АҚШ астанасының өзін-өзі басқару мәселесі

Кіріспе

АҚШ астанасы Колумбия округінің өзін-өзі басқаруы – Колумбия округінің тұрғындарының жергілікті мәселелерді өзі басқару құқығы. Федералды астана ретінде, Конституция АҚШ Конгресіне округ бойынша «барлық жағдайларда» толық билік береді. 1874 жылға дейін және 1973 жылдан бері Конгресс жергілікті сайлау арқылы тағайындалған лауазым иелеріне үкіметтің белгілі бір функцияларын жүзеге асыруға рұқсат берді. Дегенмен, Конгресс жергілікті заңдарды күштен шығару құқығын сақтайды және округтің барлық АҚШ штаттарынан гөрі жақсырақ бақылайды. Бұдан әрі, округтің сайланған үкіметі Конгрестің қалауымен жұмыс істейді және теориялық тұрғыдан кез келген уақытта таратылуы мүмкін. Бұл жеке, бірақ байланысты мәселе – округтің Конгресте дауыс беруге құқығының жоқтығы. Округтің ерекше жағдайы Колумбия округінің тұрғындары жергілікті үкіметке толық бақылау жасай алмайтын және толық билікке ие органға сайлаушы ретінде қатыса алмайтын жағдайды тудырады. 2015 жылы Вашингтон, округтік округ, Өкілдігі жоқ Ұлттар мен Халықтар Ұйымына қосылды.

Азамат еместердің дауыс беруі

DC 2023 жылдың 23 ақпанынан бастап иммиграциялық мәртебесіне қарамастан, азамат емес тұрғындарға жергілікті сайлауда дауыс беруге рұқсат берді. Азамат емес DC тұрғындары тек жергілікті лауазымдарға (Колумбия округінің мэрі, округтік кеңес мүшелері, Колумбия округінің бас прокуроры, Мемлекеттік білім беру кеңесінің мүшелері және Консультативтік аудандық комиссия мүшелері) және жергілікті бастамаларға, референдумдарға және DC жарғысына түзетулер енгізуге дауыс беруге құқылы. Азамат еместер федералды лауазымдарға сайлауда дауыс бере алмайды.

Сот жүйесі

Ауданның жергілікті сот жүйесі Колумбия округінің Жоғарғы сотына, ол барлық жергілікті азаматтық және қылмыстық істерді тыңдайды, және Колумбия округінің апелляциялық сотына, ол Колумбия округінің ең жоғары жергілікті апелляциялық соты болып табылады, негізделген. Жергілікті соттар техникалық тұрғыдан D.C. үкіметінің үшінші тармағы болғанымен, оларды АҚШ федералды үкіметі қаржыландырады және басқарады. Федералды үкімет басқаратын болса да, округтің жергілікті соттары федералды заңға қатысты істерді ғана тыңдайтын Колумбия округінің АҚШ округтік соты мен Колумбия округінің апелляциялық сотынан бөлек. АҚШ Президенті округтің жергілікті судьяларын сот тағайындау комиссиясы іріктеген үміткерлер тізімінен тағайындайды. Президент ұсынған барлық үміткерлерді АҚШ Сенаты бекітеді. Колумбия округінің жергілікті бас прокурорының құзыреті тек азаматтық істерді жүргізумен және еңбек құқығы бұзушылықтары, жол қозғалысы ережелерін бұзу сияқты жеңіл қылмыстарды қудалаумен шектеледі. Колумбия округінің АҚШ прокуроры да Президент тағайындайды және ол тонау, кісі өлтіру, қасақана зорлық, ірі ұрлық және өртке оқиға жасау сияқты федералды және жергілікті ауыр қылмыстарды қудалауға жауапты. Бұл жүйе елдің басқа аймақтарынан өзгеше, онда жергілікті прокурорлардың 93% тікелей сайланады, ал қалған 7% жергілікті сайланған лауазымды тұлғалар тағайындайды. Колумбия округіндегі АҚШ прокурорлары сайланбайды және округтік лауазымды тұлғалармен тағайындалмайды, бұл прокурорлар тұрғындардың қажеттіліктеріне жеткілікті жауап бермейді деген сынға алып келеді. 2008 жылы округ прокуроры лауазымын құруға бағытталған күш-жігер қайта жанданды. Округ прокуроры сайланады және барлық жергілікті қылмыстық істерді қарау құқығына ие болады, бұл қудалау процесін оңайлатып, сот жүйесін тұрғындарға жауапты етеді.

Конгресспен қарым-қатынасы

Колумбия округінің сайланған мэрі және аудандық кеңесі болғанымен, округтің жергілікті істерін бақылауда конгрестің маңызды рөлі сақталады. Конгресс кеңес қабылдаған барлық заң жобаларын қарауға және кеңес оларды көпшілік дауыспен қабылдаған жағдайда да, олардың күшіне енуіне кедергі келтіруге құқылы. Сонымен қатар, ол округ үшін тұрғындардың немесе жергілікті үкіметтің келісімінсіз заң қабылдап, тіпті үй басқару жарғысын толығымен жоюға да қабілетті. Кейде округ істеріне конгрестің араласуы жағымсыз салдарға әкеп соқты. Мысалы, 19 ғасырдың ортасында Джексон демократтары округке үлкен билік жүргізуге тырысқанда, халық округті Мэриленд және Вирджиния штаттарына қайтару туралы өтінішпен жиналды. Округтің солтүстік бөлігін қайтаруға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды; алайда, округтің оңтүстік аймағы Александрияның тұрғындары 1846 жылы сол аймақты Вирджинияға қайтару туралы петиция берді. Округты қадағалауға жауапты тұрақты комитеттер, аудандық комитеттер деп аталатын, бастапқыда өкілеттігі мен ауқымы үлкен басқа комитеттерге қарағанда маңызды емес деп есептелді. Сондықтан, аудандық комитеттерге тағайындалғандар көбінесе Конгресс мүшелері арасында аз беделге ие болды. Мысалы, 1930 және 1940 жылдары Миссисипи штатынан сенатор болған Теодор Г. Билбо, Сенаттағы соңғы жылдары Колумбия округі жөніндегі Сенат комитетінің төрағасы болды. Ашық түрде расистік көзқарастарды білдірген Билбо, бұл лауазымды округтің афроамерикалық халқы арасында сегрегациялық саясатты кеңейту үшін пайдаланды. Аудандық комитеттер 1970 жылдардың соңында қайта құрылып, 1990 жылдары кіші комитеттерге дейін төмендетілді. Қазіргі уақытта Колумбия округін Өкілдер палатасында Қадағалау және үкіметтік реформа жөніндегі комитет және оның Денсаулық сақтау, Колумбия округі, халық санағы және Ұлттық архивтер жөніндегі кіші комитеті қадағалайды. Округ тұрғындарына құрмет көрсету мақсатында округтің дауыс беру құқығы жоқ делегаты, қазіргі уақытта Элеонор Холмс Нортон, екі комитеттің де мүшесі болып табылады. АҚШ Сенатында округты Ішкі қауіпсіздік және үкіметтік істер жөніндегі комитет және оның Үкіметтік басқаруды қадағалау, Федералды жұмыс күші және Колумбия округі жөніндегі кіші комитеті қадағалайды. Округ Сенатта өкілдік етілмейді. Конгресс 1973 жылғы "Үй билігі туралы" заңнан кейін округтің жергілікті істеріне бірнеше рет араласты. Көп жағдайда Конгресс округке тікелей бұзбай, аудандық кеңес қабылдаған заңдарды іске асыру үшін қаражат жұмсауды тыйым салады. Ең айқын мысал – 1992 жылғы Денсаулық сақтау жәрдемақыларын кеңейту туралы заңды қабылдауға қаражат жұмсауға тыйым салу, бұл заң округте тіркелген үй ішіндегі серіктестерге денсаулық сақтау жәрдемақыларын ұсынды. Басқа жағдайларда, Конгресс округке қатысты өкілеттігін жүзеге асыруда белсендірек тәсіл қолданды. Мысалы, 1992 жылы округте өлім жазасын қолдану туралы референдум өткізуді талап ететін заң қабылданды.

Even though the District of Columbia has an elected mayor and district council, significant congressional oversight of the District's local affairs remains in place. Congress has the power to review all bills passed by the council and can prevent them from taking effect even if the council passed them with a large majority. It can also pass legislation for the district without approval from residents or the local government and even revoke the home rule charter altogether. Occasionally, congressional intervention in the district's affairs has produced disastrous results. As an early example from the mid 19th century, when Jacksonian Democrats tried to exercise greater authority over the District, the population convened to request retrocession of the District back to the states of Maryland and Virginia. The efforts to return the northern portion of the District failed; however, the citizens of the District's southern territory of Alexandria successfully petitioned to retrocede that area to Virginia in 1846. The standing committees charged with oversight of the district, known as the District committees, were also originally believed to be unimportant compared to other committees with greater scope and authority. As such, those appointed to the District committees were often less respected members of Congress. For example, Theodore G. Bilbo, a senator from Mississippi in the 1930 and '40s, was made chairman of the United States Senate Committee on the District of Columbia during his final years in the Senate. Bilbo, an unapologetic racist, used the appointment to extend segregationist policies among the District's increasingly African American population. The District committees were largely restructured in the late 1970s and were downgraded to subcommittees in the 1990s. Currently, the District of Columbia is overseen in the House of Representatives by the Committee on Oversight and Government Reform and its Subcommittee on Health Care, District of Columbia, Census and the National Archives. As a courtesy to the district's residents, the District's non voting delegate, currently Eleanor Holmes Norton, serves as a member of both committees. The District is overseen in the United States Senate by the Committee on Homeland Security and Governmental Affairs and its Subcommittee on Oversight of Government Management, the Federal Workforce and the District of Columbia. The District has no representation in the Senate at all. Congress has intervened in the District's local affairs several times since the Home Rule Act in 1973. In most instances, Congress has prohibited the District from spending funds to implement laws passed by the district council instead of directly overturning them. Most notable was the prohibition on spending funds to enact the Health Care Benefits Expansion Act of 1992, which extended health benefits to registered domestic partners in the district, In other instances, however, the Congress has implemented a more active approach in exercising its authority over the District. For example, legislation was passed in 1992 mandating a referendum on the use of the death penalty in the District,

2008 жылдың 26 маусымындағы Колумбия округіне қарсы Хеллер ісі бойынша Жоғарғы соттың шешімінен кейін округтің қару заңдарын кері қайтару әрекеттері тоқтатылды. Сот 1976 жылғы округтің тапаншаға тыйым салуы Екінші түзетуде қару иелену құқығына қайшы келеді деп шешті. Алайда, бұл шешім қаруды бақылаудың барлық түрлерін тыйым салмайды және қару құқығын қолдайтын Конгресс мүшелері әлі де округтің "шабуыл қаруына" тыйым салу сияқты қалған қару ережелерін жоюға тырысуда. Жергілікті билік туралы заңнан кейін округтің жергілікті істеріне ең маңызды араласу – Конгресс 1990 жылдардың ортасында округтің қаржысын бақылау билігін алып тастаған кезде болды. Бұл жағдай округтің жергілікті үкіметіндегі дұрыс басқарудың болмауынан және ысырапшылықтан туындады, әсіресе Марион Барридің әкімдік кезінде. 1995 жылға қарай округ жартылай банкротқа жақын қалды, бұл Конгрессті Колумбия округінің қаржылық бақылау кеңесін құруға итермеледі. Қайта құрудың бір бөлігі ретінде Қаржылық бақылау кеңесінің тағайындалған мүшелері округтің барлық шығыстарын бекітуге құқылы болды; алайда, Конгресс сондай-ақ Медикейд сияқты федералды бағдарламаларға көбірек қаражат бөлуге келісті. 1998 жылы Антони Уильямс сайлауда жеңіске жетті. Оның басшылығымен округ үлкен өркендеу, қалаларды жаңарту және бюджеттік артықшылықтарды бастан кешірді.

Өзгерістерді енгізу ұсыныстары

Конгрестен тәуелсіздігін күшейтуді жақтаушылар Дистрикт үшін бірнеше реформалар ұсынды. Бұл ұсыныстар көбінесе қадағалауды шектеуді немесе Мэриленд штатына округ құру үшін берілген жерді қайтарып алуға рұқсат беруді қамтиды.