Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тарихшы және ғалым Альберт Бушнелл Харт (1 шілде 1854 – 16 шілде 1943) – Гарвард университетінде жұмыс істеген американдық тарихшы, жазушы және редактор. Америка Құрама Штаттарында кәсіби білім алған тарихшылардың алғашқы буынының өкілі, көптеген тарихи еңбектердің авторы және редакторы Альберт Бушнелл Харт, Сэмюэл Элиот Морисон оны "Америка тарихының ұлы есімі" деп атады, ол өзінің "ұзын сақалы мен мұрты"мен сәйкес келді.
American historian and scholar
Albert Bushnell Hart (July 1, 1854 – July 16, 1943) was an American historian, writer, and editor based at Harvard University. One of the first generation of professionally trained historians in the United States, a prolific author and editor of historical works, Albert Bushnell Hart became, as Samuel Eliot Morison described him, "The Grand Old Man" of American history, looking the part with his "patriarchal full beard and flowing moustaches."
Өмірбаян
Харт 1870 жылы Пенсильвания штатындағы Кларксвилл қаласында (қазір Кларк) дүниеге келді және Огайо штатындағы Кливленд қаласында өсті, 1870 жылы Батыс орта мектебін бітірді. 1880 жылы Гарвард университетін бітірді. Гарвардта оқыған кезінде ол Фи Бета Каппа қоғамының мүшесі және болашақ АҚШ президенті Теодор Рузвельтпен бірге оқыды, олар дос болды. Ол Париж, Берлин және Фрайбург қалаларында білім алды және 1883 жылы Фрайбург университетінде Герман Эдуард фон Холсттың жетекшілігімен докторлық диссертациясын қорғады. Гарвард университетінің президенті Чарльз Элиот 1883 жылы Гартты колледжте американдық тарих бойынша жалғыз курс оқытуға оқытушы болып тағайындады, бірақ Еуропа тарихы бойынша көмекші оқытушы Эдвард Ченнинг өзі оқытқысы келді. Харт 1883 жылдан 1887 жылға дейін тарих пәнінен оқытушы, 1887 жылдан 1897 жылға дейін доцент, ал 1897 жылы профессор болды. 1910 жылы ол үкімет ғылымдарының Итон профессоры болып тағайындалды. Ол Гарвард университетінде 43 жыл қызмет етіп, 1926 жылы зейнеткерлікке шықты. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Уиденер кітапханасындағы бөлмеден жазу және редакциялау жұмыстарын жалғастырды. Ол Нью-Гэмпшир штатындағы Монаднок тауының жанындағы жазғы үйінде тұрды. Харт Эдвард Ченнингпен бірлесіп 1892 жылдан 1895 жылға дейін "Америка тарихынан үзінділер; отарлық және конституциялық" атты негізгі құжаттардан алынған үзінділер жинағын редакциялады, оған "Винландқа жасалған сапарларды сипаттайтын сагалардан үзінділер" және "АҚШ-тың аумақтық дамуын көрсететін құжаттар, 1584–1774" сияқты мақалалар кірді. Харт 1894 жылдан 1902 жылға дейін Гарвард түлектері журналының редакторы болды. Ол 1909 жылы Америка тарихшылар қауымдастығының, ал 1912 жылы Америка саяси ғылымдар қауымдастығының президенті болды. 1914 жылы ол Берлин университетінде алмасу профессоры болып тағайындалды. Харт "Одақтың қалыптасуы" (1892), "Салмон Портленд Чейз" (1899), "Америка тарихының негіздері" (1905), "Құлдық және оны жою" (1906) және тағы да көптеген кітаптардың авторы. Ол "Америка ұлты" сериясының (28 том, 1903–1918 жж.), сондай-ақ Америка тарихы бойынша басқа да сериялардың, көптеген дереккөздер жинағының және Америка тарихын зерттеуге арналған нұсқаулықтардың редакторы болды, Эндрю С. Маклафлинмен бірге "Америка үкіметінің энциклопедиясын" (3 том, 1914 ж.) жазды. Ол 14 жыл бойы American Historical Review журналының редакторы және American Historical Association (AHA) мен American Political Science Association қауымдастықтарының президенті болды. Харт 1911 жылдан 1920 жылға дейін және 1926 жылдан 1932 жылға дейін "Америка жылнамасын" редакциялады. Ол 1927–1930 жылдары Массачусетс штатының бес томдық тарихын редакциялады және 1926 жылдан 1932 жылға дейін Джордж Вашингтонның екі жүз жылдық комиссиясының ресми тарихшысы болып жұмыс істеді. 1909 жылы ол өзінің бұрынғы студенті В. Е. Б. Дю Бойстың "Қайта құру және оның пайдасы" атты баяндамасын Нью-Йорктегі АХА-ға ұсынуына көмектесті. Бұл мақала 1935 жылы "Америкадағы қара қайта құру" кітабы ретінде жарық көрді және қайта құру кезеңінің тарихи талқылауын Дуннинг мектебінің көзқарастарынан ауыстыруда маңызды рөл атқарды. Ол Говард университетінің қамқорлық кеңесінің мүшесі болды. Африкалық американдықтардың нәсілдік кемтарлығына сенсе де, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары Гарвардтағы бірінші курсқа қара түсті студенттерді қабылдамау жоспарларына қарсы болды. Дю Бойс диссертациясының ғылыми жетекшісі болғаннан басқа, Харт Картер Г. Вудсонның диссертациясының ғылыми жетекшісі болды (Эдвард Ченнингпен бірге). Харт тағы бір афроамерикандық тарихшы Чарльз Х. Уэслидің алғашқы докторлық жетекшісі болды және Уэслиге Дю Бойс 30 жыл бұрын алған Остин ғалымдарының дипломдық стипендиясын алуға көмектесті; Говард университетінің қамқорлық кеңесінің мүшесі ретінде Харт Уэслиге докторантурасын аяқтау үшін демалыс алуына ықпал етті. Алайда, Харт сол семестрде академиялық демалыста болғандықтан, Ченнинг Уэслинің диссертациялық жетекшісі болды. АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуын жақтаған ол 1918 жылдың желтоқсанында тыңшылық жасады деп айыпталды, бірақ бұл айыптаулар оның британдық ұстанымын әлсіретуге тырысқан неміс пропагандистерінің жұмысы екені анықталды. 1922 жылы "Прогрессив" журналы Гартты "англоман" деп атады. 1915 жылдың күзінде ол Музхарт басқарушы кеңесінде қызмет етті және 1928 жылға дейін сол қызметте болды. 1928 жылғы "Ақсақалдар кітабы" оның құрметіне арналған. 1923 жылы оның "Америка тарихының дәуірлері" және "Тарихи тұрғыдан қарағанда ұлттық идеалдар" тарихи оқулықтарының "америкалықтығы" туралы пікірталас туды. Тергеу комиссиясы оның "Америка тарихының мектеп оқулығын" Нью-Йорк қаласының мектептерінен алып тастауды ұсынды. Харт 1889 жылы Мэри Путнамға үйленді және 1897 жылы екі ұлдың тууына куә болды. Ол 1943 жылдың 16 шілдесінде қайтыс болды.
Hart was born in Clarksville, Pennsylvania (now known as Clark), and grew up in Cleveland, Ohio, graduating from West High School in 1870. He graduated from Harvard University in 1880. While at Harvard, he was a member of Phi Beta Kappa and a classmate and friend of future U. S. President Theodore Roosevelt. He studied at Paris, Berlin and Freiburg, and received his doctorate under Hermann Eduard von Holst at Freiburg in 1883. Harvard President Charles Eliot appointed Hart an instructor in 1883 to teach the only course in American history that the college offered, despite the fact that Edward Channing, already an assistant in European history, wanted to teach the course himself. Hart served as instructor in history from 1883 to 1887, assistant professor from 1887 to 1897, and became a professor in 1897. In 1910 he was appointed Eaton Professor of the Science of Government. He was on the Harvard faculty for 43 years, retiring in 1926. In retirement he continued to write and edit from a room in Widener Library. He maintained a summer home in New Hampshire near Mount Monadnock. Hart edited, along with Edward Channing, over the period from 1892 to 1895 a series of extracts from primary documents called the "American history leaflets; colonial and constitutional", which included titles such as "Extracts from the Sagas describing the voyages to Vinland", and "Documents illustrating the territorial development of the United States, 1584–1774". Hart was an editor of the Harvard Graduates' Magazine from 1894 to 1902. He served as president of the American Historical Association in 1909 and of the American Political Science Association in 1912. In 1914, he was appointed exchange professor at the University of Berlin. Hart authored Formation of the Union (1892), Salmon Portland Chase (1899), Essentials of American History (1905), Slavery and Abolition (1906), and many other books. He was editor of the "American Nation" series (28 volumes, 1903–1918) and other series on American history, of many source books and guides for the study of American history, and, with Andrew C. McLaughlin, of the Cyclopedia of American Government (3 volumes, 1914). He was an editor of the American Historical Review for 14 years, and president of both the American Historical Association (AHA) and the American Political Science Association. Hart edited the American Year Book from 1911 to 1920 and from 1926 to 1932. He edited a five volume history of Massachusetts in 1927–1930 and worked as the official historian of the George Washington bicentennial commission from 1926 to 1932. In 1909, he played an important role in enabling his former student, W. E. B. Du Bois, to deliver his paper "Reconstruction and Its Benefits" to the AHA in New York. This essay was elaborated as the book Black Reconstruction in America in 1935 and proved to be a seminal work in moving historical discussion of the Reconstruction period away from the views of the Dunning School. He served as a trustee of Howard University. Though a believer in the racial inferiority of African Americans, he nevertheless opposed plans to deny black students places in the Freshman Halls at Harvard in the years following World War I. Aside from being the advisor for Du Bois' doctoral dissertation, Hart was also the advisor (along with Edward Channing) for Carter G. Woodson's dissertation. Hart was also the initial doctoral advisor for another African American historian, Charles H. Wesley, and arranged for Wesley to receive the same Austin Scholar Graduate Fellowship that Du Bois had received thirty years earlier; and as a Howard University trustee, Hart used his influence to secure Wesley a leave of absence so he could complete his doctorate. However, since Hart was on academic leave that semester, Channing served as Wesley's dissertation advisor. A proponent of U. S. participation in World War I, he was accused of espionage in December 1918, but the charges were determined to be the work of German propagandists trying to undermine his pro British stance. In 1922, The Progressive Magazine referred to Hart as an Anglomaniac. In the fall of 1915, he served on the Mooseheart Governing Board, and remained in that role through 1928. The 1928 edition of Seniors' Book is dedicated in his honor. A discussion arose in 1923 as to the "Americanism" of his history textbooks Epochs of American History and National Ideals Historically Traced. An investigating committee suggested the removal of his School History of the United States from New York City schools. Hart married Mary Putnam in 1889, and they adopted twin boys in 1897. He died on July 16, 1943.
Теодор Рузвельттің жазбаларын жинау
Харт Теодор Рузвельттің адал досы және ізбасары болды және 1912 жылғы республикалық съезге Рузвельт делегаты болып сайланды. Ол Рузвельт Мемориалдық қауымдастығының, қазір Теодор Рузвельт қауымдастығы деп аталатын, ынталы қамқоршысы және қолдаушысы болды және ТР қайтыс болған кезден бастап, Рузвельттің қызметінің және пікірлерінің барлық қырларын оның өзінен айтылған сөздер арқылы көрсету үшін әліппелік тәртіппен жеткілікті көлемде және жан-жақты үзінділер жинау керек деген ойға келді. Бұл еңбек ақырында Теодор Рузвельт энциклопедиясы деп аталды. Харт Ассоциациядан Херман Хагедорнға былай деп жазды: «Бізді қызықтыратыны – Рузвельт миынан ұшқан, өткір, тізімдейтін ұшқындар». Харт 1880 жылғы Гарвард класының аман қалғандарына энциклопедияны редакциялау «өте қызықты және біздің ұлы сыныптасымыздың естелігіне арналған құрметті қызмет болады» деді. Алайда, жобаның басынан-ақ Харт көптеген басқа міндеттемелермен айналысқандықтан қиындықтар туды. Харт энциклопедияны кейінге қалдыруға мәжбүр болды және қауымдастықтан зерттеу және кеңсе жұмыстары үшін қызметкерлер сұрады, бірақ Рузвельт Мемориалдық қауымдастығының атқару комитеті шығынның «өте жоғары» болғандықтан энциклопедияға қаражат бөлгенін кейінге шегерді, және 1928 жылдың мамырына дейін жоба көп жыл бұрын жарияланған болса да, энциклопедияға арналған бюджет бекітілмеді. Ақыры 1931 жылы Харт Хагедорнға энциклопедияның жобасын ұсынды. Бірақ кітапқа одан да көп жұмыс қажет болды, және қарт Харт «денсаулығы нашарлап» қалды, ал Хагедорн RMA атқару комитетіне Харттың «жасының үлкендігіне» байланысты жобаны аяқтай алмайтынын хабарлады. Ол 1941 жылы Альберт Бушнелл Харт және Герберт Рональд Ферлегер редакциялаған «Теодор Рузвельт энциклопедиясы» ретінде жарық көрді.
Hart was a devoted friend and follower of Theodore Roosevelt and was elected as a Roosevelt delegate to the Republican convention of 1912. He became an enthusiastic trustee and supporter of the Roosevelt Memorial Association, now called the Theodore Roosevelt Association and said that from the time of TR's death he had the idea to "present in alphabetical arrangement extracts sufficiently numerous and comprehensive to display all the phases of Roosevelt's activities and opinions as expressed by him." This work would eventually be called the Theodore Roosevelt Cyclopedia. Hart wrote Herman Hagedorn of the Association: "What we are after is the crisp, sharp, biting sparks that flew from the Roosevelt brain." Hart told the survivors of the Harvard Class of 1880 that editing the cyclopedia "will be a very interesting and agreeable service to the memory of our great classmate." From the beginning, however, the project was plagued with problems simply because Hart was very busy with many other commitments. Hart had to postpone the cyclopedia, and he asked the Association for research and clerical staff, but the Executive Committee of the Roosevelt Memorial Association delayed appropriations for the cyclopedia, because the expense was "so great," and it was not until May 1928 that a budget was approved for the cyclopedia, although the project had been publicly announced years before. Finally in 1931, Hart presented a rough draft of the cyclopedia to Hagedorn. But the book needed much more work and the elderly Hart "began to decline" and Hagedorn reported to the RMA Executive Committee that Hart could not finish the project "because of his advanced years." It appeared in 1941 as The Theodore Roosevelt Cyclopedia, edited by Albert Bushnell Hart and Herbert Ronald Ferleger.
Ерекше цитаталар
"Жақсы шарапқа бұта керек емес", және егер тарихты оқуға итермелеу қажет болса, онда тарих оқу үшін тым жалықтырарлық және қызықты емес екендігінің дәлелі болар еді. ("Тарихты қалай оқуға болады", Американдық білімді зерттеулер, 1895)
"'Good wine needs no bush', and if there were need to urge the reading of history it would be proof that history is too dull and unattractive to be read." ("How to Study History", in Studies in American Education, 1895)
Барлық шаршатарлық сағаттарды библиографиялар, дереккөздер мен оқулықтарды зерттеуге жұмсағаннан кейін, елу жыл өткен соң, мен тарих пен үкіметті колледж және аспирантура студенттері үшін маңызды пәндерге айналдырған жас жігіттердің бірі болғанымды сезінемін. (Гарвард колледжінің 1880 жылғы түлектері, Елу жылдық есеп, 1930)
"For all the weary hours spent over bibliographies and source books and textbooks, at the end of fifty years I have the satisfaction of believing that I was one of a group of young men who made history and government vital subjects for college and graduate school." (Harvard College Class of 1880, Fiftieth Anniversary Report, 1930)
Менің ойымша, американдықтардың және басқа да халықтардың бақыты үшін ең жақсысы – қазіргі шекараларымызда қалып, өзімізді жақсы басқаруға күшімізді жұмсауымыз керек. Мен Гавайи, Куба, Мексика және Канаданы тегін және бейбіт сый ретінде қаламаймын. (Альберт Бушнелл Харт, Теодор Рузвельтке, 1896 жылдың 11 қаңтары, Бэрд, 143-те келтірілген)
"I believe that the best thing for the happiness of American and of other people is for us to remain within our present boundaries, and give our strength to governing ourselves well. I don't want Hawaii nor Cuba nor Mexico nor Canada as a free and peaceable gift." (Albert Bushnell Hart to Theodore Roosevelt, January 11, 1896, quoted in Baird, 143)