Джон Грейг Лэтам: Австралиялық саяхатшы, заңгер және судьясы
John Latham (judge)
Жон Григ Лэтем – австралиялық саяхатшы, судья (1877-1964). Австралияның бас судьясы, Бас прокурор қызметтерін атқарған. Өмірбаяны мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер және судья (1877–1964)
Australian politician and judge (1877–1964)
Сэр Джон Грейг Латам (26 тамыз 1877 – 25 шілде 1964) – австралиялық заңгер, саясаткер және судья, 1935 жылдан 1952 жылға дейін Австралияның бесінші бас судьясы болды. Ол бұрын Стэнли Брюс пен Джозеф Лайонс үкіметтерінде Австралияның бас прокуроры қызметін атқарған, ал 1929 жылдан 1931 жылға дейін Ұлттық партияның соңғы басшысы ретінде оппозиция басшысы болған. Латам Мельбурнда дүниеге келген. Ол Мельбурн университетінде өнер және құқық мамандықтарын оқыды және 1904 жылы адвокаттық практикаға қабылданды. Көп ұзамай ол Виктория штатындағы ең танымал адвокаттардың біріне айналды. 1917 жылы Латам Австралия Корольдік теңіз күштеріне (Royal Australian Navy) барлау бөлімінің басшысы болып кірді. Ол 1919 жылғы Париж бейбітшілік конференциясына Австралия делегациясының құрамында қатысты, онда премьер-министр Билли Хьюзбен қақтығысқа түсті. 1922 жылғы федералды сайлауда Латам Хьюске қарсы бағытталған платформада тәуелсіз депутат ретінде парламентке сайланды. Ол Хьюстің ізбасары Стэнли Брюспен жақсы қарым-қатынас орнатты және 1925 жылы Ұлттық партияға ресми түрде қосылды, содан кейін министрлікте бас прокурор қызметіне тағайындалды. 1928 жылдан бастап ол өнеркәсіп министрі де болды және 1929 жылғы сайлауда үкіметтің жеңіліске ұшырауына себеп болған танымал емес өндірістік қатынастар саясатының жасаушыларының бірі болды. Брюс өзінің мандатын жоғалтты, ал Латамды оппозиция басшысы болуға көндірді. 1931 жылы Латам Ұлттық партияны жаңа Біріккен Австралия партиясына (United Australia Party) біріктірді, оған Джозеф Лайонс және басқа да наразы Еңбек партиясының депутаттары қосылды. Жаңа партияның көп бөлігін ұлтшылдар құраса да, ол көшбасшылықты жақсы үгітші болған Лайонсқа өткізді, осылайша жалпы сайлауға қатыспаған алғашқы оппозиция басшысы болды. Лайонс үкіметінде Латам де-факто премьер-министрдің орынбасары болды, бас прокурор және сыртқы істер министрі қызметтерін атқарды. 1934 жылы ол саясаттан кетіп, келесі жылы Жоғарғы Сотқа бас судья болып тағайындалды. 1940 жылдан 1941 жылға дейін Латам соттан демалыс алып, Жапониядағы Австралияның бірінші елшісі болды. Ол 1952 жылы шамамен 17 жыл бас судья болып қызмет еткеннен кейін отставкаға шықты; одан ұзақ қызмет еткен – тек Гарфилд Барвик.
Sir John Greig Latham (26 August 1877 – 25 July 1964) was an Australian lawyer, politician, and judge who served as the fifth Chief Justice of Australia, in office from 1935 to 1952. He had earlier served as Attorney General of Australia under Stanley Bruce and Joseph Lyons, and was Leader of the Opposition from 1929 to 1931 as the final leader of the Nationalist Party. Latham was born in Melbourne. He studied arts and law at the University of Melbourne, and was called to the bar in 1904. He soon became one of Victoria's best known barristers. In 1917, Latham joined the Royal Australian Navy as the head of its intelligence division. He served on the Australian delegation to the 1919 Paris Peace Conference, where he came into conflict with Prime Minister Billy Hughes. At the 1922 federal election, Latham was elected to parliament as an independent on an anti Hughes platform. He got on better with Hughes' successor Stanley Bruce, and formally joined the Nationalist Party in 1925, subsequently winning promotion to cabinet as Attorney General. He was also Minister for Industry from 1928, and was one of the architects of the unpopular industrial relations policy that contributed to the government's defeat at the 1929 election. Bruce lost his seat, and Latham was reluctantly persuaded to become Leader of the Opposition. In 1931, Latham led the Nationalists into the new United Australia Party, joining with Joseph Lyons and other disaffected Labor MPs. Despite the Nationalists forming a larger proportion of the new party, he relinquished the leadership to Lyons, a better campaigner, thus becoming the first opposition leader to fail to contest a general election. In the Lyons government, Latham was the de facto deputy prime minister, serving both as Attorney General and Minister for External Affairs. He retired from politics in 1934, and the following year was appointed to the High Court as Chief Justice. From 1940 to 1941, Latham took a leave of absence from the court to become the inaugural Australian Ambassador to Japan. He left office in 1952 after almost 17 years as Chief Justice; only Garfield Barwick has served for longer.
Ерте өмір
Лэтам 1877 жылғы 26 тамызда Мельбурн қаласының батыс жағындағы Виктория штатының Аскот Вейл қаласында дүниеге келген. Ол Джанет (құрметті Скотт) және Томас Эдвин Лэтамның бес баласының ағасы болды. Оның анасы Шотландияның Оркней аралдарында туған, ал әкесі Австралияда дүниеге келген. Әкесінің әкесі, Томас Лэтам, адвокаттың кеңсе қызметкері болған, ол 1848 жылы жалған құжаттармен ақша алғаны үшін Австралияға сотталып, кейіннен бухгалтер болып жұмыс істеген. Лэтамның әкесі кәсіп бойынша қалайы шебер болған, бірақ "құрметті жалақыдан гөрі қайырымдылыққа көбірек мән берген" және Виктория жануарларды қорғау қоғамының ұзақ жылдар бойы хатшысы болды. Отбасы Лэтам туылғаннан кейін көп ұзамай Мельбурнның шығыс жағындағы Иванхое қаласына көшіп келді. Оның әкесі сондай-ақ бейбіт судья болды және өмірінің соңғы жылдары Гейдельберг қалалық кеңесінде қызмет етті. Лэтам білімін Фицройдағы Джордж-стрит мемлекеттік мектебінде бастады. Кейіннен ол Мельбурндағы Шотланд колледжіне оқуға стипендия алып, 1896 жылы Мельбурн университетін бакалавр дәрежесімен бітірді. Бакалавриатты бітіргеннен кейін Лэтам екі жыл Виктория штатының Гамильтон қаласындағы жеке академияда мұғалім болып жұмыс істеді. Ол 1899 жылы Мельбурн университетіне заң оқу үшін оралды, онда ол сондай-ақ Ормонд колледжінде философия және логикадан сабақ берді. Ол 1904 жылы Виктория адвокатурасына қабылданды, бірақ адвокаттық практиканың алғашқы жылдары тапсырыстарды алуда қиындыққа тап болды және негізінен Магистрат сотында және округтік сотта жұмыс істеді. 1907 жылы Лэтам 1872 жылғы Білім туралы заңның діни ережелерден босатылуын қорғауға бағытталған рационалистік ұйым – Білім туралы заңды қорғау лигасын құруда маңызды рөл атқарды. 1909 жылы Виктория рационалистік қауымдастығының (VRA) алғашқы президенті болды. Ол Мельбурн университетінің діни мектеп ашу жоспарына қарсы күресті.
Latham was born on 26 August 1877 in Ascot Vale, Victoria, in the western suburbs of Melbourne. He was the first of five children born to Janet (née Scott) and Thomas Edwin Latham. His mother was born in the Orkney Islands of Scotland, while his father was Australian born. His paternal grandfather, Thomas Latham, was an attorney's clerk who was transported to Australia as a convict in 1848 for obtaining money under false pretences, and later worked as an accountant. Latham's father was a tinsmith by profession, but "preferred benevolent work over a comfortable salary" and became a long serving secretary of the Victorian Society for the Protection of Animals. The family moved to Ivanhoe in Melbourne's eastern suburbs shortly after Latham's birth. His father was also a justice of the peace and served on the Heidelberg Town Council in later life. Latham began his education at the George Street State School in Fitzroy. He subsequently won a scholarship to attend Scotch College, Melbourne, and went on to graduate Bachelor of Arts from the University of Melbourne in 1896. After completing his undergraduate degree, Latham spent two years as a schoolteacher at a private academy in Hamilton, Victoria. He returned to the University of Melbourne to study law in 1899, where he also tutored in philosophy and logic at Ormond College. He was admitted to the Victorian Bar in 1904 but struggled for briefs in his first years as a barrister and primarily worked in the Court of Petty Sessions and County Court. In 1907, Latham played a key role in establishing the Education Act Defence League, a rationalist organisation aimed at upholding the secular provisions of the Education Act 1872. In 1909 he became the inaugural president of the Victorian Rationalist Association (VRA). He campaigned against the University of Melbourne's plans to open a divinity school.
Заң мансабы
Латемнің адвокаттық мансабы көрнекті болды. Ол 1904 жылы Виктория адвокатурасына қабылданды және 1922 жылы Корольдің кеңесшісі атанды. 1920 жылы Латем «Инженерлер ісі» атты танымал сот ісінде Виктория штатын өкілдік етіп, Жоғары сотта доктор Х.В. Эватт және Роберт Мензиес сияқты маманмен бірге пайда болды.
Latham had a distinguished career as a barrister. He was admitted to the Victorian Bar in 1904, and was made a King's Counsel in 1922. In 1920, Latham appeared before the High Court representing the State of Victoria in the famous Engineers' case, alongside such people as Dr H. V. Evatt and Robert Menzies.
Ерте мансап
Латам 1922 жылғы федералды сайлауда Өкілдер палатасына сайланды, Койонг округінде өзін "прогрессивті либерал" деп таныстырды. Ол жаңадан құрылған Либералдық одақтың қолдауын алды, ол "Ұлтшыл партиядан шығып кеткендер мен социализмге және Хьюзге қарсы адамдардың коалициясы" болды. Оған консервативті Австралия әйелдерінің ұлттық лигасы, империалистік Австралия легионы және Мельбурн заңгерлерінің әріптестері де қолдау көрсетті. Латам Либералдық одақтың бағдарламасын толық қабылдамады, бірақ "Одақтың ұстанымын қатты қолдаймын" деді және өзінің тоғыз қағидаттан тұратын бағдарламасын жариялады, онда "Хьюз кетіп қалуы керек" деген ұран болды. Сайлауда Латам ағымдағы Ұлтшыл партиясының депутаты Роберт Бестті шамалы айырымымен жеңді. 1922 жылғы сайлаудың нәтижесінде парламентте дауысқа түспеді, Латам Хьюстің премьер-министрліктен С.М. Брюстің пайдасына отставкаға кетуіне мәжбүр ету үшін Кантри партиясымен бірікті. Ол формалды түрде тәуелсіз болып қала берді, бірақ жақын арада жаңа үкіметті қолдайтынын жариялады және үкіметтік партиялардың отырыстарына қатысты. Парламенттегі алғашқы еңбектері шетелдік істерге және Австралия мен басқа доминиондардың империялық сыртқы саясатты дамытуға қатысуын арттыру қажеттілігіне бағытталды. Латам 1925 жылғы сайлауда Койонгта Ұлтшыл партияның қолдауымен кандидат ретінде қайта сайланды. Кейін ол Брюстің үкіметінде бас прокурор болып тағайындалды. Бұл қызметтегі басты мәселелері "ішкі коммунистер мен олармен байланысты мүдделерге қарсы заң шығару және өнеркәсіптік арбитраж заңын реформалау" болды. Латам сондай-ақ Брюстің шетелдік істер жөніндегі маңызды кеңесшісі болды және оны 1926 жылы Лондонда өткен Империялық конференцияға сүйемелдеді. Конференцияда қабылданған Доминиондардың конституциялық мәртебесі туралы Балфур декларациясына оның ризашылығын білдірді, бұл "кез келген Империялық конференцияның осы уақытқа дейін атқарған ең тиімді және пайдалы жұмысын қамтиды" деді. 1929 жылы Латам "Австралия және Британ Достастығы" атты кітап жариялады, онда Британ империясының Британ Достастығына қалай айналғаны және Австралия үшін оның қандай маңызы бар екені туралы толық мәлімет берілген.
Latham was elected to the House of Representatives at the 1922 federal election, standing as a self described "Progressive Liberal" in the seat of Kooyong. He received the endorsement of the newly created Liberal Union, "a coalition of Nationalist Party defectors and people opposed to socialism and Hughes". He additionally received support from the conservative Australian Women's National League, the imperialist Australian Legion, and colleagues in Melbourne's legal profession. He did not fully accept the Liberal Union's platform, although he claimed to "strongly support the attitude of the Union", and issued his own platform consisting of nine principles including a slogan that "Hughes Must Go". At the election, Latham narrowly defeated the incumbent Nationalist MP Robert Best. The 1922 election resulted in a hung parliament, with Latham siding with the Country Party to force Hughes' resignation as prime minister in favour of S. M. Bruce. While notionally remaining an independent, he soon announced his support for the new government and attended meetings of government parties. His early contributions in parliament concentrated on foreign affairs and the need for greater involvement of Australia and the other Dominions in developing imperial foreign policy. Latham was re elected at the 1925 election, standing as an endorsed Nationalist candidate in Kooyong. He subsequently joined Bruce's government as attorney general. His major concerns in that role were "legislating against domestic communists and aligned interests, and reforming industrial arbitration law". Latham also served as a key advisor to Bruce on foreign affairs, accompanying him to the 1926 Imperial Conference in London. He was pleased with the Balfour Declaration on the constitutional status of Dominions which emerged from the conference, stating that it "embodies the most effective and useful work that any Imperial Conference has yet accomplished". In 1929, Latham published Australia and the British Commonwealth, a book detailing the evolution of the British Empire into the British Commonwealth of Nations and its implications for Australia.
Оппозиция басшысы
Брюс 1929 жылы парламенттік мандатын жоғалтқаннан кейін Латэм Ұлттық партияның төрағасы болып сайланды, демек, Оппозиция жетекшісі болды. Ол Вестминстер статутының (1931) ратификациясына қарсы шықты және оны болдырмау үшін бар күшін салды. Екі жыл өткен соң, Джозеф Лайонс Еңбек партиясынан шығып кеткендерді парламенттік залдан өте кіргізіп, оларды Ұлттық партиямен біріктіріп, Біріккен Австралия партиясын құрды. Жаңа партияда бұрынғы ұлтшылдар басым болғанымен, Латхам Лионстың басшылығымен Оппозиция жетекшісінің орынбасары болуға келісті. Бұрынғы еңбекшінің төбеде болуы экономикалық дағдарыс кезінде ұлттық бірліктің бейнесін қалыптастырады деп есептелді. Сонымен қатар, Лайонның жағымды мінезі Латхемге қарағанда сайлаушылар үшін әлдеқайда тартымды болды, әсіресе UAP-тің басты мақсаты Еңбек партиясының негізгі сайлау округтерін жеңіп алу болды, себебі ол әлі де жоғары және орта таптың консервативтік партиясы болып қала берді. Болашақ АЛП жетекшісі Артур Калвелл өзінің "Әділ бол және қорқудан сақтан" атты автобиографиясында Лайонның пайдасына қадам шегіп, Латхам премьер-министр болу мүмкіндігінен өз еркімен бас тартқанын жазды.
After Bruce lost his Parliamentary seat in 1929, Latham was elected as leader of the Nationalist Party, and hence Leader of the Opposition. He opposed the ratification of the Statute of Westminster (1931) and worked very hard to prevent it. Two years later, Joseph Lyons led defectors from the Labor Party across the floor and merged them with the Nationalists to form the United Australia Party. Although the new party was dominated by former Nationalists, Latham agreed to become Deputy Leader of the Opposition under Lyons. It was believed having a former Labor man at the helm would present an image of national unity in the face of the economic crisis. Additionally, the affable Lyons was seen as much more electorally appealing than the aloof Latham, especially given that the UAP's primary goal was to win over natural Labor constituencies to what was still, at bottom, an upper and middle class conservative party. Future ALP leader Arthur Calwell wrote in his autobiography, Be Just and Fear Not, that by standing aside in favour of Lyons, Latham knew he was giving up a chance to become Prime Minister.
Лион үкіметі
1931 жылғы сайлауда UAP үлкен жеңіске жетті және Латэм тағы да Бас прокурор болып тағайындалды. Ол сонымен қатар Сыртқы істер министрі және (жасырын түрде) Премьер-министрдің орынбасары қызметін атқарды. Лэтам осы лауазымдарды 1934 жылға дейін, Қауымдастық Парламентінен зейнеткерлікке шыққанға дейін сақтап тұрды. Оның орнына Куйонг округінің депутаты, Бас прокурор және Индустрия министрі ретінде Мензиес келді, ол кейіннен Австралияның ең ұзақ қызмет еткен Премьер-министрі атанды. Сыртқы істер министрі ретінде Лэтам «Жапонияның өңделген бейімделуін Австралияның аймақтық мәселелерге қатысты ұстанымында басымдық деп бағалады». Маньчжурия дағдарысы және одан кейінгі Маньчжурияға жапон басқындығы кезінде ол және Лайонс бұл мәселе бойынша жария түрде мәлімдеме жасаудан жалтарды, ал үкімет осы қақтығыста бейтараптық саясатын қабылдады. Жапон сыртқы істер министрі Коки Хиротамен өткен кездесулерде ол Жапонияны Ұлттар Лигасында қалуға көндіруге тырысты, бірақ сәтті болмады. 1934 жылдың ортасында Лэтам Австралияның Шығыс Азия және Оңтүстік-Шығыс Азияға сапарлаған миссиясын жетектеді – Австралияның Азияға және Британ империясының шегінен тыс жерлерге жасаған алғашқы дипломатиялық миссиясы. Жеті аумақты аралаған, бірақ Қытай, Жапония және Голландтік Оңтүстік Азияға (қазіргі Индонезия) баса назар аударған бұл миссия Австралияның сыртқы саясатының қалыптасуындағы маңызды кезең ретінде танылды. Лэтам бұл миссияны «достық пен ізгі ниет» миссиясы деп атады, сонымен қатар экономикалық және стратегиялық мәселелер бойынша кабинетке бірқатар құпия есептер дайындады. Ол «Азиядағы сауда мүмкіндіктері туралы ақпаратты белсенді түрде іздестірді, премьер-министрлермен, сыртқы істер министрлерімен, облыс әкімдерімен және губернаторлармен Австралияның сауда және коммерциялық мүдделері, кедендік баждар мен тарифтер туралы жиі және егжей-тегжейлі пікірталас жүргізді». Отанына оралғаннан кейін Лэтам Азияда сауда комиссарларын тағайындауды сәтті ұсынды, бұрын Австралияны британдық шенеуніктер өкілдік еткен болатын.
The UAP won a huge victory in the 1931 election, and Latham was appointed Attorney General once again. He also served as Minister for External Affairs and (unofficially) the Deputy Prime Minister. Latham held these positions until 1934, when he retired from the Commonwealth Parliament. He was succeeded as member for Kooyong, Attorney General and Minister of Industry by Menzies, who would go on to become Australia's longest serving Prime Minister. As external affairs minister, Latham "judged the measured accommodation of Japan to be a priority in Australia’s approach to regional affairs". During the Manchurian Crisis and subsequent Japanese invasion of Manchuria, he and Lyons avoided making public statements on the matter and the government adopted a policy of non alignment in the conflict. In meetings with Japanese foreign minister Kōki Hirota he unsuccessfully attempted to convince Japan to remain within the League of Nations. In mid 1934, Latham led the Australian Eastern Mission to East Asia and South East Asia, Australia's first diplomatic mission to Asia and outside of the British Empire. The mission, which visited seven territories but concentrated on China, Japan and the Dutch East Indies (present day Indonesia), has been identified as a milestone in the early development of Australian foreign policy. Latham publicly identified the mission as one of "friendship and goodwill", but also compiled a series of secret reports to cabinet on economic and strategic matters. He "actively sought information about trading opportunities across Asia, entering into frequent and detailed discussions with prime ministers, foreign ministers, premiers and governors about Australia‘s trading and commercial interests, custom duties and tariffs". On his return, Latham successfully advocated in cabinet for the appointment of trade commissioners in Asia, where previously Australia had been represented by British officials.
Австралияның Бас судьясы
1935 жылы 11 қазанда Латхам Австралия Жоғарғы Сотының Бас судьясы болып тағайындалды. 1940-1941 жылдары ол соттан демалыс алып, Токиоға сапар шегіп, Австралияның Жапониядағы алғашқы министрі қызметін атқарды. 1952 жылдың сәуір айында ол Жоғарғы Соттан зейнеткерлікке шықты, ол кезде 16 жыл қызмет еткені рекордты көрсеткіш болатын. Бас судья ретінде Латхам кейін жазушылардың орынсыз деп есептейтін деңгейде саяси тұлғалармен хат алмасты. Латхам бірнеше премьер-министрлерге және басқа да жоғары лауазымды үкімет өкілдеріне саяси мәселелер бойынша кеңес берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол қорғаныс және сыртқы саясатқа қатысты бірқатар ұсыныстар жасады және Джон Кертинге федералды үкіметтің өкілеттіктерін арттыру үшін қабылдануы тиіс конституциялық түзетулердің тізімін ұсынды. Латхамның өкілеттігінің соңына таяу хаттарында бұрын сотқа қарастырылған маңызды саяси мәселелер бойынша жеке пікірлері көбірек көрінді; атап айтқанда, Чифли үкіметінің денсаулық сақтау саясатына қарсылығы және Мензис үкіметінің Коммунистік партияны тыйым салу әрекетіне қолдауы. Ол Эрл Пейджке үкіметтің Коммунистік партияны заңмен тыйым салу үшін конституцияға қандай өзгерістер енгізуі керектігі туралы кеңес берді және Либералдық партияның бағдарламасын жақсарту жолдары туралы досы Ричард Кейсимен хат алмасты. Фиона Уилердің сөзіне сәйкес, Латхамның саяси көзқарастары сот шешімдеріне кедергі келтіргеніне тікелей дәлел жоқ, бірақ «тараптылықтың көзге көрінуі ғана алаңдауға жеткілікті» және оны ашқан жағдайда жоққа шығару қиын болар еді. Ол Кейсимен хат алмасуын «қызметте тұрған судьяның саяси жақындық танытуының ерекше мысалы» деп атады. Латхам хаттарын алғандарға құпия сақтау қажеттігін ескерткенімен, көптеген хаттарының көшірмелерін жеке құжаттарында сақтап, олар өлімінен кейін табылғанда талданбақ деген алаңдаушылық білдірмеді. Ол өз әрекеттерін жеке тұлға ретінде, лауазымынан бөлек деп қарастырды және «публикалық және жеке бейнесі арасында Янус сияқты қарама-қайшылықты» сақтады. Басқа да платформаларда ол тәуелсіздігін көрсетуге тырысып, сөз сөйлеуге келіспеді, егер олар саяси мәлімдеме ретінде қабылдануы мүмкін деп ойласа. Дегенмен, «Латхамның кеңестерінің көптеген мысалдары қазіргі таңда сот тәуелсіздігі мен әдептілігінің негізгі принциптеріне тікелей қарсы келеді». Латхам Жоғарғы Сот судьяларының арасында сотқа тағайындалғанға дейін Австралия Парламентінде қызмет еткен сегіз судьяның бірі болды; қалғандары – Эдмунд Бартон, Ричард О’Коннор, Исаак Исаакс, Х. Б. Хиггинс, Эдвард МакТирнан, Гарфилд Барвик және Лайонель Мерфи.
Latham was appointed Chief Justice of the High Court of Australia on 11 October 1935. From 1940 to 1941, he took leave from the Court and travelled to Tokyo to serve as Australia's first Minister to Japan. He retired from the High Court in April 1952, after a then record 16 years in office. As Chief Justice, Latham corresponded with political figures to an extent later writers have viewed as inappropriate. Latham offered advice on political matters – frequently unsolicited – to several prime ministers and other senior government figures. During World War II, he made a number of suggestions about defence and foreign policy, and provided John Curtin with a list of constitutional amendments he believed should be made to increase the federal government's power. Towards the end of his tenure, Latham's correspondence increasingly revealed his personal views on major political issues that had previously come before the court; namely, opposition to the Chifley government's health policies and support of the Menzies Government's attempt to ban the Communist Party. He advised Earle Page on how the government could amend the constitution to legally ban the Communist Party, and corresponded with his friend Richard Casey on ways to improve the Liberal Party's platform. According to Fiona Wheeler, there was no direct evidence that Latham's political views interfered with his judicial reasoning, but "the mere appearance of partiality is enough for concern" and could have been difficult to refute if uncovered. She particularly singles out his correspondence with Casey as "an extraordinary display of political partisanship by a serving judge." Although Latham emphasised the need for secrecy to the recipients of his letters, he retained copies of most of them in his personal papers, apparently unconcerned that they could be discovered and analysed after his death. He rationalised his actions as those of a private individual, separate from his official position, and maintained a "Janus like divide between his public and private persona". In other fora he took pains to demonstrate his independence, rejecting speaking engagements if he believed they could be construed as political statements. Nonetheless, "many instances of Latham's advising [ ] would today be regarded as clear affronts to basic standards of judicial independence and propriety". Latham was one of only eight justices of the High Court to have served in the Parliament of Australia prior to his appointment to the Court; the others were Edmund Barton, Richard O'Connor, Isaac Isaacs, H. B. Higgins, Edward McTiernan, Garfield Barwick, and Lionel Murphy.
Жеке өмір
Ол университетте ата-анасының методизмін тастағаннан кейін көрнекті рационалист және атеист болды. Осы кезде ол методист пастыры Генри Мурдың қызы Элизабет (Бесси) Мурмен құдалықты үзді. Кейін Бесси 1911 жылғы 18 мамырда Норткотттағы Мефодист шіркеуінде, Хай-стритте Эдвин П. Картерге тұрмысқа шықты. 1907 жылы Латэм мектеп мұғалімі Элла Тобинге үйленді. Олардың үш баласы болды, олардың екеуі одан бұрын қайтыс болды. Оның әйелі Элла да одан бұрын көз жұмды. Латэм 1964 жылы Мельбурн қаласының Ричмонд ауданында қайтыс болды. Ол сондай-ақ австралиялық әдебиетті қолдаушы белсенді тұлға болды, Уолтер Мердок редакциялаған шағын либералды журнал «The Trident» журналының редакциялық алқасының мүшесі болды. Ақын Бернард О'Дауд та осы алқа құрамына кірді. Латэм 1937 жылдан бастап Виктория штатының Тегін кітапхана қозғалысының президенті болды және 1950 жылдан 1953 жылға дейін Австралия кітапханалар қауымдастығының президенті қызметін атқарды. Ол бұл лауазымға тағайындалған алғашқы кітапханашы емес адам болды.
He was a prominent rationalist and atheist, after abandoning his parents' Methodism at university. It was at this time that he ended his engagement to Elizabeth (Bessie) Moore, the daughter of Methodist Minister Henry Moore. Bessie later married Edwin P. Carter on the 18th May 1911 at the Northcote Methodist Church, High Street, Northcote. In 1907, Latham married schoolteacher Ella Tobin. They had three children, two of whom predeceased him. His wife, Ella, also predeceased him. Latham died in 1964 in the Melbourne suburb of Richmond. He was also a prominent campaigner for Australian literature, being part of the editorial board of The Trident, a small liberal journal, which was edited by Walter Murdoch. The board also included poet Bernard O'Dowd. Latham was president of the Free Library Movement of Victoria from 1937 and served as president of the Library Association of Australia from 1950 to 1953. He was the first non librarian to hold the position.
Мұра
1971 жылы Канберра қаласының Латэм ауданы оның құрметіне аталды. Мельбурн университетінде де оның атымен аталатын лекция залы бар.
The Canberra suburb of Latham was named after him in 1971. There is also a lecture theatre named after him at The University of Melbourne.