Генри Джеймс, 1-ші Hereford бароны: Өмірбаяны мен саяси қызметі

Кіріспе

Уэльс ағылшын заңгері және мемлекет қайраткері (1828–1911)

Генри Джеймс, 1-ші Херефорд бароны (30 қазан 1828 – 18 тамыз 1911), 1873 жылдан 1895 жылға дейін сэр Генри Джеймс ретінде танымал болған, Уэльс ағылшын заңгері және мемлекет қайраткері. Бастапқыда либерал болған ол 1873 жылы Уильям Эварт Гладстонның басшылығымен солиситор-генерал, ал 1873–1874 және 1880–1885 жылдары бас прокурор қызметін атқарды. Бірақ ол Гладстонмен Ирландияның дербестігі мәселесінде келіспей, Либералды унионистерге қосылды. 1895 жылдан 1902 жылға дейін Лорд Солсбери мен Артур Балфурдың үкіметтерінде Ланкастер герцогтігінің канцлері болды.

Өмірбаян және білім

Джеймс Херефорд қаласының хирургі Филипп Тернер Джеймстің және Джон Боденхэмнің қызы Фрэнсис Гертрудтың ұлы болды. Оның әкесінің әулеті Кармартенширдегі Гланбран Гвинндерінен таратылған, ол 19 ғасырда «империядағы ең көне әулеттердің бірі» деп сипатталған. Оның әкесі Гвинн Джеймс де хирург болса, арғы атасы, тағы бір Гвинн Джеймс, дәріханашы болған. Ол Челтенхем колледжінде білім алды. Ол Оксфорд аймағына қосылып, көп ұзамай көзге түсті. 1868 жылғы жалпы сайлауда ол Таунтон округінен либерал ретінде парламентке сайланды, 1869 жылдың наурыз айында қарастырылған сайлау петициясы арқылы Эдвард Уильям Коксты қызметтен шеттетуге қол жеткізді. Ол 1885 жылға дейін осы мандатты сақтап тұрды, содан кейін Бьюри округінен қайта сайланды. 1872 жылы сот актісі жөніндегі дебаттардағы сөздерімен парламентте назар аударды. 1880 жылы Гладстон премьер-министр болып оралғанда, Джеймс бұл қызметке қайта кірісті. Ол 1883 жылғы Сыбайлас жемқорлыққа қарсы заңды әзірлеуге және оны парламент арқылы өткізуге жауапты болды. 1886 жылы ол сэр Чарльз Расселмен бірге сэр Чарльз Дилкеге Кроуфордтың ажырасу ісінде өкілдік етті, онда Дилке оның інісінің әйелінің қарындасымен зина жасады деген айып тағылды. Джеймс пен Рассел, апатты салдарларға әкеліп, Дилкеге куәгерлер тақтасына шығудан бас тартуға кеңес берді, өйткені оны айыптау үшін жеткілікті дәлелдер жоқ еді. Сот келісті, бірақ миссис Кроуфордтың мойындауы оның күйеуіне ажырасу беру үшін жеткілікті деп шешті, нәтижесінде қарама-қайшы үкім шықты: ол Дилкемен зина жасаған, бірақ ол онымен емес! Олардың кеңесі «адам алатын ең нашар кеңес» деп аталды. Патша прокурорының ұйымдастыруымен өткен екінші сот отырысында Дилкеге сұрақтар қойылды, оның нәтижесінде оның мансабы қирады. Гладстонның ирландтық өзін-өзі басқару идеясын қабылдауымен Джеймс одан алшақтады және Либералды Юнионистердің ең ықпалды мүшелерінің біріне айналды. 1895 жылдан 1902 жылға дейін ол Ланкастер герцогтігінің канцлері ретінде лорд Солсбери мен Артур Балфурдың одақтас үкіметтерінің құрамында болды. Кейінгі жылдары ол Тарифтік реформа қозғалысының белгілі қарсыласы болды, сондай-ақ еркін сауданы қолдайтын одақтастардың қатарында болды.

James was the son of Philip Turner James, a surgeon of Hereford, and Frances Gertrude, daughter of John Bodenham. His father's family was descended from the Gwynnes of Glanbran, Carmarthenshire, described in the nineteenth century as "one of the oldest in the Empire". His grandfather, Gwynne James, was also a surgeon, while his great grandfather, another Gwynne James, was an apothecary. He was educated at Cheltenham College. He joined the Oxford circuit, where he soon established a notable reputation. At the 1868 general election he represented parliament for Taunton as a Liberal, unseating Edward William Cox after an election petition heard in March 1869. He held the seat until 1885, when he was returned for Bury. He attracted attention in parliament by his speeches in 1872 in the debates on the Judicature Act. When Gladstone returned as prime minister in 1880 James resumed this office. He was responsible for introducing the Corrupt Practices Act 1883 and guiding it through parliament. In 1886, he represented Sir Charles Dilke in the Crawford divorce case alongside Sir Charles Russell QC in which Dilke was accused of adultery with his brother's wife's sister. James and Russell, with disastrous consequences, advised Dilke not to go into the witness box saying there was insufficient evidence to convict him. The judge agreed, but decided Mrs Crawford's confession was sufficient to award her husband a divorce, resulting in an apparently contradictory verdict: that she had committed adultery with Dilke, but he had not with her! Their advice has been called "some of the worst professional advice that any man can ever have received". At a second hearing instigated by the Queen's Proctor, Dilke was cross examined to devastating effect and his career ruined. On Gladstone's conversion to Irish Home Rule, James distanced himself from him and became one of the most influential of the Liberal Unionists. From 1895 to 1902 he was a member of Lord Salisbury's and Arthur Balfour's Unionist ministries as Chancellor of the Duchy of Lancaster. In later years he was a prominent opponent of the Tariff Reform movement, adhering to the section of Free Trade Unionists.

Жеке өмір

Лорд Джеймс Херефорд 1911 жылғы тамыз айында 82 жасында, үйленбеген күйеусіз қайтыс болды. Ол лондондық Роберт Хардвик (1874 жылы қайтыс болған) қызы, Элиспен, оныңмен үйленуден бас тартқан сүйіктісінен, Элис Хенланд (1868–1936) деген қызды қалдырды. Элис Хенланд Корольдік Уилтс полкіндегі подполковник Джордж Талбот Лейк Денниске үйленді. Оның қайтысымен барония тоқтатылды.