Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1876 жылы Пётр Ильич Чайковскийдің "Құл маршы", сондай-ақ "Славян маршы" (maʁʃ(ə) slav) B-бемоль минорында, Op. 31 – Пётр Ильич Чайковскийдің 1876 жылы жарық көрген оркестрлік тоналы поэмасы. Ол Ресейдің серб-османдар соғысына араласуын мерекелеу үшін жазылған.
1876 tone poem by Pyotr Ilyich Tchaikovsky
The Marche slave, also Marche slav (maʁʃ(ə) slav) in B flat minor, Op. 31, is an orchestral tone poem by Pyotr Ilyich Tchaikovsky published in 1876. It was written to celebrate Russia's intervention in the Serbo Ottoman War.
Атауы
Ол «Славян маршы» (/ Slovenski marš; Славянский марш), «Славян маршы» және «Серб-Ресей маршы» (/ Srpsko ruski marš; Сербско русский марш) деп әртүрлі жарияланды.
It has been published variously as Slavic March ( / Slovenski marš; Славянский марш), Slavonic March, and Serbo Russian March ( / Srpsko ruski marš; Сербско русский марш).
Өмірбаян
1876 жылдың маусымында Сербия мен Осман империясы Сербия-Осман соғысына қатысты, онда Ресей Сербияны ашық қолдады. Ресей музыкалық қоғамы Чайковскийден Қызыл Крест қоғамына көмек көрсету концерті үшін оркестрлік шығарма тапсырды, ал соңында жарақат алған серб ардагерлерінің игілігі үшін. Көптеген ресейліктер өздерінің славян және православиелік достарымен жанашырлық танытып, Сербияға көмек көрсету үшін ерікті сарбаздар мен көмек жіберді. Чайковский бұл шығарманы жазған кезде оны "Серб-орыс маршы" деп атады. Марш 1876 жылдың 17 қарашасында Мәскеуде Николай Рубинштейн дирижерлігімен тұңғыш рет орындалды. Марш формасы мен құрылымы бойынша жоғары бағдарламалық. Бірінші бөлім, се-минордың қараңғы тонында жазылған, сербтердің Осман түрктерінен басымдық көргенін бейнелейді. Онда Исидор Чиричтің "Sunce jarko, ne sijaš jednako" ("Жарқын күн, бірдей жарқырамадың") және Йосип Руньяниннің "Rado ide Srbin u vojnike" ("Серб салдатка қуана барады") екі серб халық әні қолданылған. Бұл ақырында ре-бемоль мажор тонында жазылған екінші бөлімге жол ашады, онда ресейліктердің сербтерге көмектесуге жиналғандығы көрсетіледі. Бұл қарапайым мелодияға негізделген, оркестр айналасында ауысып-түйісетін рустикалық бидің сипатына ие, соңында Ресей империясының "Құдай патшаны сақтасын" әнұранының салтанатты жариялануына айналады. Шығарманың үшінші бөлімі – бірінші бөлімдегі Чайковскийдің күйреген оркестрлік шыңының қайталануы, сербтердің көмекке шақыруын нығайтады. Төртінші және соңғы бөлімде сербтерге көмек көрсету үшін шайқасқа аттанған ресейлік еріктілер бейнеленген. Онда орыс халық әуені қолданылады, бұл жолы B-бемоль мажор тонында, және "Құдай патшаны сақтасын" әнұранының тағы бір жарқын орындалуын қамтиды, славян халқының Осман империясы үстінен жеңісін болжайды. Увертюра толық оркестрге арналған виртуоздық кодамен аяқталады. Бұл шығарма Чайковскийдің "1812 жылғы увертюрасымен" жиі орындалады, онда да "Құдай патшаны сақтасын" сөздері келтірілген. Ресейде Кеңес кезеңінде екі шығарманың да ішінде патшалық әнұран "Славься, славься, святая Русь!" (Даңқ, даңқ, қасиетті Ресей!) хорымен ауыстырылды, бұл ирониялық түрде Михаил Глинканың "Цар үшін өмір" операсының финалынан алынған, патриоттық қарапайым адам Иван Сусанин туралы тарихи драма. Әннің Василий Жуковский мен Егор Федорович Розен жазған түпнұсқасы патшаны және Ресей патшалығын мадақтаған, ал Сергей Городецкийдің кейінгі нұсқасы патриоттық сипатта болды және ХХ ғасырда және тіпті бүгінде де Ресейдің бейресми әнұраны ретінде қарастырылады. Кеңес Одағының ыдырауымен, суық соғыстың соңында екі шығарманың да бастапқы ноталары қайта оралды.
In June 1876, Serbia and the Ottoman Empire were engaged in the Serbian Ottoman War, in which Russia openly supported Serbia. The Russian Musical Society commissioned an orchestral piece from Tchaikovsky for a concert in aid of the Red Cross Society, and ultimately for the benefit of wounded Serbian veterans. Many Russians sympathized with their fellow Slavs and Orthodox Christians and sent volunteer soldiers and aid to assist Serbia. Tchaikovsky referred to the piece as his "Serbo Russian March" while writing it. It was premiered in Moscow on November 17 1876 [O. S. November 5 1876], conducted by Nikolai Rubinstein. The march is highly programmatic in its form and organization. The first section, written in the somber key of B flat minor, describes the oppression of the Serbs by the Ottoman Turks. It uses two Serbian folk songs, "Sunce jarko, ne sijaš jednako" (Bright sun, you do not shine equally), by Isidor Ćirić and "Rado ide Srbin u vojnike" (Gladly does the Serb become a soldier) by Josip Runjanin. This eventually gives way to the second section, written in the relative key of D flat major, which describes the Russians rallying to help the Serbs. This is based on a simple melody with the character of a rustic dance that is passed around the orchestra, until finally it gives way to a solemn statement of the Russian imperial anthem "God Save the Tsar". The third section of the piece is a repeat of Tchaikovsky's furious orchestral climax from the first section, reiterating the Serbian cry for help. The fourth and final section describes the Russian volunteers marching into battle to assist the Serbs. It uses a Russian folk tune, this time in the tonic major key of B flat major, and includes another blazing rendition of "God Save the Tsar", prophesying the triumph of the Slavonic people over the Ottomans. The overture finishes with a virtuoso coda for the full orchestra. The piece is frequently paired in performance with Tchaikovsky's "1812 Overture," which also quotes "God Save the Tsar." In Russia, during the Soviet era, the imperial anthem was replaced in both pieces with the chorus "Glory, Glory to you, holy Rus'!" (Славься, славься, святая Русь! ), which ironically came from the finale of Mikhail Glinka's opéra A Life for the Tsar, a historical drama about a patriotic commoner named Ivan Susanin. The original version of the song, written by Vasily Zhukovsky and Egor Fyodorovich Rozen, praised the Tsar and the Russian Tsardom, while the latter version by Sergey Gorodetsky was one of a patriotic form and is sometimes regarded as the unofficial anthem of Russia in the 20th century and even today. With the dissolution of the Soviet Union at the end of the Cold War, the original scores of both pieces returned.
Аспаптар
Марш екі флейта, екі пикколо, екі гобой, екі B-flat кларинет, екі фагот, төрт F мүйізі, екі B-flat корнет, екі B-flat труба, үш тромбон (екі тенор, бір бас), туба, үш тимпан, барабан, сымбалдар, бас барабан, тамтам және скрипкалар тобы үшін жазылған.
The march is scored for two flutes, two piccolos, two oboes, two clarinets in B flat, two bassoons, four horns in F, two cornets in B flat, two trumpets in B flat, three trombones (two tenor, one bass), tuba, three timpani, snare drum, cymbals, bass drum, tamtam, and strings.