Пруссиялық әскери маршалы Карл Герварт фон Биттенфельд
Karl Eberhard Herwarth von Bittenfeld
Карл Герварт фон Биттенфельд (1796-1884) – прусский фельдмаршал, участвовавший во многих военных конфликтах XIX века. Биография, семья, карьера генерала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пруссия фельдмаршалы (1796–1884)
Prussian field marshal (1796 1884)
Карл Эберхард Херварт фон Биттенфельд (4 қыркүйек 1796 – 2 қыркүйек 1884) – Пруссия генерал-фельдмаршалы. Ол 19 ғасырда көптеген әскери қақтығыстарда қызмет етті және әрбір қақтығыста маңызды қолбасшылыққа тағайындалды.
Karl Eberhard Herwarth von Bittenfeld (4 September 1796 – 2 September 1884) was a Prussian Generalfeldmarschall. He served in many military conflicts throughout the 19th century and was given major commands throughout each conflict.
Шығу тегі
Эберхард 1246 жылы құрылған Аугсбургтің ежелгі ақсүйек отбасы Герварт фон Биттенфельдтен шыққан. Ол прус генерал-майоры де (1753-1833) және оның әйелі Йоханна Фридерике Августа, туған тегі Арнштедт (1765-1851) ұлы болды. Оның екі бауыры да Пруссия армиясында генерал деңгейіне жетті: де (1800-1881) және Фридрих Герварт фон Биттенфельд (1802-1884). Оның білімі бастапқыда 15 жасқа дейін ата-анасының үйінде алды, содан кейін ол Бранденбург-ан-дер-Хавельдегі гимназияға оқуға түсті.
Eberhard came from the old Augsburg noble family Herwarth von Bittenfeld, which was established in 1246. He was the son of the Prussian Major General de (1753 1833) and his wife Johanna Friedericke Auguste, née von Arnstedt (1765 1851). Two of his brothers also rose to become generals in the Prussian army: de (1800–1881) and Friedrich Herwarth von Bittenfeld (1802–1884). His education took place initially in his parents' home until the age of 15 when he enrolled in grammar school in Brandenburg an der Havel.
Әскери мансап
Герварт фон Биттенфельд 1811 жылы 2-ші гвардиялық полкпен жаяу әскерге қадам басқан, ал Наполеон соғыстарының Азаттық соғысында (1813-1815) қызмет етіп, Лютцен мен Парижде екінші лейтенант ретінде көзге түскен. Бейбіт жылдары ол біртіндеп жоғары лауазымдарға көтерілді. 1816 жылы Биттенфельд премьер-лейтенант, ал 1821 жылы гауптман болып тағайындалды. 1823 жылы Каролина Шульцеге үйленді, бірақ ол 1828 жылы қайтыс болды. Екінші некесі 1831 жылы Софи фон Шолтенмен болды. Екінші әйелі 1868 жылы дүниеден озды. 1848 жылғы Берлин төңкерісінде ол корольдік сарайда 1-ші жаяу әскер полкінің полковнигі ретінде қызмет етті. Биттенфельд 1852 жылы генерал-майор (нем. Generalmajor) болып тағайындалды және Майнц бекінісінің қолбасшысы болды. 1856 жылы генерал-лейтенант (нем. Generalleutnant) шеніне ие болды және 7-дивизияның командирі аталды. 1860 жылы ол жаяу әскер генералы шеніне жетіп, VII корпустың қолбасшысы болды. 1864 жылғы екінші Шлезвиг соғысында Герварт фон Биттенфельд пруссиялық әскерлерге басшылық етті, ал князь Фридрих Карл одақтастардың бас қолбасшысы болған кезде. Оның басшылығымен пруссиялықтар 29 маусымда генерал Штайнманнға жеңіске жеткеннен кейін Альсқа өтіп, соғысты жақын арада аяқтады. Сол күзде Биттенфельд VIII корпустың қолбасшысы болып тағайындалды. 29 маусымда ол құрметті Pour le Mérite орденін алды. Австрия-Пруссия соғысында Герварт Саксонияны басып алып, Эльба өзені арқылы Богемияға шабуыл жасаған Эльба армиясына басшылық етті. Оның әскерлері Хюнервассер мен Мюнхенграц шайқастарында жеңіске жетті, ал Кенигграц шайқасында пруссиялық армияның оң жақ қанатын құрады. Кенигграц шайқасы кезінде Герварт австриялықтарға қарсы күшті шабуылға бұйрық бере алмады, себебі полковник фон Бюлов әкелген артиллерия австриялық армияға шабуыл жасау үшін тым алыс болды. Герварт өзі австриялықтардың сол жақ фланкіна қарсы шайқасты басқарды. Соғыстан кейін VIII корпустың қолбасшылығына оралған Герварт фон Биттенфельд 1867 жылдан 1870 жылға дейін Солтүстік Германия конфедерациясының Рейхстагының депутаты болды, Виттлих-Бернкастель сайлау округін консерватор ретінде өкілдік етті. 1870 жылдың шілдесіне дейін ол Францияның күйреуіне қарсы Батыс Германияны қорғау жоспарларын жасауды жалғастырды. 1870 жылы Франко-пруссия соғысы кезінде Герварт фон Биттенфельд майданда қызмет етпеді, бірақ Франциядағы армияға қажетті резервтер мен материалдарды ұйымдастыру және жеткізумен айналысты, сондай-ақ француз басқыншылығының қаупі сейілгеннен кейін әскери тұтқындар лагерлерін қадағалады. 1871 жылы ол жартылай зейнетке шығып, генерал-фельдмаршал шеніне ие болды. Өмірінің соңына дейін Бонн қаласында зейнеткерлікте өмір сүрді, онда 1884 жылы қайтыс болды. Ол екінші әйелінің қасына жерленді. 1889 жылдан бастап 13-ші (1-Вестфалиялық) жаяу әскер полкі оның есімін алды.
Herwarth von Bittenfeld entered the infantry with the 2nd Guards Regiment in 1811, and served through the War of Liberation (1813–15) of the Napoleonic Wars, distinguishing himself at Lützen and Paris as a second lieutenant. During the years of peace he rose slowly to high command. In 1816, Bittenfeld became Premier Leutnant and in 1821, he was promoted to Hauptmann. He married Karoline Schulze in 1823 but she died in 1828. His second marriage was in 1831 with Sophie von Scholten. His second wife died in 1868. In the Berlin revolution of 1848, he was on duty at the royal palace as Colonel of the 1st Foot Guards Regiment. Bittenfeld was promoted to Major general (German: Generalmajor) in 1852 and became the commander of the Fortress of Mainz. He was promoted to lieutenant general (German: Generalleutnant) in 1856 and became the commander of the 7th Division. He reached the rank of General of Infantry and the command of the VII Corps in 1860. In the Second Schleswig War in 1864, Herwarth von Bittenfeld succeeded to the command of the Prussians when Prince Friedrich Karl became commander in chief of the allies, and it was under his leadership that the Prussians forced the passage into Als following the victory over General Steinmann on 29 June, ending the war soon after. Bittenfeld was appointed commander of the VIII Corps that autumn. On 29 June he also received the prestigious Pour le Mérite. In the Austro Prussian War, Herwarth commanded the Army of the Elbe which overran Saxony and invaded Bohemia by the valley of the Elbe. His troops won the actions of Hühnerwasser and Münchengrätz, and at Königgrätz formed the right wing of the Prussian army. During the Battle of Königgrätz, Herwarth was not able to order heavy attacks against the Austrians since the artillery that Oberst von Bülow brought was too far to attack the Austrian Army. Herwarth himself directed the battle against the Austrian left flank. Returning to command of the VIII Corps after the war, Herwarth von Bittenfeld became a member of the Reichstag of the North German Confederation from 1867 until 1870; representing the Wittlich Bernkastel constituency as a conservative. He would continue to plan the defense of western Germany against a possible French offensive until July 1870. In 1870, during the Franco Prussian War, Herwarth von Bittenfeld was not employed in the field, but was in charge of the scarcely less important business of organizing and forwarding all the reserves and material required for the armies in France and later overseeing prisoner of war camps when the threat of French invasion was eliminated. In 1871 he was semi retired and brevetted Generalfeldmarschall. The rest of his life was spent in retirement at Bonn, where he died in 1884. He was buried next to his second wife. Since 1889 the 13th (1st Westphalian) Infantry Regiment carried his name.