time and one that will surely be read many years on for what will then be its historical interest. So: a novel built to last."

Жеке өмір

Мишра 2005 жылы Лондондық кітап редакторы Мэри Маунтқа үйленді. Ол жазушы сэр Фердинанд Маунттың қызы, 3-ші баронет, және Ұлыбританияның бұрынғы премьер-министрі Дэвид Кэмеронның туысы. Мишра Кэмеронның саясатын сынап, "Адамдар біз әр түн сайын бірге кешкі ас ішеміз деп ойласа керек, бірақ мен оны ешқашан кездестірген емеспін; әйелім оны өмірінде бір рет көрген. Біз екеуміз де оның саясатын бөліспейміз" деді, сондай-ақ Кэмеронды "қорқынышты тұлға" деп атады.

Эсселер мен баяндамалар

Мишра, Панкадж. (9 сәуір 1998 ж.) "Эдмунд Уилсон Бенаресте", "Нью-Йорк кітап шолуы". — (24 маусым 2004 ж.) "Хиндулардың өнертабысы", "Аксесс" журналы. — (19 қараша 2020 ж.) "Ұлы иллюзиялар". "Нью-Йорк кітаптар шолуы". 67 (18): 31–32. Мақала. Газадан кейінгі Шоа. "Лондондық кітаптар шолуы", Қысқы лекция, 28 ақпан 2024 ж.