Бірінші дүниежүзілік соғыстағы неміс танкқа қарсы мылтығы
Mauser Tankgewehr M1918
Немецкая противотанковая винтовка Mauser 13мм (T Gewehr) – первая в мире винтовка для борьбы с бронетехникой, использовалась в Первой мировой войне. История, производство.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс танкіге қарсы мылтығы Tankgewehr M1918, сонымен қатар Mauser 13 мм танкіге қарсы мылтығы және ағылшын тілінде T Gewehr деп аталады, – броньды нысаналарды жою мақсатында ғана жасалған алғашқы мылтық және Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданылған жалғыз танкіге қарсы мылтық. Шамамен 16 900 данасы өндірілді.
German anti tank rifle
The Tankgewehr M1918 , also known as the Mauser 13mm anti tank rifle and T Gewehr in English, is a German anti tank rifle—the first rifle designed for the sole purpose of destroying armored targets—and the only anti tank rifle to see service in World War I. Approximately 16,900 were produced.
Тарих
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде статикалық, окоптық соғыс басталғанда жеке қорғаныс үшін бронепластина қолданылуы арта түсті, сондай-ақ оған қарсы тұру үшін бронебойғыш оқ-дәрілерді әзірлеу және пайдалану жүзеге асты. Бұл мақсатта Ұлыбритания да, Германия да Африкадағы отарларынан әкелінген, піл аулауға арналған мылтықтар сияқты жоғары қуатты мылтықтарды қолданды. Қарулы күштердің машиналары (танкілер) алғаш рет 1916 жылдың қыркүйегінде Флерс-Курселет шайқасында британдықтар тарапынан қолданылды, одан кейін француз армиясы да қолданды. 1917 жылдың маусым айында неміс әскері Mark IV танкымен бетпе-бет келді және стандартты бронебойғыш 7.92 мм K оқ-дәрісінің тиімді емес екенін анықтады. Бұл немістерді танкке қарсы қару ретінде ірі калибрлі және жоғары жылдамдықты мылтық жасауға итермеледі. Мылтықтың жасаушылары Африканың ірі аңдарын аулау үшін қолданылатын қарулардан, мысалы, піл аулау мылтығынан шабыт алды. Mauser компаниясы 13 мм T-Gewehr (Т-геухр) мылтығымен жауап берді және 1918 жылдың мамырында Оберндорф-ам-Неккарда жаппай өндіріс бастады. Осы мылтықтардың алғашқы үлгілері арнайы құрылған танкке қарсы бөлімдерге берілді. Соғыс аяқталғанға дейін 14 700 T-Gewehr (Т-геухр) мылтығы жасалды, ал өндіріс 1919 жылдың сәуірінде тоқтатылды. Соғыс тоқтағаннан кейін тағы шамамен 1490 данасы өндірілді.
During the First World War the onset of static, trench warfare saw the rise in the use of armour plate for personal defense, and the development and use of armour piercing ammunition to counter this. Both Britain and Germany used high powered rifles, such as elephant guns from their African colonies, for this purpose. The first use of armoured fighting vehicles (tanks) was by the British at the Battle of Flers–Courcelette in September 1916 and were followed by the French. By June 1917, the German Army faced the Mark IV tank, and found that the standard armour piercing 7.92 mm K bullet was no longer effective. This prompted the development by the Germans of a heavy calibre and high velocity rifle as an anti tank weapon. The makers of the gun were inspired by weapons used to hunt African big game, like the elephant gun. The Mauser Company responded with the 13mm T gewehr and began mass production at Oberndorf am Neckar in May 1918. The first of these off the production lines were issued to specially raised anti tank detachments. 14,700 T Gewehrs were produced before the Armistice, and production ceased in April 1919. Approximately 1,490 were produced after the cessation of hostilities.
Операция
Мылтық бір рет атылатын, модификацияланған Маузер механизміне негіделген бұрандалы мылтық болды, патрондар камераға қолмен салынатын. Қаруда тапанша тәрізді тұтқасы және екі аяғы болған, бірақ кері соққыны азайтуға арналған құрылғы жоқ, мысалы, жұмсақ артқы бөлігі немесе ұңғы тежегіші. Бұл атушыға қайталап ату кезінде қиындықтар тудыруы мүмкін. Ашық нысаналары алдыңғы көзқарасынан және 100 метрден 500 метрге дейін 100 метрлік интервалмен градуировкаланған артқы көзқарастан тұрды. Мылтықты екі адамнан тұратын экипаж – атушы және оқ-дәрі тасушы пайдаланған, екеуі де қаруды қолдануға оқытылған. Кері соққының күші өте зор болғандықтан, ол қозғалмайтын күйде, жатып немесе окоптан атуға арналған.
The rifle was a single shot bolt action rifle using a modified Mauser action, with rounds manually loaded into the chamber. The weapon had a pistol grip and bipod, but no method of reducing recoil, such as a soft buttpad or muzzle brake. This could cause problems for the shooter with repeated firing. The iron sights were composed of a front blade and tangent rear, graduated in 100 meter increments from 100 to 500 meters. The rifle was operated by a two man crew of a gunner and ammunition bearer, who were both trained to fire the weapon. Due to the tremendous blunt force of the recoil, it was designed to be shot in a static position, either prone or from inside a trench.
Соғыстан кейінгі қызмет
Соғыстан кейін АҚШ армиясы T-Gewehr-ді сынақтан өткізді, сондай-ақ басқа одақтас елдер де сынақтан өткізді. Польша 1920 жылы Германия шекарасындағы қақтығыстар кезінде бірнеше T-Gewehr-ді алған. Рейхсвер 1930 жылдарға дейін қызметте бірнеше M1918-ді сақтап тұрды (1925 жылы Рейхсвердің құпия арсеналында 805 данасы болған). Швеция Германиядан бірнеше дана сатып алып, оларды Pansarvärnsgevär m/21 деп атап қолданды. Риф соғысы кезінде Риф көтерілісшілері испандық Renault және Schneider танктеріне қарсы тұру үшін контрабанда арқылы Mauser 1918-ге қол жеткізді. 1939 жылы В.Н. Шоколов басқарған советтік топ T-Gewehr-ді кері инженериялық жолмен қайта жасады, оны советтік 12.7×108 мм B-32 оқтарымен оқуға бейімдеді. 1941 жылдың шілдесіндегі төтенше жағдай кезінде Бауман институты шағын партияда қолмен өндірді. Қысқы соғыстан кейін Финляндия Ұлыбританиядан 100 T-Gewehr сатып алды, бірақ олар қолданылмады және Финляндия 1944 жылы оларды жарамсыз деп таныды.
The United States Army tested the T Gewehr after the war, as did the other Allied Powers. Poland obtained a few T Gewehrs during border skirmishes at the German border in 1920. The Reichswehr kept some M1918s in service into the 1930s (805 were in the secret arsenals of the Reichswehr in 1925). Sweden bought a number from Germany, and used them under the designation Pansarvärnsgevär m/21. During the Rif War, the Rifian rebels obtained some smuggled Mauser 1918s to counter the Spanish Renault and Schneider tanks. In 1939, a Soviet team led by V. N. Shokolov retro engineered the T Gewehr, modified to fire the Soviet 12.7×108mm B 32 bullets. Small numbers were hand produced by the Bauman Institute in the emergency of July 1941. After the Winter War, Finland bought 100 T Gewehr from Great Britain but they were never used and Finland scrapped them in 1944.