Кіріспе
Лeland Stanford MacPhail Jr. (25 қазан 1917 - 8 қараша 2012) – американдық бейсбол басшысы. МакФайл 45 жыл бойы Үлкен Лига Бейсболында басшылық қызметтер атқарды, ол «Нью-Йорк Янкис» командасының ойыншылар құрамын қадағалау директоры, «Балтимор Ориолс» командасының президенті және бас менеджері, Бейсбол комиссары Уильям Эккерттің бас көмекшісі, «Нью-Йорк Янкис» командасының атқарушы вице-президенті және бас менеджері, сондай-ақ Америка лигасының президенті болды.
Leland Stanford MacPhail Jr. (October 25, 1917 – November 8, 2012) was an American front office executive in Major League Baseball. MacPhail was a baseball executive for 45 years, serving as the director of player personnel for the New York Yankees, the president and general manager of the Baltimore Orioles, chief aide to Commissioner of Baseball William Eckert, executive vice president and general manager of the Yankees, and president of the American League.
Бейсбол үй-бүлесінің төрт ұрпағы
Теннесси штатының Нэшвилл қаласында туған ол Ларри МакФайлдың (Леланд С. МакФайл аға) ұлы, «Цинциннати Редс», «Бруклин Доджерс» және «Янкис» командаларының бас кеңседегі басшысы. Ларри мен Ли МакФайл – Бейсбол Даңқы залына енген жалғыз әке мен ұл жұбы. Ли 1998 жылы осы құрметке ие болды. Оның ағасы Билл МакФайл «CBS Sports» президенті болды, кейін Тед Тернер «CNN» телеарнасы құрылғанда бөлімді құру үшін оны «CNN Sports» президенті қызметіне шақырды. Ли МакФайлдың ұлы Энди төрт МЛБ клубының жоғары деңгейдегі атқарушы қызметкері болды: «Миннесота Твинс» командасының бас менеджері (1986–1994), «Чикаго Кабс» командасының президенті/бас директоры (1994–2006), «Ориольс» командасының президенті/бейсбол операциялары бойынша басшысы (2007–2011) және «Филадельфия Филлиз» командасының президенті (2015–20). Ұлы Ли МакФайл III бейсболда мансап бастаған және 1969 жылдың 18 ақпанында 27 жасында автокөлік апатында қайтыс болған кезде Шығыс лигасының «Рединг Филлис» командасының атқарушы мүшесі болған. Сонымен қатар, немересі Ли МакФайл IV көптеген командалар үшін скаут немесе скауттар директоры ретінде бейсболда белсенді болды, оның ішінде «Ориольс», «Твинс», «Нью-Йорк Метс», «Сиэтл Маринерс», «Кливленд Индианс», «Вашингтон Националз» және «Техас Рейнджерс» командалары бар.
Бас редакциядағы мансап
Ли МакФайл Свартмор колледжін бітіріп, әкесінің «Бруклин Доджерс» ұйымында бейсболға қатысып, 1942 жылы Халықаралық лиганың «Торонто Мейпл Лифс» командасының бизнес-менеджері болды, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті. Ол «Янкилерге» 1943 жылы «Канзас-Сити Блюз» командасының бас менеджері болып қосылды, бұл Ларри МакФайл «Бомберлердің» тең иесі болғаннан кейін бір жыл өткен соң болды. Кіші МакФайл «Янкилер» жүйесінде өсіп, 1948 жылы (әкесі үштен бір бөлігін сатқаннан және бейсболдан кеткеннен кейін) фермалық жүйе директоры болды және 1949 жылдан 1958 жылға дейін ұйымның жеті Дүниежүзілік серия чемпионатына үлес қосты. Содан кейін ол «Балтимор Ориолс» бас кеңсесіне бас менеджер, кейін клуб президенті болып ауысты. МакФайлдың жеті жылдық басшылығы кезінде (1959–65) «Ориолс» Америка лигасының жеңімпаздыққа үміткері болды, 1118 ойынның 612-сінде жеңіске жетті (.547) және лиганың бірінші дивизионында төрт рет аяқтады. Ең құнды ойыншы Брукс Робинсон басшылығымен 1964 жылғы «Ориолс» командасы жеңімпаз «Янкилерден» екі ойын ғана артта қалды. 1965 жылдың қарашасында комиссар кеңсесіне кеткен кезде МакФайл және оның ізбасары Гарри Далтон Фрэнк Робинсонды «Балтиморға» әкелетін маңызды ауысу үшін «Редспен» келіссөздер бастады; Робинсон «Ориолсты» 1966 жылғы әлем чемпионатына жеткізіп, Америка лигасының үштік тәжін және ең құнды ойыншы сыйлығын жеңіп алды. 1965–66 жылдары жаңа комиссар Экерттің қысқа мерзімді көмекшісі болғаннан кейін МакФайл 1966 жылдың 14 қазанынан бастап маусым бойы «Янкилердің» бас менеджері болып қызмет етті, бұл «Янкилердің» Боби Мёрсер мен Турман Мансонды клубқа шақыруымен белгіленген қайта құру кезеңі болды, бірақ ешқандай жеңіс немесе постсезондық ойындар болған жоқ. МакФайлдың бас менеджерлік кезінде «Янкилер» 569–557 (.505) есебін көрсетті, соның ішінде бір екінші орын алды. Маусым соңында, қазан айының соңында МакФайл бесінші Америка лигасы президенті болып сайланды, 1974 жылдың 1 қаңтарынан 1983 жылдың 31 желтоқсанына дейін қызмет етті. Джо Крониннің орнын басып, лига штаб-пәтерін Бостоннан Нью-Йоркке көшірді. МакФайлдың өкілеттігі кезінде АЛ франшизасы көшпесе де, ол 1976 жылы еркін агенттік дәуірінің басталуында қызмет етті, ал 1974 жылы лигадағы 12 клубтың тоғызы меншік иесін өзгертті. МакФайл сондай-ақ лиганың «Торонто Блю Джейс» және «Сиэтл Маринерс» командаларын құру арқылы 14 командаға дейін кеңейтілуін қадағалады және 1981 жылғы бейсбол ереуіліне соңғы дем беруге үлес қосты, ол иелер үшін тоқтап қалған келіссөздерді жүргізу үшін араласты. Оның толық он жылдық қызметі кезінде Америка лигасы «Ұлттық лигаға» қарсы «Барлық Жұлдыздар» ойынында күресін жалғастырды: ол МакФайлдың президенттігі кезінде өткен алғашқы тоғыз жазғы классикада жеңіліп, соңғы маусымында, 1983 жылы 13–3 есебімен жеңіске жетті. «Жастар лигасы» осы кезеңде Әлем сериясында 4–6 есебін көрсетті. МакФайл 1983 жылы «Пайн Тар» оқиғасында да маңызды рөл атқарды, онда ол «Канзас-Сити Роялс» командасының шабуылшысы Джордж Бреттен алынған соққыдан туындаған наразылық білдірген ойын бойынша шешім қабылдады. Америка лигасы президенті лауазымынан кеткеннен кейін МакФайл бейсболдағы соңғы екі жылын Бас лига бейсболының Ойыншылармен қарым-қатынас комитетінің төрағасы ретінде өткізді.
Кейінгі өмірі
МакФайл Флорида штатының Делрей-Бич қаласында тұрған, 2012 жылдың 8 қарашасында үйінде қайтыс болды. Ол 95 жасқа толыпты. Ол қайтыс болған кезде бұрынғы спортшылар залының арасындағы ең қарт өмірдегі адамы еді.
Құрмет пен марапаттар
Ол 1998 жылы Бейсбол даңқы залына сайланды, 1978 жылы сайланған әкесі Ларри МакФайлға қосылып, әке мен ұлдың даңқ залына енген жалғыз мысалы болды. 1966 жылы ол "Sporting News" журналының "Жылдың бас директоры" сыйлығын алды. МакФайл "Янкиз" командасының бас менеджері лауазымына тағайындалғанға дейін Бейсбол комиссарының көмекшісі қызметін атқарды. Ол 1966 жылғы Әлем сериясінің чемпионы "Ориолс" командасын құрудағы еңбегі үшін марапатталды. Американдық лигасының чемпионатының ең бағалы ойыншысы сыйлығы Ли МакФейлдің есімімен аталады. 2013 жылы Боб Феллердің Батырлық сыйлығы МакФейлді Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткені үшін Бейсбол даңқы залының 37 мүшесінің бірі ретінде құрметтеді.