Кіріспе
Неміс екінші дүниежүзілік соғысының ауыр танкі, сонымен қатар "Tiger II" деп те аталады, көбінесе "Tiger B" деп қысқартылады. Арсенал тізімінде Sd.Kfz. 182 ретінде тіркелген. Одақтас әскерлері оны көбінесе "King Tiger" немесе "Royal Tiger" деп атаған. "Tiger II" – "Tiger I" танкісінің ізбасары, ол бұрынғысының қалың бронясын "Panther" орта танкісінде қолданылған броняның еңістігімен үйлестірді. Танк шамамен 70 тонна салмаққа ие болды және алдыңғы бөлігінде қорғаныс бронясы болды. "Tiger II" танкілері армияның және Ваффен-СС-тің ауыр танк батальондарына берілді. Ол алғаш рет 1944 жылдың 11 шілдесінде Нормандияға одақтас әскерлерінің шабуылы кезінде 503-ші ауыр танк батальонында қолданылды. Шығыс майданында "Tiger II" танкілерімен жабдықталған алғашқы бөлім 501-ші ауыр танк батальоны болды, ол 1944 жылдың 1 қыркүйегіне дейін 25 "Tiger II" танкісінің іске қосылғанын тіркеді.
the aircraft also known as the Tiger II
often shortened to Tiger B. The ordnance inventory designation was Sd. Kfz. 182. Contemporaneous Allied soldiers usually called it the King Tiger or Royal Tiger. The Tiger II was the successor to the Tiger I, combining the latter's thick armour with the armour sloping used on the Panther medium tank. The tank weighed almost 70 tonnes, and was protected by of armour to the front. The Tiger II was issued to heavy tank battalions of the Army and the Waffen SS. It was first used in combat by 503rd Heavy Panzer Battalion during the Allied invasion of Normandy on 11 July 1944; on the Eastern Front, the first unit to be outfitted with the Tiger II was the 501st Heavy Panzer Battalion, which by 1 September 1944 listed 25 Tiger IIs operational.
Даму
1937 жылы ауыр танкты жобалау жұмысы басталды; алғашқы жобалау шарты Henschel компаниясына тапсырылды. 1939 жылы тағы бір жобалау шарты жасалып, Porsche компаниясына берілді. Екі прототиптік серия да Krupp компаниясының бірдей мұнарасын пайдаланды. Басты айырмашылықтар корпуста, беріліс қорабында, жүріс бөлігінде және автомобильдік ерекшеліктерде болды. және "Пантера". Porsche корпусының дизайны артқы жағына орнатылған мұнараны және ортаға орнатылған қозғалтқышты қамтыды. Жүріс бөлігі "Элефант" танк жойғышының жүріс бөлігімен ұқсас болды. Онда әр жағынан жұпталған тіректері бар алты жол дөңгелегі орнатылған, ал тіректері қысқа бойлық бұралу сызықтарымен жабдықталған; бұл ішкі кеңістікті үнемдеп, жөндеуді жеңілдетті. Porsche нұсқасының бірінде бензин-электрлік жетегі болды (негізінен дизель-электрлік жетегімен бірдей, тек бензинмен жұмыс істейтін қозғалтқышты негізгі қозғалтқыш ретінде пайдаланады), бензин-электрлік гибридке ұқсас, бірақ аккумуляторсыз; екі жеке жетегі танктің әр жағында параллель түрде орналасқан, әрқайсысы бензин қозғалтқышы – электр генераторы – электр моторы – жетек дөңгелегінен тұратын гибридтік жетегінен құралды. Бұл жетегі бұрын қабылданбаған "Тигр (P)" жобасында қолданылған, кейін "Элефант" ретінде қайта жабдықталған, сондай-ақ кейбір АҚШ жобаларында қолданылып, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі француздық Saint Chamond танктерінде және соғыстан кейінгі Char 2C танктерінде өндіріске енгізілген. Porsche жүріс бөлігінің элементтері кейінірек бірнеше Jagdtiger танк жойғыштарында қолданылды. Тағы бір ұсыныс гидравликалық жетегін пайдалану болды; доктор Поршенің дәстүрден тыйыс дизайндары көп қолдау таппады.
Дизайн
Хеншель жобалау конкурсын жеңіп алды, ал барлық Tiger II танкілері осы фирмада өндірілді. Өндірістегі көліктерде екі түрлі мұнара конструкциясы қолданылды. Алғашқы конструкцияны жиі қате түрде «Порше» мұнарасы деп атайды, себебі оны Porsche компаниясы Tiger II прототипі үшін жасаған деген жаңылыс пікір қалыптасқан; шындығында бұл екі прототиптің де алғашқы Krupp дизайны болды. [[Файл:Bundesarchiv Bild 101I 680 8282A 09, Будапешт, Panzersoldaten in Panzer VI (Tiger II). jpg|thumb|right|alt=Төртбұрышты, жалпақ, тік беті бар танк мұнарасы, бүйірлері тік және жақтарына қарай біраз иілген.|Крумп жасаған «өндірістік мұнараның» (бұрыс түрде «Хеншель мұнарасы» деп аталатын) бұрышты алдыңғы бөлігі
Powered turret traverse was provided by the variable speed Boehringer Sturm L4S hydraulic motor, which was driven from the main engine by a secondary drive shaft. A high and a low speed setting was available to the gunner via a lever on his right. The turret could be rotated 360 degrees at 6º/second in low gear independent of engine rpm, at 19º/second – the same as with the Tiger I – with the high speed setting and engine at 2000 rpm, and over 36º/second at the maximum allowable engine speed of 3,000 rpm. The direction and speed of traverse was controlled by the gunner through foot pedals, whilst a high torque low speed (useful when on slopes) or low torque high speed final gearing could be selected via a control lever near his left arm. This system allowed for very precise control of powered traverse, a light touch on the pedal resulting in a minimum traverse speed of 0.1 deg/sec (360 degrees in 60 min), unlike in most other tanks of the time (e. g. US M4 Sherman or Soviet T 34 medium tanks) this allowed for fine laying of the gun without the gunner needing to use his traverse handwheel. If power was lost, such as when the tank ran out of fuel, the turret could be slowly traversed by hand, assisted by the loader who had an additional wheel, which could manually rotate the turret at a rate of one half a degree per each revolution of the hand crank; a 20° turret rotation required 40 full cranks of the handwheel, and to turn the turret a full 360° the gunner would be required to crank the handwheel 720 full revolutions. thumb|alt=The overhanging rear face of a large tank, two laterally spaced exhaust pipes protrude from mountings, pointing upwards, curving away from the vehicle at their ends.|Rear view showing dual exhausts
Like all German tanks, the Tiger II had a petrol engine; in this case the same 700 PS (690 hp, 515 kW) V 12 Maybach HL 230 P30 which powered the much lighter Panther and Tiger I tanks. The Tiger II was under powered, like many other heavy tanks of World War II, and consumed a lot of fuel, which was in short supply for the Germans. The transmission was the Maybach OLVAR OG 40 12 16 Model B, giving eight forward gears and four reverse, which drove the steering gear. This was the Henschel L 801, a double radius design which proved susceptible to failure. Transverse torsion bar suspension supported the hull on nine axles per side. Overlapped diameter road wheels with rubber cushions and steel tyres rode inside the tracks. Late production Tiger Is received the same wheels, which were one of the few interchangeable parts between the two tanks. Like the Tiger I, each tank was issued with two sets of tracks: a normal "battle track" and a narrower "transport" version used during rail movement. The transport tracks reduced the overall width of the load and could be used to drive the tank short distances on firm ground. The crew were expected to change to normal battle tracks as soon as the tank was unloaded. Ground pressure was 0.76 kg/cm2 (10.8 psi).
Мұнараны айналдыру үшін айнымалы жылдамдықты Boehringer Sturm L4S гидравликалық қозғалтқышы қолданылды, ол қосымша жетек осі арқылы негізгі қозғалтқыштан қуат алды. Оқшы оң жақтағы тұтқа арқылы жоғары және төмен жылдамдық арасында таңдау жасай алатын. Мұнара қозғалтқыштың айналу жиілігіне тәуелсіз, төменгі берілісте 6°/сек жылдамдықпен 360 градусқа айналуға болады, ал жоғары жылдамдықта – Tiger I танкісіндегідей – 2000 айналымда 19°/сек, ал ең жоғары рұқсат етілген қозғалтқыш жылдамдығы 3000 айналымда 36°/сек жылдамдықпен айналуға болады. Мұнараның айналу бағыты мен жылдамдығын оқшы аяқ педальдары арқылы басқаратын, ал сол қолының жанындағы басқару тұтқасы арқылы жоғары айналым күшімен төмен жылдамдықты (қалысқа ыңғайлы) немесе төмен айналым күшімен жоғары жылдамдықты соңғы берілісті таңдауға болады. Бұл жүйе мұнараны өте дәл басқаруға мүмкіндік берді, педальге жеңіл тию нәтижесінде мұнараның айналу жылдамдығы 0,1 градус/сек-қа тең болды (360 градус 60 минутта), бұл сол кездегі көптеген басқа танктерден (мысалы, АҚШ M4 Sherman немесе кеңестік Т-34 орта танктерінен) өзгешеліктері, мылтықты дәл бағыттауға мүмкіндік берді. Қуат жоғалған жағдайда, мысалы, танк отыны біткенде, мұнараны қолмен баяу айналдыруға болады, жүк көтерушіге қосымша дөңгелек көмектеседі, ол қолмен бұрауыштың әрбір айналымы үшін жарты градус жылдамдықпен мұнараны айналдыра алады; 20 градус мұнараны айналдыру үшін қол дөңгелегін 40 рет толық бұру керек, ал мұнараны толық 360 градусқа айналдыру үшін оқшы қол дөңгелегін 720 рет толық бұруы керек. thumb|alt=Үлкен танктың артқы жағында екі жақты орналасқан түтін құбырлары жоғары қарай бағытталған, олардың ұштары көліктен қашықтап иілген.|Екі түтін құбыры бар артқы көрініс
Powered turret traverse was provided by the variable speed Boehringer Sturm L4S hydraulic motor, which was driven from the main engine by a secondary drive shaft. A high and a low speed setting was available to the gunner via a lever on his right. The turret could be rotated 360 degrees at 6º/second in low gear independent of engine rpm, at 19º/second – the same as with the Tiger I – with the high speed setting and engine at 2000 rpm, and over 36º/second at the maximum allowable engine speed of 3,000 rpm. The direction and speed of traverse was controlled by the gunner through foot pedals, whilst a high torque low speed (useful when on slopes) or low torque high speed final gearing could be selected via a control lever near his left arm. This system allowed for very precise control of powered traverse, a light touch on the pedal resulting in a minimum traverse speed of 0.1 deg/sec (360 degrees in 60 min), unlike in most other tanks of the time (e. g. US M4 Sherman or Soviet T 34 medium tanks) this allowed for fine laying of the gun without the gunner needing to use his traverse handwheel. If power was lost, such as when the tank ran out of fuel, the turret could be slowly traversed by hand, assisted by the loader who had an additional wheel, which could manually rotate the turret at a rate of one half a degree per each revolution of the hand crank; a 20° turret rotation required 40 full cranks of the handwheel, and to turn the turret a full 360° the gunner would be required to crank the handwheel 720 full revolutions. thumb|alt=The overhanging rear face of a large tank, two laterally spaced exhaust pipes protrude from mountings, pointing upwards, curving away from the vehicle at their ends.|Rear view showing dual exhausts
Like all German tanks, the Tiger II had a petrol engine; in this case the same 700 PS (690 hp, 515 kW) V 12 Maybach HL 230 P30 which powered the much lighter Panther and Tiger I tanks. The Tiger II was under powered, like many other heavy tanks of World War II, and consumed a lot of fuel, which was in short supply for the Germans. The transmission was the Maybach OLVAR OG 40 12 16 Model B, giving eight forward gears and four reverse, which drove the steering gear. This was the Henschel L 801, a double radius design which proved susceptible to failure. Transverse torsion bar suspension supported the hull on nine axles per side. Overlapped diameter road wheels with rubber cushions and steel tyres rode inside the tracks. Late production Tiger Is received the same wheels, which were one of the few interchangeable parts between the two tanks. Like the Tiger I, each tank was issued with two sets of tracks: a normal "battle track" and a narrower "transport" version used during rail movement. The transport tracks reduced the overall width of the load and could be used to drive the tank short distances on firm ground. The crew were expected to change to normal battle tracks as soon as the tank was unloaded. Ground pressure was 0.76 kg/cm2 (10.8 psi).
Барлық неміс танктері сияқты, Tiger II танкысында да бензин қозғалтқышы орнатылған; бұл жағдайда Panther және Tiger I танктеріне де қуат берген 700 АТ (690 ж.к., 515 кВт) V12 Maybach HL 230 P30 қозғалтқышы болды. Tiger II, көптеген екінші дүниежүзілік соғыстың ауыр танктері сияқты, жеткілікті қуатқа ие болмады және көп отын тұтынды, ол немістер үшін тапшылық болды. Жетек берілісі Maybach OLVAR OG 40 12 16 Model B болды, ол сегіз алға және төрт кері жылдамдық берді, ол рульдік механизмді қозғалтады. Бұл Henschel L 801, екі радиусты конструкция, ол жиі бұзылуға ұшырады. Көлденең бұрылыс арқалықтары корпусты әр жағынан тоғыз оспен ұстап тұрды. Жолдардың ішінде резеңке жастықтармен және болат доңғалақтармен жабдықталған, диаметрі бірдей доңғалақтар орналасқан. Кейінгі Tiger I танктеріне де осы доңғалақтар берілді, олар екі танк арасындағы аз ғана ауыстырылатын бөлшектердің бірі болды. Tiger I сияқты, әр танк екі түрлі жол жинағымен жабдықталды: қалыпты «жауынгерлік жол» және теміржолмен тасымалдау кезінде қолданылатын тар «тасымалдау» жолы. Тасымалдау жолдары жүктің жалпы енін азайтып, танкті қатты жерде қысқа қашықтыққа айдауға мүмкіндік берді. Экипаж танк түсірілгеннен кейін қалыпты жауынгерлік жолға ауысуы керек болды. Жерге түсетін қысым 0,76 кг/см2 (10,8 пси) құрады.
Powered turret traverse was provided by the variable speed Boehringer Sturm L4S hydraulic motor, which was driven from the main engine by a secondary drive shaft. A high and a low speed setting was available to the gunner via a lever on his right. The turret could be rotated 360 degrees at 6º/second in low gear independent of engine rpm, at 19º/second – the same as with the Tiger I – with the high speed setting and engine at 2000 rpm, and over 36º/second at the maximum allowable engine speed of 3,000 rpm. The direction and speed of traverse was controlled by the gunner through foot pedals, whilst a high torque low speed (useful when on slopes) or low torque high speed final gearing could be selected via a control lever near his left arm. This system allowed for very precise control of powered traverse, a light touch on the pedal resulting in a minimum traverse speed of 0.1 deg/sec (360 degrees in 60 min), unlike in most other tanks of the time (e. g. US M4 Sherman or Soviet T 34 medium tanks) this allowed for fine laying of the gun without the gunner needing to use his traverse handwheel. If power was lost, such as when the tank ran out of fuel, the turret could be slowly traversed by hand, assisted by the loader who had an additional wheel, which could manually rotate the turret at a rate of one half a degree per each revolution of the hand crank; a 20° turret rotation required 40 full cranks of the handwheel, and to turn the turret a full 360° the gunner would be required to crank the handwheel 720 full revolutions. thumb|alt=The overhanging rear face of a large tank, two laterally spaced exhaust pipes protrude from mountings, pointing upwards, curving away from the vehicle at their ends.|Rear view showing dual exhausts
Like all German tanks, the Tiger II had a petrol engine; in this case the same 700 PS (690 hp, 515 kW) V 12 Maybach HL 230 P30 which powered the much lighter Panther and Tiger I tanks. The Tiger II was under powered, like many other heavy tanks of World War II, and consumed a lot of fuel, which was in short supply for the Germans. The transmission was the Maybach OLVAR OG 40 12 16 Model B, giving eight forward gears and four reverse, which drove the steering gear. This was the Henschel L 801, a double radius design which proved susceptible to failure. Transverse torsion bar suspension supported the hull on nine axles per side. Overlapped diameter road wheels with rubber cushions and steel tyres rode inside the tracks. Late production Tiger Is received the same wheels, which were one of the few interchangeable parts between the two tanks. Like the Tiger I, each tank was issued with two sets of tracks: a normal "battle track" and a narrower "transport" version used during rail movement. The transport tracks reduced the overall width of the load and could be used to drive the tank short distances on firm ground. The crew were expected to change to normal battle tracks as soon as the tank was unloaded. Ground pressure was 0.76 kg/cm2 (10.8 psi).
Командалық нұсқа
Tiger II-дің командалық нұсқасы Panzerbefehlswagen Tiger Ausf. B деп аталды. Оның екі түрі болды: Sd. Kfz. 267 және Sd. Kfz. 268. Қосымша радио және жабдықтарға орын дайындау үшін оқ-дәрілерінің саны кемітілді (8,8 см калибрлі оқ-дәріден тек 63 дана).
Сенімділік және мобильділік
Bovington мұражайында орналасқан, сары, жасыл және қоңыр түсті толқынды камуфляжы бар үлкен, мұнаралы танк. Жолдар кең, алдыңғы бронясы еңкейтілген. Ұзын зеңбірек қаспаннан бірнеше метрге асып тұр. Бовингтон танкілер музейіндегі камуфляжданған Tiger II. Ұзын зеңбірек қаспаннан бірнеше метрге шығып тұрады. Алғашқы Tiger II-лер сенімсіз болып шықты, себебі негізінен тығыздағыштардың ағуы, бастапқыда жеңіл көлікке арналған ауыр қозғалтқыш жүйесі және Tiger II үшін жаңадан жасалған соңғы жетектің және рульдік механизмнің проблемалары болды. Соңғы жетек және екі радиусты рульдік механизм бастапқыда жиі бұзылып жатты. Жаңа екі буынды тізбек танк тегіс емес жерде жүргенде бүйірлік күштерге ұшырады, сондай-ақ тек әрбір екінші тістің тізбекпен байланысуына себеп болды, бұл олардың тез тозуына және соңғы жетекке зиян келтіруіне әкелді. Panzer әскерлерінің бас инспекторы Вольфганг Томале 1944 жылғы 4 қарашадағы брифингте: "Бұл шағымдардың себебі жаңа тізбек болды, ол өндірістің қысқартылуына мүмкіндік бергенмен, Tiger-дің сезімталдығын арттырды". Тек әрбір екінші тістің байланысуы соңғы жетектің "күрт сілкінуіне" әкелді, ол осы соққыларға төтеп бере алмады. "Тайгер II 332" АҚШ армиясының броньдық және атты әскер жинағына, Форт Беннингке (қазіргі Форт Мур), Джорджияға келді. Хеншельдің бас дизайнері Эрвин Аддерс: "Бұл сәтсіздік Tiger II сынақ нәтижелерін ескермей өндіріске енгізілгендіктен болды" деп жазды. Экипажға оқытудың жетіспеуі бұл мәселені ушықтыруы мүмкін; бастапқыда басқа танктерде шектеулі оқыту алған жүргізушілер жиі майданға бара жатқан бөлімдерге тікелей жіберілетін. Хеншель экипаждармен тығыз жұмыс істеп, проблемаларды шешті, сондай-ақ өзгертілген тығыздағыштар, қозғалтқыш жүйесінің компоненттері, жаңа тізбек және тісті дөңгелек дизайны, сонымен қатар жүргізушілерді оқытуды жақсарту және жеткілікті техникалық қызмет көрсету арқылы Tiger II қанағаттанарлық жағдайда ұсталуы мүмкін болды. 1945 жылғы 15 наурыздағы статистика бойынша Tiger-дің сенімділігі 59 пайызды құрады, бұл Panzer IV-тің 62 пайызына шамалас және осы кезеңде жұмыс істеп тұрған Panther-дің 48 пайызынан жоғары. С.Х.Пз. Abt 503 1944 жылғы қарашада Венгриядағы операциядан кейінгі есепте: Бастапқы сенімділік проблемаларына қарамастан, Tiger II осындай ауыр көлік үшін өте маневрлі болды. Неміс деректері мен сынақ нәтижелері оның тактикалық жылдамдығы неміс немесе одақтас танктерінің көпшілігінен кем емес немесе жақсы екенін көрсетеді. 1945 жылы 66-шы бронеполкінің подполковнигі Х. А. Шилдс былай деп хабарлады:
Henschel's chief designer, Erwin Aders, wrote, "The failure occurred because the Tiger II went into production without considering the test results." Lack of crew training could amplify this problem; drivers originally given only limited training on other tanks were often sent directly to operational units already on their way to the front. Henschel worked closely with crews to solve the problems, and with the introduction of modified seals, gaskets, drive train components and a new track and sprocket wheel design, as well as improved driver training and sufficient maintenance, the Tiger II could be maintained in a satisfactory operational condition. Statistics from 15 March 1945 show reliability rates of 59 percent for the Tiger, almost equal to the 62 percent of the Panzer IV and better than the 48 percent of the Panther that were operational by this period. The s. H. Pz. Abt 503 noted in an after action report during operations in Hungary, November 1944:
Notwithstanding its initial reliability problems, the Tiger II was remarkably agile for such a heavy vehicle. Contemporary German records and testing results indicate that its tactical mobility was as good as or better than most German or Allied tanks. Lt Col H. A. Shields of the 66th Armored Regiment reported in 1945:
Жауынгерлік тарихы
Tiger II (Кру́пп мұнарасының алғашқы нұсқасымен) Францияда қозғалыста, 1944 жылғы маусым. Tiger II-ні алғаш рет 503-ші ауыр танк батальонының 1-ші ротасы (с. Абат. 503) 1944 жылғы 18 шілдеде Нормандия шайқасында, Трон мен Демувилл арасында Атлантика операциясына қарсы қолданды. Екі танк ұрыста жойылды, ал рота командирінің танкысы Гудвуд операциясы кезінде жасалған бомба кратеріне түсіп, қалпына келтірілмейтіндей зардап шекті. Шығыс майданында оны алғаш рет 1944 жылғы 12 тамызда 501-ші ауыр танк батальоны (с. Абат. 501) Львов-Сандомир шабуылына қарсы қолданды. Ол Баранов-Сандомирский маңындағы Висла өзенінің үстіндегі кеңестік көпір басына шабуыл жасады. Огледовке бара жатқан жолда бірнеше T-34-85 танкілерінің шабуылынан үш Tiger II танкысы жойылды. Неміс танкылерінде оқ-дәрілердің жарылысынан көптеген экипаж мүшелері қаза болғандықтан, басты оқ-дәрілерді мұнара ішінде сақтауға тыйым салынды, бұл олардың сыйымдылығын 68 оққа дейін азайтты. 11 және 14 тамыз аралығында 501-ші батальонның он төрт Tiger II танкысы советтік T-34-85 және IS-2 танкілерінің, сондай-ақ ISU-122 шабуылдық зеңбіректердің шабуылынан құмды жерде жойылды немесе тұтқынға алынды. Үш жұмыс істейтін Tiger II танкысын тұтқындау кеңес әскерлеріне Кубинкада сынақтар жүргізуге және оның күшті және әлсіз жақтарын бағалауға мүмкіндік берді.
The first combat use of the Tiger II was by the 1st Company of the 503rd Heavy Panzer Battalion (s. H. Pz. Abt. 503) during the Battle of Normandy, opposing the Canadian offensive Operation Atlantic between Troarn and Demouville on 18 July 1944. Two were lost in combat, while the company commander's tank became irrecoverably trapped after falling into a bomb crater created during Operation Goodwood. On the Eastern Front, it was first used on 12 August 1944 by the 501st Heavy Panzer Battalion (s. H. Pz. Abt. 501) resisting the Lvov–Sandomierz Offensive. It attacked the Soviet bridgehead over the Vistula River near Baranów Sandomierski. On the road to Oględów, three Tiger IIs were destroyed in an ambush by a few T 34 85s. Because these German tanks suffered ammunition explosions, which caused many crew fatalities, main gun rounds were no longer allowed to be stowed within the turret, reducing capacity to 68. Up to fourteen Tiger IIs of the 501st were destroyed or captured in the area between 11 and 14 August to ambushes and flank attacks by both Soviet T 34 85 and IS 2 tanks, and ISU 122 assault guns in inconvenient sandy terrain. The capture of three operational Tiger IIs allowed the Soviets to conduct tests at Kubinka and to evaluate its strengths and weaknesses
thumb|alt=Құсқа қанатты және жалпақ беті бар үлкен танк, үстіне пальто және каска киген әскерлер колоннасының қасында, кең көшеде. Артындағы үлкен ғимарат соғыстың іздерін сақтап тұр.| s. Абат. 503 Tiger II танкысы және венгр әскерлері Буданың Қалдық ауданындағы шайқаста зардап шеккен көшеде, 1944 жылғы қазан.
1944 жылғы 15 қазанда 503-ші ауыр танк батальонының Tiger II танкылары "Панцерфауст" операциясында маңызды рөл атқарды, Отто Скорценидің әскерлеріне Венгрияның астанасы Будапешті басып алуға көмектесті, бұл елдің соғыс соңына дейін Остік державалардың құрамында қалуын қамтамасыз етті. 503-ші батальон Дебрецен шайқасына қатысты. 503-ші полк Венгриядағы операциялар театрында 166 күн бойы болды, осы уақыт ішінде кемінде 121 совет танкісін, 244 танкіге қарсы пушка мен артиллерия бөлімшесін, бес ұшақты және бір пойызды жойды. Бұл 25 Tiger II танкысының жоғалуымен аяқталды; он танк совет әскерлерімен жойылды және өртелді, екеуі зауытта жөндеу үшін Венаға жіберілді, ал он үш танк түрлі себептермен экипаждары тарапынан жау қолына түспеу үшін жарылысқа ұшыратылды. Tiger II 1944 жылғы желтоқсандағы Арденн шабуылында (сонымен қатар "Альбаз шайқасы" деп те аталады) төрт ауыр танк батальонына бөлініп, кең көлемде қолданылды. Кемінде 150 Tiger II танкысы болды, бұл жалпы өндірістің үштен біріне жуық; көпшілігі шабуыл барысында жойылды. Кейбір Tiger II танкылары 1945 жылғы қаңтарда советтік Висла-Одер және Шығыс Пруссия шабуылдарында, сондай-ақ 1945 жылғы наурызда Германияның Балтатон көлінің шабуылында, 1945 жылғы сәуірде Сейлоу биіктіктерінің шайқасында және соғыс соңында Берлин шайқасында да болды. 103-ші SS ауыр танк батальоны (с. Абат. 503) 1945 жылғы қаңтар мен сәуір аралығында Шығыс майданында 45 Tiger II танкысын жоғалтып, шамамен 500 бірлікті жойды (олардың көпшілігі механикалық ақаулар немесе отын жетіспеушілігі салдарынан өз экипаждарымен тасталып, жойылды).
On 15 October 1944, Tiger IIs of 503rd Heavy Panzer Battalion played a crucial role during Operation Panzerfaust, supporting Otto Skorzeny's troops in taking the Hungarian capital of Budapest, which ensured that the country remained with the Axis until the end of the war. The 503rd then took part in the Battle of Debrecen. The 503rd remained in the Hungarian theater of operations for 166 days, during which time it accounted for at least 121 Soviet tanks, 244 anti tank guns and artillery pieces, five aircraft and a train. This was set against the loss of 25 Tiger IIs; ten were knocked out by Soviet troops and burned out, two were sent back to Vienna for a factory overhaul, while thirteen were blown up by their crews for various reasons, usually to prevent them from falling into enemy hands. The Tiger II was also used in significant numbers, distributed into four heavy panzer battalions, during the Ardennes Offensive (also known as the 'Battle of the Bulge') of December 1944. At least 150 Tiger IIs were present, nearly a third of total production; most were lost over the course of the offensive. Some Tiger IIs were also present during the Soviet Vistula–Oder and East Prussian Offensives in January 1945, as well as the German Lake Balaton Offensive in Hungary in March 1945, the Battle of the Seelow Heights in April 1945, and the Battle of Berlin at the end of the war. The 103rd SS Heavy Panzer Battalion (s. SS Pz. Abt. 503) claimed approximately 500 kills in the period from January to April 1945 on the Eastern Front for the loss of 45 Tiger IIs (most of which were abandoned and destroyed by their own crews after mechanical breakdowns or for lack of fuel).
Қару мен броньның жұмыс істеу қабілеті
thumb|alt=Тұмсығы жалпақ мұнарасы бар үлкен танктың алдыңғы көрінісі. Оның көлбеу алдыңғы бронясында бірнеше жұдырық көлеміндегі сызаттар бар, ал мұнараның алдыңғы бөлігінде жұдырық көлеміндегі тесік бар| «Тигр II» танкысының алдыңғы бронясында бірнеше сәттісіз тесілулер және мұнарасында тесілу бар. Ауыр бронясы мен қуатты ұзақ қашықтықтағы зеңбірегі «Тигр II» танкысына батыс одақтастарының және совет танктерінің қарсыластарына қарсы тұруға артықшылық берді. Бұл әсіресе Батыс майданында айқын болды, онда 1945 жылы бірнеше M26 «Першинг» және қосымша бронясы бар M4A3E2 «Шерман» «Джамбо» шабуылдық танктері Еуропаға тарағаннан кейін, сондай-ақ бірнеше кеш «Черчилль» үлгілерінен кейін, британдық және американдық күштері ауыр танктерді пайдалануға кіріспеді. Wa Prüf 1 есебі «Тигр II» танкысының алдыңғы бөлігі соғыстың ең ірі калибрлі танк зеңбіректерінің бірі – 122 мм D 25T-ге өткір екенін көрсетті. Алайда, советтік сынақтар мұны жоққа шығарды, өйткені олар 500-600 м қашықтықтағы дәнекерлеу тігістеріне 3-4 оқ ату арқылы алдыңғы глацисті жоюға болатынын анықтады, оның сапасы «Тигр I» немесе «Пантера» сияқты бұрынғы неміс үлгілеріне қарағанда нашар болды. 1945 жылдың ақпан айындағы R. A. C 3. d. құжатында британдық (76,2 мм) QF 17 фунттық зеңбірегінің броньды тесуші снарядтарын қолдану арқылы «Тигр II» танкысының мұнарасының және алдыңғы бөлігінің (төменгі алдыңғы корпус) алдыңғы бөлігіне теориялық түрде енуге қабілетті екені айтылған. Оның қалың алдыңғы бронясының нәтижесінде, «Тигр II» танкысына қарсы көбінесе флангалық маневрлер қолданылды, осылайша оның қабырғасы мен артқы бронясына оқ атуға тырысты, бұл көптеген жағдайларда «Тигр II» танкысына тактикалық артықшылық берді. Сонымен қатар, «Тигр II» танкысының негізгі қаруы кез келген одақтас танкты ұзақ қашықтықта, одақтас танктерінің тиімді ату қашықтығынан асып түсетін қашықтықта жоюға қабілетті болды.