Кіріспе
Американдық ақын Уильям "Билл" Эверсон, сондай-ақ Аға Антонинус есімімен де танымал (10 қыркүйек 1912 – 3 маусым 1994), американдық ақын, әдеби сыншы, оқытушы және кішкентай типографияның баспагері болған. Ол Сан-Франциско Ренессансының қатысушысы еді.
William "Bill" Everson, also known as Brother Antoninus (September 10, 1912 – June 3, 1994), was an American poet, literary critic, teacher and small press printer. He was a member of the San Francisco Renaissance.
Басталуы
Эверсон 1912 жылдың 10 қыркүйегінде Калифорния штатының Сакраменто қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасы екеуі де баспагер болғандықтан, оны Калифорния штатының Сельма қаласының жанындағы, жеміс-жидек өсіретін шағын фермада тәрбиеледі. Ол Сельма орта мектебінде футбол ойнады және Фресно мемлекеттік колледжінде (кейін Калифорния мемлекеттік университеті, Фресно) оқыды.
Ақын және мұғалім
Эверсон поэзиядағы Сан-Франциско қайта өрлеуінің ықпалды мүшесі болды және өмірінің осы кезеңінде Кеннет Рексротпен тығыз жұмыс істеді. Өмір бойы Эверсон ақын Робинсон Джефферстің шығармашылығы мен өмірін қатты бағалаған. Оның сыншы ретінде еңбегінің көп бөлігі Джефферстің поэзиясына арналған. Эверсон өзінің балалық шақтағы сүйіктісі Эдва Полсонмен 1938 жылы естелік күніне үйленді. Эдва мектепте мұғалім болып жұмыс істеді, олар егістік жер сатып алды. 1940 жылы ақпанда Эдва Еверсонды досының дәрігері вазектомия жасағанда ертіп барды. Эверсон 1940 жылғы әскерге шақыру заңына сәйкес, өзінің әскерге шақыру комиссиясында анархист және пацифист ретінде тіркелді. 1943 жылы ол Орегон штатындағы азаматтық мемлекеттік қызмет (CPS) лагеріне жіберілді. Орегон штатының Уолдпорт қаласындағы Ангел лагерінде Кемпер Номланд, Уильям Эшельман, Кермит Шитс, Влад Дюпре, Глен Кофилд, Джордж Вудкок және Кеннет Патчен сияқты басқа да ақын-суретшілермен бірге көркемөнер бағдарламасын құрды. Бұл лагерьдегі тәжірибе туралы көбірек ақпаратты Стив МакКуиддидің «Шегінде» кітабынан табуға болады. Ар-ождан алдындағы әскери қызметке қарсылық білдірген кезінде Эверсон «Қалдық жылдар» атты өлеңдер жинағын аяқтады, ол оны ұлттық деңгейде танымал етті. «Ангел» лагерінде болған кезде Эверсонның әйелі Эдва басқа ер адаммен қарым-қатынас бастады. Бұл екеуінің татуласуына жол бермеді, нәтижесінде ажырасуға әкелді. Эверсон 1948 жылы 12 маусымда Мэри Фабилли ақынына үйленді, 1949 жылы 30 маусымда одан бөлініп, бірнеше жылдан кейін 1963 жылы 13 мамырда ажырасты. Оның діни сеніміне деген құлшынысының ықпалымен Эверсон католицизмге көшті. Эверсон 1951 жылы католик шіркеуіне қосылды және көп ұзамай Калифорния штатының Окленд қаласында Католик жұмысшы қозғалысына қатысты. 1951 жылы Оклендте Доминикан орденіне қосылғанда, ол өзін Аға Антонин деп атады. Ол Donatus ретінде қосылды, ол «ешқандай нақты уәде берілмеген және кез келген уақытта кетуді сұрауы мүмкін немесе кетуді таңдауы мүмкін; теологиялық тұрғыдан алғанда, ол киім киген жұмысшыдан көп емес». Ол американдық баспа өнерінің шедеврі болып саналатын аяқталмаған Novum Psalterium PII XII-ді басып шығарды. Әдебиет пен контрмәдениеттің ерекше тұлғасы, ол «Бит-монах» деген лақап атпен танылды. Антониннің католик поэзиясының орталық тақырыбы – Мәсіхтің тәндік болмысы, христиандық құпияның орталық символы. 1956 жылы ол доминикандықтар діни ордасында ағылшын доминикандық дінбасысы Виктор Уайтпен танысты. Уайт, ағылшын доминикандық провинциясынан және Карл Юнгтің ұзақ жылдар бойы досы, олмен көп хат алмасып, онда лектор және теолог болды. Осы Виктор Уайтпен байланыс арқылы Антонин өзінің түстеріне терең діни көзқараспен қарауға үйренді. Ол Юнгтің жинақталған еңбектерін оқып, санасыздықты психологиялық талдауды және оған кеңес алу үшін келген көптеген адамдарды талдауды бастады. Антонин өзінің ең пайғамбарлық туындысы деп санайтын «Өзен тамыры / Сизигия» атты ұзақ эротикалық поэмасының алғашқы нұсқасын жазды. Эверсон Creation журналына берген сұхбатында оның негізін қалаушы және редакторы, теолог және (сол кездегі) доминикандық Мэтью Фокспен «Өзен тамыры» әндер жырының қайта жазылуы ретінде қарастырды, бұл псалқыларға ашық Эросты қайтарып, христиандықтың ұзақ жылдар бойы жыныстық және рухани жағынан бөлінуін жойды. Сент-Альбертте, ол рухани кеңесші ретінде жұмыс істеді, Антонин Сусанна Риксон есімді жас әйелге кеңес берді. 1969 жылы 7 желтоқсанда, Дэвистегі Калифорния университетінде оқығаннан кейін, Ролинг Стоунздың қатысуымен өткен апатты Алтамонт тегін концертінен кейінгі күні Антонин діни киімін алып, үйленетінін жариялады. Сюзанна Риксон оның жас келініне айналды, ал Уильям Эверсон Сюзаннаның ұлы Джудтың әкесі болды. Антонин «Жалғыздықтың гүлі» атты еңбегін көптеген журналдарда жариялады. Алайда, ол «Ақиқат жылдар» атты шығармасын Уильям Эверсон деген атпен жазғанда, Антониннің есімін тастап кеткен соң, тіпті өз еңбегін қайта қарауға да мүмкіндік алмады. Ол содан кейін мантиясын, қара тері жамылғысын және оны білдіру үшін аю тырнағы алқасын, оның діни киімін ауыстыру үшін ақын шаманның бейнесін қабылдады. 1974 жылы шыққан «Адам тағдыры» поэмасында Бауырлас Антониннің Батыс жағалаудағы шаман-ақын Уильям Эверсонға айналуы туралы айтылады. Эверсонға 1972 жылы Паркинсон ауруы диагнозы қойылды. Эверсон өзінің қалған өмірін Калифорнияның орталық жағалауында, Санта-Круздан бірнеше шақырым солтүстікке қарай орналасқан Суантон қаласында, ол «Кингфишер Флэт» деп атаған шатырда өткізді. 1970-ші және 1980-ші жылдары ол Калифорния университетінде ақын резиденці болып жұмыс істеді. Ол онда «Лайм Килн Пресс» баспасын құрды, ол арқылы өзінің поэзиясының және Робинсон Джефферс және Уолт Уитмен сияқты басқа ақындардың іздестірілетін көркем басылымдарын басып шығарды. Эверсон өмірінің соңына дейін католик дініне адал болды. 1982 жылы Эверсон Виктор Уайттың «Құдай және санасыз» кітабына кіріспе жазды. Өмірінің соңғы екі жылында Эверсон «Жыланның тағамы шаң болады» деген аяқталмаған автобиографиялық еңбегін жазды. Эверсон 1994 жылғы 3 маусымда өз үйінде қайтыс болды, оның денесі Калифорния штатының Бенисия қаласындағы Доминикан зиратында жерленді. Эверсонның қағаздары Калифорния университетіндегі Уильям Эндрюс Кларк мемориалдық кітапханасында және Калифорния университетіндегі Бэнкрофт кітапханасында сақталады. Black Sparrow Press Эверсонның жинақталған өлеңдерінің үш томдық сериясын шығарды, соңғы том 2000 жылы жарық көрді. 2003 жылы Калифорния мұра жобасы «Эрос қара құдайы: Уильям Эверсон оқырманы» кітабын жариялады.
Поэзия
"Қара қарғалар бар" (1935). Сан-Леандро, Калифорния: Greater Western Publishing баспасы. "Сан-Хоакин" (1939). Лос-Анджелес: Ward Ritchie Press баспасы. "Еркектердің өлімі" (1942). Прери-Сити, Иллинойс: Decker Press баспасы. "Соғыс элегиялары" (1944). Уолдпорт, Орегон: Untide Press баспасы. "Қалған жылдар" (1948). Нью-Йорк: New Directions баспасы. "Сөздің жеке өмірі" (1949). Беркли: Equinox Press баспасы. "Құдайдың қисық сызықтары" (1959). Детройт: University of Detroit Press баспасы. "Қасиеттіліктің қауіптері" (1962). Гарден-Сити, Нью-Йорк: Doubleday баспасы. "Ақын өлді: Робинсон Джефферс еске оқу" (1964). Сан-Франциско: Auerhahn Press баспасы. "Тұқымның таралуы" (1966). Нью-Хейвен: Henry W. Wenning баспасы. "Бірден-бір көз: Уильям Эверсоннің ертедегі өлеңдері, 1934-1940" (1966). Беркли: Oyez баспасы. "Фантазиядағы тілек" (1967). Беркли: Oyez баспасы. "Жалғыздықтың раушаны" (1967). Гарден-Сити, Нью-Йорк: Doubleday баспасы. "Жапырақтардың жайнауы" (1968). Рено, Невада: The Black Rock Press баспасы. "Су құстарына арналған мақтау" (1968). Беркли: Eizo баспасы. "Қала өлмейді" (1969). Беркли: Oyez баспасы. "Соңғы крест жорығы" (1969). Беркли: Oyez баспасы. "Таңдай көретін кім ол?" (1972). Санта-Барбара: Capricorn Press баспасы. "Тармақ торда" (1973). Аромас, Калифорния: Cayucos Books баспасы. "Қара таулар" (1973). Сан-Франциско: Didymus Press баспасы. "Адам тағдыры: Аға Антониннің өлім әні" (1974). Нью-Йорк: New Directions (W. W. Norton) баспасы. "Өзен тамыры: Осы штаттардың екі жүз жылдығына арналған сизигия" (1976). Беркли: Oyez баспасы. "Шын жылдар, 1949-1966" (1978). Санта-Барбара: Black Sparrow Press баспасы. "Құрғақшылықтың маскалары" (1980). Санта-Барбара: Black Sparrow Press баспасы. "Ақынның дүниеге келуі" (1982). Санта-Барбара: Black Sparrow Press баспасы. "Тарантелла раушаны" (1995). Санта-Круз: Peter and Donna Thomas.
River Root: A Syzygy for the Bicentennial of These States (1976). Berkeley: Oyez. The Veritable Years, 1949 1966 (1978). Santa Barbara: Black Sparrow Press. The Masks Of Drought (1980). Santa Barbara: Black Sparrow Press. Birth of a Poet (1982). Santa Barbara: Black Sparrow Press
The Tarantella Rose (1995). Santa Cruz: Peter and Donna Thomas.