Немецкий истребитель Me 209: прототип, разработанный в 1943 году для улучшения Bf 109. История создания, отличия и назначение самолета во Второй мировой войне.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс истребитель прототипі
German fighter prototype
1943 жылғы Me 209 – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Люфтваффе-нің негізгі истребитель ұшағы болған Bf 109 ұшағының жетілдірілген нұсқасын жасауға жасалған әрекет болды. Me 209, атауына қарамастан, бұрынғы Me 209 ұшағымен ешқандай байланысы болған жоқ. RLM-нің 8 209 корпус нөмірі, 1938 жылдың шілдесінен кейін Messerschmitt-ке Me 209 конструкциялары үшін берілді, ол 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдардың басында екі жобада пайдаланылды. Алғашқы Me 209 – бір қозғалтқышты әуе жылдамдығын рекордқа жеткізуге арналған ұшақ, оны жауынгерлік қағидаларға бейімдеуге көңіл аз бөлінді.
The Me 209 of 1943 was an attempt to create an enhanced version of the Bf 109, which served as the Luftwaffes primary fighter aircraft throughout World War II. The Me 209, despite its designation, bore no relationship to the earlier Me 209. The RLM's 8 209 airframe number assigned to Messerschmitt, for its pair of post July 1938 designation Me 209 airframes, was used for two projects during the late 1930s and early 1940s. The first Me 209 was a single engine air speed record plane for which little consideration was given to adaptation for combat.
Жобалау және әзірлеу
Me 209 атауын екінші рет 1943 жылы Bf 109-дың күрт өзгертілген нұсқасын жасау туралы ұсыныс жасалды. Бұл Me 209 Focke Wulf-тің жоғары өнімді Fw 190 D 9 және Ta 152 истребительдерімен бәсекелесуі тиіс болды. Курт Танктың дизайнының осы жетілдірілген нұсқалары сияқты, жаңа Me 209 өзінің көп бөлігін бұған дейін сынақтан өткен модельмен – бұл жағдайда Bf 109G – бөліседі. Алайда, жобалау тобы үшін өкініштісіне, Me 209 үшін ұсынылған DB 603A қозғалтқышы жеткіліксіз болды және олар Junkers Motorenwerke фирмасының Jumo 213A қозғалтқышын пайдалануға мәжбүр болды. 35 литрлік Jumo 213 қозғалтқышының мүмкіндігінше көптеген қозғалтқышқа кіру нүктелері 44,52 литрлік DB 603 қозғалтқышымен сәйкес етіп жасалуы үшін әдейі жобаланғанына қарамастан (Германияның ең үлкен көлемді V12 әуе қозғалтқышы), бұл ауысу қозғалтқыш капоты мен салқындату жүйесін қайта құруды қажет етті. Ең байқалатын өзгеріс – қозғалтқыштың ауа түсірілісінің орнының өзгеруі болды, себебі Jumo 213 суперкомпрессорының сору тесігі қозғалтқыштың оң жағында орналасқан (барлық бұрынғы Junkers Jumo 211 V12 модельдерінде стандартты), ал DB 603-тің сору тесігі сол жақта орналасқан, бұл барлық Daimler Benz V12 қозғалтқыштарының дизайны үшін стандартты. Me 209 жаңа құйрық бөлігіне, қанаттарға, кең табанды шассиге, биік құйрыққа және тік қозғалтқышқа арналған сақина тәрізді радиаторға ие болды, бұл қозғалтқышты радиалды қозғалтқышқа және сол Jumo 213 қозғалтқышын қолданған Focke Wulf Fw 190D-ге ұқсас қондырғыға сырттай ұқсатады. Жасалған өзгерістердің ауқымы бастапқы мақсатқа – қазіргі Bf 109G-ге мүмкіндігінше ұқсас, жоғары сапалы ұшақ құруға – кедергі келтірді. Me 209 V5 бір 30 мм (1,18 дюйм) MK 108 зеңбірегі және екі 13 мм (.51 дюйм) MG 131 пулеметімен қаруланған. V6 Jumo 213 қозғалтқышын пайдалануға арналған алғашқы нұсқа болды және MG 131 пулеметтерінің орнына 20 мм MG 151/20 зеңбірегіне ие болды. Me 209H V1 – кеңейтілген қанаттары және DB 603 қозғалтқышы бар биік биіктіктегі нұсқасы.
The second use of the Me 209 designation was for a proposal, in 1943, to make a heavily modified version of the Bf 109. This Me 209 would compete against Focke Wulf's high performance Fw 190 D 9 and Ta 152 fighters. Like these enhanced versions of Kurt Tank's design, the new Me 209 would share most of its airframe with a proven model, in this case the Bf 109G. Unfortunately for the design team, the Me 209's proposed DB 603A engine was in short supply and they were forced to use the Junkers Motorenwerke firm's Jumo 213A engine. Even though the 35 litre engine displacement Jumo 213 had been deliberately designed to have as many of its engine access points as possible made to be identical with the 44.52 litre displacement DB 603 powerplant (Germany's largest displacement inverted V12 aircraft engine), this changeover required some reconstruction of the engine cowling and cooling system. The most visible change was the required one to the engine's air intake location, as the Jumo 213's supercharger intake was located on the starboard side of the engine (as standard for all models of the earlier Junkers Jumo 211 inverted V12), versus the DB 603's portside location, the standard for all Daimler Benz inverted V12 engine designs. The Me 209 featured a new tail section, wings, wide track landing gear, a taller tail and an annular radiator for the inline engine, which gave the engine a superficial resemblance to a radial engine and to the very similar installation on the Focke Wulf Fw 190D, which used the same Jumo 213 powerplant. The extent of the modifications undermined the original purpose, which was to build a superior aircraft as similar to the existing Bf 109G as possible. The Me 209 V5 featured armament of one Motorkanone engine mounted 30 mm (1.18 in) MK 108 cannon plus two 13 mm (.51 in) MG 131 machine guns in the wing roots. The V6 was the first version to be converted to use the Jumo 213 engine and had 20 mm MG 151/20 cannon instead of the MG 131s. The Me 209H V1 was a high altitude variant with extended wings and DB 603 engine.