Филлиппинский премьер-министр 1899 года, Педро Патерно: биография, вклад в Pact of Biak na Bato, автор первых филиппинских романов и стихов на испанском.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1899 жылы Филиппиннің премьер-министрі.
Prime Minister of the Philippines in 1899
Оның испандықтардың пайдасына араласуы 1897 жылғы 14 желтоқсанда Биак-на-Бато шартының қол қойылуына әкелді, оның есебін ол 1910 жылы жариялады. Оның басқа да еңбектерінің ішінде филиппиннің туған жерінен шыққан алғашқы роман, "Нинай" (1885) және испан тіліндегі алғашқы филиппин өлеңдері жинағы "Сампагитас и другие поэзии varias" ("Жасминдер және басқа да әртүрлі өлеңдер"), 1880 жылы Мадридте жарық көрді.
His intervention on behalf of the Spanish led to the signing of the Pact of Biak na Bato on December 14, 1897, an account of which he published in 1910. Among his other works include the first novel written by a native Filipino, Ninay (1885), and the first Filipino collection of poems in Spanish, Sampaguitas y otras poesías varias ("Jasmines and Other Various Poems"), published in Madrid in 1880.
Ерте өмір
Патерно 1857 жылдың 17 ақпанында дүниеге келген. Ол "шектеулі мүмкіндіктерге ие қоғамда өмірі сәнді өткен бала" болған. Ол Дон Максимо Патерно мен оның екінші әйелі Дона Кармен де Вера Игнасионың 13 баласының бірі еді. 1872 жылы Кавитеде болған бүліктен кейін Максимо он жылға Гуамға (сол кезде Испанияның Шығыс Үндістанының бір бөлігі) жер аударылды және 1900 жылдың 26 шілдесінде қайтыс болды, өте көп мүлік қалдырды. Саламанкада философия және теология курстарын оқыды, ал Мадридте 1880 жылы азаматтық және канондық құқық бойынша доктор ғылымын алып, заң саласында бітірді. 1876 жылы ол өзінің алғашқы еңбегін "Influencia Social del Cristanismo" деп атады, онда ол өзін қалай саналы түрде испан мәдениетінің мәдени орталығына орналастырғанын көрсетті. Сондай-ақ, ол Патерноның болашақ еңбектерінің негізгі тақырыптарын ашты: әлеуметтік эволюция заңы, ақылдың құндылығы, адамның жетілуі және христиан дініндегі "Шығыс" пен "Батыс" идеяларының синтезі. 1893 жылы ол Католик Изабелла орденімен марапатталды.
Paterno was born on February 17, 1857. He was a "child of privilege in a society of limited opportunities." He was one of 13 children born to Don Máximo Paterno and his second wife, Doña Carmen de Vera Ignacio. Máximo was exiled to Guam (then also part of the Spanish East Indies) for ten years following the 1872 Cavite mutiny and died on July 26, 1900, leaving behind considerable wealth. At Salamanca, he took courses in Philosophy and Theology, while at Madrid, he graduated with an expertise in law as a Doctor of Civil and Canon Law in 1880. In 1876, he wrote his first opus entitled Influencia Social del Cristanismo wherein it shows how he consciously located himself in the metropolitan stream of Spanish Culture. It also unveiled the major themes of Paterno's works to come: law of social evolution, value of reason, human perfectability, and a synthesis of an essentialized "Orient" and "Occident" in Christianity. In 1893, he was awarded the Order of Isabella the Catholic.
Биак-на-Бато
1896 жылы Хосе Ризальдың сотында Патерноның Ризальмен бірге Катипунанды қоздырғаны айтылды, себебі екеуі де испандық биліктен бұрынғы Филиппин тарихы туралы жазған болатын. Олардың кінәлі екендігіне дәлел ретінде испандық айыптаушылар Патерноның бұрынғы «Антигуа Сивилизасьон» еңбегін «испандық егемендікке қате және зиянды салдарлар әкелетін» идеяларды тарату деп көрсетті. Бірақ Патерноға қарсы ешкім шара қолданбады, өйткені ол көптеген испандық шенеуніктерге – әскери және азаматтық қызметкерлерге жақын болды, олар оның адал екенін куәландыра алатын. Осылайша, Патерно, Манила элитасының көптеген өкілдері сияқты, Катипунан революциясының оқиғаларынан алшақтады. 1897 жылдың шілдесінің соңында Патерно Испанияда тұрғанда танысқан генерал-губернатор Фернандо Примо де Ривераға келіп, делдалдық қызмет көрсетуге дайын екенін ұсынды. 1911 жылдың 26 сәуірінде ол холерадан қайтыс болды.
At the trial of José Rizal in 1896, it was suggested that Paterno, along with Rizal, had incited the Katipunan because they had both written about pre Spanish Philippine history. As evidence for their complicity, the Spanish prosecution cited Paterno's earlier work Antigua Civilización as promoting ideas which had "consequences both erroneous and injurious to Spanish sovereignty". Nobody moved against Paterno, however, because he was close to a significant number of Spanish officials – both military and civilian – who could vouch for him. Thus, Paterno, like many others of the Manila elite, distanced himself from the events of the Katipunan revolution. In late July 1897, Paterno presented himself to Governor General Fernando Primo de Rivera, whom he had known while living in Spain, and offered his services as a mediator. He died of cholera on April 26, 1911.
БАҚ-тағы бейнелеулер
Юл Серво "El Presidente" (2012) фильмінде сомдаған. Лео Мартинес "Heneral Luna" (2015) фильмінде және оның жалғасы "Goyo: Ang Batang Heneral" (2018) фильмінде ойнаған. Тангхаланг Филиппиноның танымал мюзиклі "Мабининг Мандиригма" спектаклінде Ж.В. Ибесате рөлін орындады.
Portrayed by Yul Servo in the film, El Presidente (2012). Portrayed by Leo Martinez in the film, Heneral Luna (2015), and its sequel, Goyo: Ang Batang Heneral (2018). Portrayed by JV Ibesate in the hit musical of Tanghalang Pilipino, Mabining Mandirigma.