Кіріспе

Словенияның 4-президенті

Борут Пахор (2 қараша 1963 жылы туған) – 2012 жылдан 2022 жылға дейін Словения президенті болған словен саясаткері. Бұрын ол 2008 жылдан 2012 жылға дейін Словенияның премьер-министрі қызметін атқарған. Ұзақ жылдар бойы Социал-демократтардың мүшесі және бұрынғы президенті болған Пахор бірнеше рет Ұлттық Ассамблеяның депутаты болып сайланды және 2000 жылдан 2004 жылға дейін оның спикері болды. 2004 жылы Еуропа Парламентінің депутаты (ЕПД) болып сайланды. 2008 жылғы Словения парламенттік сайлауында Социал-демократтардың жеңісінен кейін Пахор премьер-министр болып тағайындалды. 2011 жылдың қыркүйегінде экономикалық дағдарыс пен саяси шиеленістердің кесірінен Пахор үкіметі сенімсіздік дауысына ұшырады. Ол 2012 жылдың ақпан айында Янез Яншамен ауыстырылғанға дейін уақытша премьер-министр болып қызметін жалғастырды. 2012 жылдың маусым айында Словения президенті лауазымына кандидат болатынын жариялады. 2 желтоқсан 2012 жылы өткен екінші тур сайлауда ол қазіргі президент Данило Тюркті жеңіп, дауыстардың үштен екісін алды. 2017 жылдың қараша айында Пахор Марян Шарецке қарсы екінші мерзімге қайта сайланды.

Ерте өмір

Пахор бұрынғы Югославияның Постойна қаласында дүниеге келді және балалық шағын Нова Горица қаласында өткізді, содан кейін жақын маңдағы Шемпетер при Горичи қаласына көшіп барды. Әкесі жас кезінде қайтыс болды, ал анасы Ива Пахор Мартеланк, тігінші және нацистік концлагерден аман қалған, оны жалғыз ана ретінде өсірді. 1983 жылы Нова Горица орта мектебін бітіргеннен кейін Пахор Любляна университетіне түсті, онда социология, саясаттану және журналистика факультетінде (FSPN, қазір Әлеуметтік ғылымдар факультеті, FDV) қоғамдық саясат және саясаттануды оқыды. 1987 жылы ол Бейтараптық қозғалысының мүшелері арасындағы бейбіт келіссөздер тақырыбында дипломдық жұмысын қорғады. Дипломдық жұмысы Словениядағы студенттер үшін ең жоғары академиялық награда – Студент Прешерен сыйлығымен марапатталды. Словения баспасөзінің мәліметінше, Пахор университетте оқып жүрген кезінде өзін асырау үшін ер модел ретінде жұмыс істеген.

1990 жылға дейінгі кезең

Пахор партия саясатына орта мектепте оқып жүрген кезінде қатысты. 15 жасында ол Нова Горицадағы Словения Социалистік Жастары Альянсының орта мектеп бөлімінің төрағасы болды. Университетте оқып жүрген кезінде Пахор Словения Коммунистер Лигасына қосылды. 1987 жылы Словения Социалистік Жастары Альянсының университет секциясының президенттігіне кандидат болды. Бұл ішкі сайлау маңызды болды, себебі ол Югославиядағы демократиялық принциптерге толығымен сәйкес ұйымдастырылған алғашқы сайлау болды. Сайлауда мүшелер екі қарама-қарсы команданың арасынан еркін таңдау мүмкіндігіне ие болды, бірақ Пахордың командасы либералды фракцияға есе жіберді. Осының салдарынан Жастар одағы Коммунистік партияның бақылауынан шықты, бұл 1990 жылы Либералдық-демократиялық партияның құрылуына әкелді. Осы өзгеріске байланысты Пахор саяси мансабын Коммунистік партияның бас аппаратында жалғастырды. 1980-жылдардың соңында ол Милан Кучан мен Сирил Рибичич басқаратын Коммунистік партияның реформаторлық қанатының ықпалды қолдаушыларының бірі болды. 1988 жылдың көктемі мен жазында Люблянада өткен сот процесіне байланысты туындаған саяси дағдарыс кезінде Пахор Коммунистік партияның жоғары лауазымды алғашқы өкілі болып, партияның Словения саяси өміріне монополия құқығынан бас тартуын ұсынды, осылайша толыққанды саяси плюрализмге жол ашты. 1989 жылы Пахор Словения Коммунистік партиясының жастар бөлімі – Демократиялық форумын құрды және оған төрағалық етті. Бұл форум Социалистік Жастар Альянсына қарсы күш ретінде құрылды, ал ол бұл кезде коммунистер саясатына ашық қарсы тұрды. Сол жылы ол Словения Коммунистер Лигасының Орталық комитетіне тағайындалды, осылайша бұл органның тарихындағы ең жас мүшесі атанды. 1990 жылы ол Белградта өткен Югославия Коммунистер Лигасының соңғы съезіне Словения делегациясының құрамында қатысты. Сонымен қатар, Пахор Словенияның НАТО-ға мүшелігі мәселесі бойынша өз партиясының солшыл топтарымен келіспеушіліктерге ұшырады. 1990 және 2000 жылдары Пахор Словенияның осы әскери одаққа кіруін жақтады, бірақ қоғамның бірқатар солшыл топтары оған қарсы болды. 2004 жылдың маусымында ол Еуропалық парламентке сайланды, онда Социалистік топтың мүшесі болды. Франция мен Нидерландының Конституциялық келісімді қабылдамауы және Лиссабон келісімі бойынша келіссөздер жүргізілген кезде ол Парламенттің бюджеттік бақылау комитетінде және Конституциялық комитетте жұмыс істеді, Парламенттің ұстанымын қолдады (Ричард Корбет пен Иниго Мендес де Виго есебі). 2004 жылдың қазанында Словениядағы солшыл-орталық коалициясы либералды-консервативті Словения демократиялық партиясы мен оның консервативті одақтастарына жеңіліске ұшырады. Янез Яншаның оңшыл-орталық үкіметінің алғашқы жылдарында Пахор Словения Либералды демократиясының жетекшісі Антон Роппен үкіметке қарсы оппозициялық стратегия туралы ашық пікір алмасты. Бұл пікір алмасу тез арада "Құрметті Антон, Құрметті Борут талқылауы" деп аталды (лидерлердің кіріспе сөздерінен кейін). Пахор конструктивті оппозицияны ұсынуды жөн көрді. 2006 жылы Пахордың социал-демократтары экономикалық реформа саясаты бойынша биліктегі коалициялық партиямен ынтымақтастық туралы келісімге келді. Словения Либералды демократиясының біртіндеп ыдырауына байланысты 2007 жылы Социал-демократтар Словениядағы екінші ірі саяси күшке айналды, ал Пахор солшыл оппозицияның бейресми жетекшісіне айналды. Сол жылы Пахор президенттік сайлауға қатысуды қарастырды, онда оның үміткерлігі сауалнамаларда жоғары бағаланды. Алайда, партиясының жоғары көрсеткіштеріне байланысты ол президенттікке үміткер Данило Тюркті қолдауға және 2008 жылғы парламенттік сайлауда Социал-демократтарды жетектеуді жалғастыруға шешім қабылдады. Сайлаушылар Югославияның ыдырауынан кейін елдер арасындағы шекаралық дауды шешуге бағытталған Хорватиямен келісімге қол қоюды қолдады. Бірнеше министрлердің кеткеніне және халықтың қолдауының төмендеуіне байланысты Пахор Парламенттен сенімсіздік дауысы сұрады. 20 қыркүйекте Парламент 51-36 дауыспен сенімсіздік дауысына қарсы дауыс берді, нәтижесінде үкімет құлады. Дауыс беруден кейін Пахор: "Мен ешқандай ашу-ыза сезінбеймін. Мен халқымызға және Словенияның болашағына толық сенемін" деді. Егер бұл орындалмаса, Словения Президенті Парламентті таратып, мерзімінен бұрын сайлау шақырады. Көптеген саяси партиялар жаңа үкімет құрудың орнына мерзімінен бұрын сайлау өткізуді жөн көретіндерін білдірді. 2011 жылдың 1 желтоқсанында Борут Пахордың өкіметтік кезеңінде Словения Үкіметінің жабық отырыстарының бірнеше видеолары YouTube видеохостингісінде жарияланды.

2011 жылғы сайлау және оның салдары

2011 жылдың 4 желтоқсанындағы сайлауда Пахор басшылығымен партия 2008 жылғы сайлаумен салыстырғанда мерзімінен бұрын өткен Ұлттық Ассамблея сайлауында 29 орыннан 10-ға дейін төмендеді (19 орынды жоғалтты), бірақ Пахор нәтижеге "үлкен қанағаттануын" білдірді және партия "күткенінен көп" дауыс жинады деп түсіндірді. 2011 жылдың 19 желтоқсанында, орта құлақ қабынуынан ауруханада жатқанда, Пахор Ұлттық Ассамблея сайлауынан кейін Ұлттық Ассамблея спикеріне кандидаттығын қабылдады, бірақ екі сәтсіз сайлау раундынан кейін одан бас тартты. 2012 жылдың маусым айында Пахор Социал-демократтар партиясының президенті лауазымына қайта сайлануға үміткер болды. Ол Игорь Лукшичке шамалы айырмамен жеңілді. Сол партия съезінде Пахор Словения президентіне кандидат болатынын жариялады. Бірнеше күннен кейін партия және оның жаңа президенті Пахордың президенттікке кандидаттығын ресми түрде қолдады. Қыркүйек айында Словенияның оңшыл-орталық үкіметтік коалициясындағы орталық партия – "Азаматтық тізім" де Пахордың президенттікке кандидаттығын ресми түрде қолдады.

2012 жылғы президенттік сайлау

Пахор сайлаудың екінші турында 67,3% дауыспен жеңіске жетті. Нәтижелер алғаш рет Mediana институтының шығу сауалы арқылы жарияланды. Кейіннен Словенияның сайлау комиссиясы дауыс бергендердің 99,7% саналып болғаннан кейін Пахор үшін 67,4%, Данило Тюрк үшін 32,6% деп растады. Нәтижелер жарияланғаннан кейін Пахор бұл "жаңа нәрсенің, жаңа үміттің, жаңа кезеңнің бастауы ғана" екенін қайталады. Пахор адамдарға сенім, құрмет және төзімділік қажет екенін атап өтті. Ол сайлау кампаниясы кезінде берген уәделерін орындайтынын және елдің алдында тұрған мәселелерді шешу үшін жұмыс істейтінін мәлімдеді. Осылайша ол Словения тарихындағы ең жас президент және Словенияның саяси жүйесінде үш президенттік лауазымды – Ұлттық Ассамблея спикері, премьер-министр және президент – атқарган жалғыз саясаткер болды. Пахор көбірек белсенділік танытуға тырысты. Бұл Люблянадағы президент кеңсесінде жастармен кездесулер өткізуді және елдегі маңызды шараларда сөз сөйлеуді қамтыды. Ол сондай-ақ Владимир Путинмен кездесіп, оған Украинадағы қақтығысты шешуге шақырып, 2001 жылы мұндай кездесу өткізілген Люблянада Трамп пен Путиннің кездесуін ұсынды.

2017 жылғы президенттік сайлау

Пахор сайлау комиссиясы мәліметінше, дауыстардың 99,9 пайызы саналғаннан кейін екінші турда 53 пайызға жуық дауыс жинап жеңіске жетті, ал оның қарсыласы Марян Шарек 47 пайыз дауыс алды. Алдын ала мәліметтер бойынша, сайлауға қатысу 42 пайызды құрады, бұл 1991 жылы Словения тәуелсіз мемлекет болғаннан бергі президенттік сайлаулардағы ең төменгі көрсеткіш.

Жеке өмір

Пахор мен оның өмірлік серігі Таня Печардың Лука есімді ұлы бар. Ана тілі – словен тілінен басқа, ол ағылшын, француз, итальян және серб-хорват тілдерін жетік меңгерген.