Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француздық қоғам қайраткері (1908–1976)
Полин, де Ротшильд баронесса (туған есімі Поттер; 31 желтоқсан 1908 – 8 наурыз 1976) – американдық сәнгер, жазушы және екінші күйеуімен бірге Елизавета дәуірінің поэзиясын және Кристофер Фрайдың пьесаларын аударған. Ол 1964 жылы осы тізімге қосылған Диана Врилендпен бірге 1969 жылы Халықаралық ең жақсы киінгендер тізімінің Даңқ залына Даглас Фэрбенкс кіші, Дин Ачесон, Анжиер Биддл Дюк, Кэри Грант және Эдинбург герцогы, Принц Филипппен бірге енді.
French socialite (1908–1976)
Pauline, Baroness de Rothschild (née Potter; December 31, 1908 – March 8, 1976) was an American fashion designer, writer and, with her second husband, a translator of both Elizabethan poetry and the plays of Christopher Fry. She was named, with Diana Vreeland, who was added to this list in 1964, to the International Best Dressed List Hall of Fame in 1969, alongside Douglas Fairbanks, Jr., Dean Acheson, Angier Biddle Duke, Cary Grant, and Prince Philip, Duke of Edinburgh.
Ерте өмір
Ол Париждің Пасси ауданындағы 10 rue Octave Feuillet мекенжайында, протестанттық дін ұстанушы, бай американдық ата-анасының отбасында дүниеге келді. Оның анасы Гвендолен Кэри, Томас Джефферсонның шөбересі және Ұлыбританияның Фолкленд және Кэри лордтарының туысы болған. Әкесі Фрэнсис Хантер Поттер – әуесқой, Пенсильвания епископы Алонзо Поттердің немересі, ал Нью-Йорк епископтары Хорацио Поттер мен Генри Кодман Поттердің шөбересі және туысы. Оның әйелі Мэри Тейло Ллойд Кіл – Уи Хаустың Эдвард Ллойд IV-нің қызы, анасы Елизаветаның әкесі Джон Тейло II-нің қызы және Октагон үйінің иесі Джон Тейло III-нің сестрындасы, ол Оңтүстік плантаторы болмаған жағдайда, Американың ең бай адамы саналған. Оның әжелері Дженни және Хетти Кэри (Конфедерация генералы Джон Пеграмның әйелі) Азамат соғысы кезінде «Кэри Жеңімпаздары» деп белгілі болды және шайқас туларын тіккені үшін батырлар деп есептелді. Дженни Кэри Джеймс Райдер Рэндаллдың «Мэриленд, менің Мэриленд» өлеңінің сөздерін неміс халық әні «Лоригер Гораций» мелодиясына қосып, Мэриленд штатының гимнін жасады. Анасының туысы және кейде қамқоршысы Констанс Кэри Харрисон 19 ғасырдың соңында АҚШ-тың ең танымал әйелдерінің бірі, көрнекті романист және әлеуметтік реформатор болды. Тағы бір туысы, Фрэнсис Бартон Харрисон Филиппиннің генерал-губернаторы қызметін атқарды және АҚШ президенттігіне демократтық үміткер болды. Ата-анасының жиі ажырасуы, соңғы ажырысуы, одан кейінгі некелік және романтикалық қарым-қатынастары мен қамқоршылыққа қатысты даулар салдарынан ол Нью-Йорк, Париж, Биарриц және Балтимор қалаларында әртүрлі жағдайда – кедейлікте де, сән-салтанатта да өсті.
She was born Pauline Potter at 10 rue Octave Feuillet in the Paris neighborhood of Passy, to wealthy expatriate American parents of Protestant background. Her mother was Gwendolen Cary, a great grand niece of Thomas Jefferson and a distant cousin of Britain's Lords Falkland and Cary. Her father was Francis Hunter Potter, a playboy who was a grandson of Alonzo Potter, an Episcopal Bishop of Pennsylvania, and a nephew and great nephew of successive Episcopal bishops of New York, Horatio Potter and Henry Codman Potter. His wife Mary Tayloe Lloyd Key was both a Lloyd, daughter of Edward Lloyd IV of Wye House and a Tayloe of Mount Airy on her mother, Elizabeth's side, the daughter of John Tayloe II and sister to John Tayloe III of The Octagon House, arguably the wealthiest American, if not Southern planter. Her grand aunts Jennie and Hetty Cary (wife of the Confederate general John Pegram) were well known figures during the Civil War, known as the "Cary Invincibles" and considered heroines for sewing battle flags. It was Jennie Cary who put the words of James Ryder Randall's poem "Maryland, My Maryland" to the German folk song "Lauriger Horatius", thereby creating what would become the state song of Maryland. Her mother's cousin and sometime guardian Constance Cary Harrison was one of the United States' best known women in the late 19th century, a prominent novelist and social reformer. Another cousin, Francis Burton Harrison, served as Governor General of the Philippines and was a Democratic candidate for the U. S. presidency. Due to her parents' frequent separations and subsequent divorce and their later marital and romantic entanglements and custody disputes, she was brought up in varying degrees of poverty and luxury in New York City, Paris, Biarritz, and Baltimore.
Бірінші неке
1930 жылы Мэриленд штатының Балтимор қаласында ол Чарльз Кэрролл Фултон Лесерге (1900–1949) тұрмысқа шықты, ол Кэрроллтондық Чарльз Кэрроллдың ұрпағы, өнер туындыларын қалпына келтіруші, белгілі судьяның кіші ұлы және қаланың жетекші газет баспагерлерінің бірі Феликс Агнустың немересі еді. Ол сонымен қатар алкоголизмнен зардап шеккен және гомосексуал болған. Олар тұрмысқа шыққаннан кейін көп ұзамай Испанияның Майорка аралына көшіп, 1934 жылы ажырасып, 1939 жылы ресми түрде ажырасты, және балалары болмады. Бірнеше жыл бойы ол Нью-Йорктегі дәріхана және жылжымайтын мүлік империясының мұрагері Изабелл Кемппен махаббатта болды.
In 1930, in Baltimore, Maryland, she married Charles Carroll Fulton Leser (1900–1949), a descendant of Charles Carroll of Carrollton, an art restorer, who was the younger son of a prominent judge and a grandson of Felix Agnus one of the city's leading newspaper publishers. He also was an alcoholic and a homosexual. After moving to Majorca, Spain soon after their marriage, they separated in 1934, divorced in 1939, and had no children. For a period of years she also was the lover of Isabelle Kemp, an heiress to a New York drug store and real estate fortune.
Мансап
1930 жылдардың басында ол Нью-Йоркте жеке сатып алушы болып жұмыс істеді, сауда жасауға уақыты жетпейтін және жеке стильдеріне көзі жетпейтін бай әлеуметтік топ өкілдеріне сәнді киім таңдауда кеңес берді. Кейін, алғашқы күйеуімен Еуропаға көшкеннен кейін, Майоркада киім дүкендерін ашты. Поттер Маршалл Филд үшін коллекция жасады, содан кейін Нью-Йорк сәндегі компаниясы Хэтти Карнегидің тігіс бөлімін басқарды, 1943 жылы Колумбия Пикчерстің бас киім дизайнері болып кеткен Жан Луистің орнын басты. Ол Хэтти Карнегиде шамамен он жыл жұмыс істеді және кәсіби тұрғыдан Фэрфакс Поттер ханым деп танылды. Осы некеден оның Филиппин де Ротшильд (1933–2014) есімді бір өгей баласы болды. 1966 жылы Харкорт Брейс оның жалғыз кітабын – "Ақылға сыймас саяхат" шығарды, бұл оның күйеуімен бірге қыс айларында Совет Одағына жасаған саяхаты туралы қысқаша, көркем естелік болды. Оған бұрын емханада сүт безінің қатерлі ісігі анықталған, ал 1975 жылы жаман жағдайға түскен жүрек клапанының орнына ашық операция жасалған. Ротшильдтің денсаулық мәселесін Марфан синдромы – генетикалық бұзылыс күшейтті.
In the early 1930s, she worked as a personal shopper in New York City, acting as a fashion advisor to wealthy socialites too busy to shop and too unsure of their personal style. Later, after moving to Europe with her first husband, she operated dress shops on Majorca. Potter went on to design a collection for Marshall Field and later to direct the custom fashion division of Hattie Carnegie, the New York fashion company, succeeding Jean Louis, who left in 1943 to become chief fashion designer for Columbia Pictures. She remained at Hattie Carnegie for nearly a decade and was known professionally as Mrs. Fairfax Potter. By this marriage, she had one stepchild, Philippine de Rothschild (1933–2014). In 1966, Harcourt Brace published her only book, The Irrational Journey, a brief, atmospheric memoir of a trip she and her husband took to the Soviet Union in the dead of winter. She previously had been diagnosed with breast cancer and had undergone open heart surgery for a deteriorated valve in 1975. Rothschild's health problems were exacerbated by Marfan's syndrome, a genetic abnormality.
Жерлеу
Ол Франциядағы Бордо аймағындағы Пауиллак қаласындағы Шато Мутон Ротшильдтің аумағында, Лалик әйнегі мен мрамордан жасалған көрінетін қабірдің астында жерленген. Бұл ескерткіште оның екінші күйеуінің және оның ата-анасы – Матильда мен Анри де Ротшильдтің қалдықтары да сақталған.
She is buried on the grounds of Château Mouton Rothschild in Pauillac, Bordeaux, France, beneath a translucent tomb made of Lalique glass and marble. The monument also contains the remains of her second husband and his parents, Mathilde and Henri de Rothschild.